Yoğun Bakım Ünitelerinde Beyin Ölümü Olgularının Değerlendirilmesi: 6 Yıllık Retrospektif Bir Çalışma

Öz

Amaç: Yoğun bakım üniteleri (YBÜ)’nde BÖ olgularının dikkatli bir şekilde takip edilmesi, etkili bir organ donasyonu için önemlidir.

Gereç ve Yöntem: Bu çalışma xxxxxxx Hastanesinde 01.01.2012 ile 01.01.2018 tarihleri arasında erişkin genel YBÜ’de gerçekleşen BÖ olgularının arşiv kayıtları incelenerek gerçekleştirilmiştir.

Bulgular: BÖ tanısı konan 30 vaka tespit edilmiştir. Vakaların hepsi (%100) ilk olarak acil servise başvurmuş olup, 6’sı (%20) ise acil servisten diğer servislere yatırılmıştır.  Ameliyat kararıyla operasyona alındıktan sonra YBÜ’ye gelen hasta sayısı ise 5 (%16.6) idi. BÖ olgularının ortalama yaşı 46.9 (18-75) idi. Olguların yarısı (%50) YBÜ’ne subaraknaid kanama nedeniyle yatırılmıştı. Olguların tümüne BÖ tanısı amacıyla apne testi uygulanmış fakat üç olguda apne testi tamamlanamamıştır. Klinik olarak BÖ tanısı konan olguların tümünde (%100) tanıyı doğrulamak amacıyla bir destekleyici test kullanılmıştır. On dört olgudan (%46.6) bağış için aile onayı alınmıştır fakat 12 olgu donör olmuştur. Bağışı reddeden ailelerin ret nedeni en sık “aile bireyleri arasında kararsızlık” ve “vücudun bütünlüğünün bozulmasını istememe” olmuştur.

Sonuç: Kadavra kaynaklı donör kayıp alanlarının belirlenerek ulusal organ bağış sistemine yönelik eğitimlerin yeniden yapılandırılmasının, ülkemizdeki kadavradan donör teminine büyük katkı sağlayacağı kanaatindeyiz. 

 

Anahtar Kelimeler

• Beyin ölümü,kadavra,organ bağışı,yoğun bakım

Evaluation of Brain Death Cases in Intensive Care Units: A 6-Year Retrospective Study

Öz

Purpose: Careful monitoring of Brain death (BD) cases in intensive care units (ICUs) is essential for effective organ donation.

Material and Method: This study was carried out by examining the archives of the BD cases that were occurred in the ICUs between 01.01.2012 and 01.01.2018 at xxxxxxx Hospital.

Results: Thirty BD cases were detected. All cases admitted to the emergency department Six (20%) patients were transferred to other services after first referral and five patients (16.6%) were transported to the operating room before they arrived in ICU. The mean age of the cases was 46.9 (18-75). Half of the patients (50%) were admitted to the ICU due to subarachnoid hemorrhage. Apnea test was performed to diagnose for all cases, but it could not be completed in three cases. In all cases (100%) diagnosed clinically, a supportive test was used to confirm the diagnosis. Fourteen cases (46.6%) were approved by their family for donation but 12 cases were donors. The most common reason for refusal was the “indecisiveness among family members” and “ do not want the disruption of the body’s integrity”.

Conclusion: In our country, we believe that the determination of cadaver-induced donor loss areas and the restructuring of educational models for the national organ donation system will contribute greatly to the donation of cadavers.

Anahtar Kelimeler

• Brain Death,cadaver,organ donation,critical care

Kaynakça

1. 1. Young GB, Aminoff MJ. Diagnosis of brain death. UpToDate (June 5, 2008). 2016.
2. 2. Matesanz R, Miranda B. A decade of continuous improvement in cadaveric organ donation: the Spanish model. Journal of nephrology. 2002;15(1):22-8.
3. 3. T.C. Sağlık Bakanlığı Sağlık Hizmetleri Genel Müdürlüğü. Organ Doku Nakli ve Diyaliz Hizmetleri Daire Başkanlığı, Türkiye Beyin Ölümü İstatistiği. https://organ.saglik.gov.tr/web.
4. 4. Weiss J, Elmer A, Mahíllo B, Domínguez-Gil B, Avsec D, Costa AN, et al. Evolution of Deceased Organ Donation Activity Versus Efficiency Over a 15-year Period: An International Comparison. Transplantation. 2018;102(10):1768-78.
5. 5. Jennett B. Brain Death. Intensive Care Med. 1982: 1-3.
6. 6. Öksüz H, Arslan M, Gişi G, Doğu B, Gökçe M, Yavuz C, et al. Hastanemiz Cerrahi Yoğun Bakım Ünitesindeki 2010-2013 Yılları Arasındaki Beyin Ölümü Bildirimleri. Sinir Sistemi Cerrahisi Dergisi.4(1):45-50.
7. 7. Karasu D, Yılmaz C, Karaduman İ, Çınar YS, Pekel NB. Beyin Ölümü Olgularının Retrospektif Analizi. Turkish Journal of Medical & Surgical Intensive Care Medicine/Dahili ve Cerrahi Bilimler Yogun Bakim Dergisi. 2015;6(2).
8. 8. Lang C, Heckmann J. Apnea testing for the diagnosis of brain death. Acta neurologica scandinavica. 2005;112(6):358-69.

9. 9. Ethem Murat Arsava MAT. Beyin Ölümü Tanısı: Kinik ve Laboratuvar. Ed. Eyüp Kahveci, C. Ata Bozoklar, M. Akif Topçuoğlu. 1. Baskı, Ankara: Beyaz Kitap; 2015. s.103
10. 10. Organ ve Doku Nakli Hizmetleri Yönetmeliği. 01.02.2012. 28191. Ek-1 (6/b): Beyin Ölümü Tanısı.
11. 11. Arsava EM, Demirkaya S, Dora B, et al. Beyin Ölümü Tanı Klavuzu. Türk Nöroloji Dergisi, 2014;20(3):101-4.
12. 12. Welschehold S, Boor S, Reuland K, Thömke F, Kerz T, Reuland A, et al. Technical aids in the diagnosis of brain death: a comparison of SEP, AEP, EEG, TCD and CT angiography. Deutsches Ärzteblatt International. 2012;109(39):624.
13. 13. Organ ve Doku Alınması, Saklanması ve Nakil Hakkında Kanun. Tarih: 29.05.1979, Sayı: 2238.
14. 14. Sağlık Bakanlığı ve Bağlı Kuruluşların Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararname ile Bazı Konularda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun. 27.01.2014.
15. 15. Battal M, Horoz A, Karatepe O, Çitgez B. Beyin ölümü tespitinde araştırma hastanesi deneyimi. Şişli Etfal Tıp Bülteni. 2013;47(2):59-62.
16. 16. Nygaard CE, Townsend RN, Diamond DL. Organ donor management and organ outcome: a 6-year review from a Level I trauma center. The Journal of trauma. 1990;30(6):728-32.
17. 17. Yücetin L. Aile ile Görüşme ve İzin Alınması. In: Yucetin L, ed.organ nakli koordinasyonu el kitabı. Antalya, 2007:81-90.
18. 18. 2238 Sayılı Organ ve Doku Alınması, Saklanması ve Nakli Hakkında Kanun 1979/R.G. 16655. Erişim: http//www.mevzuat.adalet.gov.tr/html/526.html (Erişim, 14 Haziran 2012).
19. 19. 2238 Sayılı Organ ve Doku Alınması, Saklanması ve Nakli Hakkında Kanun. Erişim: http://www.mevzuat.gov.tr/MevzuatMetin/1.5.2238.doc (Erişim, 15 Aralık 2014).
20. 20. Villar CR. Family Approach for Organ Donation. In: ValeroR, ed.transplant coordination manual: the new vital cycle. Barcelona: 2007:135-52.
21. 21. Kıraklı C, Uçar ZZ, Anıl AB, Özbek İ. Yoğun bakımda beyin ölümü kesin tanı süresinin kısalmasının organ bağışı oranlarına etkisi. Yoğun Bakım Dergisi.2011;1(1):8-11.
22. 22. Tokalak I, Karakayali H, Moray G, Bilgin N, Haberal M. Coordinating organ transplantation in Turkey: effects of the National Coordination Center. Progress in Transplantation. 2005;15(3):283-5.