EVALUATION OF THE ANXIETY AND ANGER STATUS OF PATIENTS WITH ENURESIS NOCTURNA AND THEIR MOTHERS

Öz

Purpose: The aim of this study was to evaluate the anxiety and anger status of children with primary enuresis nocturna and the behavioral problems of their mothers.

Materials and Methods: The study included 97 children diagnosed as primary enuresis nocturna and their mothers. Sixty six healthy children and their mothers were included as control group. All children filled out State-Trait Anxiety Inventory and their mothers filled out Anger Expression Inventory.

Findings: The mean of the patients age was 10.44±1.18 years. The mean score of State Anxiety Scale in the patient group and control group were 37.96±5.21 and 29.31±2.45 respectively. The mean score of Trait Anxiety Scale, the patient group and control group were 40.42 ± 6.01 and 30.59 ± 2.11 respectively (p=0.00; p=0.00). 

               The mean scores of the anger subgroup of the mothers in the patient group and control group were 30.75±3.56 and 19.24±3.99 respectively (p =0,00). In the sub-group of anger control, the mean scores of the mothers of  patient and control  group were 17.38 ± 4.74  and 24.06 ± 4.41 (p=0.00). In the sub-group of Anger-Out, the mean scores of the patient and control group were 20.30±3.82 and 16.93±4.38 (p=0,00) respectively.  In the sub group of Anger-In,  the mean scores of the mothers of patient and control group were 16.98 ± 4.31 and 22.22 ± 5.10 (p=0.00) respectively.

Result: It should be kept in mind that enuresis causes significant anxiety in children and may cause psychological effects on their mothers.

Anahtar Kelimeler

• enuresis nocturna,child,anxiety,mother

ENÜREZİS NOKTURNALI HASTALARIN ve ANNELERİNİN KAYGI ve ÖFKE DURUMLARININ DEĞERLENDİRİLMESİ

Öz

Amaç: Primer enürezis nokturna tanısı alan çocukların kaygı durumlarının ve annelerin davranışsal sorunlarının değerlendirilmesi amaçlanmıştır.

Gereç ve Yöntem: Çalışmaya primer enürezis nokturna tanısı konulan 97 çocuk ile annesi alındı. Altmışaltı sağlıklı çocuk ile annesi de kontrol grubu olarak alındı. Çalışmaya katılan çocuklara‘Çocuklar İçin Durumluk-Sürekli Kaygı Envanteri’, annelere ise ‘Sürekli Öfke ve Öfke Tarz Ölçeği’ dolduruldu.

Bulgular: Enürezis nokturna tanısı alan hastaların yaş ortalaması 10,44±1,18 idi. Hasta grubunda ve kontrol grubundaki çocukların ‘Durumluk Kaygı Ölçeğinden’ aldıkları puan ortalaması sırasıyla 37,96±5,21 ve 29,31±2,45 idi. ‘Sürekli Kaygı Ölçeğinden’ ise hasta grubunun ve kontrol grubunun aldığı puan ortalaması sırasıyla 40,42±6,01 ve 30,59±2,11 idi (p=0,00; p=0,00).

Hasta grubu ve kontrol grubu annelerinin sürekli ‘öfke alt grubu’ ortalama puanları sırasıyla 30,75±3,56 ve 19,24±3,99 saptandı (p=0,00). ‘Öfke-kontrol’ alt grubunda hasta grubu ve kontrol grubu annelerinin ortalama puanı sırasıyla 17,38±4,74 ve 24,06±4,41 saptandı (p=0,00). ‘Öfke-dışta’ alt grup değerlendirmesinde hasta grubu ve kontrol grubu annelerinin ortalama puanı sırasıyla 20,30±3,82 ve 16,93±4,38 (p=0,00) idi.  ‘Öfke-içte’ alt grup değerlendirmesinde ise hasta grubu ve kontrol grubu annelerinin ortalama puanı 16,98±4,31 ve  22,22±5,10 olarak saptandı (p=0,00).

Sonuç: Enürezisin çocuklarda önemli düzeyde kaygıya neden olduğu, annelerde de psikolojik etkilenmeye neden olabileceği unutulmamalıdır.

Anahtar Kelimeler

• Enürezis nokturna,çocuk,anksiyete,anne

Kaynakça

1. 1. Neveus T, Von Gontard A, Hoebeke P, Hjalmas K. The standardisation of terminology of lower urinary tract functional in children and adolescent. Report from the standardisation comittee of the international children’s continence society (ICSS) J Urol. 2006; 176 (1): 314-324.
2. 2. Abrams P, Cardozo L, Fall M, Griffiths D, Rosier P, Ulmsten U et al. The standardization of terminology of lower urinary tract function: report from the standardization Subcommitee of the International Continence Society. Nurourol Urodyn. 2002; 21 (2): 167-168.
3. 3. Özdirim E, Saatçi Ü, Tekgül S, Ünal F. Enürezis. Hacettepe Tıp Dergisi. 1997; 28(3): 69-75.
4. 4. Sahtiyancı M, Aydoğan G, Yılmaz A, Alçalar N, Öztürk E, Kıyak A ve ark. Primer Enürezis Nokturnalı Hastaların ve Annelerinin Depresyon Ölçekleri ile Değerlendirilmesi. JOPP Derg. 2011; 3(3):122-128.
5. 5. Butler RJ, Redfern EJ, Holland P. Children’s notions about enuresis and the implications for treatment. Scand J Urol Nephrol. 1994; 163 (163): 39-47.
6. 6. Hagglof B, Andren O, Bergstrom E, Marklund L, Wendelius M. Self-esteem in children with nocturnal enuresis and urinary incontinence: improvement of self-esteem after treatment. Eur Urol. 1998; 33(3): 16-19.
7. 7. Lie X, Sun Z, Uchiyama M, Li Y, Okawa M. Attaining nocturnal urinary control, nocturnal enuresis, and behavioural problems in Chinese children aged 6 thtough 16 years. J Am Acad Child Adolesc Psychiatry. 2000; 39 (12): 1557-1564.
8. 8. Egemen A, Akil I, Canda E, Ozyurt BC, Eser E. An evaluation of quality of life of mothers of children with enuresis nocturna. Pediatr Nephrol. 2008; 23 (1): 93-98.

9. 9. Özusta Ş. Çocuklar için durumluk-sürekli kaygı envanteri, uyarlama, geçerlik ve güvenirlik çalışması. Türk Psikoloji Dergisi. 1995; 10(34): 32-44.
10. 10. Özer A.K. Sürekli öfke ve öfke ifade tarzı ölçekleri ön çalışması. Türk Psikoloji Dergisi. 1994; 9(31): 26-35.
11. 11. Smith AJ, Brown RT, Bunke V, Blount RL, Christophersen E. Psychosocial adjustment and peer competence of siblings of children with Attention-Deficit/Hyperactivity Disorder. J Atten Disord 2002; 5(3): 165- 177.
12. 12. Öge O, Kocak I, Gemalmaz H. Enuresis: point prevalence and associated factors among Turkish children. Turk J Pediatr. 2001; 43(1): 38-43.
13. 13. Serel TA, Akhan G, Koyuncuoğlu HR, Öztürk A, Doğruer K, Ünal S. Epidemiology of enuresis Turkish children. Scand J Urol Nephrol. 1997; 31(6): 537-539.
14. 14. Gümüş B, Vurgun N, Lekili M, Iscan A, Müezzinoğlu T, Büyüksu C. Prevalence of nocturnal enuresis and acompanying factors in children aged 7-11 years in Turkey. Acta Pediatri. 1999; 88(12): 1369-1372.
15. 15. Gür E, Turhan P, Can G, Akkus S, Sever L, Güzelöz S, et al. Enuresis: prevalence, risc factors and urinary pathology among school children in İstanbul, Turkey. Pediatr Int. 2004; 46(1): 58-63.
16. 16. Von Gontard A, Schaumburg H, Hollmann E, Eiberg H, Ritting S. The genetics of enuresis: A review. J Urol. 2001; 166(6): 2438-2443.
17. 17. Hjalmas K, Arnold T, Bower W, Caione P. Nocturnal enuresis: an international evidence based management strategy. J Urol 2004; 171(6): 2545-2561.
18. 18. Joinson C, Heron J, Emond A, Butler R. Psychological problems in children with bedwetting and combined (day and night) wetting: A UK population-based study. J Pediatr Psychol. 2007; 32(5): 605-616.
19. 19. Göv P, Gönener HD. Enürezisi olan okul yaş dönemindeki çocuklarda endişe kaynakları ölçeğinin geliştirilmesi. Gaziantep Tıp Dergisi. 2010; 16 (2): 22-28.
20. 20. Haque M, Ellerstein NS, Gundy JH, Shelov SP, Weiss JC, McIntire MS, et al. Parental perception of enuresis. A collaborative study. Am J Dis Child 1981; 135(9): 809-811.