KIRIKKALE VE ÇEVRESİNDE ERGEN BİREYLERDE D VİTAMİNİ DÜZEYİ DEĞERLENDİRMESİ
Öz
Amaç: Kırıkkale ve çevresinde yaşayan ergenlerde D vitamini düzeyini ölçmek, yaş, cinsiyet ve aylara göre oluşturulmuş gruplar arasında değişimi değerlendirerek, D vitamininin eksik olup olmadığını saptamak; eksiklik varsa bunun düzeyini ölçmektir.
Gereç ve Yöntem: D vitamini düzeyi ölçülmüş, yaşları 11-18 arasında 2672 sağlıklı ergen çalışmaya alındı. Serum D vitamini düzeyleri CobasE411 cihazında Elecsys Vitamin D kiti kullanılarak elektrokemiluminesans yöntemle tayin edildi. Ergenlerin D vitamini düzeyleri yaş, cinsiyet ve aylara göre gruplara ayrıldı. D vitamini düzeylerine göre hastalar literatürlere uygun şekilde; ≤20ng/mL D vitamini eksikliği, 21-29ng/mL D vitamini yetersizliği, 30-100ng/mL optimal D vitamini düzeyi şeklinde değerlendirildi.
Bulgular: Çalışma grubunun 1747’si kızlardan (%65.4), 925’i erkeklerden (%34.6) oluşuyordu. Ergenlerin D vitamini düzeyleri tüm grup için 15.54±8.59ng/mL, kızlarda 13.48±7.80ng/mL, erkeklerde 19.42±8.67ng/mL idi. Kız ve erkek D vitamini düzeyleri arasında anlamlı fark bulundu (p<0.001). Kızların %84.9’unda D vitamini eksikliği, %12.1’inde D vitamini yetersizliği tespit edildi; %3’ünde normal düzeylerde idi. Bu sıralama erkeklerde %59.5, %31.4 ve %9.2 iken tüm hasta grubunda %76.1, %18.8 ve %5.1 şeklindeydi. D vitamini düzeyi kızlarda 11 yaştan 18 yaşa doğru daha da azalmakta olup her yaş grubunda erkeklerden anlamlı şekilde daha düşüktü. Aylara göre değerlendirmede özellikle temmuz, ağustos ve eylül aylarındaki D vitamini düzeyleri diğer aylara göre anlamlı şekilde yüksekti (p<0.001).
Sonuç: Çalışmamızda ergenlik dönemindeki bireylerde D vitamini açısından yüksek oranda eksiklik/yetersizlik olduğunu ve bu eksikliğin her mevsimde görüldüğünü tespit ettik. Kızlarda bu eksiklik erkeklere göre daha fazla idi. D vitamin eksikliğinin ӧnlenmesi için güneşlenme ve dışarıda dolaşma açısından bilinçlendirme yapılması ve ihtiyaç halinde D vitamin desteği verilmesi uygun olacaktır.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- 1. Hilger J, Friedel A, Herr R et al. Systematic Review: A systematic review of vitamin D status in populations worldwide. British Journal of Nutrition 2014; 111:23–45.
- 2. Leino A, Turpeinen U, Koskinen P. Automated Measurement of 25-OH Vitamin D3 on the Roche Modular E170 Analyzer. Clinical Chemistry 2008; 54(12): 2059-62
- 3. Bikle DD. Vitamin D Metabolism, Mechanism of Action, and Clinical Applications. Chemistry & Biology 2014; 21(3): 307-430.
- 4. Bender DV, Kelečić DL, Barišić A et al. Review of Recommendations for Supplementation of Vitamin D in Children and Adolescents. Central Eur J Paed 2018;14(2):123-9.
- 5. Cashman KD, Hill TR, Cotter AA et al. Low vitamin D status adversely affects bone health parameters in adolescents. Am J Clin Nutr 2008; 87:1039–44.
- 6. Holick MF. Vitamin D status: measurement, interpretation, and clinical application. Ann Epidemiol 2009;19(2):73-78.
- 7. Souberbielle JC, Body JJ, Lappe JM et al. Vitamin D and musculoskeletal health, cardiocascular disease, autoimmunity and cancer: Recommendations for clinical practice. Autoimmun Rev 2010; 9:709-15.
- 8. Dawson-Hughes B, Heaney RP, Holick MF, Lips P, Meunier PJ, Vieth R. Estimates of optimal vitamin D status. Osteoporos Int 2005; 16:713-16.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
-
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yazarlar
Yayımlanma Tarihi
21 Aralık 2019
Gönderilme Tarihi
20 Eylül 2019
Kabul Tarihi
26 Kasım 2019
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2019 Cilt: 52 Sayı: 3