KRONİK OBSTRUKTİF AKCİĞER HASTALIĞINA EŞLİK EDEN PNÖMOTORAKSTA OTOLOG KAN İLE PLÖREDEZ

Öz

Amaç: Plevral aralıkta serbest hava görülmesi olarak tanımlanan pnömotoraksın sekonder sebepleri arasında en sık görülen patoloji Kronik obstruktif akciğer hastalığı (KOAH)’dır. KOAH’lı hastalarda sınırlı pulmoner rezerv nedeniyle pnömotoraks tedavisinin hızlı ve etkin olması önemlidir. Bu çalışmanın amacı, KOAH hastalarında gelişen pnömotoraksta otolog kan ile yapılan plörödezis işleminin sonuçlarını incelemektir. Gereç ve Yöntem: Kliniğimizde şubat 2017-şubat 2020 yılları arasında KOAH hastalığı olan ve pnömotoraks sebebiyle tüp torakostomi uygulanan ve otolog kan ile plöredezis işlemi yapılan olgular incelendi. Yaş, cinsiyet, sigara öyküsü, plöredezis sonrası semptomlar, nüks oranları, komplikasyon ve hastanede yatış süreleri açısından retrospektif olarak değerlendirildi. Bulgular: Yaş ortalaması 65,5 (54-76) olan 27 olgunun tamamı sigara içen erkek hastalardan oluşmaktaydı. Olguların hava kaçağı ortalama süresi 9 (5-16) gün, ortalama yatış süresi 12 gün (8-19), 3 aylık takiplerindeki nüks oranı ise %11.1 olarak (3 olgu) bulundu. Olguların hiçbirinde plöredezis sonrası allerjik reaksiyon, enfeksiyon ve ağrı gözlenmedi. 1 olguda (%3,7) işlem sonrası cilt altı amfizemi, 5 olguda (%18,5) dispne gelişti. Olgularda yaş arttıkça işlem sonrası saturasyon düşüklüğünün anlamlı olarak arttığı izlendi. Saturasyon değerinin artmasının dispne şikayetini anlamlı şekilde azalttığı, yüksek saturasyon değerlerinin 3 aylık periyotta nüks oranını anlamlı şekilde azalttığı gözlenmektedir (p<0,05). Sonuç: KOAH hastalarında nüksün önlenmesi için yapılan plörödezis işleminin otolog kan ile yapılması, basit ağrısız, maliyet etkin, avantajlı ve etkin bir tedavi yöntemidir.

Anahtar Kelimeler

• Sekonder spontan pnömotoraks
• KOAH
• Plörödezis

AUTOLOGOUS PLEURODESIS IN PNEUMOTHORAX WHİCH DEVELOPED IN CHRONIC OBSTRUCTIVE PULMONARY DİSEASE

Öz

Kaynakça

1. 1.Schramel FM, Postmus PE, Vanderschueren RG. Current aspects of spontaneous pneumothorax. Eur Respir J. 1997;10:1372-9. https://doi: 10.1183/09031936.97.10061372.
2. 2.Henry M, Arnold T and Harvey J. BTS guidelines for the management of spontaneous pnuemothorax. Thorax 2003;58:39-52. https://doi: 10.1136/thorax.58.suppl_2.ii39.
3. 3.Çelik B, Nadir A, Şahin E, et al. Nüks spontan pnömotrakslı olgularda risk faktörleri, klinik ve radyolojik değerlendirme.Türk Göğüs Kalp Damar Cer Derg; 2008;16:107-12.
4. 4.Türkyılmaz A, Erdem AF, Aydın Y, et al. Treatment of Secondary Spontaneous Pneumothorax: 100-Patient Experience. Eurasian J Med. 2007;39:97-102.
5. 5.Williams-Johnson J, Williams EW, Hart N, et al. Simultaneous spontaneous bilateral pneumothoraces in an asthmatic. West IndianMed J. 2008;57:508-10.
6. 6.Gök M, Ceran S, Sunam G ve ark. Spontan pnömotorakslı kadın olguların değerlendirilmesi. Tıp Araştırma Der 2007; 5: 27-30.
7. 7.Light RW. Manegement of spontaneous pneumothorax. Am Rev Respir Dis 1993;148:245-8. https://doi.org/10.1164/ajrccm/148.1.245.
8. 8.Kuzucu A, Soysal O, Ulutaş H. Optimal timing for surgical treatment to prevent recurrens of spontaneous pneumothorax. Surg Today 2006;36:865-68. https://doi.org/10.1007/s00595-006-3263-0

9. 9.Kuzucu A, Soysal Ö, Ulutaş H. Spontan Pnömotoraksta Rekurrens ve Cerrahi Tedavide Zamanlama. Inönü Üni Tıp Fak Der 2005;12:16972.
10. 10. Light RW, O’Hara VS, Moritz TE, et al. Intrapleural tetracycline for the prevention of recurrent spontaneous pneumothorax. Results of a department of veterans affairs cooperative study. JAMA 1990;264:2224-30.
11. 11.Tokat AO, Karasu S, Özkan M, Kısacık E, Çakmak H. Sekonder Spontan Pnömotoraks: Etyoloji ve Tedavi Yöntemleri Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Mecmuası 2010;63:111-3. https://doi.org/ 10.1501/Tıpfak_000000773
12. 12.Baumann MH, Strange C: Treatment of spontaneous pneumothorax: A more aggresive approach? Chest 1997;112:789-804. https://doi.org/10.1378/chest.112.3.789.
13. 13.Baumann MH, Strange C, Heffner JE, et al. Management of spontaneous pneumothorax: an American College of Chest Physicians Delphi consensus statement. Chest 2001; 119: 590–602. https://doi.org/10.1378/chest.119.2.590.