EAU BORIQUE SOLUTION AND EFFECT ON RADIODERMATITIS

Öz

AIM: The results of 2 different treatments used in the treatment of adjuvant radiotherapy-induced skin toxicity and radiodermatitis in the treatment of breast cancer were compared. The effect of Eau Borique solution, which is a safe and inexpensive method in the most common side effect of radiotherapy such as radiodermatitis, on healing was investigated. MATERIAL AND METHOD: The study was performed on patients who were diagnosed with breast cancer, received adjuvant radiotherapy and developed skin toxicity in Ankara Training and Research Hospital. The patients were examined in 2 groups. Patients treated with Eau borique solution and those using prednasinolon creams were compared. SPSS 25 and Microsoft Office Excel 2007 were used for the results of retrospective observational scans. RESULTS: 80 patient files were reviewed and followed up. In the follow-up of the patients, it was observed that the mean recovery time was 10.2 days (min:6, max:20) in the group using Eau Borique solution, and it was prolonged up to 14 days(min:6, max:29) in the group using prednasinolon Cream. There was a statistically significant difference between them(p:0.002). In diabetic patients, Eau Borique using group had better radiodermatitis healing time, furthermore, in diabetic patients with open wounds, Eau Borique using group showed earlier healing and a decrease in symptoms.(16.6 days vs. 22 days.p: 0.02) CONCLUSION: The healing effect of Eau Borique solution is noticed especially in patients with open, desquamated wounds and diabetes. Thus, skin toxicities improve in the early period and it gains importance in terms of continuation of treatment and patient comfort. Prescribing Eau borique solution in patients with grade 2 and higher skin toxicity provides serious benefits.

Anahtar Kelimeler

• breast cancer
• radiodermatitis
• eau borique

EAU BORİQUE SOLÜSYON VE RADYODERMATİT ÜZERİNE ETKİSİ

Öz

AMAÇ: Meme kanseri tedavisinde uygulanan, adjuvan radyoterapiye bağlı gelişen cilt toksisiteleri ve radyodermit tedavisinde kullanılan, 2 farklı tedavinin sonuçları karşılaştırıldı. Radyodermatit gibi radyoterapinin en sık görülen yan etkisinde güvenilir ve ucuz bir yöntem olan, Eau Borique solüsyonunun iyileşme üzerindeki etkisi araştırıldı. GEREÇ VE YÖNTEM: Çalışma Ankara Eğitim ve Araştırma Hastanesinde , meme kanseri tanısı almış, adjuvan radyoterapi almış ve cilt toksisitesi gelişen hastalar üzerinde yapıldı. Hastalar 2 grupta incelendi. Eau borique solüsyonu uygulanan hastalara karşı diğer grupta prednasinolon içerikli krem kullanan hastalar incelendi. Retrospektif gözlemsel taramaların sonuçları için SPSS 25 ve Microsoft Office Excel 2007 kullanıldı. BULGULAR: 80 hasta dosyası incelendi ve izlemleri yapıldı. Hastaların izlemlerinde Eau Borique solüsyon kullanan grupta ortalama iyileşme süresinin 10.2 gün (min:6, maks:20) olduğu, prednasinolon kullanan grupta ise 14 güne (min:6, maks:29) kadar uzadığı görüldü. Aralarında istatistiksel olarak anlamlı fark vardı(p:0.002). Diyabetli hastaların ise radyodermit iyileşme sürelerinde de Eau Borique grubu daha iyi olduğu görülse de, özellikle yaş deskuamasyon olan diyabetli hastaların Eau Borique grubunda daha erken iyileşme ve semptomlarda azalma görüldü.(16.6 güne karşı 22 gün.p: 0.02) SONUÇ: Eau Borique solüsyonun özellikle açık, deskuame yarası olan ve diyabetli hastalarda iyileştirici etkisi fark ediliyor. Böylece cilt toksisiteleri erken dönemde iyileşmekte, tedaviye devam ve hasta konforu açısından önem kazanmaktadır. Grade 2 ve üstü cilt toksisite görülen hastalarda Eau borique solüsyonu reçete edilmesi ciddi fayda sağlar.

Anahtar Kelimeler

• Meme kanseri
• radyodermatit
• Eau borique

Destekleyen Kurum

Sağlık Bakanlığı Ankara Eğitim ve Araştırma Hatanesi

Teşekkür

Üzerimde emeği geçen herkese teşekkür ederim.

Kaynakça

1. Hunt JL, Arnoldo BD, Purdie GF. Prevention of Burn Injuries. In: Herndon DN, ed. Total Burn Care. 4th ed. Galveston, USA: Elsevier; 2012: 47-55.
2. Branski LK, Herndon DN, Barrow RE. A Brief History of Acute Burn Care Management. In: Herndon DN, ed. Total Burn Care. 4th ed. Galveston, USA: Elsevier; 2012: 1-7.
3. Kamu Hastaneleri Genel Müdürlüğü.Yanık Yaralanmaları Tedavi Algoritması Rehberi. 2012 https://khgmsaglikhizmetleridb.saglik.gov.tr/TR-42844/yanik-tedavi-algoritmasi.html. Erişim tarihi: 27.07.2021 (Accessed July 27, 2021.)
4. Öz C. Hyperıcum perforatum ekstresinin ratlarda oluşturulan deneysel yanık modelinde epitelizasyon üzerine etkisi. Süleyman Demirel Üniversitesi, Tıpta Uzmanlık Tezi, Isparta, Türkiye, 2011.
5. Schnur JB, Love B, Scheckner BL, Green S, Wernicke AG, Montgomery GH. A systematic review of patient-rated measures of radiodermatitis in breast cancer radiotherapy. Am J Clin Oncol. 2011; 34: 529-536.
6. Kearns RD, Cairns CB, Holmes JH, Rich PB, Cairns BA. Thermal Burn Care: A Review of Practices. What Should Prehospital Providers do For These Patients? EMS World. 2013; 42 (1): 43-51.
7. Balk SJ. Ultraviolet Radiation A Hazard to Children and Adolescents. Pediarics 2011; 127(3) :791-817.
8. Hornsby C, Fletcher J, Blyth C.M. The production of a best practice statement in the skincare of patients receiving radiotherapy. Journal of Radiotherapy in Practice. 2005; 4 (2-3): 126-130 .

9. Nielsen FH. Boron-an overlooked element of potential nutritional importance. Nutr Today. 1988; 23: 4-7.
10. Nielsen FH. Update on human health effects of boron. J Trace Elem Med and Biol. 2014; 28: 383-387.
11. Ulusal Bor Araştırma Enstitüsü Web Site: http://www.boren.tenmak.gov.tr/tr. Erişim Tarihi: 29.12.2021 (Accessed December 29, 2021.)
12. Pizzorno L. Nothing Boring About Boron. Integr Med. 2015; 14: 35-48.
13. Demirci S, Doğan A, Karakuş E, Halıcı Z, Topçu A, Demirci E, ve ark. Boron and poloxamer (F68 and F127) containing hydrogel formulation for burn wound healing. Biol Trace Elem Res. 2015; 168: 169-180.
14. Akgün Z, Yucel S, Kilic U, Aysan E, Şahin F, Muslumanoglu M, ve ark. Protective effect of boron-based gel on radiation induced dermatitis in rats. Int J Radiat Oncol Biol Phys. 2015; 93: 514-519.
15. Kuru R, Yarat A. Bor ve Sağlığımıza Olan Etkilerine Güncel Bir Bakış. Clin Exp Health Sci. 2017; 7: 107-114.
16. Demirtaş A. Significance of boron for human nutrition and health. J Fac Agricul Atatürk Univ. 2010; 42 (1): 75-80.
17. Uluişik I, Karakaya HC, Koc A. The importance of boron in biological systems. J Trace Elem Med Biol. 2018; 45: 156-162.
18. James A, Purdy and Sasa Mutic. Conformal Radiation Therapy Physics,Treatment Planning and Clinical Aspects. In:Halperin EC, Wazer DE, Perez CA,Brady LW, eds. Principles and Practice of Radiation Oncology. 7th ed. Philedelphia: Wolters Kluwer; 2019: 773-835.
19. Yuan Y, Lee P, Raben D. Biologics And Their Interactions With Radiation.In: Tepper JE, Foote RL, Mıchalski JM, eds. Gunderson and Tepper's Clinical Radiation Oncology. 5th ed. Philedelphia: Elsevier; 2021: 120-139.
20. Özcan İU. Radyoterapiye Bağlı Hasarlı Alanda Erken Dönemde Uygulanan Yağ Greftinin Cilt Kalitesine Etkisi. Hacettepe Üniveristesi Tıp Fakültesi, Tıpta Uzmanlık Tezi, Ankara ,Türkiye. 2014.
21. Mornex F, Pavy JJ, Denekamp J, Bolla M. Scoring system of late effects of radiations on normal tissues: the SOMA-LENT scale. Cancer Radiotherapy.1997; 1 (6): 622-668.
22. Şahinler İ, Ergen Ş.E. Radyasyon Onkolojisinde Temel Yaklaşımlar, İ.Ü. Cerrahpaşa Tıp Fakültesi, Sürekli Tıp Eğitimi Etkinlikleri Sempozyum Dizisi No: 79, 2012, İstanbul/Türkiye.
23. Cox JD, Stetz J, Pajak TF. Toxicity criteria of the Radiation Therapy Oncology Group (RTOG) and the European Organization for Research and Treatment of Cancer (EORTC). Int J Radiat Oncol Biol Phys. 1995.31(5): 1341-1346.
24. Radiation Therapy Oncology Group, Acute and Late Radiation Morbidity Scoring Schema, 2012; 23-31.
25. Mustoe TA, Porras-Reyes BH. Modulation of wound healing response in chronic irradiated tissues. Clinics in Plastic Surgery. 1993; 20 (3): 465-472.
26. Aysan E, Oğuz U, Elmas L ,Sağlam EK, Akgun Z, Yucel SB. Effects of Boron-Based Gel on Radiation-Induced Dermatitis in Breast Cancer: A Double-Blind, Placebo-Controlled Trial, J Invest Surg. 2017; 30 (3): 187–192.