İlköğretim Kurumlarında Görev Yapan İngilizce Öğretmenlerinin Mesleki ve İletişim Yeterliliklerine Yönelik Algılarının Analizi

Öz

Bu çalışmanın amacı, Başakşehir ilçesi, ilkokul ve ortaokullarda görev yapan İngilizce öğretmenlerinin Mesleki ve iletişimsel yeterlikleri kullanma düzeylerinin çeşitli değişkenler bazında incelenmesidir. İlişkisel tarama modeline göre uygulanan bu çalışma, İngilizce öğretmenlerinin mesleki ve iletişimsel yeterliklerine yönelik algılarına demografik değişkenlerinin etkileri araştırılmıştır. Araştırmanın örneklemi, İstanbul ili, Başakşehir ilçesi, 2018-2019 eğitim öğretim yılında devlet ilkokul ve ortaokullarında görev yapan 104 İngilizce öğretmeni oluşturmaktadır.  Çalışmada öğretmenlerin İngilizce alan yeterliliklerini belirlemek amacıyla Ömer Faruk Cantekin tarafından geliştirilen İngilizce öğretmenlerinin alan yeterlikleri ve İngilizce öğretimi yeterlikleri ölçeği kullanılmıştır. İletişimsel yeterliklerine yönelik algıları ise John Wiemann tarafından geliştirilmiş olan İletişimsel Yeterlik ölçeği aracılığıyla toplanmıştır. Toplanan nicel veriler üzerinde yapılan analizler sonucu İngilizce öğretmenlerinin İngilizce öğretimi alan yeterlilikleri bağlamında öğretmenlerin kazanım düzeyleri ve bunları sınıf içi süreçlere aktarabilme ya da öğretimsel faaliyetlerde bunları kullanabilme düzeyleri birbirine oldukça bağlıdır. Bununla birlikte kişilerin iletişimsel becerilere sahip olması onların İngilizce öğretimi alan yeterlilikleri bağlamında kazanım düzeylerini ve bunları kullanabilme düzeylerinin bir kısmını açıklayabilmektedir.

Anahtar Kelimeler

• İngilizce Öğretmeni,Alan Yeterlilikleri,İletişimsel Yeterlik

An Analysis of the Perceptions of the English Language Teachers’ in Public Primary Education Intended their Professional and Communication Competencies

Abstract

The purpose of this study is to examine the use of professional and communicative competencies of English Language teachers in public Primary and Secondary Schools in Başakşehir and the levels of using them by the basis of various variables. Being a study on a relational screening model, this study investigated the effects of the demographic variables on the perceptions of English Language teachers towards their professional and communicative competencies. The stratified sampling of the research consists of 104 English Language Teachers working in public primary and secondary schools in the academic year of  2018/2019 within Başakşehir district of İstanbul Province. In the study, the English language proficiency and instructions of the levels surveys, that were developed by Ömer Faruk Cantekin, are used to determine the English Language teachers’  proficiencies. Their perceptions about their communication competencies are collected through the communicative proficiency scale which is developed by John Wiemann. As a result of the analyzes that are made on the quantitative data collected, in the context of professional competencies about English Language proficiency and the levels of acquisition and practice and also the teachers’ ability to transfer them into the class processes or to use them in educational activities are highly depended on to each other. However, having communicative skills, also explains the teachers’ level of acquisition about English Language Proficiency and some of the levels of using them. 

Keywords

• English Language Teachers,Language Proficiency,Communication Competencies

Kaynakça

1. Acar, F. E. (2005). Eğitim fakültelerinin sınıf öğretmenliği programından mezun olan öğretmenlerin Türkçe, sosyal bilgiler, matematik ve fen bilgisi alan ve alan öğretimi yeterliklerinin belirlenmesi ve değerlendirilmesi. Yayınlanmamış Doktora Tezi. Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
2. AKYEL, A. (2003) Yabancı Bir Dil olarak İngilizce Eğitimi ve Öğretiminde Yaşanan Sorunlar, Çözümleri ve Gelişmeler. Avrupa Birliğine Giriş Sürecinde Türk Eğitim Sisteminde Yabancı Dil Eğitimi ve Kalite Arayışları. İstanbul: Özel Okullar Derneği Yayınları, ss: 97-102.
3. Cantekin, (2009). Genel Liselerde Görev Yapan İngilizce Öğretmenlerinin Mesleki ve İletişimsel Yeterlikleri. Gazi Üniversitesi, Ankara.
4. Cyristal, D. (1997). English as a global language. Cambridge: Cambridge University Press.
5. Çelebi, D. (2006). Türkiye’da ana dili eğitimi ve yabancı dil öğretimi. Erciyes Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi. 21.Yıl/2, 285-307.
6. Demirel, Ö. (2004). Yabancı dil öğretimi. Ankara: Pegem A.
7. Doğan, M. (1996). Yabancı Dil Eğitimi ve Yabancı Dilde Öğretim. Atatürk Kültür Merkezi Bilge Dergisi,10, Güz,11-14.
8. Doğançay Aktuna, S. (1998). The Spread of English in Turkey and its Current Sociolinguistic Profile. Journal of Multilingual and Multicultural Development, C. 19, S. 1, s. 23-39.

9. EKMEKÇİ, Ö. (2003). Dünden Bu Güne Türkiye’de Yabancı Dil. Avrupa Birliğine Giriş Sürecinde Türk Eğitim SistemindeYabancı Dil Eğitimi ve Kalite Arayışları. Özel Okullar Derneği Yay. İstanbul, 37-44.
10. Gömleksiz, M. N. ve Elaldı, Ş. (2011). Yapılandırmacı Yaklaşım Bağlamında Yabancı Dil Öğrenimi. Turkish Studies - International Periodical for the Languages, Literature and History of Turkish or Turkic 6(2), 443-454.
11. İlkhan, İ. (1999). Yabancı Dil Öğretiminin Topluma Yansımaları. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi Sayı 5.
12. Kara, Ş. (2004). Ana Dil Edinimi ve Erken Yaşta Yabancı Dil Öğretimi. Eğitim Fakültesi Dergisi XVII (2), 295-314.
13. Kararmaz, S. ve Arslan, A. (2014). İlköğretim İngilizce Öğretmenlerinin Öğretmenlik Mesleği Özel Alan Yeterliklerine İlişkin Algılarının Belirlenmesi. Uşak Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 7(4), 203-232.
14. Kavak, Y. (1986). Eğitim fakültelerindeki öğretim elemanlarının yeterlikleri ve eğitim ihtiyaçları. Yayınlanmamış Doktora Tezi. Hacettepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Eğitim Yönetimi Teftişi Planlaması ve Ekonomisi Anabilim Dalı. Ankara.
15. Külekçi, G. (2012). Yabancı Dil Öğretmen Adaylarının Mesleki Yeterlikler Açısından Kendilerini Geliştirme İsteklerinin Belirlenmesi. Kastamonu Eğitim Dergisi, 20(3), 793-806.
16. LADO, R. (1964). Language Teaching: A Scientific Approach. the USA: McGraw-Hill, Inc.
17. Paker, T. (2012). Türkiye’de Neden Yabancı Dil (İngilizce) Öğretemiyoruz ve Neden Öğrencilerimiz İletişim Kurabilecek Düzeyde İngilizce Öğrenemiyor? Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 2 (32), 89-94.
18. Ortaçtepe, D. (2006). The relationship between teacher efficacy and professional development within the scope of an in service teacher education program. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Boğaziçi Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
19. Saracaloğlu, A. S., Aslantürk, E. ve Çengel, M. (2006). Aydın ili ilköğretim okulu öğretmenlerinin mesleki ve bireysel yeterliliklerinin çeşitli değişkenler açısından incelenmesi. Ulusal Sınıf Öğretmenliği Kongresi Bildiri Kitabı.14-16 Nisan 2006: 104- 118.
20. Saracaloğlu A.S., Karasakaloğlu N., Gencel I.E. (2010). Türkçe öğretmenlerinin özyeterlik düzeylerinin çeşitli değişkenlere göre incelenmesi. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 9,33, 265-283.
21. Sünbül, A.M. ve Arslan, C., (2007). Öğretmenlerin yeterlilikleri. Osmangazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi. 1(1), ss: 217-232
22. Şahin, Y. (2013). Farklı Boyutlarıyla Yabancı Dil Öğrenimi ve Öğretimi. Konya: Eğitim Yayınevi.
23. Wıemann, J. M. (1977). Explication and test of a model of communicative competence. Human Communication Research, 3, 195-213.