YAPISAL REALİZMDE ULUSLARARASI POLİTİKA İLE DIŞ POLİTİKA AYRIMI: SİSTEM DÜZEYİNDE DEVLETLERİN ‘GENEL DIŞ POLİTİKA DAVRANIŞ EĞİLİMLERİNİN’ ANALİZİ
Öz
Bu makalenin argümanı, Yapısal Realizme dayanarak sistem düzeyinde devletlerin ‘dış politikalarını’ analiz etmenin teorik açıdan tutarsız olmasına karşılık ‘genel dış politika davranış eğilimlerini’ açıklamanın mümkün olduğu yönündedir. Uluslararası İlişkiler disiplininin ana akım düşünce okulu Realizmin alt okullarından Yapısal Realizm, uluslararası politik sistemdeki genel işleyişi açıklamak iddiasındadır. Kenneth Waltz’a göre bu alt okulun epistemolojisi, dış politika analizleri için uygun değildir. Buna karşılık pek çok çalışmada Yapısal Realizmden yola çıkılarak sistem düzeyi yerine birey ve devlet düzeylerinde analizler ortaya konmaktadır. Waltz, uluslararası politika ile dış politikanın farklı çalışma alanları olduğunu açıkça belirtmekte iken, dış politika analizleri için ulusal değişkenlerin de bilinmesi gerektiğini öne sürmektedir. Waltz kendi teorik çerçevesinin, devletlerin ayrı olarak ele alınarak dış politikalarının çalışılması için yetersiz kaldığını belirtmekte teorik olarak tutarlıdır. Buna göre Yapısal Realizme dayanarak, birey ve devlet düzeylerinde devletlerin dış politikalarının analiz edilmesi teorik olarak tutarsızlık yaratmaktadır. Bu çalışma kapsamında, ‘dış politika’ ile ‘genel dış politika davranış eğilimleri’ ayrımının yapılması halinde, Yapısal Realizmin teorik kapsamından uzaklaşmadan, sistem düzeyinde devletlerin ‘genel davranış eğilimlerini’ açıklamanın mümkün olabileceği ileri sürülmektedir.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Aron, R. (1972). Progress and Disillusion: The Dialectics of Modern Society. Great Britan: Pelican Books.Devetak, R. (2008). “An Introduction to International Relations: The Origins and Changing Agendas of a Discipline”., In Devetak, R. Burke, A. and George, J. (Eds.). An Introduction to International Relations: Australian Perspectives. Cambridge: Cambridge University Press, s. 1-20.Donnelly, J. (2000). Realism and International Relations. Cambridge: Cambridge University Press.Elman, C. (1996). “Horses for Courses: Why not Neorealist Theories of Foreign Policy”., Security Studies. 6(1), s. 7-53.Elman, C. (1996, Autumn). “Cause, Effect, and Consistency: A Response to Kenneth Waltz”., Security Studies. 6(1), s. 58-61.Elman, C. (2007). “Realism”., In M. Griffiths (Ed.). International Relations Theory for the Twenty-First Century. New York: Routledge, s. 11-20.Eralp, A. (2013). “Uluslararası İlişkiler Disiplininin Oluşumu: İdealizm-Realizm Tartışması”., İ. D. Dağı (Editör). Devlet, Sistem ve Kimlik: Uluslararası İlişkilerde Temel Yaklaşımlar (14. Baskı). İstanbul: İletişim Yayınları, s. 57-88.Gilpin, R. G. (1984, Spring). “The Richness of the Tradition of Political Realism”., International Organization, 38(2), s. 287-304. Guzzini, S. (2002). Realism in International Relations and International Political Economy: The Continuing Story of a Death Foretold. New York: Routledge.Hobbes, T. (2018). Leviathan veya Bir Din ve Dünya Devletinin İçeriği, Biçimi ve Kudreti (16. Baskı). (Çev. Semih Lim). İstanbul: Yapı Kredi Yayınları.Hobson, J. M. (2003). The State and International Relations. Cambridge: Cambridge University Press.Hoffmann, S. (1965). The State of War: Essays on the Theory and Practice of International Politics. New York: Pall Mall Press. Kaplan, M. A. (1957). System and Process in International Politics. New York: John Wiley&Sons. Keohane, R. O. (1986). “Realism, Neorealism and the Study of World Politics”., In R. Keohane (Ed.). Neorealism and Its Critics. New York: Columbia University Press, s. 1-26.McClelland, C. A. (1966). Theory and the International System. New York: Macmillan. Mearsheimer, J. J. (2009). “Reckless States and Realism”., International Relations. 23(2), s. 241-256.Modelski, G. (1987). Long Cycles in World Politics. Londra: Macmillan. Morgenthau, H. J. (1948). Politics Among Nations: The Struggle for Power and Peace. New York: Alfred A. Knopf.Nye Jr., J. S. ve Welch, D. A. (2011). Küresel Çatışmayı ve İşbirliğini Anlamak (2. Baskı). (Çev. Renan Akman). İstanbul: Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları.Rosecrance, R.(1963). Action and Reaction in World Politics: International Systems in Perspective. Boston: Little, Brown. Tayfur, M. F. (2010). “Dış Politika”., A. Eralp (Editör). Devlet ve Ötesi: Uluslararası İlişkilerde Temel Kavramlar (5. Baskı). İstanbul: İletişim Yayınları, s. 73-106.Walt, S. (1998, Spring). “International Relations: One World, Many Theories”., Foreign Policy (Special Edition: Frontiers of Knowledge). 110, s. 29-46.Waltz, K. (1979). Theory of International Politics. Massachusetts: Addison-Wesley.Waltz, K. (1996, Autumn). “International Politics is not Foreign Policy”., Security Studies. 6(1), s. 54-57.Waltz, K. N. (1993, Autumn). “The Emerging Structure of International Politics”., International Security. 18(2), s. 44-79.Waltz, K. N. (2001). Man, the State and War: A Theoretical Analysis. New York: Columbia University Press. Waltz, K. N. (2008). Realism and International Politics. New York: Routledge.Waltz, K. N. (2015). Uluslararası Politika Teorisi. (Ed. Çınar Özen). (Çev. Osman S. Binatlı). Ankara: Phoenix.Weber, C. (2005). International Relations Theory: A Critical Introduction (2nd Edition). New York: Routledge.Wohlforth, W. C. (2016). “Realizm ve Dış Politika”., S. Smith, A. Hadfield ve T. Dunne (Editörler). Dış Politika: Teoriler, Aktörler, Örnek Olaylar. (Çev. Nasuh Uslu). İstanbul: Röle Akademik Yayıncılık, s. 35-53.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
Siyaset Bilimi
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yayımlanma Tarihi
27 Aralık 2019
Gönderilme Tarihi
11 Kasım 2019
Kabul Tarihi
20 Aralık 2019
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2019 Cilt: 3 Sayı: 2