THOUGHTS/PREDICTIONS ON THE EFFECT OF THE COVID-19 PANDEMIC PROCESS UPON THE INTERNATIONAL SYSTEM

Öz

Is the Covid-19 epidemic a landmark with its global dimension, that is, an important breaking point? Has the international system entered a transformation process with the epidemic? The discussion of these questions has formed the backdrop of the main topic of this study. Moreover, one of the issues raised with the Covid-19 process is whether the overall dynamics upon which globalization is based will be questioned more with this process. Again with the study, is the world witnessing a new revolutionary process with the new situation emerging as the effects of the Covid-19 outbreak play out? Or else does this process serve to convince humanity, the world public, that a revolution is already underway? Therefore, in this study, the questions of the effect of the Fourth Industrial Revolution on globalization, whether globalization will shift to digital, and whether the Covid-19 outbreak will bring about an overall change on the dynamics of international politics, especially in nations, are discussed. Of course, thoughts in the study have not go beyond a prediction. In fact, this study should not be considered scientifically as it runs contrary to the logic of Social Sciences. Because the author of this study has tried to explain a case whose effects have not yet settled with a fortune teller approach. Does science need this? Of course it does. If it hadn't already happened, this study would not have been carried out.

Anahtar Kelimeler

• International System
• Covid-19 Pandemic
• Fourth Industrial Revolution
• Globalization
• International Politics

THOUGHTS/PREDICTIONS ON THE EFFECT OF THE COVID-19 PANDEMIC PROCESS UPON THE INTERNATIONAL SYSTEM

Öz

‘Kovid-19 salgını küresel boyutu ile bir ‘milat’ yani önemli bir kırılma noktası mıdır? Salgınla birlikte uluslararası sistem bir dönüşüm sürecine girmiş midir? Bu çalışmanın ana konusunu bu soruların tartışması oluşturmuştur. Ayrıca Kovid-19 süreci ile birlikte gündeme taşınan konulardan birisini de küreselleşmenin üzerine oturduğu genel dinamiklerin bu süreçle birlikte artık daha mı çok sorgulanacağı konusu oluşturmuştur. Yine çalışmada, Kovid-19 salgını sürecinin etkileri olarak ortaya çıkan yeni durumla birlikte dünya yeni bir devrim sürecine mi şahitlik ediyor? Yoksa bu süreç zaten başlamış olan bir devrime insanlığı yani dünya kamuoyunu ikna etmeye mi hizmet ediyor? Dolayısıyla bu çalışmada Dördüncü Sanayi Devrimi’nin küreselleşme üzerine etkisinin ne olacağı, küreselleşmenin dijitale mi kayacağı şeklindeki sorular ile Kovid-19 salgınının özelde devletler genelde ise uluslararası politikanın dinamikleri üzerinde bir değişim meydana getirip getirmeyeceği konuları tartışılmıştır. Elbette ki çalışmadaki düşünceler bir öngörüden ileri gitmemiştir. Aslında bu çalışma Sosyal Bilimler mantığına aykırı olduğu gibi bilimsel olarak da düşünülmemelidir. Çünkü bu çalışmanın yazarı bütün etkileri henüz yerleşmemiş olan bir olguyu bir falcı yaklaşımıyla açıklamaya çalışmıştır. Bilimin buna ihtiyacı var mı? Elbette ki var. Zaten olmamış olsaydı bu çalışma da yapılmamış olurdu.

Anahtar Kelimeler

• Uluslararası Sistem
• Kovid-19 Salgını
• Dördüncü Sanayi Devrimi
• Küreselleşme
• Uluslararası Politika

Kaynakça

1. ARIBOĞAN, D. E. (2004). “Güvenliksiz Barıştan, Barışsız Güvenliğe” Kartal’ın Kanat Sesleri: ABD Dış Politikasında Yeni Yönelimler ve Dünya, Compiler: Toktamış Ateş, Ankara: Ümit Yayıncılık, pp.38-64.
2. BAL, İ. (2006). “Bölgesel Güvenlik ve Türkiye’nin Stratejik Önemi”, Ed.: İdris Bal, 21. Yüzyılda Türk Dış Politikası, Ankara: Agam Yayınları, pp.853-854.
3. BROWN, G. & BERGLÖF, E. & FARRAR, J. “Now or Never for Global Leadership on Covid-19” (7 April, 2020),https://www.project-syndicate.org/commentary/global-leadership-covid19-funding-for-developing-countries-by-erik-berglof-et-al-2020-, Last Access Date: 16 April, 2020.
4. BURCHILL, S. (2001). “Realism and Neo-Realism”, Theories of International Relations, (edited by), Scott Burchill and Andrew Linklater with Richard Devetak, Matthew Paterson and Jacqui True, London, pp.70-103.
5. BUZAN, B. & JONES, C. & LITTLE, R. (1993). The Logic of Anarchy: Neorealism to Structural Realism, New York: Columbia University Press, New York.
6. ÇAKMAK, C. (2009). “South Ossetia Policy of Russia, Neo Self-Determination, and the Role of ICC” Bilge Strateji, Vol.1. Issue 1, (Güz), pp.71-100.
7. ÇEÇEN, A. (2004). “Avrasya’da Dünya Hegemonya Kavgası”, 2023 Dergisi, Iss:42, (15 Ekim), pp.12-28.
8. EFEGİL, E. & MUSTAFAOĞLU, N. (2009). “Soğuk Savaş Sonrası Uluslararası Sistemin Yapısına İlişkin Görüşler Üzerine Bir Eleştiri” Akademik Bakış, Vol. 2., Issue 4, (Yaz), pp.1-25.

9. EMEKLİER, B. “Soğuk Savaş Sonrası Uluslararası Sistemin Analizi”, http://www.bilgesam.org/tr/index.php?option=com_content&view=article&id=698:souk-sava-sonras-uluslararas-sistemin-analizi&catid=113:analizler-sosyo-kultur&Itemid=151 , p.3, Last Access Date: 4 Ocak 2012.
10. GADDIS, J. L. (2008). Soğuk Savaş: Pazarlıklar, Casuslar, Yalanlar, Gerçek, (Çev.: Dilek Cenkçiler), İstanbul:Yapı Kredi Yayınları.
11. GILPIN, R. (1981).War and Change in International Politics, Cambridge: Cambridge University Press.
12. GİRGİN, K. (2002). 21.Yüzyıl Perspektifinde Dünya Siyaseti, İstanbul: Okumuş Adam Yayıncılık.
13. GUZZINI, I. (1998). Realism in International Relations and International Political Economy, London.
14. DONELLY, J. (2000). Realism and International Relations, Cambridge.
15. GYATT, N. (2000). Another American Century? New York: Zed Books.
16. HAN, A. K. (2004). “Tarafsızı Olmayan Savaş Yeni Muhafazakâr Komplo (?) ve Bush Doktrini”, Kartal’ın Kanat Sesleri: ABD Dış Politikasında Yeni Yönelimler ve Dünya, Der. Toktamış Ateş, Ankara: Ümit Yayıncılık, pp.115-152.
17. HOLSTI, K. J., International Politics: A Framework for Analysis, London, 1974, p. 92-96.
18. http://www.mfa.gov.tr/paris-anlasmasi.tr.mfa, Last Access Date: 16 April, 2020.
19. https://www.avrupa.info.tr/sites/default/files/2016-08/brochure_4_v2.pdf, Last Access Date: 16 April, 2020.
20. https://www.iklimhaber.org/turistlerin-yoklugu-venedik-kanallarini-canlandirdi/, Last Access Date: 19 April, 2020.
21. KANTARCI, Ş. (2020). Politik Psikoloji Boyutuyla Türk Dış Politikası (1923-2000), Ed. Şenol Kantracı, Ankara: Nobel Yayınevi.
22. KANTARCI, Ş. (2012). “Soğuk Savaş Sonrası Uluslararası Sistemin Yapısına Yönelik Teori Eksenli Ampirik Yaklaşımlar: Yeni Sürecin Adı “Koalisyonlar Dönemi mi?”, Güvenlik Stratejileri Dergisi, Year:8, Issue 16, pp.47-84.
23. KANTARCI, Ş. (2017). “Soğuk Savaş Sonrası Uluslararası Sistemin Yapısına Yönelik Teori Eksenli Ampirik Yaklaşımlar: Yeni Sürecin Adı “Koalisyonlar Dönemi mi?”, Türkiye’de Siyaset ve Uluslararası İlişkiler Alanında Güncel Tartışmalar, Ed: Osman Ağır, Ankara: Seçkin Yayınevi, pp.237-274.
24. KAPLAN, M. A. (1957). System and Process in International Politics, New York.
25. KAPLAN, M. A. (1957). “Balance of Power, Bipolarity and Other Models of International Systems”, The American Political Science Review, Vol. 51, No. 3 (Sep.), pp. 684-695.
26. KAYADOR, V. (2004). “Dünden Bugüne Rusya; Rusya’nın Genel Politikaları”, 2023 Dergisi, Issue 42, (15 Ekim), pp.32-35.
27. KENNEDY, P. (1999). ‘The Next American Century?’, World Policy Journal, Vol.16, Issue 1, (Spring), pp.52-58.
28. KEOHANE, R.O., & NYE, J.S. (1977). Power and Independence: World Politics in Transition, Boston: MA: Little Brown.
29. KOÇ, Y. E. “Covid-19 Sonrası Dönemde Çin’i Neler Bekliyor?”, https://www.setav.org/Covid-19-sonrasi-donemde-cini-neler-bekliyor/, Last Access Date: 23 April, 2020.
30. KÖSE, T. “Pakistan-Hindistan Krizi: Yeni Küresel Jeopolitik Rekabetin İlk Düğüm Noktası”, https://www.setav.org/pakistan-hindistan-krizi-yeni-kuresel-jeopolitik-rekabetin-ilk-dugum-noktasi/, Last Access Date: 23 April, 2020.
31. KÜRKÇÜOĞLU, Ö. (1998). Dünya’nın ve Türkiye’nin Yakın Tarihi/ Yeni Dünya Düzeni Arayışları: Küreselleşme, Eskişehir.
32. LIPSCHUTZ, R. D. “Soğuk Savaş’a Yeniden mi Dönülüyor?”,
33. http://www.kavkazcenter.com/tur/content/2007/03/03/2877.shtml, Last Access Date: 3 Kasım 2012.
34. LUCE, H. R. (1999). ‘The American Century’, Diplomatic History, Vol. 23, Issue 2, pp.159-171. MAGHROORI, R. & BAMBERG, B. (1982). Globalism versus Realism: International Relations Third Debate, Boulder: Westviev.
35. MONTELEONE, C. (2015). “Coalition building in the UN Security Council” SAGE International Relations, Vol. 29 (1), pp.45-68.
36. MUNKLER, H. (2009). İmparatorluklar: Eski Roma’dan ABD’ye Dünya Egemenliğinin Mantığı, Çev. Zehra Aksu Yılmazer, İstanbul: İletişim Yayınları.
37. NYE, J. S. Jr. & WELCH, D. A. (2015). Küresel Çatışmayı ve İşbirliğini Anlamak: Kurama ve Tarihe Giriş, Çev. Renan Akman, İstanbul:Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları.
38. NYE, J. S. (2005). Dünya Siyasetinde Başarının Rolü Yumuşak Güç.
39. ÖZEN, Ç. – TAŞDEMİR, H. (2006). “Giriş: Zincirlerinden Kurtulmaya Çalışan Devin İmparatorluk Siyasetine Geçişi Üzerine”, Ed. Çınar Özen ve Hakan Taşdemir , Yenimuhafazkar Amerikan Dış Politikası ve Türkiye, Ankara.
40. PRIMAKOV, Y. (2010). Rusyasız Dünya, Çev. Aijan Esenkanova, İstanbul:Timaş Yayınları.
41. ROSECRANCE, R. (1963). Action and Reaction in World Politics: International Systems in Perspective, Little, Boston:Brown and Company.
42. ROSENAU, J. N. (1980). The Study of Global Interdependence: Essays on the Transnationalization of World Affairs, London: Pinter.
43. RUSSETT, B. & STARR, H. & KINSELLA, D. (1992). World Politics: The Menu for Choice, Boston: St. Martin’s.
44. SCHWAB, K. (2016). Dördüncü Sanayi Devrimi, (Çev. Zülfü Dicleli), İstanbul: Optimist Yayınevi.
45. VIOTTI, P. R. & KAUPPI, M. V. (2014). Uluslararası İlişkiler ve Dünya Siyaseti, (Çev. Ayşe Özbay Erozan), Ankara: Nobel Yayınevi.
46. WALTZ, K. N. (2000). Structural Realism After the Cold War, International Security, 01622889, (Summer), Vol. 25, Issue 1., pp.5-41.
47. WALTZ, K. (1993). “The Emerging Structure of International Politics,” International Security 18 (Fall), pp. 44–79.
48. WORRALL, J. (1989). “ Structural Realism: The Best of Both Worlds?”, Dialectica, Vol. 43, No. 1/2, pp. 99-124.