Bu makale, Michel Foucault’nun biyopolitika ve gözetim kavramları üzerinden dijital çağda ailenin dönüşümünü incelemekte ve Shoshana Zuboff, Gilles Deleuze, Donna Haraway, Zygmunt Bauman ve David Lyon’un kuramsal katkılarını bir araya getirmektedir. Çalışmanın temel savı, tarihsel olarak mahremiyet ve sosyalleşme alanı olarak görülen ailenin, dijital iktidar düzeneklerine bireyleri dâhil eden bir biyopolitik ve gözetim mekanizmasına dönüşmüş olduğudur. Foucault’nun disiplinci toplum ve Deleuze’ün kontrol toplumu kavramları çerçevesinde “dijital aile”, gözetim kapitalizminin hem öznesi hem de nesnesi olarak ele alınmaktadır. Algoritmik sistemler ebeveynlik pratiklerini yeniden biçimlendirmekte, mahremiyet sınırlarını dönüştürmekte ve veri temelli teknolojiler aracılığıyla aile içi güven ilişkilerini yeniden tanımlamaktadır. Makale ayrıca liberal demokrasiler, melez rejimler ve otoriter yönetimler arasındaki küresel farklılıkları analiz ederek dijital ailenin evrensel değil, siyasal bağlama göre şekillenen bir olgu olduğunu ortaya koymaktadır. Devlet, e-devlet altyapılarıyla nüfus verilerini izlerken; piyasa, aile tarafından üretilen verileri ekonomik değere dönüştürmektedir. Bu çift yönlü baskı, aile mahremiyeti ve özerkliğini sınırlandırmaktadır. Bununla birlikte, aileler dijital okuryazarlık, seçici teknoloji kullanımı ve etik farkındalık yoluyla mikro ölçekte direnç biçimleri geliştirmektedir. Nitel karşılaştırmalı kuramsal bir yaklaşıma dayanan çalışma, biyopolitika, gözetim toplumu ve dijital kültür tartışmalarını bütüncül bir çerçevede sentezlemekte; dijital çağda ailenin çözülmediğini, yeniden kurulduğunu ileri sürmektedir.
Biyopolitika Dijital Aile Gözetim Kapitalizmi Algoritmik Ebeveynlik Michel Foucault
This article explores the transformation of the family in the digital age through Michel Foucault’s concepts of biopolitics and surveillance, integrating complementary perspectives from Shoshana Zuboff, Gilles Deleuze, Donna Haraway, Zygmunt Bauman, and David Lyon. The study argues that the family, historically a site of intimacy and socialization, has become a key biopolitical and surveillance mechanism that integrates individuals into digital regimes of power. Drawing on Foucault’s notion of disciplinary power and Deleuze’s concept of control societies, the article conceptualizes the “digital family” as both an agent and object of surveillance capitalism. Within this framework, algorithmic systems restructure parenting, reshape privacy boundaries, and mediate intra-family trust through data-driven technologies. The article also analyzes global variations across liberal democracies, hybrid regimes, and authoritarian contexts, demonstrating that the digital family is politically contingent rather than universal. While the state uses e-government infrastructures to monitor populations, the market exploits family-generated data for profit, creating overlapping pressures on autonomy and privacy. Yet families also develop micro-level resistance strategies—through digital literacy, selective technology use, and ethical awareness. Methodologically, the article adopts a comparative theoretical approach that synthesizes fragmented debates in sociology, political science, and digital studies. It concludes that the family, far from dissolving in the digital era, is reconstituted as a hybrid institution where biopolitical regulation, market surveillance, and resistance coexist.
Biopolitics Digital Family Surveillance Capitalism Algorithmic Parenting Michel Foucault
| Birincil Dil | İngilizce |
|---|---|
| Konular | Aile Sosyolojisi, Siyaset Sosyolojisi |
| Bölüm | Araştırma Makalesi |
| Yazarlar | |
| Gönderilme Tarihi | 23 Ekim 2025 |
| Kabul Tarihi | 20 Şubat 2026 |
| Yayımlanma Tarihi | 28 Şubat 2026 |
| DOI | https://doi.org/10.31592/aeusbed.1809352 |
| IZ | https://izlik.org/JA56TT83PT |
| Yayımlandığı Sayı | Yıl 2026 Cilt: 12 Sayı: Aile Özel Sayısı |