Örümcek Ağı Olarak Örgütler: Örgütsel Ağlara İlişkin Metaforik Bir Değerlendirme

Öz

Bilgi toplumunun değişken ve kestirilemez iş çevresinde, düzen ve öngörülebilirlik sayıltıları, yöneticilerin yaşamında giderek daha az yer kaplamaktadır. Zira karmaşık ilişkiler okyanusu içindeki örgütsel eylemlerin sınırsız çeşitlilikteki sonuçlarını öngörmek neredeyse imkânsız hale gelmektedir. Metaforların çıkış kaynağının insanoğlunun öngörülemezlik karşısındaki zayıflığı olduğu ileri sürülebilir. Bu nedenle, herhangi bir merkezi olmayan ve bağımsız veya yarı bağımsız alt bileşenlerden oluşan örgütleri tasvir eden örümcek ağı metaforu, karmaşık iletişim ağları ile örülmüş ve esnek işbirliği stratejisini kullanan örgütlerin öngörülemez doğasının çözümlenmesinde kolaylıklar sağlamaktadır. Kavramsal tarama modelinde desenlenen bu çalışmada örümcek ağı metaforu betimlenerek bu metaforun üstünlükleri ve zayıflıkları tartışılmıştır. Bunun yanında örümcek ağı metaforunun örgüt yönetimi açısından doğurgularına ilişkin tartışmalar sunulmuştur.

Anahtar Kelimeler

• örgüt,ağ örgütler,örümcek ağı,ağ bağlantıları

Kaynakça

1. Akyol, S. (2015). Digital marketing in technological products. The Business & Management Review, 6(3), 108.
2. Antivachis, N. A., & Angelis, V. A. (2015). Network organizations: The question of governance. Procedia-Social and Behavioral Sciences, 175, 584-592.
3. Badaracco, J. L. (1991). The Knowledge Link: How Firms Compete Through Strategic Alliances. Boston, MA: Harvard Business School Press.
4. Balcı, A., Baltacı, A., Fidan, T., Cereci, C., & Acar, U. (2012). Örgütsel sosyalleşmenin, örgütsel özdeşleşme ve örgütsel vatandaşlıkla ilişkisi: İlköğretim okulu yöneticileri üzerinde bir araştırma. Eğitim Bilimleri Araştırmaları Dergisi, 2(2), 47-74.
5. Balcı, A. (2014). Managing on the Edge of Chaos. Ş. Ş. Erçetin (Ed.). Chaos, Complexity and Leadership 2012 (pp. 119-129). Dordrecht: Springer Netherlands.
6. Balcı, A. & Öztürk, İ. (2014). Türkiye’de eğitimin finansmanı ve eğitim harcamaları bilgi yönetim sistemine (tefbis) ilişkin okul yöneticilerinin görüşleri ve yaşadıkları sorunlar. Milli Eğitim Dergisi, Güz(204), 63-86.
7. Baltacı, A. (2017). Relations between Prejudice, Cultural Intelligence and Level of Entrepreneurship: A Study of School Principals. International Electronic Journal of Elementary Education, 9(3)645-666.
8. Baltacı, A., & Balcı, A. (2017). Complexity Leadership: A Theorical Perspective. International Journal of Educational Leadership and Management, 5(1), 30-58.

9. Bombay. (2017). Bombay Company. http://www.bombaycompany.com/ adresinden 08/01/2017 tarihinde alınmıştır.
10. Castells, M. (2010). The Rise Of The Network Society (3. Baskı). West Sussex, Chicester: John Wiley & Sons Ltd.
11. Cravens, D. W., Piercy, N. F., & Shipp, S. H. (1996). New organizational forms for competing in highly dynamic environments: the network paradigm. British Journal of management, 7(3), 203-218.
12. Çalık, T. (2008). Öğrenen Örgütler Olarak Eğitim Kurumları. Manas Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 8(9), 115-130.
13. Ekbia, H. R. & Kling, R. (2005). Network Organizations: Symmetric Cooperation or Multivalent Negotiation. The Information Society, 21(3), 155-169.
14. Fidan, T. & Öztürk, İ. (2015). The relationship of the creativity of public and private school teachers to their intrinsic motivation and the school climate for innovation. Procedia-Social and Behavioral Sciences, 195, 905-914.
15. Fidan, T. (2017). Tahakküm metaforu: Tahakküm araçları olarak eğitim örgütleri. Bartın Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 6(2), 623-639.
16. Geertz, C. (2010). Kültürlerin Yorumlanması. (1. Baskı). Ankara: Dost Yayınevi.
17. Geertz, C. (1957). Ritual and Social Change: A Javanese Example. American Anthropologist, 59(1), 32-54.
18. Giddens, A. (2008). Sosyoloji. (1. Baskı). İstanbul: Kırmızı Yayınları.
19. Grandori, A., & Soda, G. (1995). Inter-firm networks: antecedents, mechanisms and forms. Organization studies, 16(2), 183-214.
20. Granovetter, M. S. (1973). The strength of weak ties. American journal of sociology, 78(6), 1360-1380.
21. Granovetter, M. (1985). Economic Action and Social Structure: The Problem of Embeddedness. American Journal of Sociology, 91(3). 481-510.
22. Kelly, E. (2015). Introduction: Business ecosystems come of age. https://dupress.deloitte.com/dup-us-en/focus/business-trends/2015/business-ecosystems-come-of-age-business-trends.html adresinden 08/01/2017 tarihinde alınmıştır.
23. Kongar, E. (2006). Toplumsal Değişme Kuramları ve Türkiye Gerçeği. (11. Baskı). İstanbul: Remzi Kitabevi.
24. Lincoln, J. R. (1982). Intra-(and inter-) organizational networks. Research in the Sociology of Organizations, 1(1), 1-38.
25. Monge, P. & Fulk, J. (1999). Communication Technology For Global Network. Gerardine DeSanctis ve Janet Fulk. (Ed.) Shaping Organization Form: Communication, Connection, and Community. (s. 71-100). Thousand Oaks: SAGE Publications.
26. Möller, K., & Rajala, A. (2007). Rise of strategic nets—New modes of value creation. Industrial marketing management, 36(7), 895-908.
27. Musson, G. & Tietze, S. (2004). Places and Spaces: The Role Of Metonymy in Organizational Talk. Journal Of Management Studies, 41(8), 1301-1323.
28. Nonaka, I. & Takeuchi, H. (1997). A New Organizational Structure. Laurence Prusack (Ed.). Knowledge in Organizations. Newton: Butterwood-Heinemann.
29. Öztürk, İ. ve Balcı, A. (2014). Millî eğitim bakanlığının 652 sayılı kanun hükmünde kararname ile yeniden yapılandırılmasına ilişkin Ankara ili kamu ilkokul ve ortaokul yöneticilerinin görüşleri [Views of the state primary school and secondary school principals in Ankara province about the restructure of Ministry of National Education (By decree law No. 652)]. Eğitim Bilimleri Araştırmaları Dergisi - Journal of Educational Sciences Research, 4(1), 213-241.
30. Pacanowsky, M. E. & O'Donnell‐Trujillo, N. (1982). Communication and organizational cultures. Western Journal of Communication (includes Communication Reports), 46(2), 115-130.
31. Piercy, N. F. & Cravens, D. W. (1995). The Network Paradigm and The Marketing Organization: Developing A New Management Agenda. European Journal Of Management. 29(3), 7-34. Powell, W. W. (1990). Neither Market Nor Hierarchy: Network Forms Of Organization. Research in Organizational Behavior, 12, 295-336.
32. Quinn, J. B. & Paquette, P. C. (1992). Technology in Services: Creating Organizational Revolutions. The Strategy Process. Concepts and Contexts. Henry Mintzberg ve James Brian Quinn (Ed.). Englewood Cliffs: Prentice Hall.
33. Quinn, J. B., Andersen, P. & Finkelstein, S. (1996). Leveraging Intellect. Academy Of Management Executive, 10(3), 7-27.
34. Quinn, J. B. (1992). Intelligent Enterprises. A Konowledge and Service Based Paradigm for Industry. New York: The Free Express.
35. Quinn, J. B. (1999). Strategic outsourcing: leveraging knowledge capabilities. MIT Sloan Management Review, 40(4), 9-21.
36. Quinn, J. B. (2000). Outsourcing Innovation: The New Engine of The Growth. Sloan Management Review, 41(4), 13- 28.
37. Ramezan, M. (2011). Intellectual capital and organizational organic structure in knowledge society: How are these concepts related?. International Journal of Information Management, 31(1), 88-95.
38. Salancik, G.R. (1995). Wanted: A good network theory of organizations: : Structural Holes: The Social Structure of Competition. by Ronald S. Burt. Administrative Science Quarterly, 40(2), 345-349.
39. Thorelli, H. B. (1986). Networks: between markets and hierarchies. Strategic management journal, 7(1), 37-51.