Investigation of Individuals' Preparedness for Disasters in Disaster Resilience: Erzincan Province Example

Abstract

The aim of this research is to determine the preparedness level of individuals against disasters in disaster resilience and to determine various variables that affect this situation. It is a descriptive study. The research was carried out with 384 people living in Erzincan Province between 15 December 2021 and 15 January 2022 and who agreed to participate in the research. Data were collected electronically via Google Form using the 'Disaster Preparedness Scale'. Frequency, Mann Whitney u and Kruskal Wallis tests were used to evaluate the data using SPSS program. 44% of the individuals were between the ages of 18-24, 63.3% were female, 49.2% were single, 31.5% had a bachelor's degree, 79.7% had a medium level of economic status, 35.9% had more It was determined that they had never experienced a disaster before and 53.6% of them had not received training on disasters. The mean disaster readiness score of the individuals was determined as 31.83±4.89. As a result, it was determined that the disaster preparedness levels of the individuals participating in the study were at a moderate level. In addition, it was determined that age, marital status, educational status and receiving education about disasters affect the level of disaster preparedness. In order to increase the preparedness level of individuals against disasters and consequently to build disaster resilience, it is recommended that a disaster education focusing especially on the young population be carried out regularly.

Keywords

• Disaster Preparedness
• Resilience
• Erzincan Province

Afete Dirençlilikte Bireylerin Afetlere Hazırlığının İncelenmesi: Erzincan İli Örneği

Öz

Bu araştırmanın amacı, afete dirençlilikte bireylerin afetlere karşı hazırlık düzeylerini belirlemek ve bu durumu etkileyen çeşitli değişkenleri saptamaktır. Tanımlayıcı tipte bir araştırmadır. Araştırma, 15 Aralık 2021 ile 15 Ocak 2022 tarihleri arasında Erzincan İli’nde yaşayan ve araştırmaya katılmayı kabul eden 384 kişi ile gerçekleştirildi. Veriler, ‘Afete Hazırbulunuşluk Ölçeği’ kullanılarak Google Form aracılığıyla elektronik ortamda toplandı. Verilerin değerlendirilmesinde SPSS programı kullanılarak frekans, Mann Whitney U ve Kruskal Wallis H testleri kullanıldı. Bireylerin %44’ünün 18-24 yaş aralığında olduğu, %63,3’ünün kadın, %49,2’sinin bekar, %31,5’inin lisans mezunu, %79,7’sinin ekonomik durumunu orta düzeyde olduğu, %35,9’unun daha önce hiç afet yaşamadığı ve %53,6’sının afetlerle ilgili eğitim almadığı saptandı. Bireylerin afet hazırbulunuşluk puan ortalaması 31.83±4,89 olarak belirlendi. Sonuç olarak araştırmaya katılan bireylerin afet hazırbulunuşluk düzeylerinin orta düzeyde olduğu tespit edildi. Ayrıca yaş, medeni durum, öğrenim durumu ve afetlerle ilgili eğitim alma durumu afet hazırbulunuşluk düzeyini etkilediği belirlendi. Bireylerin afetlere karşı hazırlık düzeyini artırmak ve sonuç olarak bir afet dirençliliği oluşturmak için özellikle genç nüfusa odaklanan bir afet eğitiminin düzenli olarak yapılması önerilmektedir.

Anahtar Kelimeler

• Afet Hazırlığı
• Dirençlilik
• Erzincan İli

Kaynakça

1. Ayvazoğlu, G., Çekiç, M. & Yücel, H. (2020). Hatay Mustafa Kemal Üniversitesi öğrencilerinin afet risk algısı ve afete hazırlık durumlarının değerlendirilmesi. SBedergi, 4(7), 85-97.
2. Başaran, Y. K. (2017). Sosyal bilimlerde örnekleme kuramı. Akademik Sosyal Araştırmalar Dergisi, 5(47), 480-495.
3. Bulat, Ç. & Özbaşı, D. (2021). Üniversite personelinin afet yönetimi hakkında bilgi, tutum ve davranışlarının incelenmesi: Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi örneği. Uluslararası Sosyal ve Eğitim Bilimleri Dergisi, (16), 68-82.
4. Bulat, Ç. (2020). Üniversite personelinin afet yönetimi konusunda bilgi, tutum ve davranışlarının incelenmesi: Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi örneği. Yüksek Lisans Tezi, Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Çanakkale, Türkiye.
5. Chan, E., Kim, H. J., Lin CCheung, L Y E., Lee, P P.(2014). Is previous disaster experience a good predictor for disaster preparedness in extreme poverty households in remote muslim minority based community in China? J Immigrant Minority Health.16:466–472.
6. Çelebi, İ. & Uçku, R. (2017). Kayseri ili 112 acil sağlık hizmetlerinde görev yapan sağlık personelinin deprem bilgi düzeyi ve etkileyen etmenler. Hastane Öncesi Dergisi, 2(2), s. 91-103.
7. Çelik, İ. H. (2020). Afet risk algısının kültür ve kişilikle ilişkisi. Doktora Tezi, Gümüşhane Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Gümüşhane, Türkiye.
8. Demirci, K. (2021). İzmir kent yerleşiklerinin temel afet bilgi ve bilinç düzeyinin ölçülmesi. Afet ve Risk Dergisi, 4 (2), 395-412.

9. Dikmenli, Y. & Yakar, H. (2019). Öğretmen adaylarının afet bilinci algı düzeylerinin incelenmesi. Van Yüzüncü Yıl Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 16 (1), 386-416.
10. Ejeta, L. T., Ardalan, A., & Paton, D. (2015). Application of behavioral theories to disaster and emergency health preparedness: A systematic review. Plos Currents, 1 (7), 1-28.
11. Ertuğrul, B. & Ünal, S. D. (2020). Bir vakıf üniversitesi sağlık hizmetleri meslek yüksekokulunda öğrenim gören öğrencilerin genel afete hazırlıklı olma inanç durumlarının belirlenmesi. Afet ve Risk Dergisi, 3 (1), 31-45.
12. Goode, N., Salmon, P. M., Spencer, C., McArdle, D., & Archer, F. (2017). Defining disaster resilience: comparisons from key stakeholders involved in emergency management in Victoria, Australia. Disasters, 41(1), 171-193.
13. Ho, M. C., Shaw, D., Lin, S., & Chiu, Y. C. (2008). How do disaster characteristics ınfluence risk perception?. Risk Analysis, 28(3), 635–643.
14. İnal E, Altintaş, K. H., & Doğan, N. (2018). The development of a general disaster preparedness belief scale using the health belief model as a theoretical framework. International Journal of Assessment Tools in Education, 5(1), 146-158.
15. Kadıoğlu, U. B. & Uncu, F. (2018). Disaster awareness research in family health centers: The case of Elazig. Journal of Current Researches on Health Sector, 8 (2), 1-10.
16. Liu, J. W. W., & Reed, M. (2017). Advancing resilience: An integrative, multi-system model of resilience. Girard Personality and Individual Differences, 111, 111–118.
17. Martono, M., Satino, S., Nursalam, N., Efendi, F., & Bushy, A. (2019). Indonesian nurses’perception of disaster management preparedness. Chinese Journal of Traumatology, 22(1), 41-46.
18. Nishigami, A. (2015). Development of natural disaster preparedness scale for nursing department of hospital: Reliability and validity as scale. Journal of Japan Academy of Nursing Science, 35, 257-266.
19. Pathirage, C. Seneviratne, K., Amaratunga, D., & Haigh, R. (2012). Managing Disaster Knowledge: İdentification Of Knowledge Factors And Challenges. International Journal of Disaster Resilience in the Built Environment, 3(3), 237-252.
20. Patrisina, R., Emetia, F., Sirivongpaisal, N., Suthummanon, S., Alfadhlani, A., & Fatrias, D. (2018). Key performance indicators of disaster preparedness: A case study of a tsunami disaster. In MATEC Web of Conferences, 229, 1-4.
21. Rañeses, M. K., Chang-Richards, A., Richards, J., & Bubb, J. (2018). Measuring the level of disaster preparedness in Auckland. Procedia Engineering, 212, 419-426.
22. Raosoft (2004). Sample size calculator. http://www.raosoft.com/samplesize.html adresinden erişilmiştir.
23. Şentuna, B. & Çakı, F. (2020). Balıkesir örnekleminde bir ölçek geliştirme çalışması: Afet hazırbulunuşluk ölçeği. İdealkent, 11(31), 1959-1983.
24. Tercan, B., & Şahinöz, S. (2021). Hastane öncesi acil sağlık hizmetlerinde çalışan personelin afetlere hazırlık algılarını belirlemeye yönelik ölçek geliştirme: Metodolojik bir çalışma. Hastane Öncesi Dergisi, 6(3), 367-379.
25. Tercan, B., & Şahinöz, S. (2021). Nurses’ perceived and actual preparedness for disasters. International Journal of Health Services Research and Policy, 6(2), 158-167.
26. The National Academies (2012) Disaster Resilience: A National Imperative. Washington, DC: National Academies Press.
27. Thornley, L., Ball, J., Signal, L., Lawson-Te Aho, K., & Rawson, E. (2015). Building community resilience: Learning from the Canterbury earthquakes. Kotuitui: New Zealand Journal of Social Sciences Online, 10(1), 23-35.
28. Tkachuck, M. A., Schulenberg, S. E., & Lair, E. C. (2018). Natural disaster preparedness in college students: Implications for institutions of higher learning. Journal of American College Health, 66(4), 269-279.
29. Tuladhar, G. Yatabe, R., Dahal, R. K., & Bhandary, N. P. (2015). Disaster risk reduction knowledge of local people in Nepal. Geoenvironmental Disasters, 2(5), 1-12. https://doi.org/10.1186/s40677-014-0011-4
30. Ünal, Y., Işık, E., Şahin, S., & Yeşil, S. T. (2017). Sağlık afet çalışanlarının depremlere ilişkin bireysel hazırlık düzeylerinin değerlendirilmesi: Ulusal Medikal Kurtarma Ekipleri (UMKE) Derneği örneği. Dokuz Eylül Üniversitesi Tıp Fakültesi Dergisi, 31(2), 71-80.
31. Varol, N. & Kırıkkaya, E. B. (2017). Afetler karşısında toplum dirençliliği. Dirençlilik Dergisi, 1(1), 1-9.
32. Weichselgartner, J., & Kelman, I. (2015). Geographies of resilience: Challenges and opportunities of a descriptive concept. Progress in Human Geography, 39(3), 249-267.