Aydın Efeler OSB’de Bilgi Yönetimi ve Sürdürülebilir Deprem Farkındalığı

Öz

Bu çalışma, Aydın Efeler Organize Sanayi Bölgesi’nde faaliyet gösteren işletmelerde bilgi yönetimi süreçleri ile sürdürülebilir deprem farkındalığı arasındaki ilişkiyi incelemektedir. Bilgi yönetimi, örgütsel dayanıklılığı ve kriz yönetimini destekleyen stratejik bir yetkinlik olarak kabul edilmesine rağmen, sürdürülebilir deprem farkındalığına katkısına ilişkin ampirik bulgular sınırlıdır. Araştırma nicel yöntemle gerçekleştirilmiş; veriler, organize sanayi bölgesinde faaliyet gösteren 45 işletmenin tamamındaki üst düzey yöneticilerden yüz yüze anket yöntemiyle toplanmıştır. Bilgi yönetimi; bilginin edinilmesi, depolanması, paylaşılması ve kullanılması boyutları kapsamında ele alınırken, sürdürülebilir deprem farkındalığı örgütsel hazırlık, bilgi ve öğrenme ile kurumsal sürdürülebilirlik boyutları çerçevesinde değerlendirilmiştir. Veriler SPSS programında analiz edilmiş ve hipotezlerin test edilmesinde Spearman korelasyon analizi, Kruskal-Wallis ve Mann-Whitney U testleri kullanılmıştır. Bulgular, bilgi yönetimi süreçleri ile sürdürülebilir deprem farkındalığı arasında istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki bulunmadığını göstermiştir. Ancak sürdürülebilir deprem farkındalığının işletmelerin faaliyet süresine göre anlamlı biçimde farklılaştığı ve uzun süredir faaliyet gösteren işletmelerin daha yüksek farkındalık düzeyine sahip olduğu belirlenmiştir. İş gücü büyüklüğü ve deprem farkındalığına ayrılan bütçe açısından anlamlı farklılık bulunmamıştır. Sonuçlar, sürdürülebilir deprem farkındalığının resmi bilgi yönetimi uygulamalarının yanı sıra örgütsel deneyim, kurumsal hafıza ve uzun dönemli öğrenme süreçleriyle şekillendiğini göstermektedir.

Anahtar Kelimeler

• Afet Yönetimi
• Bilgi Yönetimi
• Kurumsal Öğrenme
• Örgütsel Dayanıklılık
• Sürdürülebilir Deprem Farkındalığı

Destekleyen Kurum

Destekleyen herhangi bir kuruluş yoktur.

Etik Beyan

Ordu Üniversitesi Sosyal ve Beşeri Bilimler Araştırmaları Etik Kurulundan 25.11.2025 tarihli 2025-189 karar sayısı ile etik izin alınmıştır.

Knowledge Management and Sustainable Earthquake Awareness in Aydın Efeler OIZ

Öz

This study investigates the relationship between knowledge management processes and sustainable earthquake awareness among enterprises operating in the Aydın Efeler Organized Industrial Zone (OIZ), Türkiye. Although knowledge management is considered a strategic capability that supports organizational resilience and crisis management, empirical evidence regarding its contribution to sustainable earthquake awareness remains limited. Using a quantitative research design, data were collected through face-to-face questionnaires administered to senior managers from all 45 enterprises operating in the OIZ. Knowledge management was examined through knowledge acquisition, storage, sharing, and utilization dimensions, while sustainable earthquake awareness was evaluated through organizational preparedness, knowledge and learning, and institutional sustainability dimensions. The data were analyzed using SPSS, and non-parametric statistical methods, including Spearman correlation, Kruskal-Wallis, and Mann-Whitney U tests, were applied. The findings indicated no statistically significant relationship between knowledge management processes and sustainable earthquake awareness. However, sustainable earthquake awareness differed significantly according to enterprises’ operating period, with long-established enterprises demonstrating higher awareness levels. No significant differences were found regarding workforce size or budget allocated to earthquake awareness. The results suggest that sustainable earthquake awareness is shaped by organizational experience, institutional memory, and long-term learning processes in addition to formal knowledge management practices.

Anahtar Kelimeler

• Disaster Management
• Knowledge Management
• Organizational Learning
• Organizational Resilience
• Sustainable Earthquake Awareness

Destekleyen Kurum

This study did not receive support from any funding institution.

Etik Beyan

Ethical approval was obtained from the Social and Human Sciences Research Ethics Committee of Ordu University with the decision numbered 2025-189, dated 25 November 2025.

Kaynakça

1. Alavi, M., and Leidner, D. E. (2001). Review: Knowledge management and knowledge management systems: Conceptual foundations and research issues. MIS Quarterly, 25(1), 107-136. https://doi.org/10.2307/3250961
2. Argyris, C., and Schön, D. A. (1996). Organizational learning II: Theory, method and practice. Addison-Wesley.
3. Bansal, P. (2004). Evolving sustainably: A longitudinal study of corporate sustainable development. Strategic Management Journal, 26(3), 197-218. https://doi.org/10.1002/smj.441
4. Barca, M. (2002). Stratejik yönetim yaklaşımları: Rekabet avantajı yaratmada sinerjik etki. In R. Çoşkun and R. Altunışık (Eds.), Stratejik boyutlarıyla modern yönetim yaklaşımları (pp. 27-45). Beta Basım Yayım Dağıtım.
5. Barney, J. (1991). Firm resources and sustained competitive advantage. Journal of Management, 17(1), 99-120. https://doi.org/10.1177/014920639101700108 Boin, A., et al. (2010). The politics of crisis management. Cambridge University Press.
6. Coombs, W. T. (2014). Ongoing crisis communication: Planning, managing, and responding. Sage Publications.
7. Çoşkun, A. S., and Narin, M. (2025). Afet yönetimi ve ekonomik etkileri. Bölge Kalkınma Dergisi, 3(1). https://doi.org/10.61138/bolgeselkalkinmadergisi.1650636
8. Davenport, T. H., and Prusak, L. (1998). Working knowledge: How organizations manage what they know. Harvard Business School Press.

9. Dayan, E. (2025). Ticari bilginin sektörel rekabet sağlamadaki rolü: Kuramsal bir analiz ve bir model önerisi. Black Sea Journal of Public and Social Science, 8(2), 78-87. https://doi.org/10.52704/bssocialscience.1717235
10. Drucker, P. F. (1993). Post-capitalist society. HarperBusiness.
11. Duchek, S. (2020). Organizational resilience: A capability-based perspective. Business Research, 13, 215-246. https://doi.org/10.1007/s40685-019-0085-7
12. Durnalı, M., and Limon, İ. (2020). Bilgi yönetimi eğilimi ölçeğinin Türkiye kültürüne uyarlanması: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Kastamonu Education Journal, 28(1), 95-106. https://doi.org/10.24106/kefdergi.3441
13. Dyllick, T., and Hockerts, K. (2002). Beyond the business case for corporate sustainability. Business Strategy and the Environment, 11(2), 130-141. https://doi.org/10.1002/bse.323
14. Genç, M., and Sözen, E. (2021). The sustainable scale of earthquake awareness: Development, validity and reliability study. International Electronic Journal of Environmental Education, 11(1), 24-41.
15. Gold, A. H., Malhotra, A., and Segars, A. H. (2001). Knowledge management: An organizational capabilities perspective. Journal of Management Information Systems, 18(1), 185-214.
16. Grant, R. M. (1996). Toward a knowledge-based theory of the firm. Strategic Management Journal, 17(Winter Special Issue), 109-122. https://doi.org/10.1002/smj.4250171110
17. Hair, J. F., Babin, B. J., and Anderson, R. E. (2010). Multivariate data analysis (7th ed.). Pearson.
18. Hillson, D. (2003). Effective opportunity management for projects: Exploiting positive risk. CRC Press. https://doi.org/10.1201/9780203913246
19. Hopkin, P. (2018). Fundamentals of risk management: Understanding, evaluating and implementing effective risk management. Kogan Page.
20. Lengnick-Hall, C. A., Beck, T. E., and Lengnick-Hall, M. L. (2011). Developing a capacity for organizational resilience through strategic human resource management. Human Resource Management Review, 21(3), 243-255. https://doi.org/10.1016/j.hrmr.2010.07.001
21. Lindell, M. K., and Perry, R. W. (2012). The protective action decision model: Theoretical modifications and additional evidence. Risk Analysis, 32(4), 616-632. https://doi.org/10.1111/j.1539-6924.2011.01647.x
22. Lynch, R. (2006). Corporate strategy (4th ed.). Prentice Hall.
23. Malhotra, N. K. (2010). Marketing research: An applied orientation (6th ed.). Pearson.
24. Nonaka, I., and Takeuchi, H. (1995). The knowledge-creating company: How Japanese companies create the dynamics of innovation. Oxford University Press.
25. Paton, D. (2003). Disaster preparedness: A social-cognitive perspective. Disaster Prevention and Management, 12(3), 210-216. https://doi.org/10.1108/09653560310480686
26. Sekaran, U., and Bougie, R. (2016). Research methods for business: A skill-building approach (7th ed.). Wiley.
27. Senge, P. M. (2006). The fifth discipline: The art and practice of the learning organization. Doubleday.
28. Teece, D. J., Pisano, G., and Shuen, A. (1997). Dynamic capabilities and strategic management. Strategic Management Journal, 18(7), 509-533.
29. Vogus, T. J., and Sutcliffe, K. M. (2007). Organizational resilience: Towards a theory and research agenda. Proceedings of the 2007 IEEE International Conference on Systems, Man and Cybernetics, 3418-3422. https://doi.org/10.1109/ICSMC.2007.4414160
30. World Commission on Environment and Development. (1987). Our common future. Oxford University Press.