Predictive values of clinical and laboratory parameters in diagnosis of gastric and colorectal cancer

Öz

Background/aim: Gastric and colorectal carcinomas are prevalent health problems. The aim of the present study was to evaluate predictive values of some symptoms and laboratory parameters in the diagnosis of gastric and colorectal carcinoma. Materials and methods: Endoscopically and pathologically confirmed 100 gastric and 100 colorectal carcinoma patients and 50 patients with functional dyspepsia or irritable bowel syndrome with normal endoscopies were included in the study. Patients' histories and symptoms on admission (weight loss, hematemesis, melena, hematochezia, bowel habit abnormalities, family history of gastrointestinal tract cancer, history of gastrointestinal tract surgical intervention), physical examination (hepatomegaly, palpable mass), hemoglobin, hematocrit, erythrocyte indexes, sedimentation, fecal occult blood, CEA, Ca-19.9, Ca-125 values, and radiologically detected increased gastrointestinal wall thickness or mass were investigated. Results: Radiological positive findings demonstrated a 37.8-fold increased positive predictive value in diagnosis of gastric cancer (p=0.003). Furthermore, Ca-125 was indicated to have borderline statistical significance in this group (p=0.074). Radiological positive findings, sedimentation rate above 16 mm/h and abnormal bowel habits exhibited a 53.9-fold (p=0.001), 37.1-fold (p=0.007) and 7.3-fold (p=0.038) increased predictive value in the colorectal carcinoma group. Other parameters did not reach statistical significance. Conclusion: Among many diagnostic parameters that are investigated in the diagnosis of gastric and colorectal carcinoma, radiological findings suggesting gastrointestinal tract malignancy in particular reached the highest positive predictive value.

Anahtar Kelimeler

• Gastrointestinal tract cancer, diagnostic tests, predictive value

Mide ve kolorektal kanser tanısında klinik ve laboratuar parametrelerinin tanısal belirleyicilik değerleri

Öz

Giriş ve amaç: Mide ve kolon kanserleri toplumda sık olarak görülmektedirler. Çalışmamızın amacı mide ve kolorektal kanser tanısında bazı semptomların ve laboratuar parametrelerinin tanısal belirleyicilik değerlerinin belirlenmesidir. Gereç ve yöntem: Çalışmaya endoskopik ve patolojik olarak kanıtlanmış 100 mide ve 100 kolorektal kanser hastası ve kontrol grubu olarak da 50 fonksiyonel dispepsi veya irritabl barsak sendrom tanılı hasta alındı. Hastaların başvuru semptomları ve öyküleri (kilo kaybı, hematemez, melena, hematokezya, defekasyon alışkanlığında değişiklik, ailede gastrointestinal kanal kanseri öyküsü, operasyon anamnezi), fizik muayene bulguları (hepatomegali, kitle palpasyonu) ve yine başvurudaki hemoglobin, hematokrit, eritrosit indeksleri, sedimantasyon, gaitada gizli kan, CEA, Ca-19.9, Ca-125 değerleri, radyolojik olarak gastrointestinal kanalda duvar kalınlaşması veya kitle görünümleri değerlendirildi. Bulgular: Mide kanseri grubunda radyolojik pozitif bulguların varlığının saptanması 37.8 kat yüksek tanısal belirleyicilik değeri artışı göstermekteydi (p=0.003). Ayrıca Ca-125 değerlerindeki artışında tanıdaki değerliliği istatistiksel anlamlılığa yaklaşmaktaydı (p=0.074). Kolorektal kanser grubunda ise defekasyon alışkanlığındaki değişikliğinin 7.3 kat (p=0.038), 16 mm/saat üzerinde sedimantasyon yüksekliğinin 37.1 kat (p=0.007) ve yine radyolojik olarak pozitif bulguların olmasının 53.9 kat (p=0.001) tanısal belirleyicilik artışı sağlamaktaydılar. Diğer parameterler istatistiksel anlamlılığa ulaşmadı. Sonuç: Mide ve kolorektal kanser tanısında değerlendirilen çok sayıdaki tanısal parametrelerden özellikle radyolojik olarak gastrointestinal kanal malignitesini düşündürecek bulgular saptanmasının en yüksek tanısal değere ulaştığı gözlenmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Gastrointestinal kanal kanserleri, tanısal testler, belirleyicilik değeri

Kaynakça

1. Oshima A, Hirata N, Ubukata T, et al. Evaluation of a mass scre- ening program for stomach cancer with a case-control study design. Int J Cancer. 1986; 38: 829-33.
2. Pesce A. Selections from current literature. Colorectal cancer scre- ening. Fam Pract. 2001; 18: 457-60.
3. Burt RW. Colon cancer screening. Gastroenterology. 2000; 119: 837-53.
4. Eddy DM, Nugent FW, Eddy JF, et al. Screening for colorectal can- cer in a high-risk population. Results of a mathematical model. Gastroenterology. 1987; 92: 682-92.
5. Koh TJ, wang TC. Tumors of the stomach. In: Feldman M, Fried- man LS, Sleisenger MH, Editors. Gastrointestinal and liver disease. Volume 1. 7thed. Philadelphia. Saunders 2002; 829-55.
6. Kuntz C, Herfarth C. Imaging diagnosis for staging of gastric can- cer. Semin Surg Oncol. 1999; 17 : 96-102.
7. Minami M, Kawauchi N, Itai Y, et al. Gastric tumors: radiologic- pathologic correlation and accuracy of T staging with dynamic CT. Radiology. 1992; 185: 173-8.
8. Davies J, Chalmers AG, Sue-Ling HM, et al. Spiral computed to- mography and operative staging of gastric carcinoma: a compari- son with histopathological staging. Gut. 1997; 41: 314-9.

9. Nakamura GJ, Schneiderman LJ, Klauber MR. Colorectal cancer and bowel habits. Cancer. 1984; 54: 1475-7.
10. Beale AL, Penney MD, Allison MC. The prevalence of iron defici- ency among patients presenting with colorectal cancer. Colorectal Dis. 2005; 7: 398-402.
11. Rockey DC, Koch J, Cello JP, et al. Relative frequency of upper gastrointestinal and colonic lesions in patients with positive fecal occult-blood tests. N Engl J Med. 1998; 339: 153-9.