Comparision of the E-Test and the Agar Dilution Method to detect clarithromycin resistant Helicobacter pylori

Öz

Background/aim: H. pylori is the most common chronic bacterial infection in the world. Because of H. pylori's acquired resistance to antimicrobial agents, treatment failure occurs. The aim of our study was to determine the prevalence of clarithromycin resistance in dyspeptic H. pylori- positive patients who applied to Ankara University School of Medicine, Department of Gastroenterology, by two methods - agar dilution and E-test - and to compare these two methods. Materials and methods: Seventy- seven H. pylori-positive patients (43 female, 34 male) were included in the study, aged between 22-76 (mean age: 51±13). Forty-one of the patients were diagnosed with gastritis, 13 were peptic or duodenal ulcer, 3 were normal gastrointestinal system, and 20 were diagnosed with one of the following diseases: gastroduodenitis, hiatal hernia, bulbitis or esophageal reflux. H. pylori culture was made with BHI agar and horse blood medium and incubated at 37°C for 72 hours. To determine the clarithromycin resistance, agar dilution and E-test methods were applied in accordance with NCCLS standards. Strains with MIC ≥1 μg/ml were accepted as resistant. Results: In 77 patients, 43 (55.8%) patients were resistant with agar dilution method and 42 (54.5%) were determined as resistant using the E-test method. There was a significant correlation between the MICs using the E-test and agar dilution (r=0.0864, p>0.01). Conclusion: A comparison of our results with other studies shows similarities with some and discrepancies with others, demonstrating an increase in clarithromycin resistance over time. Two different methods, agar dilution and E-test, were applied to the same strains to determine the resistance. Our results showed statistical significance with the two methods, thus either can be used to determine resistance. It is important to know the clarithromycin resistance of the patient, to prevent its increase.

Anahtar Kelimeler

• H. pylori, clarithromycin, resistance, agar dilution, E-test

Klaritromisin dirençli Helicobacter pylori'nin saptanmasında, E-Test ve Agar Dilüsyon metodlarının karşılaştırılması

Öz

Giriş ve amaç: H. pylori, dünyada en sık rastlanan kronik bakteriyel enfeksiyondur. H. pylori’nin antimikrobiyal ajanlara direnç kazanmasından dolayı tedavide başarısızlıklar meydana gelmektedir. Çalışmamızın amacı Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Gastroenteroloji Bilim Dalı’na, dispeptik yakınmalarla gelen H. pylori pozitif hastalarda, klaritromisine direnç sıklığını, agar dilüsyon ve E-Test yöntemleri gibi 2 ayrı yöntemle belirlemek ve 2 yöntemi karşılaştırmaktır. Gereç ve yöntem: Çalışmaya dispeptik yakınmalar nedeniyle endoskopik incelemeleri yapılan, 22-76 yaşları arasında (yaş ortalaması: 51±13), 43’ü kadın, 34’ü erkek toplam 77 hasta dahil edilmiştir. Endoskopik incelemesi yapılan 77 hastanın, 41’i gastrit, 13’ü gastrik ya da duodenal ülser, 3’ü normal, 20’si ise gastroduodenit, hiatus hernisi, alt özofagus sfinkter gevşekliği, özofajit veya bulbutis tanılarından birini almıştır. H. pylori, at kanı içeren BHI agarda 37°C’de 72 saat inkübe edilmiştir. Klaritromisin direncinin belirlenmesi için ise, NCCLS standartlarına uygun agar dilüsyon ve Etest yöntemleri yapılmıştır. MIC değeri ≥1 µg/ml olan suşlar klaritromisine dirençli kabul edilmiştir. Bulgular: Çalışmaya alınan 77 hastanın, agar dilüsyon yöntemi ile 43’ünde (%55.8), E-Test yöntemi ile de 42’sinde (%54.5) klaritromisine direnç saptanmıştır. E-Test yöntemi ile yapılan MIC değerleri ile agar dilüsyon yöntemi ile yapılan MIC değerleri arasındaki uyumluluk istatistiksel olarak anlamlı bulunmuştur (r=0,864, p < 0, 01). Sonuç: Çalışmamızda saptanan %54.5 ve %55.8 direnç oranları ülkemizde yapılan diğer çalışmalarla karşılaştırıldığında, bazı çalışmalarla benzerlik gösterirken bazılarına göre oldukça yüksek oranlar bulunmuştur. Sonuçlar, ülkemizde H. pylori’nin klaritromisine direncinin arttığını göstermiştir. Ayrıca aynı H. pylori suşlarına uygulanan 2 farklı yöntem arasında istatistiksel olarak anlamlı uyumluluk görülmüş- tür. Bu sonuç ise bize her iki yönteminde klaritromisin direncini belirlemede kullanabileceğini göstermiştir. H. pylori’nin klaritromisin direncini tedavi öncesi belirlenmesi, direnç oranının yükselmesinin engellenmesi açısından önemlidir.

Anahtar Kelimeler

• H. pylori, klaritromisin, direnç, agar dilüsyon, E-test

Kaynakça

1. Farthing MJ. Helicobacter pylori infection: an overwiew. Br Med Bull 1998; 54: 1-6.
2. Buck GE. Campylobacter pylori and gastrointestinal disease. Clin Microbiol Rev 1990; 3: 1-12.
3. Dunn BE, Cohen H, Blaser MJ. Helicobacter pylori. Clinical Mic- robiology Reviews 1997; 10: 720-41.
4. Blaser MJ. Not all Helicobacter pylori strains are created equal: Should all be eliminated? Lancet 1997; 349: 1020-22.
5. Sipponen P. Helicobacter pylori and chronic gastritis: an increased risk of peptic ulcer? Scand J Gastroenterol, 1991; 26: 6-10.
6. Marshall BJ. Helicobacter pylori. Am J Gastroenterol 1994; 89: 116-8.
7. Nomura A, Stemmarman GN, Chyou PH. Helicobacter pylori infec- tion and the risk for duodenal and gastric ulceration. Ann Intern Med 1994; 120: 977-81.
8. Blaser MJ. Helicobacter pylori and gastric diseases. BMJ 1998; 316: 1507-10.

9. NIH. Consensus Development Panel on Helicobacter pylori in Pep- tic Ulcer Disease. J Am Med Assn 1994; 272: 65-9.
10. Pounder RE. New developments in Helicobacter pylori eradication therapy. Scand J Gastroenterol Suppl: 1997; 223; 43-5.
11. Owen RJ. Molecular testing for antibiotic resistance in Helicobac- ter pylori. Gut 2002; 50: 285-9.
12. Megraud F. Resistance of Helicobacter pylori to antibiotics. Ali- ment Pharmacol Ther, 117(Suppl: 1): 1997; 45-53.
13. Alarcon T, Domingo D, Lopez-Brea M. Antibiotic resistance prob- lems with Helicobacter pylori. Int J Antimicrob Agents 1999; 12: 19-26.
14. National Commitee for Laboratory Standards. Performance stan- dards for antimicrobial testing. VI th Internatioanl supplement. M100S9. National Commitee for Clinical Laboratory Standards, Villanova, PA. 1999.
15. Işıksal F, Çolakoğlu S, Köksal F, ve ark. Helicobacter plyori-Anti- biyotik Direnci. The Turkish Journal of Gastroenterology, 20thNati- onal Gastroenterology Week Abstracts 2003; 14 (Suppl 1): 40.
16. Önder GF, Aydın A, Akarca SU, ve ark. Ülkemizde Helicobacter pylori’nin klaritromisine direncinin real-time PCR yöntemi ile araş- tırılması. The Turkish Journal of Gastroenterology, 21thNational Gastroenterology Week Abstracts 2004; 15 (Suppl 1): 40.
17. Çırak YM, Ünal S, Türet S, ve ark. Klaritromsine dirençli ve duyar- lı Helicobacter pylori suşlarının midedeki dağılımı. The Turkish Jo- urnal of Gastroenterology, 21thNational Gastroenterology Week Abstracts 2004; 15 (Suppl 1): 41.
18. Çolakoğlu S, Yetkin M, Koyar B, ve ark. Helicobacter pylori tedavi- sinde klaritromisine karşı gelişen antibiyotik direncinin genomik dü- zeyde incelenmesi. The Turkish Journal of Gastroenterology, 21th National Gastroenterology Week Abstracts 2004; 15 (Suppl 1): 236.
19. Osato MS, Reddy R, Reddy SG, et al. Comparison of the E-Test and NCCLS-approved agar dilution method to detect metronidazole and clarithromycin resistant Helicobacter pylori. Int J Antimicrob Agents 2001; 17: 39-44.
20. Rehnberg-Laiho L, Rautelin H, Koskela P. Decreasing prevalence of helicobacter antibodies in Finland, with reference to the decreasing incidence of gastric cancer. Epidemiol Infect 2001; 126: 37-42.
21. Mitchell H, Megraud F. Epidemiology and diagnosis of Helicobac- ter pylori infection. Helicobacter 2002; 7(Suppl: 1) 8-16.
22. Hartzen SH, Andersen LP, Bremmelgaard A, et al. Antimicrobial susceptibility testing of 230 Helicobacter pylori strains: Importance of medium, inoculum and incubation time. Antimicrobial Agents and Chemother 1997; 41: 2634-39.
23. Henriksen TH, Brorson O, Schoyen R. et al. A simple method for de- termining metronidazol resistance of Helicobacter pylori. J Clin Microbiol 1997; 35: 1424-6.
24. Piccolomini R, Di Bonaventura G, Catamo G, et al. Comparative evaluation of the E-test, agar dilution and broth microdilution for testing susuceptibilities of Helicobacter pylori strains to 20 Antimic- robial aggents. J Clin Microbiol 1997; 35: 1842-46.
25. Glupczynski Y, Labbe M, Hasen W, et al. Evaluation of the E-test for quantitative antimicrobial susceptibility testing of Helicobacter pylori. J Clin Microbiol, 29: 2072-75.
26. Torres J, Camorlinga-Ponce M, Perez-Perez G, et al. Increasing multidrug resistance in Helicobacter pylori strains isolated from children and adults in Mexico. J Clin Microbiol 2001; 39: 2677-80.
27. Kato M, Yamaoka Y, Kim JJ, et al. Regional differences in metroni- dazole resistance and increasing clarithromycin resistance among Helicobacter pylori isolates from Japan. Antimicrob Agents Che- mother 2000; 44: 2214-16.
28. Yang YJ, Yang JC, Jeng YM, et al. Prevalence and rapid identifica- tion of clarithromycin-resistant Helicobacter pylori isolates in children. Pediatr Infect Dis 2001; 20: 662-6.
29. Van Doorn LJ, Figueiredo C, Sanna R, et. al. Clinical relevance of the cagA, vacA, and iceA status of Helicobacter pylori. Gastroente- rol 1998; 115: 58-66.
30. Megraud F, Camou-Juncas C, Occhialini, A, et al. Helicobacter pylori resistance levels to clarithromycin remain stable. Gastroen- terology 1996; 100: A192.
31. Palabıyıkoğlu M, Şahin F, Özden A, ve ark. Disk diffüzyon yöntemi ile Helicobacter pylori klinik izolatlarında amoksisiline ve klaritro- misine karşı primer duyarlılığın araştırılması ve tedavi sonrası muhtemel duyarlılık değişikliğin incelenmesi. Turk J Gastroenterol, 1997; 8: 309-12.
32. Şahin F, Özden A, Ünver E, ve ark. Agar dilüsyon yöntemi ile Heli- cobacter pylori için metronidazol dirençlilik testi ve disk diffüzyon yöntemi ile amoksiline ve klaritromisinin H. pylori’ye etkisi. Gastro- enteroloji 1994; 5: 203-6.