Kardiyovasküler pulsasyonlar ve yüksek çözünürlüklü özofagus manometrisi: Distal kontraktil integral etkileniyor mu?

Öz

Giriş ve Amaç: Özofagus, mediastendeki pulsatil kardiyovasküler yapılar ile yakın komşuluk gösterir. Bu pulsatil yapılar yüksek çözünürlüklü özofagus manometrisi yapılan hastalarda manometri traselerinde basınç artefaktları olarak izlenirler. Distal kontraktil integral, özofagus gövdesinin kasılmasının gücünü ölçen bir metriktir. Bu çalışmanın amacı, yüksek çözünürlüklü özofagus manometrisi işleminde pulsatil kardiyovasküler basınçların sıklığının gösterilmesi ve distal kontraktil integral üzerine etkilerini göstermektir. Gereç ve Yöntem: Çalışmamızda, Ocak 2018-Mayıs 2023 tarihleri arasında yüksek çözünürlüklü özofagus manometrisi yapılan 135 hastanın traseleri retrospektif olarak incelendi. Distal kontraktil integral ölçümü yapılamayan akalazya ve aperistaltizm tanılı toplam 22 hastaya ait veriler çalışma dışında bırakıldı. Manometri trasesinde 20 mmHg'dan fazla basınç oluşturan pulsatil basınç bölgesi saptanan kayıtlarda distal özofagus peristaltizminden önce ve sonraki pulsatil basınçlar ayrı ayrı ölçüldü. Manometri analiz programının otomatik olarak hesapladığı distal kontraktil integral değeri DCI-1 olarak kaydedilirken pulsatil basınçlar çıkartıldıktan sonra hesaplanan değer DCI-2 olarak kaydedildi. Bulgular: Çalışmaya dahil edilen 113 hastaya ait manometri traselerinin 29'unda (%25.6) pulsatil basınç bölgeleri mevcuttu. Hastaların 14'ü kadın (%48.2) ve yaş ortalaması 40.2 ± 15.8 yıldı. DCI-1 değeri 1073.90 mmHg•sn•cm [715.10-1920.50], pulsatil basınçlar çıkarıldıktan sonra hesaplanan DCI-2 değeri ise 1070.40 mmHg•sn•cm [597.85-1800.55] olarak bulundu (p < 0.001). Distal kontraktil integral değerleri arasında anlamlı düzeyde farklılık olmasına rağmen sadece bir hastada nihai tanıda değişiklik oldu. Hiperkontraktil özofagus tanısı olan hastaya ait sonuç normal özofagus motilitesi olarak değişti. Sonuç: Yüksek çözünürlüklü özofagus manometrisi yapılan hastalarda pulsatil basınçlar distal kontraktil integral üzerinde anlamlı düzeyde artışa yol açmaktadır. Tanı değişikliği sık olmamakla birlikte hiperkontraktil özofagus tanısı alan manometri traseleri, pulsatil basınçlar açısından dikkatli değerlendirilmelidir.

Anahtar Kelimeler

• Distal kontraktil integral
• kardiyovasküler pulsasyonlar
• yüksek çözünürlüklü özofagus manometrisi

Öz

Background and Aims: The esophagus lies in close anatomical proximity to pulsatile cardiovascular structures within the mediastinum. These structures may produce pressure artifacts on high-resolution esophageal manometry tracings. The distal contractile integral is a calculated metric that reflects the strength of esophageal body contractions. This study aimed to determine the frequency of pulsatile cardiovascular pressure artifacts and assess their impact on distal contractile integral values obtained during high-resolution esophageal manometry. Materials and Methods: Tracings of 135 patients who underwent high-resolution esophageal manometry between January 2018 and May 2023 were retrospectively reviewed. Patients diagnosed with achalasia or aperistalsis, in whom distal contractile integral could not be calculated (n=22), were excluded. In patients with cardiovascular pressure zones exceeding 20 mmHg, pulsatile pressures occurring before and after distal esophageal peristalsis were separately measured. The value automatically calculated by the analysis software was recorded as DCI-1. After excluding pulsatile pressure segments, the recalculated value was recorded as DCI-2. Results: Pulsatile cardiovascular pressure zones were identified in 29 of 113 patients (25.6%). Fourteen were female (48.2%) with a mean age of 40.2 ± 15.8 years. The median DCI-1 was 1073.90 mmHg·s·cm [IQR: 715.10-1920.50], and DCI-2 was 1070.40 mmHg·s·cm [IQR: 597.85-1800.55] (p < 0.001). Despite statistical significance, only one patient experienced a change in final diagnosis from hypercontractile esophagus to normal motility. Conclusion: Pulsatile cardiovascular pressures significantly increase distal contractile integral values on high-resolution esophageal manometry. Although diagnostic changes are rare, tracings suggesting hypercontractile esophagus should be carefully evaluated for potential cardiovascular artifacts.

Anahtar Kelimeler

• Cardiovascular pultations
• distal contractile integral
• high-resolution esophageal manometry

Kaynakça

1. 1. Chaudhry NA, Zahid K, Keihanian S, Dai Y, Zhang Q. Transmitted cardiovascular pulsations on high resolution esophageal impedance manometry, and their significance in dysphagia. World J Gastroenterol. 2017;23(44):7840-8. doi: 10.3748/wjg.v23.i44.7840.
2. 2. Lis S, Vachhani H, Tanner S, et al. Vascular pressure bands on high-resolution esophageal manometry with impedance studies. Dis Esophagus. 2020;33(3):doz093. doi: 10.1093/dote/doz093.
3. 3. Lin Z, Roman S, Pandolfino JE, Kahrilas PJ. Automated calculation of the distal contractile integral in esophageal pressure topography with a region-growing algorithm. Neurogastroenterol Motil. 2012;24(1):e4-e10. doi: 10.1111/j.1365-2982.2011.01795.x.
4. 4. Yadlapati R, Kahrilas PJ, Fox MR, et al. Esophageal motility disorders on high-resolution manometry: Chicago classification version 4.0©. Neurogastroenterol Motil. 2021;33(1):e14058. doi: 10.1111/nmo.14058.
5. 5. Roman S, Kahrilas PJ, Boris L, et al. High-resolution manometry studies are frequently imperfect but usually still interpretable. Clin Gastroenterol Hepatol. 2011;(12):1050-5. doi: 10.1016/j.cgh.2011.08.007.
6. 6. Berenzweig H, Baue AE, McCallum RW. Dysphagia lusoria. Report of a case and review of the diagnostic and surgical approach. Dig Dis Sci. 1980;25(8):630-6. doi: 10.1007/BF01318876.
7. 7. Cappell MS. Endoscopic, radiographic, and manometric findings associated with cardiovascular dysphagia. Dig Dis Sci. 1995;40(1):166-76. doi: 10.1007/BF02063961.
8. 8. Kahwage RL, de Oliveira RB. Distal contractile integral measurement and vascular compression in the esophagus: a problem unsolved? Esophagus. 2020;17(4):502-7. doi: 10.1007/s10388-020-00740-x.

9. 9. Kahrilas PJ, Ghosh SK, Pandolfino JE. Esophageal motility disorders in terms of pressure topography: the Chicago Classification. J Clin Gastroenterol. 2008;42(5):627-35. doi: 10.1097/MCG.0b013e31815ea291.
10. 10. Babaei A, Mittal R K. Cardiovascular compression of the esophagus and spread of gastro-esophageal reflux. Neurogastroenterol Motil 2011;23(1):45-51,e3. doi: 10.1111/j.1365-2982.2010.01606.x.
11. 11. do Carmo GC, Jafari J, Sifrim D, de Oliveira RB. Normal esophageal pressure topography metrics for data derived from the Sandhill Unisensor high-resolution manometry assembly in supine and sitting positions. Neurogastroenterol Motil. 2015;27(2):285-92. doi: 10.1111/nmo.12501.