Araştırma Makalesi

Ülseratif Kolitli Hastalarda Paraoksonaz 1 ve Arilesteraz Seviyeleri ve Bu Parametrelerin Hastalık Aktivitesi ile İlişkileri

Cilt: 18 Sayı: 1 29 Nisan 2019
PDF İndir
EN TR

Ülseratif Kolitli Hastalarda Paraoksonaz 1 ve Arilesteraz Seviyeleri ve Bu Parametrelerin Hastalık Aktivitesi ile İlişkileri

Öz

Giriş ve Amaç:  Bu çalışmada ülseratif kolitli hastalarda serum paraoksonaz 1 ve arilesteraz düzeyleri ve bu parametrelerin hastalık aktivitesi ile ilişkileri araştırıldı. Gereç ve Yöntem: Çalışmaya 38 aktif dönemde ülseratif kolit hastası ve 38 sağlıklı kontrol grubu hastası dahil edildi.  Çalışma grubu hastalarından hem aktif dönemde hem de remisyon sağlanınca paraoksonaz 1 ve arilesteraz enzim aktiviteleri çalışıldı. Paraoksonaz 1 ve arilesteraz enzim aktiviteleri aktif dönem, remisyon dönemi ve kontrol grubu arasında kıyaslandı.  Bulgular: Çalışma grubu hastalarının yaş ortalaması 40.3±14.6 yıl (19-78) olup hastaların 20’si erkek (%52.6) ve 18’i kadın (%47.4) idi. Kontrol grubu hastalarının demografik özellikleri çalışma grubuna benzerdi. Aktif dönemdeki ülseratif kolit hastalarının ortalama serum paraoksonaz 1 değeri 65.8±15.0 U/L, ortalama serum arilesteraz değeri ise 151.0±236.6 U/mL olarak tespit edildi. Remisyon dönemindeki hastalarda ortalama serum paraoksonaz 1 değeri 82.4±58.4 U/L, ortalama serum arilesteraz değeri ise 94.1±134.6 U/mL olarak tespit edildi. Kontrol grubundaki hastalarda ortalama serum paraoksonaz 1 değeri 131.7±63.5 U/L, ortalama serum arilesteraz değeri ise 287.3±295.6 U/mL olarak tespit edildi. Ülseratif kolitli hastalarda ortalama paraoksonaz 1 ve arilesteraz düzeyleri aktif ve remisyon dönemi arasında istatistiksel olarak anlamlı fark göstermedi (p>0.05). Aktif ve remisyon dönemindeki ülseratif kolitli hastalarda ortalama paraoksonaz 1 ve arilesteraz değerleri kontrol grubundaki sağlıklı bireylere göre istatistiksel olarak anlamlı şekilde düşük bulundu (p<0.05). Sonuç: ülseratif kolitli hastalarda paraoksonaz 1 ve arilesteraz aktivitelerinin kontrol grubuna göre istatiksel olarak anlamlı şekilde azaldığı ancak hastalık aktivitesi ile paraoksonaz 1 ve arilesteraz aktiviteleri arasında ilişki bulunmadığı gösterilmiştir.

Anahtar Kelimeler

Kaynakça

  1. Kaynaklar
  2. 1. Çavuşoğlu H, İliçin G, Ünal S, Biberoğlu K, Süleymanlar G. İnflamatuar barsak hastalığı. İç Hastalıkları. 2. baskı. Ankara: Güneş Kitabevi, 2003:1577-90. 2. Tezel A. Etiopathogenesis of ulcerative colitis. Turkiye Klinikleri J Gastroenterohepatol-Special Topics 2009;2:7-12. 3. Fiocchi C. Future of IBD pathogenesis: How much work is left to do? Inflamm Bowel Dis 2008;14(Suppl 2):S145-7. 4. Friedman S, Blumberg RS. Inflammatory bowel disease. In; Braunwald E, Fauci AS, Kasper DL, et al. (eds). Harrison’s Principles of Internal Medicine. 16th ed. New York; McGraw-Hill. 2005;1776-89. 5. Draganov DI, Teiber JF, Speelman A, et al. Human paraoxonases (PON1, PON2, and PON3) are lactonases with overlapping and distinct substrate specificities. J Lipid Res 2005;46:1239-47. 6. Mackness B, Durrington PN, Mackness MI. Human serum paraoxonase. Gen Pharmacol 1998;31:329-36. 7. Costa LG, Vitalone A, Cole TB, Furlong CE. Modulation of paraoxonase (PON1) activity. Biochem Pharmacol 2005;69:541-50. 8. Mackness B, McElduff P, Mackness MI. The paraoxonase-2-310 polymorphism is associated with the presence of microvascular complications in diabetes mellitus. J Intern Med 2005;258:363-8. 9. Baum L, Ng HK, Woo KS, et al. Paraoxonase 1 gene Q192R polymorphism affects stroke and myocardial infarction risk. Clin Biochem 2006;39:191-5. 10. Suchocka Z, Swatowska J, Pachecka J, Suchocki P. RP-HPLC determination of paraoxonase activity in human blood serum. J Pharm Biomed Anal 200611;42:113-9. 11. Gokdemir MT, Karakilcik AZ, Gokdemir GS. Prognostic importance of paraoxonase, arylesterase and mean platelet volume efficiency in acute ischaemic stroke. J Pak Med Assoc 2017;67:1679-83. 12. Utanğaç MM, Yeni E, Savaş M, et al. Paraoxonase and arylesterase activity in bladder cancer. Turk J Urol 2017;43:147-51. 13. Kul A, Uzkeser H, Ozturk N. Paraoxonase and arylesterase levels in Behcet's Disease and their relations with the disease activity. Biochem Genet 2017;55:335-44. 14. Trulove SC, Witts LJ. Cortisone in ulcerative colitis; preliminary report on a therapeutic trial. Br Med J 1954;2:375-8. 15. Isik A, Koca SS, Ustundag B, et al. Paraoxonase and arylesterase levels in rheumatoid arthritis. Clin Rheumatol 2007;26:342-8. 16. Kafadar AM, Ergen A, Zeybek U, et al. Paraoxonase 192 gene polymorphism and serum para¬oxonase activity in high grade gliomas and menegiomas. Cell Biochem Funct 2006;24:455-60. 17. Yıldırım A, Aslan Ş, Ocak T, Yıldırım S, Kara F, Şahin YN. Serum paraoxonase/arylesterase activities and malondialdehyde levels in trauma patients. Eurasian J Med 2007;39:85-8. 18. Akçay MN, Yilmaz I, Polat MF, Akçay G. Serum paraox¬onase levels in gastric cancer. Hepatogastroenterology 2003;50(Suppl 2):cclxxiii-cclxxv. 19. Akçay MN, Polat MF, Yilmaz I, Akçay G. Serum paraoxonase levels in pancreatic cancer. Hepatogastroenterology 2003;50(Suppl 2):ccxxv-ccxxvii. 20. Elkiran ET, Mar N, Aygen B, et al. Serum paraoxonase and arylesterase activities in patients with lung cancer in a Turkish population. BMC Cancer 2007;15:48. 21. Başkol G, Başkol M, Yurci A, et al. Serum paraoxonase 1 activity and malondialdehyde levels in patients with ulcerative colitis. Cell Biochem Funct 2006;24:283-6. 22. D’Inca R, Cardin R, Benazzato L, et al. Oxidative DNA damage in the mucosa of ulcerative colitis increases with disease duration and dysplasia. Inflamm Bowel Dis 2004;10:23-7. 23. Sturniolo GC, Mestriner C, Lecis PE, et al. Altered plasma and mucosal concentrations of trace elements and antioxidants in active ulcerative colitis. Scand J Gastroenterol 1998;33:644-9. 24. Ferretti G, Bacchetti T, Moroni C, et al. Copper-induced oxidative damageon astrocytes: protective effect exerted by human high density lipoproteins. Biochimica Biophysica Acta 2003;1635:48-54. 25. Rothem L, Hartman C, Dahan A, et al. Paraoxonases are associated with intestinal inflammatory diseases and intracellularly localized to the endoplasmic reticulum. Free Radic Biol Med 2007;43:730-9. 26. Boehm D, Krzystek-Korpacka M, Neubauer K, et al. Paraoxonase-1status in Crohn's disease and ulcerative colitis. Inflamm Bowel Dis 2009;15:93-9. 27. Aviram M, Rosenblat M. Paraoxonases 1, 2, and 3, oxidative stress, and macrophage foam cell formation during atherosclerosis development. Free Radic Biol Med 2004;37:1304-16. 28. Mackness B, Durrington P, McElduff P, et al. Low paraoxonase activity predicts coronaryevents in the Caerphilly Prospective Study. Circulation 2003;107:2775-9. 29. Nakamura M, Saito H, Kasanuki J, et al. Cytokine production in patients with inflammatory bowel disease. Gut 1992;33:933-7. 30. Olson AD, Ayass M, Chensue S. Tumor necrosis factor and IL-1 beta expression in pediatric patients with inflammatory bowel disease. J Pediatr Gastroenterol Nutr 1993;16:241-6. 31. Funakoshi K, Sugimura K, Sasakawa T, et al. Study of cytokines in ulcerative colitis. J Gastroenterol 1995;30(Suppl 8):61-3. 32. Kumon Y, Nakauchi Y, Suehiro T, et al. Proinflammatory cytokines but not acute phase serum amyloid A or C-reactive protein, downregulate paraoxonase 1 (PON1) expression by Hep G2 cells. Amyloid 2002;9:160-4. 33. Van Lenten BJ, Hama SY, de Beer FC, et al. Anti-inflammatory HDL becomes pro-inflammatory during the acute phase response. Loss of protective effect of HDL against LDL oxidation in aortic wall cell cocultures. J Clin Invest 1995;96:2758-67.

Ayrıntılar

Birincil Dil

Türkçe

Konular

Sağlık Kurumları Yönetimi

Bölüm

Araştırma Makalesi

Yayımlanma Tarihi

29 Nisan 2019

Gönderilme Tarihi

30 Haziran 2018

Kabul Tarihi

27 Ekim 2018

Yayımlandığı Sayı

Yıl 2019 Cilt: 18 Sayı: 1

Kaynak Göster

APA
Gökbulut, V., Dursun, H., Kaplan, M., & Öztaş, E. (2019). Ülseratif Kolitli Hastalarda Paraoksonaz 1 ve Arilesteraz Seviyeleri ve Bu Parametrelerin Hastalık Aktivitesi ile İlişkileri. Akademik Gastroenteroloji Dergisi, 18(1), 33-37. https://doi.org/10.17941/agd.543505
AMA
1.Gökbulut V, Dursun H, Kaplan M, Öztaş E. Ülseratif Kolitli Hastalarda Paraoksonaz 1 ve Arilesteraz Seviyeleri ve Bu Parametrelerin Hastalık Aktivitesi ile İlişkileri. Akademik Gastroenteroloji Dergisi. 2019;18(1):33-37. doi:10.17941/agd.543505
Chicago
Gökbulut, Volkan, Hakan Dursun, Mustafa Kaplan, ve Erkin Öztaş. 2019. “Ülseratif Kolitli Hastalarda Paraoksonaz 1 ve Arilesteraz Seviyeleri ve Bu Parametrelerin Hastalık Aktivitesi ile İlişkileri”. Akademik Gastroenteroloji Dergisi 18 (1): 33-37. https://doi.org/10.17941/agd.543505.
EndNote
Gökbulut V, Dursun H, Kaplan M, Öztaş E (01 Nisan 2019) Ülseratif Kolitli Hastalarda Paraoksonaz 1 ve Arilesteraz Seviyeleri ve Bu Parametrelerin Hastalık Aktivitesi ile İlişkileri. Akademik Gastroenteroloji Dergisi 18 1 33–37.
IEEE
[1]V. Gökbulut, H. Dursun, M. Kaplan, ve E. Öztaş, “Ülseratif Kolitli Hastalarda Paraoksonaz 1 ve Arilesteraz Seviyeleri ve Bu Parametrelerin Hastalık Aktivitesi ile İlişkileri”, Akademik Gastroenteroloji Dergisi, c. 18, sy 1, ss. 33–37, Nis. 2019, doi: 10.17941/agd.543505.
ISNAD
Gökbulut, Volkan - Dursun, Hakan - Kaplan, Mustafa - Öztaş, Erkin. “Ülseratif Kolitli Hastalarda Paraoksonaz 1 ve Arilesteraz Seviyeleri ve Bu Parametrelerin Hastalık Aktivitesi ile İlişkileri”. Akademik Gastroenteroloji Dergisi 18/1 (01 Nisan 2019): 33-37. https://doi.org/10.17941/agd.543505.
JAMA
1.Gökbulut V, Dursun H, Kaplan M, Öztaş E. Ülseratif Kolitli Hastalarda Paraoksonaz 1 ve Arilesteraz Seviyeleri ve Bu Parametrelerin Hastalık Aktivitesi ile İlişkileri. Akademik Gastroenteroloji Dergisi. 2019;18:33–37.
MLA
Gökbulut, Volkan, vd. “Ülseratif Kolitli Hastalarda Paraoksonaz 1 ve Arilesteraz Seviyeleri ve Bu Parametrelerin Hastalık Aktivitesi ile İlişkileri”. Akademik Gastroenteroloji Dergisi, c. 18, sy 1, Nisan 2019, ss. 33-37, doi:10.17941/agd.543505.
Vancouver
1.Volkan Gökbulut, Hakan Dursun, Mustafa Kaplan, Erkin Öztaş. Ülseratif Kolitli Hastalarda Paraoksonaz 1 ve Arilesteraz Seviyeleri ve Bu Parametrelerin Hastalık Aktivitesi ile İlişkileri. Akademik Gastroenteroloji Dergisi. 01 Nisan 2019;18(1):33-7. doi:10.17941/agd.543505