İdari Yargıda Olağan Kanun Yollarına Getirilen Kanuni Sınırlar ve Kanuni Sınırların Anayasaya Aykırılığı

İdari yargıda yüksek mahkemelerin iş yükünün azaltılması ve uyuşmazlıkların daha kısa sürede nihai olarak çözümlenmesi amacıyla olağan kanun yollarına başvuru sınırlanmıştır. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nda kanun yollarına başvuru dava konusu bakımından sınırlanırken diğer yandan dava konusu belli bir miktar tutarı aşmayan tam yargı davaları ve idari işlemler hakkında verilen kararlara karşı kanun yollarına başvurulamayacağı öngörülmüştür. Kanun yollarına başvuru hakkına, iç hukukta doğrudan bir hükümde işaret edilmemiş olsa da bu hak, mahkemeye erişim hakkı ve hak arama hürriyeti ile ilişkilendirilmiştir. Bu çalışmada öncelikle idari yargıda kanun yollarına başvurulması bakımından 2577 sayılı Kanun’un getirdiği sınırlardan bahsedilecek ve bu konuda verilen Anayasa Mahkemesi kararları adil yargılanma hakkına uygunluğu bakımından incelenecektir.

In the administrative judiciary, ordinary legal remedies are limited in order to reduce the workload of the higher courts and to resolve disputes in a shorter period of time. Law No. 2577 on Administrative Adjudication Procedure limits the application for legal remedies in terms of the subject matter of the lawsuit, while on the other hand, it is stipulated that legal remedies cannot be applied against decisions rendered on full judicial cases and administrative actions whose subject matter does not exceed a certain amount. Although the right to legal remedy is not directly referred to in a provision domestic law, it is associated with the right of access to a court and the freedom to seek justice. In this study, firstly, the limitations imposed by Law No. 2577 in terms of the application of legal remedies in administrative judiciary will be mentioned and the Constitutional Court decisions on this issue will be examined in terms of their compliance with the right to a fair trial