ULUSLARARASI ADALET DİVANI’NIN PETROL PLATFORMLARI’NA İLİŞKİN KARARININ DEĞERLENDİRİLMESİ

Bu çalışmada 1992’de İran ve ABD tarafından Birleşmiş Milletler (BM)’in başlıca yargı organı olan Uluslararası Adalet Divanı’na sunulan Petrol Platformları Davası incelenmiştir. Tarafl ar, Divan’ın zorunlu yargı yetkisini yürürlükte olan, uyuşmazlıkların zorunlu çözümünü düzenleyen Dostluk Antlaşması (1955) ile kabul etmişlerdir. Divan, tarafl arın iddialarını, itirazlarını ve taleplerini değerlendirdikten sonra Kasım 2003 tarihindeki kararında ABD’nin silâhlı kuvvetlrinin 19 Ekim 1987 ve 18 Nisan 1988 tarihlerinde İran petrol platformlarına yönelik saldırılarının iki taraf arasındaki 1955 tarihli Dostluk Antlaşması hükümleri ve uluslararası hukuka aykırı bulmuştur.Çalışmanın amacı iki ülke arasında ortaya çıkan uyuşmazlığın tarihi arka planı, Divan’ın bu davaya ilişkin yargı yetkisini, tarafl arın iddialarını, özellikle ABD’nin meşru müdafaa iddiası konusunu değerlendirmektir

In this study Oil Platforms Case that was presented to ICJ as the principal judicial organ of the United Nations (UN) by Iran and United States in 1992 is discussed. The parties have recognized the compulsory jurisdiction of the Court under 1955 Treaty Amity between Iran and US. After evaluating the claims and requests of the dispute parties, in its November 2003 decision the Court found the attacks of US Military Forces on Iranian oil platforms on 19 October 1987 and 18 April 1988 contrary to the provisions of 1955 Treaty Amity and rules of international law.The purpose of the study is evaluate of historical back ground of the dispute arising between the two countries, the jurisdiction of the Court in this case, claims of the paties, in particular the United States claim of self-defense