Teachers' Opinions on the Contribution of European Union Projects to the Innovative Climate in Schools

Öz

In this study, it is aimed to examine the opinions of teachers about the contribution of European Union projects to the innovative climate in schools. The research was designed with a case study, one of the qualitative research designs. The study group, which was determined by the criterion sampling pattern, which is one of the purposive sampling methods, consisted of 20 teachers who carried out the European Union project in Istanbul and worked at the school from the beginning to the end of the project. The data of the study were obtained by using a semi-structured interview form through face-to-face and online interviews. The data collected in the research were analyzed by content analysis. According to the findings of the study, all the participants stated that the renovation needs of the schools could be met with European Union projects. Explaining the process of getting acquainted with European Union projects as the urge to create new knowledge, new practice and a snowball effect, the teachers emphasized that European Union projects encourage innovation. Participant teachers pointed out that in order for European Union projects to be beneficial for the innovation climate of schools, transnational mobility should not be misused, collaborative/sharing team spirit, supportive administrative attitude, overcoming bureaucratic obstacles, increase in funds and having risk management skills.

Anahtar Kelimeler

• European Union
• European Union projects
• Innovative climate in schools
• Teacher.

Avrupa Birliği Projelerinin Okul Yenileşme İklimine Katkısına İlişkin Öğretmen Görüşleri

Öz

Bu araştırmada, Avrupa Birliği projelerinin okulların yenileşme iklimine katkısına ilişkin öğretmen görüşlerinin incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırma, nitel araştırma desenlerinden durum çalışmasıyla desenlenmiştir. Amaçlı örnekleme yöntemlerinden ölçüt örnekleme deseni ile belirlenen çalışma grubu, İstanbul ilinde Avrupa Birliği projesi yürüten ve projenin başından sonuna kadar okulda görev yapan 20 öğretmenden oluşmuştur. Çalışmanın verileri, yüz yüze ve online görüşme yoluyla yarı yapılandırılmış görüşme formu kullanılarak elde edilmiştir. Araştırmada toplanan veriler, içerik analizi ile çözümlenmiştir. Çalışmanın bulgularına göre tüm katılımcılar, okulların yenileşme ihtiyacının Avrupa Birliği projeleriyle karşılanabilir olduğunu ileri sürmüşlerdir. Avrupa Birliği projeleriyle tanışma süreçlerini yeni bilgi üretme, yeni uygulama yapma isteği ve kartopu etkisi olarak açıklayan öğretmenler, Avrupa Birliği projelerinin yenilikçiliği teşvik ettiğini vurgulamışlardır. Katılımcı öğretmenler; Avrupa Birliği projelerinin okulların yenileşme iklimine faydalı olması için ulus ötesi hareketliliğin amaç dışı kullanılmaması, iş birlikçi/paylaşımcı takım ruhuna sahip olunması, destekleyici yönetici tutumu, bürokratik engellerin aşılması, fonlarda artış olması ve risk yönetimi becerisine sahip olunması gerektiğine dikkat çekmişlerdir.

Anahtar Kelimeler

• Avrupa Birliği projeleri
• Avrupa Birliği
• Okul yenileşme iklimi
• Öğretmen.

Kaynakça

1. Abacı, H. (2014). AB projelerinin kurumsal kapasite gelişimi ve bölgesel kalkınmaya etkisi [Yüksek lisans tezi]. Çankırı Karatekin Üniversitesi.
2. Abbak, Y. (2018). Öğretmenlerin yaşam boyu öğrenme yeterlikleri ile yenilikçilik düzeylerinin incelenmesi [Yüksek lisans tezi], Erciyes Üniversitesi.
3. Aguado, T., Ballesteros, B., & Malik, B. (2003). Cultural diversity and school equity. A model to evaluate and develop educational practices in multicultural education contexts. Equity & Excellence in Education, 36(1), 50-63. https://doi.org/10.1080/10665680303500.
4. Avrupa Birliği Başkanlığı. (2019). AB Başkanlığı Projeleri. https://www.ab.gov.tr/ab-bakanligi-projeleri_46008.html
5. Avrupa Birliği Başkanlığı. (2021). Fasıl 26-Eğitim ve Kültür. https://www.ab.gov.tr/91.html Babbie, E. & Benaquisto, L. (2001). Qualitative field research. The Practice of Social Research, 9, 298-300.
6. Bahadır, H. (2007). Comenius projelerinden faydalanma konusunda okul yöneticileri ve öğretmenlerin görüşleri. [Yüksek lisans tezi], Kırıkkale Üniversitesi.
7. Bardakçı, V. (2017). Ortaokul öğretmenlerinin algılarına göre Avrupa Birliği Projelerinin okula katkı düzeyi ile okul müdürlerinin liderlik stilleri arasındaki ilişki. [Yüksek lisans tezi]. Dokuz Eylül Üniversitesi
8. Baumard, P. & Starbuck, W. H. (2005). Learning from failures: why it may not happen. Long Range Planning, 38, 281-298. https://doi.org/10.1016/j.lrp.2005.03.004

9. Baydar, F., & Levent, A. F. (2023). Ethical review on teachers' relations with the school environment. International Journal of Educational Research Review, 8(4), 932-946.
10. Bayraktaroğlu, S., Ersoy Yılmaz, S., & Çetinel, E. (2015). İnsan kaynakları yönetimi bağlamında işkoliklik davranışı üzerine bir değerlendirme. Bolu Abant İzzet Baysal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 15, 107-129.
11. Berg, V. (2014). Evaluation of the outcome of european students-teachers’ participation in the Erasmus Exchange Programme (2008-2011): A survey of students’ knowledge, thoughts and feelings before and after their erasmus exchange. Journal of the European Teacher Education Network, 9, 33-45.
12. Bodur, E. (2019). Yenilikçi okul ve örgüt iklimine ilişkin öğretmen görüşleri (Bolu ili örneği). [Yüksek lisans tezi]. Bolu Abant İzzet Baysal Üniversitesi.
13. Bülbül, T. (2012). Okul yöneticilerinin yenilik yönetimine ilişkin yeterlik inançları. Trakya Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 14(1), 45-68.
14. Chen, C., Huang, J., & Hsiao, Y. (2010). Knowledge management and innovative: The role of organizational climate and structure. International Journal of Manpower, 31(8), 848-870. https://doi.org/10.1108/01437721011088548.
15. Cole, F. L. (1988). Content analysis: process and application. Clinical Nurse Specialist, 2, 53-57.
16. Damanpour, F. (1992). Organizational size and innovation. Organization Studies, 13(3), 375-402. https://doi.org/10.1177/017084069201300304.
17. Damanpour, F. (1991). Organizational innovation: A meta-analysis of effects of determinants and moderators. Academy of Management Journal, 34, 555-590.
18. David, M., Schwedler, G., Reiber, L., Tolonen, H., Andersson, A. M., Esteban López, M., Joas, A., Schöpel, M., Polcher, A., & Kolossa-Gehring, M. (2020). Learning from previous work and finding synergies in the domains of public and environmental health: EU-Funded Projects Bridge Health and HBM4EU. Archives of Public Health, 78, 1-13.
19. Demircioglu, M. A. (2016). Organizational innovation. In: Farazmand, A. (Eds) Global encyclopedia of public administration, public policy, and governance (pp. 1-5). Springer. https://doi.org/10.1007/978-3-319-31816-5_3017-1
20. Dolapçıoğlu, S. ve Girişken, M. C. (2022). Avrupa Birliği projeleri: Erasmus+ programı ve eylem planları, Hatay Mustafa Kemal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 19(49), 296-317.
21. Enos, J. (1962). Invention and innovation in the petroleum refining industry. In Universities-National Bureau Committee for Economic Research, Committee on Economic Growth of the Social Science Research Council (Ed.) The rate and direction of inventive activity: Economic and social factors (pp. 299-322). Princeton University Press.
22. Geijsel, F., Sleegers, P., van den Berg, R., & Kelchtermans, G. (2001). Conditions fostering the implementation of large-scale innovation programs in schools: Teachers’ perspectives. Educational Administration Quarterly, 37(1), 130-166. https://doi.org/10.1177/00131610121969262.
23. Goldsmith, R. E. & Foxall, G. R. (2003). The measurement of innovative. In L. V. Shavinina (Ed.), The international handbook on innovation (pp. 321-330). Oxford: Elsevier Science Ltd.
24. Günbayi, I. & Vezne, R. (2016). Opinions of teachers on Erasmus+ Key Action 1: A case study. Online Submission, International Journal on New Trends in Education and Their Implications, 7(1), 1-12.
25. Gündüz, Y. & Balyer, A. (2013). Yükseköğretim örgütlerinde değişim ve yenileşmeye ilişkin görüşleri. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 12(43), 47-66.
26. Haspolat, E. & Özkılıç, R. (2007). Comenius okul ortaklığı proje koordinatörlerinin proje süreçleri konusundaki görüşleri. Eurasion Journal of Education Research, 7(27), 163-177.
27. Karpuzoğlu, E. (2001). Aile şirketlerinde stratejik planlama ve aile şirketlerine özgü planlar. Öneri Dergisi, 4(15), 115-124. https://doi.org/10.14783/maruoneri.735498.
28. Kesik, F. (2016). Avrupa Birliği projelerinin okul sağlığına katkılarına ilişkin öğretmen görüşleri. [Doktora Tezi]. Dokuz Eylül Üniversitesi.
29. Kesik, F. & Balcı, E. (2016). AB projelerinin okullara sağladığı katkılar açısından değerlendirilmesi: Bir ölçek geliştirme çalışması. Kastamonu Eğitim Dergisi, 24(4), 1621-1640.
30. Konur, S. (2018). Örgütlerde proje yönetimi yaklaşımının çalışanların yönetim kararlarına katılım etkisinin incelenmesi. [Yüksek lisans tezi]. Beykent Üniversitesi.
31. Kurulgan, M. & Atıl Yörü, H. (2013). Erasmus öğrenci hareketliliği ile Anadolu Üniversitesi'ne gelen öğrencilerin kütüphane memnuniyet düzeyleri. Bilgi Dünyası, 14, 114-140.
32. Kulaksız, E. (2010). Avrupa Birliği Comenius programlarının Türkiye’deki uygulamasına ilişkin katılımcı görüşleri. [Doktora tezi]. Kocaeli Üniversitesi.
33. Levent, F. & Karaevli, Ö. (2013). Uluslararası öğrencilerin eğitimine yönelik politikalar ve Türkiye için öneriler. Marmara Üniversitesi Atatürk Eğitim Fakültesi Eğitim Bilimleri Dergisi, 38, 97-119.
34. Levent, F. (2016a). The economic impacts of international student mobility in the globalization process. Journal of Human Sciences, 13, 3853-3870.
35. Levent, A. F. (2016b). Öğretmenlerin değişime hazır olma durumlarının farklı değişkenlere göre incelenmesi. Marmara Üniversitesi Atatürk Eğitim Fakültesi Eğitim Bilimleri Dergisi, 43, 117-134. https://doi.org/10.15285/ebd.09059
36. Levent, A. F. (2016c). Değişim yönetimi. (Ed.: A. Bakioğlu) Türk eğitim sistemi ve okul yönetimi (pp.340-362), Ankara: Nobel Yayınevi
37. Long, T. & Johnson, M. (2000). Rigour, reliability and validity in qualitative research. Clinical Effectiveness in Nursing, 4(1), 30-37. https://doi.org/10.1054/cein.2000.010.
38. Moolenaar, N. M., Daly, A. J., & Sleegers, P. J. (2010). Occupying the principal position: Examining relationships between transformational leadership, social network position, and schools’ innovative climate. Educational Administration Quarterly, 46(5), 623-670. https://doi.org/10.1177/0013161X10378689.
39. Moolenaar, N. M., Daly, A. J., & Sleegers, P. J. (2011). Ties with potential: Social network structure and innovative climate in Dutch schools. Teachers College Record, 113(9), 1983-2017. https://doi.org/10.1177/016146811111300906
40. Mumford, M. D., Scott, G. M., Gaddis, B., & Strange, J. M. (2002). Leading creative people: Orchestrating expertise and relationships. The Leadership Quarterly, 13(6), 705-750. https://doi.org/10.1016/S1048-9843(02)00158-3
41. Nonaka, I., & Takeuchi, H. (1995). The knowledge-creating company: How Japanese companies create the dynamics of innovation. New York: Oxford University Press.
42. Olgun, C. K. (2008). Nitel araştırmalarda içerik analiz tekniği. Sosyoloji Notları, 4-5, 66-71.
43. Öğüt, A., Aygen, S., & Demirsel, M. T. (2007). Personel güçlendirme inovasyonu hızlandırır mı? Antalya ili beş yıldızlı konaklama işletmelerine yönelik görgül bir araştırma. Selçuk Üniversitesi Karaman İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 3, 163-172.
44. Özdemir, M. & Akbaş, O. (2002). Avrupa Birliği tarafından eğitim alanında uygulanan projeler ve Türkiye’nin katılımı. Türkiye Sosyal Araştırmalar Dergisi, 6(3), 65-84.
45. Öztürk, E. (2015). Avrupa Birliği Comenius Programı'na katılan öğretmenlerin hareketlilik programının etkililiğine ilişkin algılarının değerlendirilmesi [Yüksek Lisans Tezi]. Uşak Üniversitesi.
46. Papatsiba, V. (2006). Making higher education more European through student mobility? Revisiting EU initiatives in the context of the Bologna Process. Comparative Education, 42(1), 93-111.
47. Pihie, Z. A. L., Asuimiran, S., & Bagheri, A. (2014). Entrepreneurial leadership practices and school innovative. South African Journal of Education, 34(1). https://doi.org/10.15700/201412120955
48. Polatcan, M. (2019). Okullarda Yenileşme İklimi Ölçeğinin geçerlik ve güvenirlik çalışması. OPUS International Journal of Society Researches, 11(18), 364-383. https://doi.org/10.26466/opus.533385.
49. Rolfe, G. (2006). Validity, trustworthiness and rigour: quality and the idea of qualitative research. Journal of Advanced Nursing, 53(3), 304-310. https://doi.org/10.1111/j.1365-2648.2006.03727.x.
50. Sandelowski, M. (1993). Rigor or rigor mortis: The problem of rigor in qualitative research. Advances in Nursing Science, 16(2), 1-8. https://doi.org/10.1097/00012272-199312000-00002
51. Scott, S. G. & Bruce, R. A. (1994). Determinants of innovative behavior: A path model of individual innovation in the workplace. Academy of Management Journal, 37(3), 580–607. https://doi.org/10.2307/256701.
52. Somech, A, & Drach‐Zahavy, A. (2004). Exploring organizational citizenship behaviour from an organizational perspective: The relationship between organizational learning and organizational citizenship behaviour. Journal of Occupational and Organizational Psychology, 77(3), 281-298. https://doi.org/10.1348/0963179041752709.
53. Toloie-Eshlaghy, A., Chitsaz, S., Karimian, L., & Charkhchi, R. (2011). A classification of qualitative research methods. Research Journal of International Studies, 20(20), 106-123.
54. Türkoğlu, Ş. (2004). Türkiye’deki okulların Comenius Projelerine etkin bir şekilde katılımının sağlanması üzerine araştırmalar ve Comenius 1-1 Fen Proje Başvurusu. [Yüksek lisans tezi]. Gazi Üniversitesi
55. Türkoğlu, Ş., & Türkoğlu, R. (2006). Comenius 1 okul ortaklıkları projelerine başvuruda bulunan yönetici ve koordinatör öğretmenlerin görüşleri. İnönü Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 7(12), 125-154.
56. Xafakos, E., Kaldi, S., Vassiou, A., Stavropoulos, V., Papadimas, L., Maratos, A., ... & Mastrothanasis, K. (2020). The effect of teachers’ collaborative networks on innovative school climate and their individual innovative. European Journal of Education Studies, 7(11). https://doi.org/10.46827/ejes.v7i11.3347.
57. West, M., & Sacramento, C. (2012). Creativity and innovation: The role of team and organizational climate. In M. D. Mumford (Ed.), Handbook of organizational creativity (pp. 359-385). Academic Press.
58. Yalçın İncik, E., & Yanpar Yelken, T. (2009). İlköğretim okullarında çalışan öğretmenlerin Avrupa Birliği eğitim projelerine yönelik görüşleri. e-Journal of New World Sciences Academy Education Sciences, 4(3), 923-940.
59. Yılmaz, E. (2016). 21. yüzyıl becerileri kapsamında dönüşen okul paradigması, In E. Yılmaz, M. Çalışkan, S. A. Sulak (Ed.) Eğitim bilimlerinden yansımalar (ss. 6-16). Konya: Çizgi Yayıncılık.
60. Yorgancılar, F. N. (2011). Sürdürülebilir rekabet anlayışı olarak yenilik yeteneği. Sosyal Ekonomik Araştırmalar Dergisi, 11(21), 379-426.
61. Zhou, K. Z., Yim, C. K., & Tse, D. (2005). The effects of strategic orientations on technology- and market-based break through innovations. Journal of Marketing, 69, 42-60.