Öğretmen Görüşlerine Göre Etkili Bir Okul Dışı Öğrenme Ortamları Gezisi İçin Öğretmen Rolünün İncelenmesi

Öz

Bu araştırmada amaç, öğretmen görüşlerine göre etkili bir okul dışı öğrenme ortamları gezisinde öğretmen faktörünü incelemektir. Araştırma olgubilime göre desenlenmiştir. Araştırmanın örneklemini ölçüt örnekleme seçme yöntemine göre belirlenen 14 sınıf öğretmeni oluşturmaktadır. Araştırmada veriler, araştırmacılar tarafından geliştirilen yapılandırılmış görüşme formu ile elde edilmiştir. Elde edilen veriler NVivo bilgisayar paket programı aracılığı ile içerik analizi yöntemi ile analiz edilerek yorumlanmıştır. Analizler sonucunda, öğretmenlerin okul dışı öğrenme ortamlarına yönelik gerçekleştirdiği gezilerde dikkat etmesi gereken birçok hususun olduğu ortaya çıkmıştır. Öğretmenler tarafından gezilerin dersin kazanımı ile eşleştirilmesine dikkat edilmesi gerektiği, gezi yerinin öğrenci hazırbulunuşluğuna uygun olması gerektiği, öğretmenler tarafından gezi alanının önceden ziyaret edilmesinin fayda sağlayacağı, öğrencilere dağıtılan broşürler aracılığı ile gezi alanının ve bu alanda uyulacak kuralların öğrencilere anlatılması gerektiği, gezi sırasında öğrencilerin alanda rahat bir şekilde gezmesi için öğrenci güvenliğine dikkat edilmesinin önemli olduğu ve yeme-içme vb. ihtiyaçların nasıl karşılanacağının önceden planlanması gerektiği ve bu nedenlerle bunların sağlayıcısı olan öğretmenlere büyük görevler düştüğü ortaya çıkmıştır. Gezi sırasında etkinliğin verimli geçmesi için öğretmenler tarafından yapılan planlamaya uyulması gerektiği, öğrencilere kazanıma uygun araştırma-inceleme görevlerinin verilmesi gerektiği, gezi alanının yetkilileri tarafından rehber görevlinin görevlendirilmesi gerektiği, çevreyi tanımaları için öğrencilere serbest bir zaman aralığının verilmesinin önemli olduğu ve bu nedenlerle bunların sağlayıcısı olan öğretmenlere büyük görevler düştüğü ortaya çıkmıştır. Gezi sonrasında öğrencilerin öğrendiği bilgi ve becerileri ölçmek için öğretmenler tarafından iyi kurgulanmış değerlendirme etkinliklerinin gerçekleştirilmesi gerektiği ve bu değerlendirme etkinliklerini planlayan öğretmenlere büyük görevler düştğü ortaya çıkmıştır. Öğretmenler tarafından iyi düşünülmüş bir okul dışı öğrenme ortamlarına yönelik gezi sayesinde öğrencilerin eğlenmesi, mutlu olması, konuyu iyi kavraması, merak duygusunun gelişmesi ve öğrencilerin kendi başına hareket etme becerisi kazanması söz konusudur. Bunlar dikkate alındığında, okul dışı öğrenme ortamlarına yönelik gerçekleştirilen gezilerin verimli olmasında öğretmenlerin rolü büyüktür. Elde edilen bulgular çerçevesinde çeşitli önerilerde bulunulmuştur.

Anahtar Kelimeler

• Okul dışı öğrenme ortamlarında öğrenme
• Öğretmen rolü
• İlkokul
• Gezi
• Etkili öğrenme.

Examining the Teacher Factor for an Effective Out-of-School Learning Environment Trip According to Teachers' Views

Öz

The study aims to examine the teacher factor in an effective out-of-school learning environment trip according to teachers' views. The research was designed according to phenomenology. The sample of the study consisted of 14 classroom teachers determined according to the criterion sampling selection method. The data were obtained through a structured interview for m developed by the researchers. The data obtained were analyzed and interpreted by content analysis method through NVivo computer package program. As a result of the analysis, it was revealed that there are many issues that teachers should pay attention to during their trips to out-of-school learning environments. It was revealed that teachers should pay attention to matching the excursions with the learning outcomes of the course, that the excursion location should be suitable for student readiness, that teachers should visit the excursion area in advance, that the excursion area and the rules to be followed in this area should be explained to the students through the brochures distributed to the students, that it is important to pay attention to student safety during the excursion so that students can travel comfortably in the area, and how to meet the needs of food and beverage etc. should be planned in advance, and for these reasons, teachers, who are the providers of these, have great duties. In order for the activity to be productive during the trip, the planning made by the teachers should be followed, students should be given research-examination tasks appropriate to the outcome, a guide should be assigned by the authorities of the excursion area, it is important to give students a free time interval to get to know the environment, and for these reasons, teachers, who are the providers of these, have great duties. It was revealed that well-structured assessment activities should be carried out by teachers to measure the knowledge and skills learned by students after the trip and that teachers who plan these assessment activities have a great responsibility. A well-thought-out excursion by teachers to out-of-school learning environments can help students have fun, be happy, comprehend the subject matter well, develop a sense of curiosity and develop the ability to act on their own. Considering these, teachers play a major role in the efficiency of field trips to out-of-school learning environments. Various suggestions were made within the framework of the findings obtained.

Anahtar Kelimeler

• Learning in out-of-school learning environments
• Teacher role
• Primary school
• Field trip
• Effective learning

Kaynakça

1. Achen, R. M., Warren, C., Fazzari, A. Jorich, H. & Thorne, K. (2019). Evaluating graduate student out-of-class learning: the professional field trip. International Journal of Teaching and Learning in Higher Education, 31(1), 96-107.
2. Arık, S. (2022). Anxiety levels of science teachers about organizing trips to out of school learning environments. İnternational Journal of Curricilum and İnstruction, 14(3), 2887-2914.
3. Asylbekov, S. N. & Wagner, I. (2022). Effects of out of school STEM learning environments on student interset: a critical systematic literatüre review. Journal for STEM education Research, (2023)6, 1-44.
4. Ay, Y., Anagün, Ş. S. & Demir, Z. M. (2015). Sınıf öğretmeni adaylarının fen öğretiminde okul dışı öğrenme hakkındaki görüşleri. Turkish Studies, 10(15), 103-118.
5. Aydoğdu, A. S., Aydoğdu, M. Z., & Aktaş, V. (2023). Okul dışı öğrenme ortamlarıyla ilgili matematik öğretmenlerinin görüşleri. Buca Eğitim Fakültesi Dergisi, 2023(55), 60-78.
6. Can, N. S. (2019). Geri dönüşüm ve çevreye etkileri konusunda okul dışı öğrenme ortamları etkinliklerinin ilkokul öğrencilerinde farklı değişkenler açısından incelenmesi (Yüksek Lisans Tezi). Erzincan Binali Yıldırım Üniversitesi, Erzincan.
7. Costencu, M. (2014). Informatıon and educatıon– technıques of management of natıonal parks vısıtors. https://web.b.ebscohost.com/ehost/pdfviewer/pdfviewer?vid=3&sid=d3e8c861-1d8e-45d1-b9cc-4e9cf148f1af%40sessionmgr103. (Erişim Tarihi: 20.02.2024).
8. Cunningham, J. & Gomez, K. (2021). Situating race: The case for examining black children’s informal mathematics learning outside of schools. İnformation and Learning Science, 122(1/2), 103-118.

9. Creswell, J. W. (2014). Research design (Forth Edition). SAGE Publication.
10. Demirtaş, S., & Çayır, N. A. (2021). Sınıf öğretmenlerinin sınıf dışı eğitim etkinliklerini projesine yönelik deneyimleri üzerine bir araştırma. Eğitim ve Bilim, 46(208), 1-30.
11. Demirtaş, S. & Akkocaoğlu Çayır, N. (2021). Sınıf öğretmenlerinin okul dışı eğitim etkinlikleri projesine yönelik deneyimleri üzerine bir araştırma. Eğitim ve Bilim, 46(208), 1-30.
12. Demo, H., Nes, K., Somby, H. M., Frizzarin, A. & Zovo, S. D. (2021). In and out of class – what is the meaning for inclusive schools? Teachers’ opinions on push-and pull-out in Italy and Norway. International Journal of Inclusive Education, (12),1-19.
13. Dere, F. (2022). Okul öncesi eğitimde okul dışı öğrenme ortamlarının kullanımı hakkında öğretmen görüşleri (Yüksek Lisans Tezi). Cumhuriyet Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Sivas.
14. Dewey, J. (1929). Experience and nature. George Allen and Unwin Ltd.
15. Dewey, J. (2001). Democracy and education. Pennsylvania: A Penn State Electronic Classics Series Publication.
16. DeWitt, J. & Storksdieck, M. (2008). A short review of school field trips: key findings from the past and ımplications for the future. Visitor Studies, 11(2), 181-197.
17. Doğan, G. N. (2022). Hayat bilgisi dersinde sınıf öğretmenlerinin gezi düzenleyebilme öz yeterlilik inançları ve okul dışı öğrenme ile ilgili değerlendirmeleri (Yüksek Lisans Tezi). Kırşehir Ahi Evran Üniversitesi.
18. Eshach H. (2007). Bridging ın-school and out-of-school learning: formal, non-formal, and ınformal education. Journal of Science Education and Technology, 16(2), 171-190.
19. Gambino, A., Davis, J. M., & Rowntree, N. E. (2009). Young children learning for the environment: researching a forest adventure. Australian Journal of Environmental 166 Education, 25, 83–94. https://www.cambridge.org/core/journals/australian-journal-of-environmental- education/article/abs/young-children-learning-for-the-environment-researching-a-forest-adventure/A2D672F506F64160EA7F1F1AC32620A0. (Erişim Tarihi: 10.06.2024).
20. Gül, A. C., Tağrikulu, P. & Çobanoğlu, E. O. (2023). Öğretmenlerin okul dışı öğrenme ortamlarını düzenlemeye ilişkin yeterliliklerinin incelenmesi. Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi, 24(2),
21. Gürbey, Z. B., Mertoğlu, H., Sayan, H. & Akgül Macaroğlu, E. (2022). Fen bilgisi öğretmen adaylarının okul dışı öğrenme etkinliklerine ilişkin davranışsal hedeflerinin belirlenmesi. İnformal Ortamlarda Araştırmalar Dergisi, 7(1), 64-80.
22. Griffin, J. (1994). Learning to learn in informal science settings. Research in Science Education, (24), 121-128.
23. Griffin, J. (2004). Research on students and museums: looking more closely at the students in school groups. Science Education, 88(1), 59-70.
24. Halonen, J. & Aksela, M. (2019). Non-formal science education: the relevance of science camps. University Of Helsinki Publications, (special issue) 64-82.
25. Helms, R., Fukking, R., Van Driel, K. & Vorst, H. C. M. (2021). Benefits of an out-of-school time program on social-emotional learning among disadvantaged adolescent youth: a retrospective analysis. Children and Youth Services Review,131, 1-7.
26. Hendricks, J. Atchison, E. C. & Feig, A. D. (2017). Effective use of personal assistants for students with disabilities: lessons learned from the 2014 accessible geoscience field trip. Journal Of Geoscıence Educatıon, 65, 72–80.
27. Jarvis, T., & Pell, A. (2005). Factors influencing elementary school children’s attitudes toward science before, during, and after a visit to the UK National Space Centre. Journal of Research in Science Teaching, 42(1), 53-83.
28. Jeffery, K. R. & Wandersee, J. H. (1996). Visitor understanding of ınteractive exhibits: a study of ramify groups in a public aquarium. https://files.eric.ed.gov/fulltext/ED433177.pdf. (Erişim Tarihi: 11.06.2024).
29. Kılıç, H. (2020). Okul dışı öğrenme ortamlarının 5. sınıf öğrencilerinin güneş, dünya ve ay ünitesine yönelik akademik başarı ve tutumlarına etkisi (Yüksek Lisans Tezi). Fen Bilimleri Enstitüsü İlköğretim Anabilim Dalı Fen Bilgisi Öğretmenliği Programı, Kocaeli.
30. Kisiel, J. (2003). Teachers, museums and worksheets: a closer look at the learning experience. Journal of Science Teacher Education, (14), 3-21.
31. Kisiel, J. (2006). An examination of fieldtrip strategies and their implementation within a natural history museum. Science Education, 90, 434–452.
32. Küçük, A. (2020). Fen bilimleri 5.sınıf insan ve çevre ünitesinin okul dışı öğrenme ortamlarında öğretimi (Doktoran Tezi). Recep Tayyip Erdoğan Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Rize.
33. Lucas, K. B. (2000). One teacher's agenda for a class visit to an interactive science center. Science Education, (84), 524-544.
34. Miles, M, B. & Huberman, A. M. (1994). Qualitative data analysis: an expanded Sourcebook. (2nd ed.). Sage.
35. Newman, J. (2022). Engagıng ın equıtable sel: how researchers and practıtıoners can work together to expand learnıng ın out-of-school tıme. Emerald İnsight Discover Journals, Books Case Studies, (21), 213-228.
36. Özdemir, L. A. (2019). Fen bilimleri öğretmen adaylarının bilim ve teknoloji müzesi gezisi öncesi ve sonrasında okul dışı öğrenme ortamları ile ilgili görüşleri (Yüksek Lisans Tezi). Ortadoğu Teknik Üniversitesi, Matematik ve Fen Bilimleri Eğitimi Enstitüsü, Ankara.
37. Richmond, D., Sibthorp, J., Gookin, J., Annarella, A. & Ferri, S. (2017). Complementing classroom learning through outdoor adventure education: out of school time experience that make a difference. Journel of Adventure Education and Outdoor Learning, 18(1), 36-52.
38. Rawal, J. (2019). Planetariumfor 21st century enrichment entertainment and education. https://web.b.ebscohost.com/ehost/pdfviewer/pdfviewer?vid=2&sid=d413b715-bcfe-4047-bc6b-53948b8c3b32%40pdc-v-sessmgr01 .(Erişim Tarihi: 20.02.2024).
39. Saraç, H. (2017). Türkiye’de okul dışı öğrenme ortamlarına ilişkin yapılan araştırmalar: içerik analizi çalışması. Eğitimde Kuram ve Uygulamaları Araştırmaları Dergisi, 3(2), 60-81.
40. Sarıgül, H. (2021) Fen bilimleri öğretmenlerinin okul dışı öğrenme ortamlarına gerçekleştirilen gezilere yönelik deneyimleri (Yüksek Lisans Tezi). Aksaray Üniversitesi.
41. Schmoll, S. E. (2013). Toward a framework forıntegrating planetarium and classroom learning (Dissertation of Doctora). Michigan Universty, Michigan.
42. Stanford, A., Wilson, C. & Barker, E. (2018). Renovating our science learning centers. Science and Children, 55(9), 62-67.
43. Straus, L. & Terenzini, P. (2007). The effects of student’s in- and out-of-class experienceson their analytical and groupskills: a study of engineering education. Resaerch in Higher Education, 48(8), 967-992.
44. Storksdieck, M., Robbins, D., & Kreisman, S. (2007). Results from the quality field trip study: as sessing the lead program in cleveland, Ohio. Cleveland, OH: University Circle Inc.
45. Şahin, B. (2020). FeTeMM yaklaşımına dayalı okul dışı etkinliklerin öğretmen adaylarının bitkiler konusu ile ilgili akademik başarı ve okul dışı öğretime yönelik görüşleri üzerine etkileri (Yüksek Lisans Tezi). Muğla Sıtkı Koçman Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Muğla.
46. Şen, A., İ. (2019). Okul dışı öğrenme nedir? (Ed. Ahmet İlhan Şen, 2019). Okul dışı öğrenme ortamları içinde (s.2-18). Pegem.
47. Şengül, A. (2022). Okul öncesi öğretmenlerinin alan gezisi hakkındaki görüşleri ve uygulamaları (Proje Ödevi). Pamukkale Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Denizli.
48. Şimşek, C. L. & Kaplan, A. Ö. (2022). A study on improving the awareness of science teachers about out-of-school learning. Participatory Educational Research (PER), 9(4), 250-269.
49. Uğurlu, A. (2022). Okul dışı öğrenme ortamlarına yönelik sınıf öğretmenlerinin kaygı düzeylerinin incelenmesi (Yüksek Lisans Tezi). İnönü Üniversitesi.
50. Walan, S. & Gericke, N. (2021). Factors from informal learning contributing to the children’s interest in STEM – experiences from the out-of-school activity called Children’s University. Research in Science and Technological Education, 39(2), 185-205. doi: 10.1080/02635143.2019.1667321
51. Weyer, F. (2009). Non‐formal education, out‐of‐schoo llearning needs and employment opportunities: evidencerom Mali.
52. Wright, P. T. (2012). Perceived impact of quality in a 21 st century learning center out of school time program: a case study (Doctor of Thesis). Arkansas University, Arkansas.
53. Yıldırım, A. & Şimşek, H. (2018). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri (11. Baskı). Seçkin.