PERCEPTIONS OF PRINCIPALS ON SUPERVISORS’ ROLE OF SUPERVISION IN PRIMARY EDUCATION TEACHERS’TRAINING AT WORK

Öz

The aim of the research is to put forward perceptions of principals on supervisors’role of supervision in primary education teachers’training at work. The population of the research is formed of 162 principals working in 98 independent official primary schools in the county of Duzce. Sampling principals consists of the population overall 61 principals working at primary schools determined by Simple Random Sampling. The matters of the public survey were ‘’Likert’’type and the evaluation was made according to the five-fold scale.The research is a quantitative and survey research. To collect the data, the public survey prepared by the researchers and consisting of 35 matters was used. The matters of the public survey were ‘’Likert’’type and the evaluation was made according to the five-fold scale. The data obtained after having been applied to the principals was analysed with percentage, frequence, medium, standard deviation, t-test, Single-sided Variance Analysis. According to the perceptions of principles, the supervisors in primary education show efforts to guide the teachers in the work environment, but it can not be said that these efforts are enough. There are no significant differences found based on years in work, education level and gender

Anahtar Kelimeler

• Principals
• Primary education supervisor
• Traning at work

İlköğretim Kurumlarında Görevli Öğretmenlerin İşbaşında Yetişmelerinde Müfettişlerin Denetim Rolüne İlişkin Yönetici Algıları

Öz

Bu araþtýrmanýn amacý; ilköðretim kurumlarýnda görevli öðretmenlerin iþbaþýnda yetiþmelerinde, müfettiþlerin denetim rolüne iliþkin Ýlköðretim Okulu Yöneticilerinin algýlarýný ortaya koymaktýr. Araþtýrmanýn evrenini Düzce il genelinde 98 baðýmsýz sýnýflý resmi ilköðretim okulunda görev yapan 162 okul yöneticisi oluþturmaktadýr. Araþtýrma örneklemi ise evrenden “Basit Tesadüfî Örnekleme” yöntemiyle belirlenen 61 yöneticiden oluþmaktadýr. Araþtýrma nicel ve betimsel bir araþtýrmadýr. Araþtýrmada; verileri toplamak için araþtýrmacýlar tarafýndan geliþtirilen ve 35 sorudan oluþan bir anket kullanýlmýþtýr. Kullanýlan anketin maddeleri “Likert” tipi olup, deðerlendirme beþli skala üzerinden yapýlmýþtýr. Anketin yöneticilere uygulanmasý sonucu elde edilen veriler yüzde, frekans, ortalama, standart sapma, t-testi, tek yönlü varyans analizi ile çözümlenmiþtir. Yönetici algýlarýna göre ilköðretim müfettiþlerinin öðretmenlerin iþbaþýnda yetiþtirilmesi için kýsmen de olsa çaba gösterdikleri, fakat yeterince katkýda bulunduklarý söylenemez. Yönetici algýlarýnda hizmet yýlý, öðrenim seviyesi ve cinsiyet deðiþkenlerine göre anlamlý bir fark yoktur

Anahtar Kelimeler

• Ýlköðretim Okulu Yöneticisi
• Ýlköðretim Müfettiþi
• Ýþbaþýnda yetiþtirme

Kaynakça

1. Ak, E.(1998). “Ýlköðretim Müfettiþlerinin Niteliksel Görünümü.” Yayýmlanmamýþ Yüksek Lisans Tezi, Abant Ýzzet Baysal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
2. Akçadað, Y. (2003). Denetimde Açýklýk Ýlkesi. Eðitim Araþtýrmalarý Dergisi, cilt:11, sayý:2.
3. Aslan, B.(1999). “Denetim ve Deðerlendirme,” (Edit.: Erdal Toprakçý)Yönetici Adaylarý Eðitim Programý. Malatya: Ýnönü Üniversitesi Yayýný.
4. Aydýn, M. (1993). Çaðdaþ Eðitim Denetimi. Ankara: Pegem Yayýnlarý.
5. (1982). “Ýlköðretim Denetmenlerinin Rol Algýlarý”. Yayýmlanmamýþ Araþtýrma Raporu, Ankara.
6. Baþar, H.(1995). Eðitim Denetçisi. Ankara: Pegem Yayýnlarý.
7. Baþaran, Ý.E.(1996). Eðitim Yönetimi. Ankara: Yargýç Matbaasý.
8. Bilir, M. (2003). Teftiþ sisteminin Yapý ve Ýþleyiþi, (Derl.A.Baþaran, E.Bozkurt). Türk Milli Eðitim Teftiþ Sisteminde Yapýlanma Sorunu. Ankara: MÝNPAMatbaacýlýk.

9. Bozkurt, E. (1995).“Ýlköðretim Kurumlarýnda Ders Denetimi Uygulamalarýnýn Deðerlendirmesi”. Yayýmlanmamýþ Yüksek Lisans Tezi, Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
10. Bursalýoðlu, Z.(1994). Okul Yönetiminde Yeni Yapý ve Davranýþ. Ankara: Pegem Yayýnlarý.
11. Büyükýþýk, M.(1989).“Ýlköðretim Denetmenlerinin Rehberlik Etkinliklerinin Gerçekleþme Düzeyleri”. Yayýmlanmamýþ Yüksek Lisans Tezi, Hacettepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
12. Can, H. A. Akgün, Þ. Kavuncu. (1995).Personel Yönetimi. Ankara: Siyasal Kitabevi.
13. Cengiz, C. (1998). Milli Eðitim Bakanlýðý Bakanlýk Müfettiþlerinin Yetiþtirilmesi. Ankara: Pegem Daðlý, Ramazan Çetin. “Teftiþ Sistemi”, (Derl. Alim Baþaran, Emine Bozkurt) Türk Milli Eðitim Teftiþ Sisteminde Yapýlanma Sorunu, Ankara: MÝNPAMatbaacýlýk, 2003.
14. Ecevit, H.(1996). “Ýlköðretim Müfettiþlerinin, Ýlköðretim Okullarýnda Rehberlik ve Ýþbaþýnda Yetiþtirme Etkinlikleri ve Gerçekleþtirme Düzeyi” Yayýmlanmamýþ Yüksek lisans Tezi, Gazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
15. Gökçe, F. (2004). Avrupa Birliðine Giriþ Sürecinde Milli Eðitim Teftiþ Sisteminin Deðerlendirilmesi Paneli. Ankara: Minpa Matbaacýlýk.
16. Gül, M.(2001). “Ýlköðretim Denetçilerinin Öðretim Liderliði”. Yayýmlanmamýþ Yüksek Lisans Tezi, Eskiþehir Orhangazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
17. Kaptan, S.(1995). Bilimsel Araþtýrma ve Ýstatistik Teknikleri. Ankara: Tekýþýk Web Ofset Tesisleri.
18. Karagözoðlu, G.(1977). “Ýlköðretimde Teftiþ Uygulamalarý”. Yayýmlanmamýþ Doçentlik Tezi, Hacettepe Üniversitesi.
19. Karagözoðlu, Galip.(1972). “Türk Eðitim Düzeninde Bakanlýk Müfettiþlerinin Rolü”. Doktora Tezi Özeti. Ankara: MEB. PAKD.
20. Karasar, N.(1994). Bilimsel Araþtýrma Yöntemi. 5. Basým. Ankara: 3A Araþtýrma, Eðitim, Danýþmanlýk Ltd.
21. Kaya, Y. K. (1986). Eðitim Yönetimi. Ankara: Bilim Yayýnlarý.
22. Kýlýç, M..(1999). “Ýlköðretim Müfettiþlerinin Rehberlik ve Ýnceleme-Araþtýrma Ýþlevlerini Gerçekleþtirme Düzeyi”. Yayýmlanmamýþ Yüksek Lisans Tezi, Bolu: Abant Ýzzet Baysal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
23. Kuzgun, Y. (1991). Rehberlik ve Psikolojik Danýþma. Ankara:ÖSYM Yayýnlarý.
24. Memiþoðlu, S.P.(2001). “Çaðdaþ Eðitim Denetimi Ýlkeleri Açýsýndan Ýlköðretim Okullarýnda Öðretmen Denetimi Uygulamalarýnýn Deðerlendirilmesi”. Yayýmlanmamýþ Doktora Tezi, Bolu: Abant Ýzzet Baysal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
25. Öz, M. Fevzi. (1971). “Milli Eðitim Sisteminde Teftiþ ve Bir Teftiþ Örgütü Modeli”. Yayýnlanmamýþ Yüksek Lisans Tezi. Ankara: Hacettepe Üniversitesi Eðitim Bölümü.
26. Öz, F.(1977). “Türk Eðitim Sisteminde Ýlköðretim Müfettiþlerinin Rolü”. Ya y ýml a nmamýþ Doktora Tezi, Hacettepe Üniversitesi Eðitim Fakültesi.
27. Sabuncuoðlu, Z. (2000). Ýnsan Kaynaklarý Yönetimi. Bursa: Ezgi Kitabevi Yayýnlarý.
28. Saðlamer, E. (1975). Eðitimde Teftiþ ve Teknikleri. Ankara: Milli Eðitim Bakanlýðý Basýmevi. Sarý, K. (1987).“Çorum Ýli Ýlköðretim Denetmenlerinin Ýlkokul Öðretmenlerine Ya p m a sý Gereken Rehberliðin Yeterliði”. Yayýmlanmamýþ Yüksek Lisans Tezi, Hacettepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
29. Seçkin, N.(1991). “Eðitimin Niteliðinin Geliþtirilmesinde Müfettiþin Rolü ve Teftiþte Yeni Arayýþlar” Eðitimde Nitelik Geliþtirme-Eðitimde Arayýþlar 1. Sempozyumu, 13–14 Nisan, Ýstanbul–1991
30. Taþkýn, E.(1994). Ýþletme Yönetiminde Eðitim ve Geliþtirme. Ýstanbul: Der Yayýnlarý.
31. Taymaz, A.H.(1997). Eðitim Sisteminde Teftiþ. Ankara: TAKAVMatbaasý.
32. (1992). Hizmetiçi Eðitim. Ankara: Pegem Yayýnlarý.
33. (1993). Teftiþ. Ankara: Kadýoðlu Matbaasý.
34. Tekýþýk, H. H. (2003). “Milli Eðitimde Teftiþ ve Müfettiþ Sorunu” (Derl.. Alim Baþaran, Emine Bozkurt) Türk Milli Eðitim Teftiþ Sisteminde Yapýlanma Sorunu, Ankara: MÝNPA Matbaacýlýk, 2003
35. Uluð, F.(2004). Avrupa Birliðine Giriþ Sürecinde Milli Eðitim Teftiþ Sisteminin Deðerlendirmesi Paneli. 15 Mayýs Ankara.: Minpa Matbaacýlýk,
36. Ünal, A.(1999).“Ýlköðretim Müfettiþlerinin Rehberlik Rolünü Gerçekleþtirme Yaklaþýmlarý”. Yayýmlanmamýþ Yüksek Lisans Tezi, Ankara Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü.