Kaynaştırma Sınıfı Öğretmenlerinin Öğretimin Uyarlanmasına İlişkin Yaptıkları Çalışmaların Belirlenmesi

Öz

Kaynaþtýrma uygulamalarýnýn etkili bir þekilde uygulanabilmesi için dikkat edilmesi gereken etmenlerden bir tanesi de öðretimsel uyarlamalarýn yapýlmasýdýr. Dolayýsýyla kaynaþtýrma sýnýflarýnda görev yapan sýnýf öðretmenlerine bu konuda önemli görevler düþmektedir. Bu durumda kaynaþtýrma sýnýfý öðretmenleri öðretimsel uyarlamalar konusunda gerekli bilgi donanýmýna sahip olmalýdýr. Kaynaþtýrma öðrencisine ilköðretim programýný uyarlayabilmeli, uyarlanan programdan etkili bir þekilde yararlanmasýný saðlayabilmelidir. Bu nedenle kaynaþtýrma sýnýfý öðretmenlerinin, öðretimin uyarlanmasýna iliþkin yaptýklarý çalýþmalarýn belirlenmesinin önemli olduðu düþünülmektedir. Bu çalýþma, kaynaþtýrma sýnýfý öðretmenlerinin öðretimin uyarlanmasýna iliþkin yaptýklarý çalýþmalarýn belirlenmesini amaçlamaktadýr. Çalýþmanýn verileri yarý yapýlandýrýlmýþ görüþmelerle toplanmýþtýr. Veriler içerik analizi tekniði kullanýlarak analiz edilmiþtir. Araþtýrma sonucunda kaynaþtýrma sýnýfý öðretmenlerinin öðretimsel uyarlama konusunda yeterli bilgiye sahip olmadýklarý ve yaptýklarý bazý öðretimsel uyarlamalarýn ise sýnýrlý kaldýðý görülmüþtür.

Anahtar Kelimeler

• Öðretimsel uyarlama
• Kaynaþtýrma sýnýf
• Kaynaþtýrma sýnýfý öðretmeni

A DETERMINATION OF THE STUDIES MADE ON I NSTRUCTIONALADAPDATION BY INCLUSIVE CLASSROOM TEACHERS

Öz

It is esssential to make instructional adaptations for effective practice of inclusive activities. For this reason, inclusive classroom teachers have several responsibilities. They should have necessary information about instructional adaptations; they should adapt the primary school curriculum to inclusive student and provide necesssary conditions to inclusive students in order to use the adapted cirriculum efficiently. Because of the these reasons, investigating the adaptation practices of inclusive classroom teachers is important. The goal of this study is to determine the views of the teachers about the adaptations used in inclusive classrooms. The data was gathered by means of the semi-structured interview technique. The data were analyzed using the content analysis method. At the end of the study, it was concluded that inclusive classroom teachers do not have sufficient information about instructional adaptation; some of their adaptations are limited; and they do not have got instructional adaptation plans

Anahtar Kelimeler

• Instructional adaptation
• Inclusive classroom
• Inclusive classroom teacher

Kaynakça

1. Allan, J., Sproul, G. (1985). Mainstreaming Readings and Activities for Counsellors and Teachers. University of Toronto: Guidance Centre.
2. Avcýoðlu, H., Eldeniz-Çetin, M., Özbey, F. (2005) Sýnýfýnda Kaynaþtýrma Öðrencisi Bulunan Sýnýf ve Branþ Öðretmenlerinin Kaynaþtýrmaya Yönelik Tutumlarýnýn Ýncelenmesi. 14. Ulusal Özel Eðitim Kongresi’nde Sunulan Bildiri, Bolu, Türkiye. Battal, Ý. “Sýnýf Öðretmenlerinin Ve Branþ Öðretmenlerinin Kaynaþtýrma Eðitimine Iliþkin Yeterliliklerinin Deðerlendirilmesi”. Yüksek Lisans Tezi., Afyon: Afyonkarahisar Kocatepe Üniversitesi, Mayýs, 2007.
3. Batu, S. (2000). Kaynaþtýrma, Destek Hizmetler ve Kaynaþtýrmaya Hazýrlýk Etkinlikleri. Özel Eðitim Dergisi, Sayý:2
4. Gözün; Ö., Yýkmýþ, N. (2005). Ýlköðretim Müfettiþlerinin Kaynaþtýrma Uygulamasýna Ýliþkin Görüþ ve Önerilerinin Belirlenmesi. 14. Ulusal Özel Eðitim Kongresi’nde Sunulan Bildiri, Bolu, Türkiye. Karasar, N. Bilimsel Araþtýrma Yöntemi. Ankara: Nobel Yayýncýlýk, 2002.
5. Kargýn, T. ve diðerleri. (2003). Kaynaþtýrma uygulamasýna iliþkin öðretmen, yönetici ve anne babalarýn görüþlerinin incelenmesi. Ankara Üniversitesi Eðitim Bilimleri Fakültesi Özel Eðitim Dergisi. Kaya, U. “Ýlköðretim Okulu Yöneticilerinin, Sýnýf Öðretmenlerinin ve Rehber Öðretmenlerinin Kaynaþtýrma Ýle Ýlgili Bilgi, Tutum ve Uygulamalarýnýn Ýncelenmesi” Yüksek Lisans Tezi, Ankara: Gazi Üniversitesi, 2003.
6. Kýrcaali- Ýftar, G. (1998). Özel Eðitim Kaynaþtýrma ve Destek Özel Eðitim Hizmetleri. Anadolu Üniversitesi Açýköðretim Fakültesi Yayýnlarý. No: 561. Eskiþehir. Kýrcaali Ýftar, G. ve Batu, S. (2005). Kaynaþtýrma. Ankara: Kök Yayýncýlýk.
7. Kýrcaali-Ýftar, G. (1992). Özel Eðitimde Kaynaþtýrma. Eðitim Bilim. Milli Eðitim Bakanlýðý. Milli Eðitim Bakanlýðý Özel Eðitim Hizmetleri Yönetmeliði. Ankara: Milli Eðitim Basýmevi, 2006.
8. Nizamoðlu, N. (2006. Eylül). Sýnýf Öðretmenlerinin Kaynaþtýrma Uygulamalarýndaki Yeterlilikleri. Yüksek Lisans Tezi, Bolu: Abant Ýzzet Baysal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü

9. Öncül, N. (2003). Kaynaþtýrma Uygulamasý Yapýlan Ýlköðretim Okuluna Devam Eden Zihin Özürlü Öðrencinin Bulunduðu Sýnýfta Normal Çocuk Annelerinin Kaynaþtýrma Uygulamasýna Ýliþkin Görüþleri. Yüksek Lisans Tezi. Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü. Eskiþehir.
10. Sucuoðlu, B., Kargýn, T. (2006). Ýlköðretimde Kaynaþtýrma Uygulamalarý. Ýstanbul: Morpa Kültür Yayýnlarý.
11. Uysal, A. (1997). Okul Yöneticileri ve Öðretmenlerin Zihinsel Engelli Çocuklarýn Kaynaþtýrýlmasýnda Karþýlaþýlan Sorunlara Ýliþkin Görüþleri. Ankara Üniversitesi 5. Mitat Enç Özel Eðitim Günleri. Ankara: Türkiye Sakatlar Konfederasyonu Yayýnlarý.
12. Uysal, A. (2004). Kaynaþtýrma Uygulamasý Yapan Öðretmenlerin Kaynaþtýrmaya Ýliþkin Görüþleri. 14. Ulusal Özel Eðitim Kongresi’nde Sunulan Bildiri, Bolu, Türkiye.
13. Uzuner, Y. “ Niteliksel Araþtýrma Yaklaþýmý,” (Edit. : Ali Atýf Bir) Sosyal Bilimlerde Araþtýrma Yöntemleri. Eskiþehir: T.C. Anadolu Üniversitesi Yayýnlarý, 1999.
14. Yýkmýþ, A., Sazak-Pýnar, E. (2005). Ýlköðretim Okulu Müdürlerinin Kaynaþtýrmaya Yönelik Görüþlerinin Belirlenmesi. 14. Ulusal Özel Eðitim Kongresi’nde Sunulan Bildiri, Bolu, Türkiye.
15. Yýkmýþ, N. (2006). Ýl Milli Eðitim Yöneticilerinin Kaynaþtýrma Uygulamalarýna Ýliþkin Görüþ ve Önerileri. Yayýnlanmamýþ Yüksek Lisans Tezi, Abant Ýzzet Baysal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Bolu.
16. Yýldýrým, A., Þimþek, H. (2005). Nitel Araþtýrma Yöntemleri. Ankara: Seçkin Yayýncýlýk