THE EFFECT OF POSITIVE PSYCHOLOGY-BASED PERMA GROUP COUNSELLING INTERVENTION ON WELL-BEING OF UNIVERSITY STUDENTS: A PILOT STUDY

Öz

This research aims to investigate the effect of positive psychology-based PERMA group counselling intervention on increasing well-being of university students. In this study, a quasi-experimental design with pretest and posttest control groups was used. The research group consists of freshman university students. The voluntary university students were randomly assigned to experimental group (n = 7) and the control group (n = 7). PERMA Scale was used as data collection tool. Positive psychology-based five-session PERMA group counseling intervention was applied to the experimental group, whereas no study was performed for the control group. The Independent Samples t Test and non-parametric Mann Whitney-U Test were performed to examine whether the scores obtained from the pre-tests and post-tests of the experimental and control groups differed significantly. The significant difference in the well-being scores of the experimental and control groups in the pre-test and post-test indicated that positive psychology-based PERMA group counselling intervention was effective. However, since this is a pilot study, more comprehensive studies are needed. The results of this study were discussed with limitations, well-being interventions, and suggestions for further research.

Anahtar Kelimeler

• PERMA
• well-being
• positive psychology
• group counselling
• university students
• pilot study

POZİTİF PSİKOLOJİ TEMELLİ PERMA GRUPLA PSİKOLOJİK DANIŞMA UYGULAMASININ ÜNİVERSİTE ÖĞRENCİLERİNİN İYİ OLUŞLARINA ETKİSİ: BİR PİLOT ÇALIŞMA

Öz

Bu çalışma üniversite öğrencilerinin iyi oluş düzeylerini arttırmada pozitif psikoloji yaklaşımına dayalı PERMA grupla psikolojik danışma müdahalesinin etkililiğini araştırmayı amaçlamaktadır. Araştırmada ön test - son test kontrol gruplu deneysel desen kullanılmıştır. Araştırma üniversite 1. sınıf öğrencileri üzerinde yürütülmüştür. Araştırmaya gönüllü olarak katılmayı isteyen üniversite öğrencileri deney grubuna (n = 7) ve kontrol grubuna (n = 7) rastgele atanmıştır. Araştırmada ölçümler PERMA Ölçeği ile yapılmıştır. Deney grubuna beş oturumluk pozitif psikoloji temelli PERMA grupla psikolojik danışma uygulaması gerçekleştirilmiştir. Kontrol grubuna yönelik bir uygulama yapılmamıştır. Deney ve kontrol grubunun PERMA Ölçeği ön test ve son test puanlarının farklılaşma durumunu incelemek için parametrik ölçümler için İlişkisiz Örneklem t Testi ve parametrik olmayan ölçümler için Mann Whitney U Testi kullanılmıştır. Çalışmanın sonucunda pozitif psikoloji yaklaşımına dayalı PERMA grupla psikolojik danışma müdahalesinin, öğrencilerin iyi oluş düzeylerini arttırmada etkili olduğu bulunmuştur. Ancak bir pilot çalışma olduğu için daha kapsamlı çalışmalar yapılmasına ihtiyaç vardır. Araştırmanın sonuçları, sınırlılıklar, uygulamalar ve ileri araştırmalara dönük önerilerle tartışılmıştır.

Anahtar Kelimeler

• PERMA
• iyi oluş
• pozitif psikoloji
• grupla psikolojik danışma
• üniversite öğrencileri
• pilot çalışma

Kaynakça

1. Aristotle. (2000). The Nicomachean ethics (R. Crisp, Trans.). Cambridge University Press.
2. Bannink, F. P. (2012). Practicing positive CBT: From reducing distress to building success. John Wiley & Sons, Ltd.
3. Bannink, F. (2017a). Positive CBT in practice. In C. Proctor (Ed.), Positive psycholoy interventions in practice (pp. 15-28). Springer International Publishing.
4. Bannink, F. (2017b). 201 pozitif psikoloji uygulaması. Üsküdar Üniversitesi.
5. Beck, J. S. (2001). Bilişsel terapi: Temel ilkeler ve ötesi (N. H. Şahin, Çev.). Türk Psikologlar Derneği Yayınları.
6. Bolier, L., Haverman, M., Westerhof, G. J., Riper, H., Smit, F., & Bohlmeijer, E. (2013). Positive psychology interventions: A meta-analysis of randomized controlled studies. BMC Public Health, 13, 119. https://doi.org/10.1186/1471-2458-13-119
7. Butler, J., & Kern, M. L. (2016). The PERMA-Profiler: A brief multidimensional measure of flourishing. International Journal of Wellbeing, 6(3), 1-48. https://doi.org/10.5502/ijw.v6i3.526
8. Büyüköztürk, Ş. (2014). Deneysel desenler: Ön test-sontest kontrol grubu desen ve veri analizi. Pegem A Yayınları.

9. Demirci, İ., Ekşi, H., Dinçer, D. & Kardaş, S. (2017). Beş boyutlu iyi oluş modeli: PERMA Ölçeği’nin Türkçe formunun geçerlik ve güvenirliği. The Journal of Happiness & Well-Being, 5(1), 60-77.
10. Diener, E., Emmons, R. A., Larsen, R. J., & Griffin, S. (1985). The satisfaction with life scale. Journal of Personality Assessment, 49, 71-75. http://dx.doi.org/10.1207/s15327752jpa4901_13
11. Diener, E., Suh, E. M., Lucas, R. E., & Smith, H. L. (1999). Subjective well-being: Three decades of progress. Psychological Bulletin, 125(2), 276-302. http://dx.doi.org/10.1037/0033-2909.125.2.276
12. Eryılmaz, A. (2012). Pozitif psikoterapi bağlamında geliştirilen ergenler için amaçları genişletme grup rehberliği programının etkililiğinin incelenmesi. Eğitim ve Bilim, 37(164), 3-19.
13. Eryılmaz, A. (2014). Herkes için mutluluğun başucu kitabı: Kuramdan uygulamaya pozitif psikoloji. Pegem Yayınevi.
14. Eryılmaz, A. (2015). Pozitif grup psikoterapisinin etkililiğinin incelenmesi: Bir ön çalışma. Kesit Akademi Dergisi, 1(2), 13-24. https://doi.org/10.18020/kesit.13
15. Eryılmaz, A. (2017a). The effectiveness of a peer-helping programme that increases subjective well-being. British Journal of Guidance & Counselling, 45(3), 225-237. https://doi.org/10.1080/03069885.2015.1057473
16. Eryılmaz, A. (2017b). Pozitif psikoterapiler. Psikiyatride Güncel Yaklaşımlar, 9(3), 346-362. https://doi.org/10.18863/pgy.288667
17. Gander, F., Proyer, R. T., & Ruch, W. (2016). Positive psychology interventions addressing pleasure, engagement, meaning, positive relationships, and accomplishment increase well-being and ameliorate depressive symptoms: A randomized, placebo-controlled online study. Frontiers in Psychology, 7, 686. https://doi.org/10.3389/fpsyg.2016.00686
18. Güldal, Ş., & Satan, A. (2020). The effect of mindfulness based psychoeducation program on adolescents’ character strengths, mindfulness and academic achievement. Current Psychology. https://doi.org/10.1007/s12144-020-01153-w
19. Karasar, N. (2009). Bilimsel araştırma yöntemi. Nobel Yayınevi.
20. Kaya, Ç. (2019). Bağlamsal pozitif psikoloji yaklaşımına dayalı grupla psikolojik danışmanın psikolojik işlevsellik göstergeleri üzerindeki etkisi [Yayımlanmamış doktora tezi]. Marmara Üniversitesi.
21. Kayış, A. R. (2017). İyilik hali yıldızı psiko-eğitim programinin iyilik hali ve psikolojik belirti düzeyleri üzerindeki etkisi [Yayımlanmamış doktora tezi]. Anadolu Üniversitesi.
22. Kern, M. L., Benson, L., Steinberg, E. A., & Steinberg, L. (2016). The EPOCH measure of adolescent well-being. Psychological Assessment, 28(5), 586-597. https://doi.org/10.1037/pas0000201
23. Keven-Akliman, Ç., & Eryilmaz, A. (2017). The effectiveness of a body image group counselling program on adolescent girls in high school. International Journal of Psychology and Educational Studies, 4(2), 10-23. https://doi.org/10.17220/ijpes.2017.02.002
24. Keyes, C. L. M. (2002). The mental health continuum: From languishing to flourishing in life. Journal of Health and Social Behavior, 43(2), 207-222. https://doi.org/10.2307/3090197
25. Kim, H. Y. (2013). Statistical notes for clinical researchers: Assessing normal distribution (2) using skewness and kurtosis. Restorative Dentistry & Endodontics, 38(1), 52-54. https://doi.org/10.5395/rde.2013.38.1.52
26. Layous, K., & Lyubomirsky, S. (2012). The how, why, what, when, and who of happiness: Mechanisms underlying the success of positive interventions. In J. Gruber & J. Moscowitz (Eds.), The light and dark side of positive emotions (pp. 473-495). Oxford University Press.
27. Layous, K., Chancellor, J., Lyubomirsky, S., Wang, L., & Doraiswamy, P. M. (2011). Delivering happiness: Translating positive psychology intervention research for treating major and minor depressive disorders. The Journal of Alternative and Complementary Medicine, 17(8), 675-683. http://dx.doi.org/10.1089/acm.2011.0139
28. Önal, A. A. & Yeşilyaprak, B. (2020). Pozitif psikolojiye dayalı kariyer danışmanlığı grup uygulamasının etkililiğinin incelenmesi. OPUS Uluslararası Toplum Araştırmaları Dergisi, 16(28), 879-908. https://doi.org/10.26466/opus.666871
29. Ryff, C. D. (1989). Happiness is everything, or is it? Explorations on the meaning of psychological well-being. Journal of Personality and Social Psychology, 57(6), 1069-1081. https://doi.org/10.1037/0022-3514.57.6.1069
30. Seligman, M. E. P. (2002). Authentic happiness. Free Press.
31. Seligman, M. E. (2011). Flourish: A visionary new understanding of happiness and well-being. Free Press.
32. Seligman, M. E. P., Rashid, T., & Parks, A. C. (2006). Positive psychotherapy. American Psychologist, 61(8), 774–788. https://doi.org/10.1037/0003-066X.61.8.774
33. Seligman, M. E. P., Steen, T. A., Park, N., & Peterson, C. (2005). Positive psychology progress: Empirical validation of interventions. American Psychologist, 60(5), 410-421. http://dx.doi.org/10.1037/0003-066X.60.5.410
34. Seligman, M. E. P., Steen, T. A., Park, N., & Peterson, C. (2005). Positive psychology progress: Empirical validation of interventions. American Psychologist, 60(5), 410-421. http://dx.doi.org/10.1037/0003-066X.60.5.410
35. Seligman, M., & Csikszentmihalyi, M. (2000). Positive psychology: An introduction. American Psychologist 55(1), 5-14. https://doi.org/10.1037/0003-066X.55.1.5
36. Sin, N., & Lyubomirsky, S. (2009). Enhancing well-being and alleviating depressive symptoms with positive psychology interventions: A practice-friendly meta-analysis. Journal Of Clinical Psychology, 65(5), 467-487. https://doi.org/10.1002/jclp.20593
37. Türkçapar, H. (2012). Bilişsel terapi temel ilkeler ve uygulama. HYB Basım Yayın.
38. Ümmet, D. & Demirci, G. (2017). Yaşam becerileri eğitimi kapsamında yürütülen grupla psikolojik danışma uygulamasının ortaokul öğrencilerinin iyi oluşları üzerindeki etkisi. Marmara Üniversitesi Atatürk Eğitim Fakültesi Eğitim Bilimleri Dergisi, 45(45), 153-170. https://doi.org/10.15285/maruaebd.263879
39. Ümmet, D. & Yalın, H. S. (2020). Üniversite öğrencilerinde psikolojik iyi oluşu artırmaya yönelik bir psiko-eğitim programının etkililiğinin sınanması. Türkiye Sosyal Araştırmalar Dergisi, 24(3), 575-587.
40. Waterman, A. S. (1993). Two conceptions in happiness: Contrasts of personal expressiveness (eudiamonia) and hedonic enjoyment. Journal of Personality and Social Psychology, 64(4), 678–691. https://doi.org/10.1037/0022-3514.64.4.678