AN EVALUATION ON SELF-LIFE STORIES OF ENTREPRENEURS IN THE CONTEXT OF GAINING TO ENTREPRENEURSHIP SKILLS

Öz

The aim of this study is to determine the factors affecting entrepreneurship skills by using the autobiographies of entrepreneurs. In the research, the activities of the entrepreneurs were evaluated in four categories. These are: Type of business, age, education, assessment of individual skills. Turkey is an important study to determine the factors affecting terms of entrepreneurial skills. Document analysis form was used to collect data. Content analysis was used in the evaluation process. Findings were evaluated according to four criteria (age, activity area, interventional characteristics, education). It has been added to the findings that the number of entrepreneurship activities carried out in the digital field is less in the relevant years. Also in areas such as food, metal processing, transportation. Many entrepreneurs are influenced by their families. The family has an important role in the entrepreneurial activity. Family experience positively affects the lives of entrepreneurs. It is understood that education in entrepreneurship activities contributes positively to entrepreneurship activities. Also, individual characteristics are significantly influential in entrepreneurship.

Anahtar Kelimeler

• Entrepreneurship skills
• entrepreneurship training
• entrepreneurship
• education
• entrepreneur

GİRİŞİMCİLİK BECERİSİNİN KAZANDIRILMASI BAĞLAMINDA GİRİŞİMCİLERİN ÖZ YAŞAM ÖYKÜLERİNE YÖNELİK BİR DEĞERLENDİRME

Öz

Bu araştırmanın amacı Türkiye’de çeşitli alanlarda faaliyetlerde bulunmuş girişimcilerin öz yaşam öykülerinden yola çıkarak girişimcilik becerisini etkileyen unsurların tespiti ve değerlendirilmesidir. Araştırmada girişimcilerin, girişim faaliyetlerinde bulunduğu alanlar; girişime başlama yaşı; eğitimi; girişimciliğini etkileyen ailesel, sosyal ve çevresel etmenler ile bireysel becerilerine yönelik değerlendirmeler yapılmıştır. Bu verilerin elde edilmesi özellikle Türkiye’de girişimcilik eğitimi ve girişimcilik becerisinin kazandırılmasında eğitim sürecine olumlu katkı sağlayacak unsurların belirlenmesi açısından önemli görülmüştür. Verilerin elde edilmesinde doküman inceleme formu, verilerin analiz edilmesinde ise içerik analizi kullanılmıştır. Bulgular dört unsur (yaş, faaliyet alanı, girişimsel özellik, eğitim) doğrultusunda değerlendirilmiştir. Özellikle girişimcilerin genellikle yirmili yaşlarda kendi iş yerlerini açarak girişim faaliyetlerinde bulunduğu görülmüştür. Türkiye’de çeşitli alanlarda girişim faaliyetlerinin gerçekleştirildiği gözlemlenmekle birlikte teknolojik alanda ve dijital alanda yapılan girişimsel aktivitelerin azlığı dikkat çekmiştir. Girişimcilerin birçoğunun girişimci faaliyetlerinde ailelerinin etkisinin olduğu tespit edilmiş ve aileden gelen tecrübenin girişimcilik aktivitelerini olumlu bir şekilde etkilediği bulgulanmıştır. Girişimcilik faaliyetlerinde eğitimin girişimcilik aktivitesine olumlu bir şekilde katkı sağladığı anlaşılmış ve girişimsel aktivitelerde bireysel özelliklerin etkili olduğu tespit edilmiştir. Sonuç olarak Türkiye’de girişimcilerin girişimci faaliyette bulunduğu yaş aralığının 20-30 olduğu, aile mesleklerinin ve aile kültürünün girişimci faaliyetlerde önemli bir rol oynadığı, yaşantı esnasında karşılaşılan zorlukların, kazanılan becerilerin fırsatlar oluşturduğu ve bu fırsatların kazanıma dönüştürüldüğü, eğitimin girişimcilik aktivitelerine olumlu bir etkisinin olduğu ifade edilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Girişimcilik becerisi.
• girişimcilik eğitimi
• girişimcilik
• eğitim
• girişimci

Kaynakça

1. Arıkan, R. (2007). Araştırma teknikleri ve rapor hazırlama. Asil Yayın Dağıtım.
2. Ata, B. (2015). Hayat bilgisi ve sosyal bilgiler öğretimi. C. Öztürk (Ed.), Sosyal bilgiler öğretimi içinde. Pegem A Yayıncılık.
3. Balcı, A. (2011). Sosyal bilimlerde araştırma: Yöntem, teknik ve ilkeler. Pegem A Yayıncılık.
4. Berg, B. L. & Lune, H. (2019). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri (Çev. A. Arı & M. Koçyiğit; 9. baskı). Eğitim Yayınevi.
5. Drucker P. F. (1985). Innovation and entrepreneurship: Practice and principles. https://ssrn.com/abstract=1496169
6. Garavan, T. N., & O’Cinneide, B. (1994). Entrepreneurship, education and training programmes: A review and evaluation – part 2. Journal of European Industrial Training, 18(11), 13-21. https://doi.org/10.1108/03090599410073505
7. Guerrero, M., Rialp, J., & Urbano, D. (2008). The impact of desirability and feasibility on entrepreneurial intentions: A structural equation model. International Entrepreneurship and Management Journal, 4, 35–50. https://doi.org/10.1007/s11365-006-0032-x
8. Klapper, R. (2004). Government goals and entrepreneurship education - an investigation at a Grande Ecole in France. Education + Training, 46(3), 127-137.

9. Korkmaz, O. (2012). Üniversite öğrencilerinin girişimcilik eğilimlerini belirlemeye yönelik bir araştırma: Bülent Ecevit üniversitesi örneği. Afyon Kocatepe Üniversitesi İİBF Dergisi, 14(2), 209-226.
10. Kuratko, D. F. (2005). The emergence entrepreneurship education: Developent, trends and challenges. Entrepreneurship Theory and Pratice, 29(5), 577-597.
11. Lee, S. M., Chang, D., & Lim, S. B. (2005). Impact of entrepreneurship education: A comparative study of the U.S. and Korea. International Entrepreneurship and Management Journal, 1, 27–43.
12. Li, J., Zhang, Y., & Matlay, H. (2003). Entrepreneurship education in China. Education + Training, 45(8/9), 495-505. https://doi.org/10.1108/00400910310508883
13. Schumpeter, J. A. (1934). The theory of economic development: An inquiry into profits, capital, credit, interest and the business cycle. Harvard University Press.
14. Solomon, G. (2007). An examination of entrepreneurship education in the United States. Journal of Small Business and Enterprise Development, 14(2), 168-182. https://doi.org/10.1108/14626000710746637
15. Tarhan, M. (2019). Girişimcilik pedagojisine giriş. Pegem Akademi Yayınları.
16. Yıldırım, A. & Şimşek, H. (2013). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. Seçkin Yayıncılık.