AĞRILI KADINLARIN İSTİHDAMI ÜZERİNE BİR ANALİZ: TEKSTİL KENT ÖRNEĞİ

Ekonomik ve sosyal kalkınmanın temel saç ayaklarından birisi kadınların istihdamda yer almasıdır. İstihdam, kadınlara fırsat eşitliği sağladığı gibi kadınların sosyalleşmesi ve kendini gerçekleştirebilmesi için en önemli araçlar arasında yer almaktadır. Bu çalışmanın amacı; sosyo-ekonomik gelişmişlik sıralaması bakımından son sıralarda yer alan Ağrı ilindeki kadınların istihdamdaki konumlarına ilişkin analizi ortaya koymaktır. Söz konusu analizde literatür taramasının yanında saha çalışması ile yeni bir istihdam alanı oluşturan Tekstil Kent örneği ele alınmıştır. Çalışmada Türkiye’de yürürlükte olan Kalkınma Planları incelenerek kadın istihdamına yönelik hedefler ortaya konulmuştur. Saha çalışmasında yarı yapılandırılmış mülakat yöntemi ile 12 kadının Tekstilkent’te çalışma koşulları, memnuniyet durumları, beklentileri ve varsa mevcut sorunlara bakış açıları irdelenmiştir. Kadınların yaşı, eğitim durumları, medeni halleri, iş deneyim süreleri gibi göstergelerden yola çıkılarak kadınların istihdam öncesi ve sonrasındaki durumları karşılaştırmalı olarak ele alınmıştır. Çalışmada kadınların eğitim seviyesi ile istihdam edilebilirlikleri arasında doğrusal bir ilişki olduğu sonucuna varılmıştır. Öte yandan, kadınların istihdam hayatında mutlaka yer almaları gerektiği çalışamaya katılan kadınlar tarafından dile getirilmiştir.

Abstract
One of the main pillars of economic and social development is women's employment. Employment is among the most important tools for the socialization and selfrealization
of women as well as providing equal opportunities to women. The aim of this study is to present the analysis of the employment position of women in Ağrı, which is in the last place in terms of socio-economic development. In this analysis, besides the literature review, the example of a textile city that creates a new employment area through field work was discussed. In the study, Development Plans in force in Turkey were examined and targets for female employment were put forward. In the field study, the working conditions, satisfaction status, expectations
and if any, the perspectives of the current problems in 12 women in Tekstilkent were examined with the semi-structured interview method. Based on indicators such as the age of women, their educational status, marital status, duration of work experience, the situation of women before and after employment has been compared comparatively. In the study, it is concluded that, there is a linear relationship between employability and the women's level of education. On the other hand, it was emphasized by the women who participated in the study that, women should be included in the employment life.