Çocuk Ceza İnfaz Kurumlarının Çocuk Tutuklu/Hükümlüler Üstündeki Psikolojik Etkileri

Öz

Suça sürüklenen çocukların yetişkinlere göre oransal olarak daha fazla tutuklandığı ülkemizde cezaevinin yarattığı fiziksel kısıtlanma ve cezaevi rejiminin psikolojik olarak yıpratıcılığı karşısında çocuk tutuklu ve hükümlülerin sonuçları itibariyle oldukça ağır travmaya uğradıkları ve uzun süren psikolojik tedaviye ihtiyaç duyacakları anlaşılmaktadır. Ülkemizinde taraf olduğu uluslararası belgelerde çocukların tutuklanması veya hapis cezasına çarptırılmaları halinde takip edilmesi gereken ilkelerde ve ulusal mevzuatta yer alan hükümlerde çocukların üstün yararının korunması esastır. Bu kapsamda çocukların tutuklanması ve/veya hapis cezasına çarptırılması halinde çocukların fiziksel olarak soyutlanması yerine alternatif uygulamalar tercih edilmelidir

Anahtar Kelimeler

• suça sürüklenen çocuk, cezaevi, psikolojik etkiler, çocuğun üstün yararı

-

Öz

Due to physical limitations and the psychological abuse of the prison regime lead to severe trauma and long-term psychological care for the consequences of incarceration for juveniles. In international documents where Turkey as a co-signed country, it is essential to protect the best interests of children in the principles that are to be followed in case of arrest or imprisonment of the children and in the provisions of the national legislation. In this context, if children are arrested and / or sentenced to imprisonment, alternative practices should be enacted rather than physical isolation

Anahtar Kelimeler

• juvenile, imprisonment, psychological effects, best interest of children

Kaynakça

1. Kashani, J.H., Manning, G.W., McKnew D.H., Cytryn, L., Simonds, J.F. and Wooderson, P.C. (1980), “Depression Among Incarcerated Delinquents,” Psychiatry Resources Volume 3 185-191.
2. Mace, D., Rohde, P., and Gnau, V. (1997), “Psychological Patterns of Depression and Suicidal Behavior of Adolescents in a Juvenile Detention Facility.” Journal of Juvenile Justice and Detention Services. 12(1). p.18-23.
3. Matsuda, K.N. (2009). The Impact of Incarceration on Young Offenders. US Department of Justice.
4. Oral,T.P. (2004). Tutuklu Yargılamada Kurum İçinde Bakım, Gözetim ve Eğitim. TBB Dergisi. Sayı: 51.
5. Sevük H.Y., (1998). Uluslararası Sözleşmelerdeki İlkeler Açısından Çocuk Suçluluğu ile Mücadelede Kurumsal Yaklaşım. Beta Yayınları. İstanbul.
6. Siegel, L. ve Senna J. (1981). Juvenile Delinqueny, Theory, Practive and Law, St.Paul. Minnesota.
7. Shelden, R.G. (1999), “Detention Diversion Advocacy: An Evaluation,” Juvenile Justice Bulletin Washington, DC: Department of Justice, Office of Juvenile Justice and Delinquency Prevention.
8. Uluğtekin, S. (1991). Hükümlü Çocuk ve Yeniden Toplumsallaşma, Bizim Büro Yayınevi. Ankara.