Sosyal Medya Kullanımının Annelik Tutum ve Davranışlarına Etkisinin İncelenmesi

Yıl 2021, Cilt: 7 Sayı: 1, 33 - 56, 01.06.2021

Hakan İşözen , Zeynep H. Özkan

Öz

Çalışmanın amacı, sosyal medya kullanım yoğunluğu ve amacı ile kişinin annelik kimliğine ilişkin tutum ve davranış değişikliği arasındaki ilişkinin incelenmesidir. Bu amaçla öncelikle annelik kimliği ve sonrasında sosyal medya kavramları ve etkileri araştırılmıştır. Araştırmanın örneklem grubu anne olan 315 kadından oluşmaktadır. Araştırmanın verileri 2019-2020 eğitim öğretim yılı güz döneminde oluşturulan anket aracılığı ile internet üzerinden toplanmıştır. Araştırmanın problemi doğrultusunda verilerin elde edilmesi için ölçme aracı olarak “Demografik Bilgi Formu”, “Anlamsal Farklılık Ölçeği – Anne Olarak Ben” ve “Sosyal Medya Kullanım Amaçları Ölçeği” kullanılmıştır. Araştırmada elde edilen veriler, t-testi, One Way ANOVA testi ve Pearson Momentler Çarpımı korelasyon katsayısı analizi teknikleri kullanılarak çözümlenmiştir. Araştırma bulgularına göre annelerin sosyal medyayı kullanma amaçları, annelik kimliğini çeşitli yönlerden etkilemektedir. Sosyal medyayı eğlenmek ve rahatlamak için kullananların, kendilerini ‘başarılı’ ve ‘iyi’ bir anne olarak değerlendirme puanları yüksektir. Sosyal medyayı insanları daha iyi tanımak için kullananlar kendilerini ‘isteksiz’ bir anne olarak tanımlarken, ‘yeterli’ bir anne olarak değerlendirme puanları düşüktür. Katılımcıların sosyal medya kullanım süreleri arttıkça, olumlu annelik algısı puanları düşmektedir. Araştırmadan elde edilen bulgular ışığında, öneriler de bulunulmuş ve gelecek araştırmalar için de örnek çalışma oluşturulması amaçlanmıştır.

Anahtar Kelimeler

Annelik kimliği , sosyal medya , olumlu annelik algısı

Kaynakça

• Ainsworth MDS (1989) Attachment beyond infancy. AmPsychol, 44: 709-716.
• Akar, E. (2010a). Sosyal medya pazarlaması. Ankara: Efil Yayınevi.
• Aktaş, A. S. (2017). Yetişkin Bireylerde Sosyal Medya Kullanım Davranışları ile Yalnızlık Düzeyi Arasındaki İlişkinin Değerlendirilmesi.
• Bee, H. L. (1992). The developing child. London: HarperCollins.
• Beşenk, İ.Ö. (2018). “Sosyal medya platformlarının kullanımı ile gelişmeleri kaçırma korkusunun duygusal şemalarla olan ilişkisinin incelenmesi” Üsküdar Üniversitesi Klinik Psikoloji Anabilim Dalı, İstanbul
• Bosma HA, Graafsma TL, Grotevant HD, De Levita DJ. Identity and development an interdisciplinary approach. Thousand Oaks London ABD New Delhi:Sage Publications Inc;1994.
• Coleman, P. K. ve Karraker, K. H. (2003). Maternal self‐efficacy beliefs, competence in parenting, and toddlers' behavior and developmental status. Infant Mental Health Journal, 24(2), 126-148.
• Constantinides, E. ve Fountain, S. J. (2008). Web 2.0: conceptual foundations and marketing issues. Journal of Direct, Data and Digital Marketing Practice, 9 (3), 231- 244.
• Leerkes, E. M. ve Crockenberg, S. C. (2002). The development of maternal self‐efficacy and its impact on maternal behavior. Infancy, 3(2), 227-247.
• Meighan M. Ramona T. Mercer: Maternal Role Attainment-Becoming A Mother. Tomey AM, & Alligood MR. Nursing theorists and their work. Sixth Edition, Mosby, 2006; 605–622.
• Mercer RT. A theoretical framework for studying factors that impact on the maternal role. Nurs Res 1981; 30(2): 73–77.