Three new records for the Mycota of Türkiye: Deconica micropora, Hebeloma incarnatulum, and Tephrocybe platypus

Öz

The aim of this research is to contribute to the Mycota of Türkiye. In this context, a literature review was conducted to gather information about the structure of fungi, their habitats, collection and identification methods, as well as the mushroom species that have been found to date both throughout Türkiye and within the borders of Trabzon province. While theoretical research was ongoing, field studies were also organized. Mushroom collection activities were carried out during rainy seasons in forested and grassland areas within Trabzon province. The detected mushrooms were first assigned a collection number and photographed. The coordinates of the collection site, surrounding trees, and the main morphological features of the specimens were recorded in a field notebook. A few representative specimens reflecting all characteristics of the species were placed in paper bags and brought to the laboratory. After obtaining spore prints, the samples were dried in an electric dryer, kept in a deep freezer at -40°C for one week, and finally labeled to become fungarium material. Sections from the stipe, cap, and gills were taken and examined under a research microscope. The obtained data were compared with relevant literature to identify the fungi. As a result of comparing the findings with the List of Fungi of Turkey (Mycota of Türkiye), it was determined that three of the species were new records for the country. Specimens of these three species were subjected to more detailed macroscopic and microscopic studies at the Mycology Laboratory of Trabzon University, their cellular structures were photographed, and detailed descriptions were made. Dried samples from the study are preserved as evidence. For future researchers, it is recommended to investigate whether these new records are also distributed in other regions, to determine their biochemical structures, and to assess their potential for economic use.

Anahtar Kelimeler

• Biodiversity,
• Mycota,
• Trabzon,
• New record

Türkiye Mikota’sı için üç yeni kayıt: Deconica micropora, Hebeloma incarnatulum ve Tephrocybe platypus

Öz

Bu araştırmanın amacı Türkiye Mikotası’na katkı sağlayabilmektir. Bu kapsamda literatür taraması yapılarak mantarların yapısı, yetişme alanları, toplama ve teşhis etme yöntemleriyle günümüze dek Türkiye’de ve Trabzon il sınırları içerisinde yetişen mantar türleri hakkında bilgi edinilmiştir. Teorik araştırmalar devam ederken bir taraftan da arazi çalışmaları organize edilmiştir. Mantar toplama çalışmaları yağışlı mevsimlerle birlikte Trabzon il sınırları içerisinde, ormanlık ve çayırlık alanlarda gerçekleştirilmiştir. Saptanan mantarlara öncelikli olarak koleksiyon numarası verilmiş ve fotoğrafları çekilmiştir. Mantarların toplandığı koordinatlar, çevresindeki ağaçlar ve ana morfolojik özellikleri arazi defterine not edilmiştir. Türün tüm özelliklerini yansıtan birkaç örnek alınarak, kese kâğıtlarına konulmuş ve laboratuvara getirilmiştir. Spor izleri elde edildikten sonra örnekler elektrikli kurutucuda kurutulmuş, derin dondurucuda -40 0C da bir hafta tutulmuş ve nihayet etiketlenerek fungaryum materyali haline getirilmiştir. Sap, şapka ve lamellerinden kesitler alınmış ve araştırma mikroskobu altında inceleme yapılmıştır. Elde edilen veriler ilgili literatürle karşılaştırılarak mantarların teşhisi yapılmıştır. Bulguların Türkiye Mantarları Listesi (Türkiye Mikotası) ile karşılaştırılması sonucu 3 tanesinin Türkiye için yeni kayıt olduğu saptanmıştır. Bu 3 türe ait numuneler Trabzon Üniversitesi Mikoloji Laboratuvarında daha ayrıntılı makroskobik ve mikroskobik çalışmalara tabi tutulmuş, hücresel yapılarının fotoğrafları çekilmiş ve ayrıntılı betimlemeleri yapılmıştır. Çalışmaya ait kurutulmuş örnekler kanıt olarak saklanmaktadır. Bu konuda araştırma yapacaklara yeni kayıtların başka yörelerde de yayılış gösterip göstermediğinin ortaya çıkarılması, biyokimyasal yapılarının belirlenmesi ve ekonomik amaçlı kullanılabilme potansiyellerinin saptanması çalışmaları önerilebilir.

Anahtar Kelimeler

• Biyoçeşitlilik,
• Mikota,
• Trabzon,
• Yeni kayıt

Kaynakça

1. Acar İ, Dizkırıcı A, Kalmer A, Uzun Y (2022). Hebeloma bingolense, a new species in sect. Hebeloma (Basidiomycota) from Türkiye. Nova Hedwigia 114(1-2): 55-68. DOI: 10.1127/nova_hedwigia/2022/0673
2. Acar İ, Dizkırıcı A (2023). Agaricus micromegethus, a new record for Turkish Mycobiota. Anatolian Journal of Botany 7(2): 128-130. https://doi.org/10.30616/ajb.1285406
3. Acar İ, Uzun Y (2024). A new record of vibrisseaceous fungus from Hakkari (Türkiye). Anatolian Journal of Botany 8(2): 138-141. https://doi.org/10.30616/ajb.1472486
4. Akata I, Şen İ, Sevindik M, Kabaktepe Ş (2022a). Truffle checklist of Türkiye II with a new record. Turkish Journal of Agriculture - Food Science and Technology 10(10): 1913-1920. https://doi.org/10.24925/turjaf.v10i10.1913-1920.5482
5. Akata I, Altuntaş D, Sarıdoğan Özbey, BG, Şahin E (2022b). Pisolithus albus, A new record for Turkish gastroid fungi. The Journal of Fungus 13(2): 128-133. https://doi.org/10.30708/mantar.1174384
6. Allı H, Doğan HH (2019). A new genus (Balsamia) addition for Turkish mycota. The Journal of Fungus 10(1): 23-25. https://doi.org/10.30708/mantar.482166
7. Allı H, Türkoğlu A, Işıloğlu M (2008). Three new macrofungi records from Türkiye. Turkish Journal of Botany 32:171-173. https://journals.tubitak.gov.tr/botany/vol32/iss2/9
8. Antonín V, Hagara L, Baier J (2020). Veľký Atlas Húb. Praha: Ottovo Nakladatelstvi.

9. Arora D (1986). Mushrooms Demystified. Berkeley: Ten Speed Press.
10. Asan A, Selçuk F, Sevindik M, Gülay G (eds) (2022). Genel Mikoloji Ders Kitabı. Ankara: Nobel Yayıncılık.
11. Audesirk T, Audesirk G, Byers BE (2018). Biology. Life on Earth. Hoboken: Pearson Education.
12. Bas C, Kuyper TW, Noordeloos ME, Vellinga EC (1999). Flora Agaricina Neerlandica: Critical Monographs on Families of Agarics and Boleti Occurring in the Netherlands. Rotterdam, Netherlands: AA. Balkema.
13. Berber O, Uzun Y, Kaya A (2022). Macrofungi determined in Ulukışla (Niğde-Türkiye) district. KSU J. Agric Nat 25(5): 1007-1015. https://doi.org/10.18016/ksutarimdoga.vi.960925
14. Breitenbach J, Kränzlin F (1984). Fungi of Switzerland vol. 1: Ascomycetes. Lucerne, Switzerland: Verlag Mykologia.
15. Breitenbach J, Kränzlin F (1986). Fungi of Switzerland. vol. 2. Aphyllophorales. Lucerne, Switzerland: Verlag Mykologia.
16. Breitenbach J, Kränzlin F (1991). Fungi of Switzerland. vol. 3. Boletales and Agaricales. Lucerne, Switzerland: Verlag Mykologia.
17. Breitenbach J, Kränzlin F (1995). Fungi of Switzerland. vol. 4. Agaricales. Lucerne, Switzerland: Verlag Mykologia.
18. Breitenbach J, Kränzlin F (2000). Fungi of Switzerland. vol. 5: Agaricales. Lucerne, Switzerland: Verlag Mykologia.
19. Kränzlin F (2005). Fungi of Switzerland. vol. 6. Russulaceae. Lucerne, Switzerland: Verlag Mykologia.
20. Clémençon H (2009). Methods for Working with Macrofungi: Laboratory Cultivation and Preparation of Larger Fungi for Light Microscopy. Berchtesgaden, Germany: Berchtesgadener Anzeiger.
21. Çağli A, Öztürk A (2020). Macromycetes determined in Muradiye (Van) district. Anatolian Journal of Botany 4(1): 57-64. https://doi.org/10.30616/ajb.657010
22. Dalkıran A, Türkekul İ, Işık H (2024). Macromycetes determined in Yıldız Mountain (Sivas). Anatolian Journal of Botany 8(2): 128-133. https://doi.org/10.30616/ajb.1454882
23. Demirak MSŞ, Işık H, Turkekul İ (2022). Molecular and morphological identification of Cortinarius eucaeruleus Rob. Henry (subgenus Phlegmacium) from Türkiye. Anatolian Journal of Botany 6(1): 27-33.
24. Dizkırıcı A, Kalmer A, Acar İ (2022). New Turkish records of Hebeloma excedens and H. geminatum, and confirmation of H. celatum. Mycotaxon 137: 123-134. https://doi.org/10.5248/137.123
25. Fritsch K (1899). Beitrag zur Flora von Constantinopel I. Kryptogamen, Denkschriften der Kais. Akad. d. Wiss. Mathem. Naturw.: Klasse.
26. Handel-Mazzetti HF (1909). Ergebnisse einer botanischen reise in das Pontische Randgebirge in Sandschak Trapezunt Annalen des KK. Naturhistorischn Hofmuseum. Fungi 101-107.
27. Huseyinov E, Selçuk F, Aslantaş I (2001). Some data on agaricoid fungi from Sivas Province (Türkiye). Mikologia & Fitopatologia 35(4): 29-33.
28. Kaplan D, Uzun Y, Kaya A (2023). Macromycetes determined in Silifke (Mersin) District. KSÜ Tarım ve Doğa Derg 26 (1): 11-21. https://doi.org/10.18016/ksutarimdoga.vi.1060627
29. Kaşık G, Alkan S, Aktaş S, Öztürk C, Akgül HE (2022). Macrofungi of Yenice (Karabük) District and new records for Türkiye. KSÜ Tarım ve Doğa Derg 25(6): 1264-1278. https://doi.org/10.18016/ksutarimdoga.vi.889463
30. Kaya A, Uzun Y (2020). Bryoperdon, A new Gasteromycete genus record for Türkiye. KSU J. Agric Nat 23(3): 596-599. https://doi.org/10.18016/ksutarimdoga.vi.638135
31. Kaygusuz O (2022). First record of Bolbitius reticulatus (Agaricales: Bolbitiaceae) in Türkiye, with Nuclear ITS and LSU rDNA Sequences Data. The Journal of Fungus 13(1): 1-7. Doi:10.30708.mantar.1000098
32. Kaygusuz O, Bandini D, Çelik A (2022). Inocybe kusadasiensis (Inocybaceae: Agaricomycetes), a new species from Türkiye. Phytotaxa 570(1): 001-015. DOI: 10.11646/phytotaxa.570.1.1
33. Keissler Kv. (1930). Die Flechtenparasiten. - Rabenhorst’s Kryptogamen-Flora, 2. Aufl., Bd. 8. Akademische Verlagsgesellschaft: Leipzig.
34. Keleş A, Uzun Y, Kaya A (2022). Chlorophyllum hortense, A new record for Turkish Mycobiota. The Journal of Fungus 3(1): 62-65. Doi: 10.30708.mantar.1039832
35. Kirk PM, Cannon P, Minter D, Stalpers J (2008). Ainsworth & Bisby’s Dictionary of the Fungi, tenth ed. Wallingford: CAB International.
36. Kotlaba F (1976). Contribution to the knowledge of the Turkish macromycetes. Ceska Mycologie 30: 156-169.
37. Knudsen H, Vesterholt J (2008). Funga Nordica: Agaricoid, Boletoid and Cyphelloid Genera. Copenhagen: Narayana Press.
38. Lohwag K (1957). Türkiye’nin makromantar florası hakkında araştırma. İstanbul Üniv. Orman Fak. Dergisi 7(1): 129-137.
39. Lohwag K (1959). Kavaklarda odun tahripçisi makromantarlar. İstanbul Üniv. Orman Fak. Dergisi 9(1): 7-10.
40. Lohwag K (1964). Belgrad ormanından mikolojik notlar. İstanbul Üniv. Orman Fak. Dergisi 14(2): 128-135.
41. Lohwag K (1965). Ankara ve çevresindeki ağaçlara arız olan mantar türleri. Ankara Üniv. Ziraat Fak. Yıllığı 4: 246-249.
42. Maire M (1904). Etude des Champignons Recoltes en Asie Mineure. Bull. Societe des Sciences de Nancy 7: 165-188.
43. Mckenny M, Stuntz DE, Ammirati JF (1987). The New Savory Wild Mushroom. Saskatoon: Western Producer Prairie Books.
44. Öder N (1972). Contribution to the knowledge of common Turkish higher fungi. Mycopathologia et Mycologia Applicate 47(4): 369-373.
45. Öder N (1982). Kastamonu çevresinde yetişen bazı şapkalı mantarlar. Selçuk Üniv. Fen Ed. Fakültesi Dergisi 2: 39-40.
46. Öder N (1988). Karadeniz Bölgesinde (Sinop-Artvin İlleri arası) yetişen halkın tanıdığı bazı önemli yenen mantarlar üzerinde taksonomik araştırmalar. Selçuk Üniv. Fen Edebiyat Fak. Fen Dergisi 8: 215-236.
47. Öner M (1972). Contribution to the knowledge of common Turkish higher fungi. Mycopathologia et Mycoloia Applicate 47(4): 369-373.
48. Pacioni G, Lincoff G (1981). Simon and Schuster's Guide to Mushrooms. New York: Simon & Schuster. Phillips R (1981). Mushrooms and Other Fungi of Great Britain and Europe. London: Pan Books Ltd.
49. Pilat A (1932a). Additamenta and Floram Asie Minoris Hymenomycetum. Pars Secunda: Agaricineae. Bull. Soc. Myc. France 48(3-4)283-302.
50. Pilat A (1932b). Contribution a I etude des hymenomycetes de I’ Asie Mineure. Bulletion Trimestriel Society Mycologie France 48: 162-189.
51. Pilat A (1933). Additamenta and Floram Asie Minoris Hymenomycetum. Pars Tertia. Bull. Soc. Myc. France 49(1): 34-77.
52. Pilat A (1937). Additamenta and Floram Asie Minoris Hymenomycetum. Gasteromycetum. Pars Quarta. Bull. Soc. Myc. France 53(3-4): 253-264.
53. Rigler L (1852). Die Turkei und Deren Bewohner: Wien
54. Selik M (1962). Güneybatı Anadolu’da odun tahrip eden bazı mantarlar ve bilhassa Schizophyllum commune Fr. İst. Üniv. Orman Fak. Dergisi 12(2): 120-124.
55. Selik M. (1965). Belgrad ormanında bulunan yenen mantarlar. İst. Üniv. Orman Fak. Dergisi 14(2): 129-135.
56. Selik M., Sümer S (1982). Some new editions to Turkish fungus flora. İstanbul Üniv. Orman Fak. Dergisi 32(2): 28-32.
57. Sesli E (2017). Tephrocybe atrata (Lyophyllaceae): A new record for the Turkish Mycota. International Eurasia Mycology Congress to be held in Manisa / Türkiye, on 03-05th of July 2017.
58. Sesli E (2023). Hebeloma limbatum: Türkiye Mikotası için yeni bir kayıt. Mantar Dergisi 14(1): 51-54. https://doi.org/10.30708/mantar.1239194
59. Sesli E, Asan A, Selçuk F (eds.) Abacı Günyar Ö, Akata I, Akgül H, Aktaş S, Alkan S, Allı H, Aydoğdu H, Berikten D, Demirel K, Demirel R, Doğan HH, Erdoğdu M, Ergül C, Eroğlu G, Giray G, Halikî Uztan A, Kabaktepe Ş, Kadaifçiler D, Kalyoncu F, Karaltı İ, Kaşık G, Kaya A, Keleş A, Kırbağ S, Kıvanç M, Ocak İ, Ökten S, Özkale E, Öztürk C, Sevindik M, Şen B, Şen İ, Türkekul İ, Ulukapı M, Uzun Y, Yoltaş A (2020). The Checklist of Fungi of Türkiye. İstanbul: Ali Nihat Gökyiğit Vakfı Yayını.
60. Sesli E, Denchev CM (2008) onward (continuously updated). Checklists of the myxomycetes, larger ascomycetes, and larger basidiomycetes in Türkiye. 6th edn. Mycotaxon 106: 65-67. Checklists Online. Website: http://www.mycotaxon.com/resources/checklists/sesli-v106 -checklist.pdf [accessed 12 March 2014].
61. Singer R (1986). The Agaricales in Modern Taxonomy. 4° ed. Koenigstein: Koeltz Scientific Books.
62. Sterry P, Hughes B (2009). Collins Complete Guide to British Mushrooms & Toadstools. London: Harper Collins.
63. Tchihatcheff P (1860). Asie Mineure III. Botanique, II: Paris.
64. Tırpan E, Çöl B, Şen İ, Allı H (2018). Macrofungi of Datça Peninsula (Türkiye). Biological Diversity and Conservation 11(3): 90-98.
65. Uzun Y (2022). Spathularia nigripes and Trichoglossum walteri newly recorded from Türkiye. Mycotaxon 136: 229-234. https://doi.org/10.5248/136.229
66. Uzun Y, Kaya A (2022). Macromycetes determined in Tonya (Trabzon) District. KSU J. Agric Nat 25(1): 66-77. https://doi.org/10.18016/ksutarimdoga.vi.857201
67. Uzun Y (2023). The checklist of Turkish Pezizales species. Anatolian Journal of Botany 7(1): 1-20. https://doi.org/10.30616/ajb.1230337
68. Uzun Y, Acar İ, Akçay ME, Kaya A (2017). Contributions to the macrofungi of Bingöl, Türkiye. Turkish Journal of Botany 41: 516-534. https://doi.org/10.3906/bot-1611-14
69. Uzun Y, Acar İ, Akçay ME, Sadullahoğlu C (2019). Kağızman (Kars) yöresi makrofungusları. The Journal of Fungus 11(1)19-28. https://doi.org/10.30708/mantar.620528
70. Vizzini A, Antonin V, Sesli E, Contu M (2015). Gymnopus trabzonensis sp. nov. (Omphalotaceae) and Tricholoma virgatum var. fulvoumbonatum var. nov. (Tricholomataceae), two new white-spored agarics from Türkiye. Phytotaxa 226(2): 119-130. DOI:10.11646/phytotaxa.226.2.2
71. Vizzini A, Baroni TJ, Sesli E, Antonin V, Saar I (2016). Rhodocybe tugrulii (Agaricales, Entolomataceae), a new species from Türkiye and Estonia based on morphological and molecular data, and a new combination in Clitocella (Entolomataceae). Phytotaxa 267(1): 1-15. DOI: https://doi.org/10.11646/phytotaxa.267.1.1
72. Watling R., Gregory NM (1977). Larger fungi from Turkey, Iran and neighbouring countries. Karstenia 17: 59-72.
73. Yağız D, Afyon A, Konuk M, Helfer S (2006). Contributions to the macrofungi of Bolu and Düzce Provinces, Türkiye. Checklist to Mycotaxon 95: 331-334.