Araştırma Makalesi
BibTex RIS Kaynak Göster

Ecological stoichiometry and strategies of plants belonging different habitats in Kızılırmak Delta

Yıl 2026, Cilt: 10, 59 - 65, 30.01.2026
https://doi.org/10.30616/ajb.1853757

Öz

Kızılırmak Delta (Samsun, Türkiye) comprises a fine-scale mosaic of wetlands and saline/halophytic habitats, where strong environmental gradients may influence plant nutrient-use patterns and ecological strategies. Here, we evaluated how leaf stoichiometry (N, P, N:P) and CSR-based strategies vary across contrasting habitats and how these traits relate to measured soil and water chemistry. The dataset comprised 39 observations from nine terrestrial plant taxa sampled in three wetland localities (Balık, Cernek, and Liman lakes) and one saline area dominated by halophytes. Habitat differences were tested using Welch’s t tests; trait–environment relationships were assessed using correlations and redundancy analysis (RDA). Halophyte sites exhibited markedly higher salinity indicators (EC, TDS) and higher soil phosphorus (P) levels. In contrast, wetlands had higher soil pH and higher inorganic N forms (NH₄ and NO₂+NO₃) and total soil N. Leaf N was significantly higher in wetlands. In contrast, leaf P and community-level N:P did not differ significantly between habitats, despite significant differences in soil P. Leaf N declined with increasing TDS and soil P. RDA separated habitats along a salinity–nutrient gradient, with environmental predictors explaining ~19% of the variance in stoichiometric responses. Competitive categories across taxa dominated CSR assignments. Overall, the results indicate that salinity and nutrient form/availability jointly structure habitat differences in plant stoichiometry in Kızılırmak Delta, with nitrogen showing the strongest habitat signal.

Kaynakça

  • Aerts R, Chapin FS (2000). The mineral nutrition of wild plants revisited: a re-evaluation of processes and patterns. Advances in Ecological Research 30: 1-67.
  • Akcin A, Yalcin E. (2016). Effect of salinity stress on chlorophyll, carotenoid content, and proline in Salicornia prostrata Pall. and Suaeda prostrata Pall. subsp. prostrata (Amaranthaceae). Brazilian Journal of Botany 39(1): 101-106. https://doi.org/10.1007/s40415-015-0218-y
  • Allen SE, Grimshaw HM, Parkinson JA, Quarmby C, Roberts JD (1976). Chemical analysis. In: Chapman, S.B. (ed.) Methods in Plant Ecology. Oxford: Blackwell Scientific Publications. pp. 411-460.
  • Ameen AD, Kolke AS, Taylor CM (2017). Vegetation and shear strength in a delta-splay mouth bar. Wetlands 37(6): 1159-1168. https://doi.org/10.1007/s13157-017-0948-7
  • Arslan H (2012). Spatial and temporal mapping of groundwater salinity using ordinary kriging and indicator kriging: the case of Bafra Plain, Turkey. Agricultural Water Management 113: 57-63.
  • Babur H, Surmen B, Kutbay HG (2021). Grime's CSR Strategies of Aquatic Macrophytes in Different Lagoon Lakes in Northern Turkey. Turkish Journal of Fisheries and Aquatic Sciences 21: 211-224. https://doi.org/10.4194/1303-2712-v21_05_01
  • Bray RH, Kurtz LT (1945). Determination of total, organic, and available forms of phosphorus in soils. Soil Science 59(1): 39-46.
  • Cahoon DR, White DA, Lynch JC (2011). Sediment infilling and wetland formation dynamics in an active crevasse splay of the Mississippi River delta. Geomorphology 131: 57-68.
  • Cornwell WK, Grubb PJ (2003). Regional and local patterns in plant species richness with respect to resource availability. Oikos 100(3): 417-428.
  • Grime JP (1977). Evidence for the existence of three primary strategies in plants and its relevance to ecological and evolutionary theory. American Naturalist 111: 1169-1194.
  • Grime JP (2002). Plant Strategies, Vegetation Processes, and Ecosystem Properties. Chichester: Wiley.
  • Güsewell S (2004). N:P ratios in terrestrial plants: variation and functional significance. New Phytologist 164: 243-266. https://doi.org/10.1111/j.1469-8137.2004.01192.x
  • Güsewell S (2005). Nutrient resorption of wetland graminoids is related to the type of nutrient limitation. Functional Ecology 19: 344-354.
  • Güsewell S, Koerselman W, Verhoeven JTA (2003). Biomass N:P ratios as indicators of nutrient limitation for plant populations in wetlands. Ecological Applications 13(2): 372-384.
  • Hodgson JG, Wilson PJ, Hunt R, Grime JP, Thompson K (1999). Allocating C-S-R plant functional types: A soft approach to a hard problem. Oikos 85: 282-294.
  • Koerselman W, Meuleman AFM (1996). The vegetation N:P ratio: A new tool to detect the nature of nutrient limitation. Journal of Applied Ecology 33: 1441-1450.
  • Mitsch WJ, Gosselink JG (1993). Wetlands. New York: Van Nostrand Reinhold.
  • Özhatay N, Byfield A, Atay S (2005). Türkiye’nin 122 Önemli Bitki Alanı. İstanbul: WWF Türkiye (Türkiye Doğal Hayatı Koruma Vakfı).
  • Pierce S, Negreiros D, Cerabolini BEL, Kattge J, Díaz S, Kleyer M, Shipley B, Wright SJ (2017). A global method for calculating plant CSR ecological strategies applied across biomes world-wide. Functional Ecology 31(2): 444-457. https://doi.org/10.1111/1365-2435.12722
  • Rainwater FH, Thakcher LL (1960). Methods for collection and analysis of water samples. Washington: Government Printing Office. pp. 216-219.
  • Roberts HH (1997). Dynamic changes of the Holocene Mississippi River delta plain: The delta cycle. Journal of Coastal Research 13(3): 605-627.
  • Sardans J, Peñuelas J (2013). Plant-soil interactions in Mediterranean forest and shrublands: Impacts of climatic change. Plant and Soil 365: 1-33. https://doi.org/10.1007/s11104-013-1591-6
  • Seidling W, Fischer R (2008). Deviances from expected Ellenberg indicator values for nitrogen are related to N throughfall deposition in forest. Ecological Indicators 8: 639-646.
  • Seidling W, Rohner MS (1993). Zusammenhänge zwischen Reaktionsindikatorwerten und Bodenparametern am Beispiel von Waldbodenvegetation. Phytocoenologia 23: 301-317.
  • Sürmen B (2021). Ecological strategies of terrestrial plant species belonging two different habitats in Kızılırmak Delta (Samsun/TURKEY). Biology Bulletin 48(6): 800-812.
  • Tüzüner A (1990). Toprak ve Su Analizleri El Kitabı. Ankara: Tarım Orman ve Köyişleri Bakanlığı Köy Hizmetleri Genel Müdürlüğü.
  • Willby NK, Pulford ID, Flowers TH (2001). Tissue nutrient signatures predict herbaceous-wetland community response to nutrient availability. New Phytologist 152: 463-481.

Kızılırmak Deltası'nda farklı habitatlara ait bitkilerin ekolojik stokiyometrisi ve stratejileri

Yıl 2026, Cilt: 10, 59 - 65, 30.01.2026
https://doi.org/10.30616/ajb.1853757

Öz

Kızılırmak Deltası (Samsun, Türkiye), sulak alanlar ile tuzlu/halofit habitatların iç içe geçtiği ve güçlü çevresel gradyanların görüldüğü bir mozaik sistemdir. Bu çalışmada, farklı habitatlarda yaprak stokiyometrisinin (N, P, N:P) ve CSR temelli stratejilerin nasıl değiştiği ve bu biyolojik örüntülerin toprak/su kimyasıyla nasıl ilişkili olduğu incelenmiştir. Veri seti, üç sulak alan lokalitesi (Balık, Cernek ve Liman gölleri) ile halofitlerin baskın olduğu bir tuzlu alandan örneklenen dokuz karasal bitki taksonuna ait toplam 39 gözlemi içermektedir. Habitat farkları Welch t testi ile değerlendirilmiş; özellik–çevre ilişkileri korelasyonlar ve redundans analizi (RDA) ile özetlenmiştir. Halofit habitatında EC ve TDS değerleri ile toprak P daha yüksek bulunurken; sulak alanlarda toprak pH’ı, inorganik N formları (NH₄ ve NO₂+NO₃) ve toplam toprak N daha yüksektir. Yaprak N sulak alanlarda anlamlı biçimde daha yüksekken, yaprak P ve topluluk düzeyinde N:P habitatlar arasında anlamlı farklılık göstermemiştir; bu durum, toprak P’daki büyük farklılıklara rağmen yaprak P’nin daha güçlü fizyolojik düzenleme/uyum mekanizmalarıyla kontrol edilebileceğine işaret etmektedir. Yaprak N, artan TDS ve toprak P ile azalma eğilimi göstermiş; RDA, örnekleri tuzluluk–besin gradyanı boyunca ayırmış ve çevresel değişkenler stokiyometrik varyansın yaklaşık %19’unu açıklamıştır. Sonuçlar, deltada özellikle azotun habitat farklılaşmasına en duyarlı stokiyometrik bileşen olduğunu göstermektedir.

Kaynakça

  • Aerts R, Chapin FS (2000). The mineral nutrition of wild plants revisited: a re-evaluation of processes and patterns. Advances in Ecological Research 30: 1-67.
  • Akcin A, Yalcin E. (2016). Effect of salinity stress on chlorophyll, carotenoid content, and proline in Salicornia prostrata Pall. and Suaeda prostrata Pall. subsp. prostrata (Amaranthaceae). Brazilian Journal of Botany 39(1): 101-106. https://doi.org/10.1007/s40415-015-0218-y
  • Allen SE, Grimshaw HM, Parkinson JA, Quarmby C, Roberts JD (1976). Chemical analysis. In: Chapman, S.B. (ed.) Methods in Plant Ecology. Oxford: Blackwell Scientific Publications. pp. 411-460.
  • Ameen AD, Kolke AS, Taylor CM (2017). Vegetation and shear strength in a delta-splay mouth bar. Wetlands 37(6): 1159-1168. https://doi.org/10.1007/s13157-017-0948-7
  • Arslan H (2012). Spatial and temporal mapping of groundwater salinity using ordinary kriging and indicator kriging: the case of Bafra Plain, Turkey. Agricultural Water Management 113: 57-63.
  • Babur H, Surmen B, Kutbay HG (2021). Grime's CSR Strategies of Aquatic Macrophytes in Different Lagoon Lakes in Northern Turkey. Turkish Journal of Fisheries and Aquatic Sciences 21: 211-224. https://doi.org/10.4194/1303-2712-v21_05_01
  • Bray RH, Kurtz LT (1945). Determination of total, organic, and available forms of phosphorus in soils. Soil Science 59(1): 39-46.
  • Cahoon DR, White DA, Lynch JC (2011). Sediment infilling and wetland formation dynamics in an active crevasse splay of the Mississippi River delta. Geomorphology 131: 57-68.
  • Cornwell WK, Grubb PJ (2003). Regional and local patterns in plant species richness with respect to resource availability. Oikos 100(3): 417-428.
  • Grime JP (1977). Evidence for the existence of three primary strategies in plants and its relevance to ecological and evolutionary theory. American Naturalist 111: 1169-1194.
  • Grime JP (2002). Plant Strategies, Vegetation Processes, and Ecosystem Properties. Chichester: Wiley.
  • Güsewell S (2004). N:P ratios in terrestrial plants: variation and functional significance. New Phytologist 164: 243-266. https://doi.org/10.1111/j.1469-8137.2004.01192.x
  • Güsewell S (2005). Nutrient resorption of wetland graminoids is related to the type of nutrient limitation. Functional Ecology 19: 344-354.
  • Güsewell S, Koerselman W, Verhoeven JTA (2003). Biomass N:P ratios as indicators of nutrient limitation for plant populations in wetlands. Ecological Applications 13(2): 372-384.
  • Hodgson JG, Wilson PJ, Hunt R, Grime JP, Thompson K (1999). Allocating C-S-R plant functional types: A soft approach to a hard problem. Oikos 85: 282-294.
  • Koerselman W, Meuleman AFM (1996). The vegetation N:P ratio: A new tool to detect the nature of nutrient limitation. Journal of Applied Ecology 33: 1441-1450.
  • Mitsch WJ, Gosselink JG (1993). Wetlands. New York: Van Nostrand Reinhold.
  • Özhatay N, Byfield A, Atay S (2005). Türkiye’nin 122 Önemli Bitki Alanı. İstanbul: WWF Türkiye (Türkiye Doğal Hayatı Koruma Vakfı).
  • Pierce S, Negreiros D, Cerabolini BEL, Kattge J, Díaz S, Kleyer M, Shipley B, Wright SJ (2017). A global method for calculating plant CSR ecological strategies applied across biomes world-wide. Functional Ecology 31(2): 444-457. https://doi.org/10.1111/1365-2435.12722
  • Rainwater FH, Thakcher LL (1960). Methods for collection and analysis of water samples. Washington: Government Printing Office. pp. 216-219.
  • Roberts HH (1997). Dynamic changes of the Holocene Mississippi River delta plain: The delta cycle. Journal of Coastal Research 13(3): 605-627.
  • Sardans J, Peñuelas J (2013). Plant-soil interactions in Mediterranean forest and shrublands: Impacts of climatic change. Plant and Soil 365: 1-33. https://doi.org/10.1007/s11104-013-1591-6
  • Seidling W, Fischer R (2008). Deviances from expected Ellenberg indicator values for nitrogen are related to N throughfall deposition in forest. Ecological Indicators 8: 639-646.
  • Seidling W, Rohner MS (1993). Zusammenhänge zwischen Reaktionsindikatorwerten und Bodenparametern am Beispiel von Waldbodenvegetation. Phytocoenologia 23: 301-317.
  • Sürmen B (2021). Ecological strategies of terrestrial plant species belonging two different habitats in Kızılırmak Delta (Samsun/TURKEY). Biology Bulletin 48(6): 800-812.
  • Tüzüner A (1990). Toprak ve Su Analizleri El Kitabı. Ankara: Tarım Orman ve Köyişleri Bakanlığı Köy Hizmetleri Genel Müdürlüğü.
  • Willby NK, Pulford ID, Flowers TH (2001). Tissue nutrient signatures predict herbaceous-wetland community response to nutrient availability. New Phytologist 152: 463-481.
Toplam 27 adet kaynakça vardır.

Ayrıntılar

Birincil Dil İngilizce
Konular Ekolojik Fizyoloji
Bölüm Araştırma Makalesi
Yazarlar

Hakan Yılmaz 0000-0002-0113-8277

Burak Sürmen 0000-0002-4055-613X

Gönderilme Tarihi 1 Ocak 2026
Kabul Tarihi 26 Ocak 2026
Yayımlanma Tarihi 30 Ocak 2026
Yayımlandığı Sayı Yıl 2026 Cilt: 10

Kaynak Göster

APA Yılmaz, H., & Sürmen, B. (2026). Ecological stoichiometry and strategies of plants belonging different habitats in Kızılırmak Delta. Anatolian Journal of Botany, 10, 59-65. https://doi.org/10.30616/ajb.1853757
AMA Yılmaz H, Sürmen B. Ecological stoichiometry and strategies of plants belonging different habitats in Kızılırmak Delta. Ant J Bot. Ocak 2026;10:59-65. doi:10.30616/ajb.1853757
Chicago Yılmaz, Hakan, ve Burak Sürmen. “Ecological stoichiometry and strategies of plants belonging different habitats in Kızılırmak Delta”. Anatolian Journal of Botany 10, Ocak (Ocak 2026): 59-65. https://doi.org/10.30616/ajb.1853757.
EndNote Yılmaz H, Sürmen B (01 Ocak 2026) Ecological stoichiometry and strategies of plants belonging different habitats in Kızılırmak Delta. Anatolian Journal of Botany 10 59–65.
IEEE H. Yılmaz ve B. Sürmen, “Ecological stoichiometry and strategies of plants belonging different habitats in Kızılırmak Delta”, Ant J Bot, c. 10, ss. 59–65, 2026, doi: 10.30616/ajb.1853757.
ISNAD Yılmaz, Hakan - Sürmen, Burak. “Ecological stoichiometry and strategies of plants belonging different habitats in Kızılırmak Delta”. Anatolian Journal of Botany 10 (Ocak2026), 59-65. https://doi.org/10.30616/ajb.1853757.
JAMA Yılmaz H, Sürmen B. Ecological stoichiometry and strategies of plants belonging different habitats in Kızılırmak Delta. Ant J Bot. 2026;10:59–65.
MLA Yılmaz, Hakan ve Burak Sürmen. “Ecological stoichiometry and strategies of plants belonging different habitats in Kızılırmak Delta”. Anatolian Journal of Botany, c. 10, 2026, ss. 59-65, doi:10.30616/ajb.1853757.
Vancouver Yılmaz H, Sürmen B. Ecological stoichiometry and strategies of plants belonging different habitats in Kızılırmak Delta. Ant J Bot. 2026;10:59-65.

Amaç ve Kapsam

Anadolu Botanik Dergisi, açık erişimli hakemli bir dergi olup, botanik, mikoloji, briyoloji, fikoloji, likenolojinin herhangi bir alanında çalışan akademisyenlere, profesyonellere ve lisansüstü öğrencilere, yararlı ve bilgilendirici sonuçlarını sunabilecekleri ve çalışmalarını ve araştırmalarını kolay ve hızlı şekilde yayınlayabilecekleri bir yayın platformu sağlamayı amaçlamaktadır. 

Algler, mantarlar, likenler ve yosunlar da dahil, bitki biyolojisinin tüm alanları (biyoteknoloji, çeşitlilik, ekoloji, fonksiyon, genetik, fizyoloji, yapı ve sistematiği) ve tüm bu organizmaların kimyasal yapılarına ilişkin orijinal makaleler, derlemeler veya kısa notlar Anadolu Botanik Dergisi'nin kapsamı içinde yer alır.

Anadolu Botanik Dergisi (Ant J Bot) açık erişimli, hakemli bir dergidir. Algler, mantarlar, likenler ve yosunlar da dahil, bitki biyolojisinin tüm alanları (biyoteknoloji, çeşitlilik, ekoloji, fonksiyon, genetik, fizyoloji, yapı ve sistematiği) ve tüm bu organizmaların kimyasal yapılarına ilişkin orijinal makaleler, derlemeler veya kısa bildiriler yayınlar. Dergi yılda iki kez yayımlanır.
Anadolu Botanik Dergisi, yalnızca İngilizce yazılmış, daha önce yayınlanmamış ve başka bir yerde yayınlanmak üzere değerlendirme aşamasında olmayan makaleleri kabul etmektedir.
Başvuru, değerlendirme ve yayına ilişkin tüm işlemler DergiPark'ın barındırdığı çevrimiçi sistem (https://dergipark.org.tr/) üzerinden elektronik ortamda gerçekleştirilmektedir.

Makale Hazırlama
Makale; Başlık, Anahtar Kelimeler, İngilizce özet ve Türkçe Özet ile, 1. Giriş, 2. Gereç ve Yöntem, 3. Bulgular ve 4. Tartışma’dan oluşan ardışık olarak numaralandırılmış temel bölümleri içermelidir. Teşekkür (varsa) ve Kaynaklar bölümleri numaralandırılmamalıdır.
Başlık: Başlık kısa ve öz olmalıdır.
Özet: Özet, araştırma ve elde edilen sonuçlar (Çözülmesi gereken temel problem, uygulanan ana metodoloji, temel önemli bulgular ve sonuçlar) hakkında net bilgi vermelidir. Varsa tüm yeni isimleri ve yeni durumları içermelidir. Özet alıntı içermemeli ve 250 kelimeyi geçmemelidir.
Anahtar Kelimeler: Makalenin konusunu tanımlayan 3-5 adet anahtar kelime alfabetik sıraya göre verilmelidir.
Yazarlar başlık, özet ve anahtar kelimeleri Türkçe olarak da hazırlamalıdır (yabancı yazarlar için isteğe bağlıdır).
1. Giriş: Araştırma konusuyla ilgili mevcut durum (araştırma alanınıza ait güncel bilgiler, bazı genel ve daha spesifik yönler, İlgili referansları da içerecek şekilde) ortaya konmalıdır. Yalnızca konu alanının gözden geçirilmesi şeklinde olmamalı, bulguları veya sonuçları da içermemelidir.
2. Gereç ve Yöntem: Kullanılan malzeme ve izlenen prosedürler hakkında açık ve eksiksiz bilgi verilmelidir.
3. Bulgular: Bu bölüm tam olarak gözlemlenen ve bulunan hususları özetlemelidir. Bulgular, herhangi bir yorum ve değerlendirmeye tabi tutulmadan aktarılmalıdır.
4. Tartışma: Bu bölüm, araştırmanın anlamının altını çizmeli veya çalışmanın önemini ve alandaki mevcut boşlukların doldurulmasına nasıl katkıda bulunabileceğini ve/veya yardımcı olabileceğini vurgulamalıdır.
Teşekkür: Varsa, finansman sağlayan kuruluş(lar)ın isimleri vb. verilmelidir.

Makalenin Stili ve Formatı
Metin A4 kağıda, her kenardan 2,2 cm kenar boşluğu bırakılarak ve Times New Roman karakterleri kullanılarak yazılmalıdır. Yazarların hazırlanmış olan taslak şablonu kullanmaları tavsiye edilir.
Makale başlığı: (12 punto, koyu, cümle formatında, tek satır aralıklı ve iki satırı geçmeyecek şekilde)
Yazar İsimleri: (9 punto, kalın, tek satır aralıklı)
Adres Bilgileri: (8,5 punto, tek satır aralıklı, italik)
Özet: (8,5 punto, tek aralıklı, her iki taraftan 0,5 cm girintili, önünde ve sonunda 6 nk paragraf aralıklı)
Anahtar kelimeler: (8,5 punto, tek satır aralıklı, her iki taraftan 0,5 cm girintili, önünde ve sonunda 12 nk paragraf aralıklı)
Bölüm başlıkları (Giriş, Gereç ve Yöntemler, Sonuçlar, Tartışma ve Teşekkür) (9,5 punto, kalın, sonrasında 6 nk paragraf aralıklı)
Alt bölüm başlıkları (gerekli ise) 1.1., 1.2., 2.1., 2.2., … şeklinde numaralandırılmalıdır (9,5 punto, kalın, sonrasında 6 nk paragraf aralıklı)

Gövde metni: (0.8 cm aralıklı iki sütun halinde, 9,5 punto, tek satır aralıklı, girintisiz iki yana dayalı, sonrasında 6 nk paragraf aralıklı)

Bilimsel üslup ve format kurallarına uygun olarak standart semboller, birimler ve kısaltmalar kullanılmalı, semboller "Simgeler" menüsünden eklenmelidir. Kısaltmalar ilk kullanıldıkları yerde açıklanmalıdır.

Metin içerisinde şekillere Şekil 1 veya (Şek. 1) şeklinde, tablolara ise Tablo 1 veya (Tablo 1) şeklinde atıf yapılmalıdır.

Tablo ve Şekil açıklamaları: (8,5 punto, tek satır aralıklı, iki yana dayalı, sonrasında 6 nk paragraf aralıklı)
Bilimsel isimler, taksonomik kategorilerine bakılmaksızın italik yazılmalıdır, ancak vd. (et al.), in vitro veya in situ gibi Latince terimler italik olmamalıdır..

Yararlanılan kaynaklara metin içinde (Kaya, 2001), (Kaya ve Uzun, 2015), Kaya (2001), Kaya vd. (2015) veya IndexFungorum (2018) şeklinde atıf yapılmalıdır. Proje raporları, konferans bildirileri (tam metin olarak yayınlananlar hariç), yüksek lisans veya doktora tezleri gibi yayınlanmamış veriler veya diğer yayınlanmamış materyallere atıf yapılmamalıdır. İki veya daha fazla alıntıyı birbirinden ayırt etmek için noktalı virgül “;” kullanılmalıdır (Kaya, 2001; Kaya vd., 2016).

Kaynaklar aşağıda verilen formatlara göre alfabetik sırada verilmelidir (9 punto, tek satır aralıklı, iki yana yaslı, 1 cm asılı girintili, sonrasında 4 nk paragraf aralıklı).
Kaya A (2015). Contributions to the macrofungal diversity of Atatürk Dam Lake basin. Turkish Journal of Botany 39(1): 162-172.
Uzun Y, Karacan İH, Yakar S, Kaya A (2017). Octospora Hedw., A new genus record for Turkish Pyronemataceae. Anatolian Journal of Botany 1(1): 18-20.
Breitenbach J, Kränzlin F (1984). Fungi of Switzerland, Vol. 1. Lucerne: Verlag Mykologia.
Davis PH (1965). Flora of Turkey and the East Aegean Islands, Vol. 1. Edinburgh: Edinburgh University Press.
Kaya A (2011). Mantarlar. In: Özuslu E, Tel AZ (eds.). Gaziantep’in Biyolojik Çeşitliliği. Gaziantep: Doğa Koruma Derneği. pp. 29-60.
Kaya A (2009). Contributions to the macrofungi flora of Muş (Turkey) province. In: Ivanova D (ed.). Plant, fungal and habitat diversity investigation and conservation. Proceedings of IV Balkan Botanical Congress, Sofia 2006. Pp. 455–458.
Index Fungorum. http://www.indexfungorum.org/names/Names.asp / [accessed 10 December 2016].
Kuo M (2007). Key to major groups of mushrooms. MushroomExpert.Com Website: http://www.mushroomexpert.com/major_groups.html / [accessed 15 December 2016].

Makale Gönderimi
Makale elektronik ortamda DergiPark'ın sağladığı online sistem (https://dergipark.org.tr/ajb) vasıtasıyla Ant J Bot'a internet üzerinden gönderilmelidir. Makale gönderimi sırasında,
1. Makalenin MS Word kopyası
2. Telif Hakkı Devir Formu
yüklenmelidir. Benzerlik raporu makale yükleme sürecinde Intihal Net tarafından otomatik olarak oluşturulur. Gönderi dokümanları (Makale şablonu ve Telif Hakkı Devir Formu) derginin web sitesinden indirilebilir. Yüksek benzerlik indeksi makalenin doğrudan reddedilmesine neden olabilir.

Değerlendirme
Bilimsel değerlendirme süreci makalenin dergi kapsamına uygun olması ve teknik gereksinimleri karşılaması durumunda başlar. Dergi formatına uygun olarak hazırlanmayan yazılar işleme alınmayabilir. Makalenin dergi kapsamına uymaması veya yazım kurallarına göre hazırlanmaması halinde, baş editörün makaleyi hakem değerlendirmesi yapılmadan reddetme hakkı saklıdır.
Değerlendirme süreci, DergiPark tarafından hazırlanan sistem üzerinden gerçekleştirilmektedir, ve bütün işlem süreçleri sistem tarafından kayıt altına alınmaktadır. Editoryal ofis incelemesi ve dil editörü incelemesi sonrasında, baş editör veya belirlenen bir bölüm editörü, bilimsel değerlendirme için, iki veya üç kör hakem atar. Karar (Kabul / Ret) hakemlerin değerlendirmesine göre verilir. Makalenin kabulünü takiben son kontrol ve düzeltmeler için sorumlu yazara bir matbaa provası gönderilir. Sorumlu yazarın matbaa provasına ilişkin onayı alındıktan sonra baskı kopyası hazırlanır.



Anadolu Botanik Dergisi (Ant J Bot) açık erişimli, hakemli bir dergidir. Algler, mantarlar, likenler ve yosunlar da dahil, bitki biyolojisinin tüm alanları (biyoteknoloji, çeşitlilik, ekoloji, fonksiyon, genetik, fizyoloji, yapı ve sistematiği) ve tüm bu organizmaların kimyasal yapılarına ilişkin orijinal makaleler, derlemeler veya kısa notlar yayınlar.
Anadolu Botanik Dergisi, yalnızca İngilizce yazılmış, daha önce yayınlanmamış ve başka bir yerde yayınlanmak üzere değerlendirme aşamasında olmayan makaleleri kabul etmektedir.
Anadolu Botanik Dergisi’nde yayınlanan tüm yazılar CC BY 4.0 (Creative Commons lisansı) kapsamında lisanslanmaktadır.
Bilimsel bir yayın süreci için tüm paydaşların etik ilkelere ilişkin standartlara uyması önemlidir. Anadolu Botanik Dergisi'nin yayın prosedürleri sürecinde tüm paydaşların bilimsel etik ilkeler çerçevesinde hareket etmesi beklenmektedir.

Bir makalenin gönderilmesi, incelenmesi, kabul edilmesi veya reddedilmesi sürecinde;

 Yazar(lar);

• makalenin yazarlığı, rapor edilen çalışmanın konseptine, tasarımına, yürütülmesine veya yorumlanmasına önemli katkılarda bulunan kişilerle sınırlı olduğunu,
• sadece orijinal çalışmanın yazıldığını, eğer başkalarının çalışmaları ve/veya sözleri kullanmışsa, bunun uygun şekilde alıntılandığını,
• potansiyel çıkar çatışması olarak değerlendirilebilecek tüm ilişkilerin “Conflicts of Interest” bölümünde açıklandığını,
• makalenin derginin yazım kurallarına uygun olarak hazırlandığını,
• gönderi öncesinde makalenin yazarların tamamı tarafından okunduğundan emin olunduğunu,
• sorumlu yazarın, çalışmanın yayınlanmasının diğer tüm yazarlar tarafından onaylandığından sorumlu olduğunu,
• makalenin daha önce yayınlanmadığı ve başka bir yerde yayınlanmak üzere işlem görmediğini,
• makalede yer alan bilimsel içerik ve ifadelerin tüm sorumluluğunun yazar(lar)a ait olduğunu,
• okunabilirliği bağlamında makalenin düzenlenmesine yazarların izin verdiğini,
• yayınlanmadan önce, yazar çalışmada bir yanlışlık veya önemli bir hata fark ederse, dergi editörünü derhal bilgilendirme ve makaleyi geri çekme veya düzeltmek için editörle işbirliği yapmak yükümlülüğünün kendinde olduğunu, ilgili durum makale yayımlandıktan sonra fark edilmesi durumunda düzeltme yayımlama yükümlülüğünün de kendinde olduğunu,
• makalede etik kurallara uygunlunu (makale hazırlanırken ICMJE (Uluslararası Tıp Dergisi Editörleri Komitesi) önerileri ve Yayın Etiği Komitesi (COPE)’nin Uluslararası Editörler ve Yazarlar Standartları’nın dikkate alındığını ve ayrıca ilgili etik kurul onayının sunulduğunu
beyan eder.

Hakemler;
• Çalışmanın uzmanlık alanıyla ilgili olması durumunda incelemeyi kabul edeceğini,
• Yazının içeriğine ilişkin objektif bir değerlendirme yapacağını,
• Değerlendirmede nazik ifadeler kullanacağını, kaba ve saldırgan tutumlardan kaçınacağını,
• Herhangi bir çıkar çatışmasından haberdar olması durumunda editörü bilgilendireceğini,
• Gizlilik politikasına uyacağını ve yazının yalnızca son basılı versiyonunun kullanılabileceğinin bilincinde olduğunu,
• İncelemeye davet edildiği makalenin gizliliğini koruyacağını
beyan eder.

Editör(ler):
• Bir makaleyi kabul etme veya reddetme hakkına sahip olduğunu,
• Makalelere ilişkin tüm kişisel bilgileri, sorumlu yazar, hakemler, yayın kurulu üyeleri ve yayıncı dışında hiç kimseyle paylaşmayacağını,
• Hakemlerin gizliliğini koruyacağını,
• Hakem(ler) tarafından herhangi bir çıkar çatışması veya intihal bildirimi yapılması durumunda gerekli işlemleri yapacağını
• Bir makalede basım hatası yapılmışsa, düzeltme (erratum) yayımlanmasının editörün yükümlülüğünde olduğunu
beyan eder.

.

Baş Editör

Biyoloji, Ekoloji (Diğer), Bitki ve Mantar Sistematiği ve Taksonomi

Baş Editör

Lisans derecesini, biyoloji eğitimi alanında, Orta Doğu Teknik Üniversitesi’nde (1989), Yüksek lisans derecesini, tohumlu bitki sistematiği alanında, Yüzüncü Yıl Üniversitesi’nde (1996), doktora derecesini ise, makromantar sistematiği alanında, Yüzüncü Yıl Üniversitesi’nde (1999) aldı. Halen Türkiye’nin makromantar biyoçeşitliliği ile ilgili çalışmalarına devam etmektedir.

Biyoloji, Ekoloji (Diğer), Bitki ve Mantar Sistematiği ve Taksonomi

Danışma Kurulu

Bitki Fizyolojisi
Bitki ve Mantar Sistematiği ve Taksonomi

Prof. Dr. Ahmet AKSOY 1966 Konya doğumlu olup İlköğretimini köyünde, Orta ve Lise öğrenimini Konya Ereğli İvriz Öğretmen Okulunda tamamlamıştır. 1990 yılında Ege Üniversitesi Fen Fakültesi Biyoloji Bölümü Botanik Anabilim Dalı’ndan mezun olmuştur. 1992 yılında Ege Üniversitesi Fen Fakültesi Biyoloji Bölümü Botanik Anabilim Dalı’nda Yüksek Lisans çalışmasını, 1996 yılında ise İngiltere’nin Bradford Üniversitesi Çevre Bilimleri Bölümü’nde Doktora çalışmasını tamamlamıştır. 1991 yılında Erciyes Üniv. Fen- Edebiyat Fakültesi Biyoloji Bölümüne Araştırma Görevlisi olarak atanmıştır. 1996 yılında İngiltere’de bir yıl öğretim üyesi olarak çalışmıştır. 2002 yılında Üniversite Doçenti, 2007 yılında profesör unvanını almıştır 1996-2007 yılları arasında Erciyes Üniv. Fen Edebiyat Fakültesi Biyoloji Bölüm Başkan Yardımcılığı ve 2007-2012 yılları arasında Biyoloji Bölüm Başkanlığı görevini yürütmüştür.
2013 yılından itibaren Akdeniz Üniversitesi Fen Fakültesi Botanik Anabilim dalında öğretim üyesi olarak çalışmaktadır. Aynı fakültede 2017-2018 yılları arasında dekanlık görevini yürütmüştür. Halen Akdeniz Üniversitesi Senato Üyeliğini yürütmektedir. Uzmanlık alanları bitki ekolojisi ve bitki sistematiği, koruma biyoloji olmakla birlikte; 115’in üzerinde uluslar arası makalesi (SCI) ve 200’ü aşkın ulusal ve uluslararası sempozyum bildirisi ve 20’nin üzerinde İngilizce ve Türkçe dillerinde kitap ve kitap bölüm yazarlığı bulunmaktadır. Ayrıca 40’ın üzerinde Üniversitelerde Bilimsel Araştırma Projesi ve TÜBİTAK projelerinde araştırmacı ve proje yürütücüsü olarak görev yapmıştır. Helen 2 TÜBİTAK ve 2 Akdeniz Üniversitesi Bilimsel Araştırma Projesi yürütmektedir.
Şu ana kadar 19 Yüksek Lisans ve 11 Doktora tezi yönetmiş ve 2 Yüksek Lisans ve 2 Doktora tez projesi ise devam etmektedir. Çok sayıda ödüle sahip olmakla birlikte 2015 yılında TÜBİTAK tarafından Yayın Teşvik Ödülünü ve TÜBA “En İyi Çeviri Eser Ödülü”nü de kazanmıştır. Aksoy evli ve iki çocuk babasıdır.

Bitki Bilimi (Diğer), Ekoloji

Editör Kurulu

Çalışma Konuları:
  • Diyabet, metabolik sendrom, yüksek früktoz diyetinin oluşturduğu metabolik ve moleküler değişimlerin araştırılması, bu değişimler üzerine potansiyel ilaçların ve antioksidanların etkilerinin incelenmesi.
  • Gen ekspresyonunun regülasyonu, Biyobelirteç olarak miRNA’ların keşfi ve kullanımı, Yeni nesil dizileme (NGS), siRNA, Crispr/Cas9.
  • Antioksidan enzimler ve insülin sinyal iletim yolağı (İnsülin-PI3K-Akt) elemanlarının diyabet ve antioksidanlar ile regülasyonlarının araştırılması.
  • Biyolojik sistemlerde kullanılabilecek floresan biyosensörler ve uygulama alanları
  • Çeşitli bitki ve mantar türlerinin biyolojik aktivitelerinin belirlenmesi, moleküler etkilerinin araştırılması
Biyokimya ve Hücre Biyolojisi, Biyokimya ve Hücre Biyolojisi (Diğer), Hayvan Hücresi ve Moleküler Biyoloji, Farmasotik Botanik

Dr. Buğrahan Emsen, 2015 yılında Karamanoğlu Mehmetbey Üniversitesi'nde Biyoloji alanında doktora derecesini almıştır. Halen aynı üniversitenin Biyoloji Bölümü'nde Doçent olarak görev yapmaktadır. Araştırmaları, doğal bileşiklerin çeşitli hücre ve doku tipleri üzerindeki terapötik etkilerine odaklanmaktadır. Uzmanlık alanları arasında genetik toksikoloji, biyokimya, moleküler biyoloji ve bitkisel ürünler bulunmaktadır. Dr. Emsen, bu alanlarda 100'den fazla bilimsel çalışmanın yayınlanmasına katkıda bulunmuştur.

Biyoloji, Hücre Metabolizması, Endüstriyel Biyoteknoloji

Briyofitlerin sistematiği, Ekolojisi, vejetasyonu üzerine çalışıyorum

Biyoloji, Briyofit, Bitki Bilimi (Diğer), Çevre Mühendisliği

1964 Keskin-Kırıkkale’de doğdu. Orta ve Lise öğrenimini Kırıkkale’de tamamladı. 1991 yılında Atatürk Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi Biyoloji Bölümün’den mezun oldu. 1992 yılında Erzurum Halitpaşa İlköğretim Okuluna Öğretmen olarak atandı. 1993 yılında Tokat Gaziosmanpaşa Üniversitesi Fen Edebiyat Fakültesi Biyoloji Bölümünde Araştırma Görevlisi oldu. 1995 yılında Tokat Gaziosmanpaşa Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsünde Yüksek Lisansını, 2001 yılında Karadeniz Teknik Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsünde Doktorasını tamamladı. 2005 yılında Tokat Gaziosmanpaşa Üniversitesi Fen Edebiyat Fakültesi Biyoloji bölümüne Yardımcı Doçent, 2012 yılında Doçent, 2017 yılında Profesör olarak atandı. Halen Tokat Gaziosmanpaşa Üniversitesi Fen Edebiyat Fakültesi Biyoloji bölümünde görev yapmaktadır. Çok sayıda ulusal ve uluslararası makalesi bulunan araştırmacı, evli olup üç çocuk babasıdır, yabancı dili İngilizce’dir.       

Biyoloji, Mikoloji

Graduated from the Autonomous University of Madrid in 1979 and PhD in botany from the same university in 1982, I have worked since 1987 for the Spanish Council of Scientific Research in Barcelona. My focus are Compositae, espcially tribe Cardueae (thistles), covering systematics, evolution, and biogeography.

Biyoloji, Bitki Bilimi (Diğer)

I graduated at Sofia University (Bulgaria) in 2001 and obtained my PhD in Mycology at the Institute of Botany of the Bulgarian Academy of Sciences (Sofia, Bulgaria). My primary research interests are in the taxonomy and systematics of the basidomycetes, the orders Boletales and Agaricales in particular, as well as hypogeous fungi (asco- and basidiomycetes).

Mikoloji
Biyoloji, Biyoinformatik ve Hesaplamalı Biyoloji, Ekoloji, Endüstriyel Biyoteknoloji, Bitki ve Mantar Sistematiği ve Taksonomi, Genetik, Hayvan Hücresi ve Moleküler Biyoloji

Danışma Kurulu

Prof. Dr. Ahmet AKSOY 1966 Konya doğumlu olup İlköğretimini köyünde, Orta ve Lise öğrenimini Konya Ereğli İvriz Öğretmen Okulunda tamamlamıştır. 1990 yılında Ege Üniversitesi Fen Fakültesi Biyoloji Bölümü Botanik Anabilim Dalı’ndan mezun olmuştur. 1992 yılında Ege Üniversitesi Fen Fakültesi Biyoloji Bölümü Botanik Anabilim Dalı’nda Yüksek Lisans çalışmasını, 1996 yılında ise İngiltere’nin Bradford Üniversitesi Çevre Bilimleri Bölümü’nde Doktora çalışmasını tamamlamıştır. 1991 yılında Erciyes Üniv. Fen- Edebiyat Fakültesi Biyoloji Bölümüne Araştırma Görevlisi olarak atanmıştır. 1996 yılında İngiltere’de bir yıl öğretim üyesi olarak çalışmıştır. 2002 yılında Üniversite Doçenti, 2007 yılında profesör unvanını almıştır 1996-2007 yılları arasında Erciyes Üniv. Fen Edebiyat Fakültesi Biyoloji Bölüm Başkan Yardımcılığı ve 2007-2012 yılları arasında Biyoloji Bölüm Başkanlığı görevini yürütmüştür.
2013 yılından itibaren Akdeniz Üniversitesi Fen Fakültesi Botanik Anabilim dalında öğretim üyesi olarak çalışmaktadır. Aynı fakültede 2017-2018 yılları arasında dekanlık görevini yürütmüştür. Halen Akdeniz Üniversitesi Senato Üyeliğini yürütmektedir. Uzmanlık alanları bitki ekolojisi ve bitki sistematiği, koruma biyoloji olmakla birlikte; 115’in üzerinde uluslar arası makalesi (SCI) ve 200’ü aşkın ulusal ve uluslararası sempozyum bildirisi ve 20’nin üzerinde İngilizce ve Türkçe dillerinde kitap ve kitap bölüm yazarlığı bulunmaktadır. Ayrıca 40’ın üzerinde Üniversitelerde Bilimsel Araştırma Projesi ve TÜBİTAK projelerinde araştırmacı ve proje yürütücüsü olarak görev yapmıştır. Helen 2 TÜBİTAK ve 2 Akdeniz Üniversitesi Bilimsel Araştırma Projesi yürütmektedir.
Şu ana kadar 19 Yüksek Lisans ve 11 Doktora tezi yönetmiş ve 2 Yüksek Lisans ve 2 Doktora tez projesi ise devam etmektedir. Çok sayıda ödüle sahip olmakla birlikte 2015 yılında TÜBİTAK tarafından Yayın Teşvik Ödülünü ve TÜBA “En İyi Çeviri Eser Ödülü”nü de kazanmıştır. Aksoy evli ve iki çocuk babasıdır.

Bitki Bilimi (Diğer), Ekoloji
Bitki Fizyolojisi
Biyoloji, Bitki Bilimi (Diğer), Ekoloji, Topluluk Ekolojisi , Bitki ve Mantar Sistematiği ve Taksonomi
Prof. Dr. Ersin YÜCEL; Eskişehir’in, Mihalıççık ilçesi Üçbaşlı Köyü’nde doğdu. 1981 yılında Karadeniz Teknik Üniversitesi, Orman Fakültesi, Orman Mühendisliği Bölümünü bitirdi. Yüksek lisansını 1987 yılında, doktorasını 1992 yılında Anadolu Üniversitesi’nde yaptı. 1996 yılında Doçent, 2001 yılında Profesör oldu. 1986-2018 yıllarında Anadolu Üniversitesi Fen Fakültesi, Biyoloji Bölümünde görev yaptı. 2018-2024 yıllarında Eskişehir Teknik Üniversitesi Fen Fakültesi, Biyoloji Bölümünde çalıştı. Evli ve iki çocuk babasıdır.
Bitki Bilimi (Diğer), Ekoloji, Koruma ve Biyolojik Çeşitlilik, Çevre Ekonomisi, Biyosistem, Sağlık Sistemleri, Ormancılık

Dil Editörü

Eğitim, Eğitim Programları ve Öğretim, Eğitimde Program Geliştirme, Öğretmen Eğitimi ve Eğitimcilerin Mesleki Gelişimi

Editörler Kurulu

Briyofitlerin sistematiği, Ekolojisi, vejetasyonu üzerine çalışıyorum

Biyoloji, Briyofit, Bitki Bilimi (Diğer), Çevre Mühendisliği

Graduated from the Autonomous University of Madrid in 1979 and PhD in botany from the same university in 1982, I have worked since 1987 for the Spanish Council of Scientific Research in Barcelona. My focus are Compositae, espcially tribe Cardueae (thistles), covering systematics, evolution, and biogeography.

Biyoloji, Bitki Bilimi (Diğer)

I graduated at Sofia University (Bulgaria) in 2001 and obtained my PhD in Mycology at the Institute of Botany of the Bulgarian Academy of Sciences (Sofia, Bulgaria). My primary research interests are in the taxonomy and systematics of the basidomycetes, the orders Boletales and Agaricales in particular, as well as hypogeous fungi (asco- and basidiomycetes).

Mikoloji

Dr. Buğrahan Emsen, 2015 yılında Karamanoğlu Mehmetbey Üniversitesi'nde Biyoloji alanında doktora derecesini almıştır. Halen aynı üniversitenin Biyoloji Bölümü'nde Doçent olarak görev yapmaktadır. Araştırmaları, doğal bileşiklerin çeşitli hücre ve doku tipleri üzerindeki terapötik etkilerine odaklanmaktadır. Uzmanlık alanları arasında genetik toksikoloji, biyokimya, moleküler biyoloji ve bitkisel ürünler bulunmaktadır. Dr. Emsen, bu alanlarda 100'den fazla bilimsel çalışmanın yayınlanmasına katkıda bulunmuştur.

Biyoloji, Hücre Metabolizması, Endüstriyel Biyoteknoloji
Biyoloji, Bitki Bilimi (Diğer)

1964 Keskin-Kırıkkale’de doğdu. Orta ve Lise öğrenimini Kırıkkale’de tamamladı. 1991 yılında Atatürk Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi Biyoloji Bölümün’den mezun oldu. 1992 yılında Erzurum Halitpaşa İlköğretim Okuluna Öğretmen olarak atandı. 1993 yılında Tokat Gaziosmanpaşa Üniversitesi Fen Edebiyat Fakültesi Biyoloji Bölümünde Araştırma Görevlisi oldu. 1995 yılında Tokat Gaziosmanpaşa Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsünde Yüksek Lisansını, 2001 yılında Karadeniz Teknik Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsünde Doktorasını tamamladı. 2005 yılında Tokat Gaziosmanpaşa Üniversitesi Fen Edebiyat Fakültesi Biyoloji bölümüne Yardımcı Doçent, 2012 yılında Doçent, 2017 yılında Profesör olarak atandı. Halen Tokat Gaziosmanpaşa Üniversitesi Fen Edebiyat Fakültesi Biyoloji bölümünde görev yapmaktadır. Çok sayıda ulusal ve uluslararası makalesi bulunan araştırmacı, evli olup üç çocuk babasıdır, yabancı dili İngilizce’dir.       

Biyoloji, Mikoloji
Biyoloji, Biyoinformatik ve Hesaplamalı Biyoloji, Ekoloji, Endüstriyel Biyoteknoloji, Bitki ve Mantar Sistematiği ve Taksonomi, Genetik, Hayvan Hücresi ve Moleküler Biyoloji
Biyokimya ve Hücre Biyolojisi

Anadolu Botanik Dergisi CC BY 4.0cc.svg?ref=chooser-v1by.svg?ref=chooser-v1 ile lisanslıdır.