The Relationship Between Pre-Service Teachers’ Metacognitive Learning Strategies and Academic Self-Efficacy

Öz

The purpose of the present study is to determine whether there is a relationship between the preservice teachers’ metacognitive learning strategies and academic self-efficacy. Moreover, the study also looks at whether the metacognitive learning strategies and academic self-efficacy varies depending on the variables such as gender, the classroom level, achievement and university. The study group of this research employing a survey model consists of 794 pre-service teachers of all the departments of the Education Faculty of Ankara University, Anadolu University and Osmangazi University. “Metacognitive Learning Strategies Scale” and “Academic Self-Efficacy Scale” are used were data collection instruments of the study. Pearson Moments Product Correlation Coefficient, t test, ANOVA and Kruskall Wallis H test were used in the analysis of the data. The findings of the study revealed that there are significant relations between the sub-dimensions of the metacognitive learning strategies and academic self-efficacy; pre-service teacher’s metacognitive learning strategies differ significantly in terms of gender, achievement and university; academic self-efficacy differ significantly in terms of the classroom level, achievement and university.

Anahtar Kelimeler

• Metacognitive learning strategies
• academic self-efficacy
• Self-efficacy

Öğretmen Adaylarının Bilişötesi (Üst Biliş) Öğrenme Stratejileri ile Akademik Öz Yeterlik İnançları Arasındaki İlişki

Öz

Bu araştırmada, öğretmen adaylarının bilişötesi öğrenme stratejileri ile akademik özyeterlik inançları arasındaki ilişkinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Ayrıca araştırmada, bilişötesi öğrenme stratejileri ve akademik özyeterlik inançlarının “cinsiyet, sınıf düzeyi, akademik başarı ve öğrenim görülen üniversite” değişkenlerine göre farklılaşıp farklılaşmadığı incelenmiştir. Tarama modelindeki araştırmanın çalışma grubunu, 2010-2011 eğitim-öğretim yılı Güz yarıyılında Ankara Üniversitesi, Anadolu Üniversitesi ve Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Eğitim Fakültesinde öğrenim gören toplam 794 öğretmen adayı oluşturmaktadır. Araştırmanın verilerinin toplanmasında “Bilişötesi Öğrenme Stratejileri Ölçeği” ve “Akademik Özyeterlik Ölçeği” kullanılmıştır. Verilerin çözümlenmesinde, Pearson Momentler Çarpımı Korelasyon Katsayısı, t testi ve ANOVA ve Kruskall Wallis H testi kullanılmıştır. Araştırmadan elde edilen bulgular, öğretmen adaylarının bilişötesi öğrenme stratejileri ile akademik özyeterlik inançları arasında anlamlı ilişkiler olduğunu; bilişötesi öğrenme stratejilerinin cinsiyete akademik başarıya ve öğrenim görülen üniversiteye göre farklılaştığını; akademik özyeterlik inançlarının ise sınıf düzeyine, akademik başarıya ve öğrenim görülen üniversiteye göre farklılaştığını ortaya koymaktadır. 

Anahtar Kelimeler

• Bilişötesi (üst biliş) öğrenme stratejileri
• Akademik özyeterlik inancı
• Özyeterlik inancı

Kaynakça

1. yalnızca eğitim fakültelerinde uygulanan öğretim programlarının yapılandırılmasına değil diğer öğretim
2. kurumlarının programlarının da yapılandırılmasına katkı sağlayacaktır.
3. Akay, H. ve Boz, N. (2001). Sınıf öğretmeni adaylarının matematiğe yönelik tutumları, matematiğe karşı öz-yeterlik algıları ve öğretmen öz-yeterlik inançları arasındaki ilişkilerin incelenmesi. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 9(2), 281-312.
4. Akbaş, A. ve Çelikkaleli, Ö. (2006). Sınıf Öğretmeni Adaylarının Fen Öğretimi Öz-Yeterlik İnançlarının Cinsiyet, Öğrenim Türü ve Üniversitelerine Göre İncelenmesi. Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 2(1), 98-110.
5. Aşkar, P. ve Umay, A. (2001). İlköğretim matematik öğretmenliği öğrencilerinin bilgisayarla ilgili öz- yeterlik algısı, Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 21, 1-8.
6. Aydın, F. ve Coşkun, M. (2011). Geography teacher candidates' metacognitive awareness levels: A case study from turkey. Archives of Applied Science Research, 3 (2):551-557.
7. Aydın, S. ve Boz, Y. (2010). Pre-service elementary science teachers’ science teaching efficacy beliefs and their sources. Elementary Education Online, 9(2), 694–704, 2010.
8. Bandura A.(1995). Self-efficacy in changing societies. New York, Cambridge University Press.

9. Bandura, A. (1997). Self efficacy: exercises of control. New York, Freeman.
10. Baykara, K. (2011). Öğretmen adaylarının bilişötesi öğrenme stratejileri ile öğretmen yeterlik algıları üzerine bir çalışma, Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 40, 80-92.
11. Can, B, Günhan-Cantürk, B, Erdal, Ö., S. (2005). Fen bilgisi öğretmen adaylarının fen derslerinde matematiğin kullanımına yönelik özyeterlik inançlarının incelenmesi, Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 47-54, 17.
12. Candan, A. (2005). Üstbilişsel kuram ve tarih öğretimi. Kastamonu Eğitim Dergisi, 13, 2, 327–332.
13. Clause, C. S., Delbridge, K., Schmitt, N., Chan, D., and Jennings, D. (2001). Test preparation activities and employment test performance. Human Performance, 14(2), 149-167.
14. Çakıroğlu, A. (2007). Üstbilişsel strateji kullanımının okuduğunu anlama düzeyi düşük öğrencilerde erişi artırımına etkisi. Yayımlanmamış doktora tezi, Gazi Üniversitesi, Ankara.
15. Çubukçu, Z. ve Girmen, P. (2007). “Öğretmen adaylarının sosyal-öz yeterlik algılarının belirlenmesi. Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 8 (1); 57-74.
16. Çuhadar, C., Gündüz, Ş. ve Tanyeri, T. (2013). Bilgisayar ve öğretim teknolojileri eğitimi bölümü öğrencilerinin ders çalışma yaklaşımları ve akademik öz-yeterlik algıları arasındaki ilişkinin incelenmesi. Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 9, 1.
17. Demir-Gülşen, M. (2000), “A model to ınvestigate probability and mathematics achievement ın terms of cognitive, metacognitive and affective variables”, Yüksek Lisans Tezi, Boğaziçi Üniversitesi the Institute for Graduate Studies in Science and Engineering, İstanbul.
18. Demir, Ö. ve Özmen, S. (2011). Üniversite öğrencilerinin üst biliş düzeylerinin çeşitli değişkenler açısından incelenmesi. Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 20, 3, 145- 160.
19. Dilci, T. ve Kaya, S. (2012). 4. ve 5. sınıflarda görev yapan sınıf öğretmenlerinin üstbilişsel farkındalık düzeylerinin çeşitli değişkenler açısından incelenmesi. SDÜ Fen Edebiyat Fakültesi Sosyal Bilimler Dergisi, 27, 247-267.
20. Doğan, N., Beyaztaş, İ. B. ve Koçak, Z. (2012). Sosyal bilgiler dersine ilişkin özyeterlik düzeyinin başarıya etkisinin sınıf ve cinsiyete göre incelenmesi: Erzurum İli örneği, Eğitim ve Bilim, 37, 165, 224-236.
21. Doğanay, A. (1997), Ders dinleme sırasında bilişsel farkındalıkla ilgili stratejilerin kullanımı, Çukurova Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 2, 15, 34-42.
22. Durdukoca, Ş. F. (2010). Sınıf öğretmeni adaylarının akademik öz yeterlik algılarının çeşitli değişkenler açısından incelenmesi. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Dergisi, 10(1), 69-77.
23. Eccles, J. and Wigfield, A. (2002). Motivational beliefs, values and goals. Annual Review of Psychology, 53,109-132.
24. Ekici, G. (2005). Biyoloji Özyeterlik Ölçeğinin Geçerlik ve Güvenirliği. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 29, 85-94.
25. Ekici, G. (2008). Teknik öğretmenlerin ve teknik öğretmen adaylarının teknolojiye yönelik tutumlarının karşılaştırılması. Gaziosmanpaşa Üniversitesi Sosyal Bilimler Araştırmaları Dergisi, 3 (1), 42- 55.
26. Flavell, J. H. (1979). Metacognition and cognitive monitoring: A new area of cognitive-developmental inquiry. American Psychologist, 34, 906-911.
27. Gelen, İ. (6-9 Temmuz 2004). Bilişsel farkındalık stratejilerinin türkçe dersine ilişkin tutum, okuduğunu anlama ve kalıcılığa etkisi. XIII. Ulusal Eğitim Bilimleri Kurultayı, İnönü Üniversitesi, Eğitim Fakültesi, Malatya.
28. Hismanoğlu, M. (2000). Language learning strategies in foreign language learning and teaching. The Internet TESL, VI, 8.
29. Hazır-Bıkmaz, F. (2004). Sınıf öğretmenlerinin fen öğretiminde öz-yeterlilik inancı ölçeğinin geçerlik ve güvenirlik çalışması. Milli Eğitim Dergisi, 161.
30. Howard, B. C., McGee, S., Shia, R. and Namsoo, H. (24-28 April, 2000). Metacognitive self-regulation and problem-solving: expanding the theory base through factor analysis. American Educational Research Association, New Orleans.
31. Küçük-Özcan, Z. Ç. (2000). Teaching metacognitive strategies to 6th grade students. Unpublished B.S. Thesis. İstanbul: Bogaziçi University, the Institute of Science and Engineering.
32. Landline J, Stewart J. (1998). Relationship between metacognition, motivation, locus of control, self- efficacy and academicachievement. Canadian Journal of Counseling, 32(3), 200-212
33. Lindsay-Coleen, P. (2010). Assessing the Relationshıps among Goal Orientation, Test Anxiety, Self- Effıcacy, Metacognition, and Academic Performance. Unpublished B.S. Thesis, Northern Illınois University.
34. Memnun, D.S. ve Akkaya, R. (2009). The levels of metacognitive awareness of primary teacher trainees. Procedia Social and Behavioral Sciences, 1, 1919-1923.
35. Namlu, A. (2004). Bilişötesi öğrenme stratejilerinin ölçme aracının geliştirilmesi. Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 2, 123-136.
36. Oğuz, A. (2012). Sınıf Öğretmeni Adaylarının Akademik Öz Yeterlik İnançları. Anadolu Journal of Educational Sciences International, July, 2(2), 15-28.
37. Özsoy, G. (2008). Üstbiliş. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 6(4), 713-740.
38. Özsoy, G., Çakıroğlu, A. ve Kuruyer, G. H. (20-22 Mayıs 2010). Sınıf öğretmeni adaylarının üstbilişsel farkındalık düzeylerinin bazı değişkenler bakımından incelenmesi. 9. Sınıf Öğretmenliği Eğitimi Sempozyumu, 489-492. 2010.
39. Özsoy, G. ve Günindi, Y. (2011). Okulöncesi öğretmen adaylarının üstbilişsel farkındalık düzeyleri. İlköğretim Online Dergisi, 10, 2, 430-440.
40. Özsüer, S., İnal, G., Uyanık, Ö. ve Ergün, M. (2011). Afyon Kocatepe Üniversitesinde öğrenim gören öğrencilerin akademik özyeterlik inanç düzeylerinin incelenmesi. Afyon Kocatepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 13, 2.
41. Pajares, F. (1996). Self-Efficacy Beliefs in Academic Settings. Review of Educational Research, 66, 543-578.
42. Saracaloğlu A.S., Karasakaloğlu N., Gencel I.E. (2010). Türkçe öğretmenlerinin özyeterlik düzeylerinin çeşitli değişkenlere göre incelenmesi. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 9,33, 265-283.
43. Schoeffler, A. (2012). Using Training in metacognitive skills to enhance constructivist science learning. Unpublished B.S Thesis. Montana: Montana State Unıversity.
44. Schunk, D. and Pajares, F. (2001). The Development of Academic Self-Efficacy. A. Wigfield and J. Eccles (Eds.), Development of achievement motivation. San Diego: Academic Press.
45. Üredi, I. ve Üredi, L. (2005). Sınıf öğretmeni adaylarının cinsiyetlerine, bulundukları sınıflara ve başarı düzeylerine göre fen öğretimine ilişkin öz-yeterlik inançlarının karşılaştırılması. Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 1, 2, 250-260.
46. Üstün, A. ve S. Tekin, “Amasya Eğitim Fakültesi Öğretmen Adaylarının Öz Yeterlilik İnançlarının Çeşitli Değişkenler Açısından Karşılaştırılması”, Bolu Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 9, 1, 35-47.
47. Yasa, S. ve Şahin, M. (2012). Resim iş eğitimi öğrencilerinin öğretmenlik mesleğine yönelik öz-yeterlik algıları ve yaratıcılık düzeyleri. Akdeniz Eğitim Araştırmaları Dergisi, 11, 67-76.
48. Yılmaz, M., Gürçay, D. ve Ekici, G. (2007) Akademik özyeterlik ölçeğinin Türkçe’ye uyarlanması. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 33, 253-259.