Views Of Pre-Service Social Studies Teachers’ On Tourism In Afyonkarahisar

Öz

The aim of this study is to explicit views of pre-service social studies teachers on tourism and touristic assets in Afyonkarahisar, Turkey. In addition, the effects of gender, grade level and permanent domicile were investigated. Participants were 207 pre-service social studies teachers studying at Afyon Kocatepe University. The KMO value calculated for the Likert-type survey was .86 and the Bartlett's test of sphericity was significant (p=.00). The reliability coefficient of the bidimensional survey consisting of 18 items was found as .88. Survey items were found to be valid and reliable based on the results of reliability and factor analyses. Results revealed pre-service social studies teachers had positive perceptions of tourism in Afyonkarahisar, Turkey, but they argued tourism potential of Afyonkarahisar was underestimated. Besides, their views significantly differed on their gender and permanent domicile.  

Anahtar Kelimeler

• Afyonkarahisar,perception of the tourism,social studies,pre-sevice teacher

Sosyal Bilgiler Öğretmen Adaylarının Afyonkarahisar Turizmi Hakkındaki Algıları

Öz

Bu çalışmanın amacı Sosyal Bilgiler öğretmen adaylarının yaşadıkları çevrenin turizmi ve turistik varlıkları hakkındaki düşüncelerini ve algılarını ortaya çıkarmaktır. Ayrıca bu çalışmada daimi ikamet, cinsiyet ve sınıf düzeyi değişkenlerinin katılımcılar üzerindeki etkisi incelenmiştir. Araştırmaya Afyon Kocatepe Üniversitesi’nde öğrenim gören 207 Sosyal Bilgiler öğretmen adayı katılmıştır. Katılımcıların Afyonkarahisar turizmi hakkındaki görüşlerini öğrenmek için araştırmacılar tarafından hazırlanan Likert tipi ölçeğin  KMO değeri .86 olarak bulunmuş ve Barlett bütünlük testinin ise .00 olduğu belirlenmiştir. 18 madde ve iki boyuttan oluşan ölçeğin güvenilirlik katsayısının .88 olduğu tespit edilmiştir. Yapılan güvenilirlik ve faktör analizi sonuçlarına göre ölçek maddelerinin ortak faktörler altında toplandığı ve yapı bakımından güvenilir olduğu kanaatine ulaşılmıştır. Araştırmanın sonuçlarına bakıldığında, Sosyal Bilgiler öğretmen adaylarının Afyonkarahisar turizmi hakkındaki algıları genel olarak olumlu olmakla birlikte katılımcılar Afyonkarahisar'ın turizm potansiyelinin yeterince etkili değerlendirilemediğini düşünmektedir. Ayrıca; Sosyal Bilgiler öğretmen adaylarının Afyonkarahisar turizmi hakkındaki görüşlerinin daimi ikamet ve cinsiyet değişkenlerinde farklılık gösterdiği tespit edilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Afyonkarahisar,turizm algısı,sosyal bilgiler,öğretmen adayı

Kaynakça

1. Ablak, S., Dikmenli, Y. ve Çetin, T. (2014). Üniversite öğrencilerinin Kırşehir’in tarihi ve kültürel turizm değerlerine yönelik farkındalıkları. Uşak Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 7(2) 171-186.
2. Afyonkarahisar İl Kültür ve Turizm Müdürlüğü İstatistikleri 2015. (2015). Erişim tarihi: 15.02.2017, http://www.afyonkulturturizm.gov.tr/TR,158749/kultur-turizmistatistikleri .html.
3. Alaeddinoğlu, F. (2008). Sivas kentinde halkın turiste ve turizme bakışı. Uluslararası İnsan Bilimleri Dergisi, 5(2), 1-23.
4. Arseven, A. D. (2001). Alan araştırma yöntemi. Ankara: Gündüz Eğitim Yayıncılık.
5. Bilen, M. (1999). Plandan uygulamaya öğretim. Ankara: Alkım Yayınları.
6. Boğan, E. ve Sarıışık, M. (2016). Yerel halkın turizm faaliyetine yönelik görüş ve algılamalarının belirlenmesi üzerine Alanya’da bir araştırma. Kastamonu Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 12, 325-342.
7. Boyacı, A. (2006). İlköğretim örgütlerinin performans yönetim sistemi süreçleri açısından değerlendirilmesi. Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Eğitim Fakültesi Yayınları, No: 98.
8. Bozdağ, M. (2009). Afyonkarahisar Frig Vadisi İhsaniye, Afyonkarahisar İli Frig Vadisi kültür envanteri. Afyonkarahisar: Afyonkarahisar Valiliği Kültür Yayını.

9. Büyüköztürk, Ş. (2013). Sosyal bilimler için veri analizi el kitabı (Genişletilmiş 18. baskı). Ankara: Pegem Akademi Yayıncılık.
10. Çetin, T. ve Akkaya, M. (2013). The awareness of the university students about of the cultural Heritage and the touristic values of Turkey in Unesco World Heritage List. In The Science and Education at The Beginning of The 21st Century in Turkey (pp. 641-660). O. Strelova, İ. Hristov, K. Mortan, P. Peeva, R. Sam, N. Sam, E. Galay ve E. Atasoy (Ed.), St. Kliment Ohridski University Press, Sofya.
11. Çınar, K. (2013). Examining the elementary social sciences attainments for the development of tourism awareness. International Symposium on Changes and New Trends in Education. 22-24 November, Konya.
12. Demirkaya, H. (2015). Sosyal bilgilerde düşünme ve soru sorma becerileri. B. Tay ve A. Öcal (Ed.), Özel Öğretim Yöntemleriyle Sosyal Bilgiler Öğretimi içinde (s. 399–435), Ankara: Pegem Akademi.
13. Dinç, E., Erdil, M. ve Keçe, M. (2011). Uşak üniversitesi öğrencilerinin tarihi ve kültürel eserler hakkındaki ilgi ve farkındalıklarının incelenmesi. Uşak Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 4(2), 267-285.
14. Doğa Koruma ve Milli Parklar Genel Müdürlüğü V. Bölge Müdürlüğü. (2013). Afyonkarahisar İli Doğa Turizmi Master Planı (2013 – 2023). Erişim tarihi: 16.12.2016, http://bolge5.ormansu.gov.tr/5bolge/Files/resimliHaber/MasterPlan/Afyon karahisarDTMP.pdf.
15. Doğanay, H. (2002). Coğrafya öğretim yöntemleri (5. Baskı). Erzurum: Aktif Yayınevi.
16. Doğanay, H. ve Zaman, S. (2013). Türkiye turizm coğrafyası (4. Baskı). Ankara: Pegem Akademi.
17. Fidan, N. ve Erden, M. (1998). Eğitime giriş. İstanbul: Alkım Yayınevi.
18. Field, A. (2006). Discovering statistics using SPSS. Thousand Oak, CA: Sage.
19. Fraenkel, J. R. ve Wallen, N. E. (1996). How to design and evaluate research in education, New York: Mc Graw Hill.
20. Girgin, M., Sever, R. ve Gök, Y. (2003). Atatürk Üniversitesi Fen Edebiyat Fakültesi ve Kazım Karabekir Eğitim Fakültesi coğrafya öğrencilerinin mesleki uygulama gezilerine ilişkin görüşleri. Doğu Coğrafya Dergisi, 10, 7-20.
21. İlgar, Y. (2001a). Afyonkarahisar’da mezarlıklar ve türbeler. Afyonkarahisar Kütüğü (cilt I) içinde (s. 341-359). Afyonkarahisar: Afyon Kocatepe Üniversitesi, Yayın No: 35.
22. İlgar, Y. (2001b). Afyonkarahisar’da şehitlikler. Afyonkarahisar Kütüğü (cilt I) içinde (s. 439-451). Afyonkarahisar: Afyon Kocatepe Üniversitesi Yayın No: 35.
23. İlgar, Y. ve Karazeybek, M. (2001). Afyonkarahisar’da cami ve mescitler. Afyonkarahisar Kütüğü (cilt I) içinde (s. 295-341). Afyonkarahisar: Afyon Kocatepe Üniversitesi Yayın No: 35.
24. Kaptan, S. (2000). Bilimsel araştırma ve istatistik teknikleri (11. baskı). Ankara: Bilim Yayınevi.
25. Karakuş, U., Çepni, O. ve Kılcan, B. (2011). İlköğretim ikinci kademe öğrencilerinin turizme yönelik görüşlerinin çeşitli değişkenler açısından incelenmesi (Safranbolu'da nicel bir çalışma). Pegem Eğitim ve Öğretim Dergisi, 4, 85-95.
26. Karasar, N. (2013). Bilimsel araştırma yöntemi (25. basım). Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
27. Keçe, M. (2015). Sosyal Bilgiler öğretmen adaylarının Ankara’nın tarihi ve kültürel turizm değerlerine yönelik ilgi ve farkındalıkları. Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi, 16(1), 131-149.
28. Kervankıran, İ. ve Özdemir, M. A. (2013). Turizm yönüyle gelişmekte olan Afyonkarahisar ilinde turist algısı üzerine bir araştırma. Marmara Coğrafya Dergisi, 27, 117-142.
29. Kervankıran, İ. (2011). Afyonkarahisar ilinin başlıca doğal, tarihi ve kültürel kaynaklarının sürdürülebilir turizm açısından değerlendirilmesi (Yayınlanmamış Doktora Tezi). Afyon Kocatepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Afyonkarahisar.
30. Kervankıran, İ. (2014). Afyonkarahisar ili turizminin Türkiye turizmindeki yeri. Doğu Coğrafya Dergisi, 19(32), 171-192.
31. Koca, N. (2016). Afyonkarahisar ekmek kültüründe coğrafi faktörlerin etkisi. H. Babacan ve S. Özer (Ed). Sosyal ve Liberal Bilimlerde Yeni Yönelimler (İkinci Cilt) içinde (s. 423-446). Ankara: Gece Kitaplığı.
32. Koca, M. K. (2014). Arazi çalışması temelli öğretim etkinliklerinin Sosyal Bilgiler dersine uygulanabilirliği (Yayınlanmamış Doktora Tezi). Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
33. Kültür ve Turizm Bakanlığı. (2007). Türkiye turizm stratejisi 2023 eylem planı 2007-2013. Erişim tarihi: 20.12.2016, s:22.https://www.kultur.gov.tr/Eklenti/906,ttstratejisi2023 pdf. pdf?0.
34. Lai, K. C. (1999). Freedom to learn: A study of the experiences of secondary school Teachers and students in a geography field trip. International Research in Geographical and Environmental Education, 8(3), 239-255.
35. Lonergan, N. ve Andresen, L. W. (1988). Field-based education: Some theoretical considerations, Higher Education Research and Development, 7, 63–77.
36. Maviş, F. , Kozak S. (1992). Meslek yüksekokullarında turizm programı ve Anadolu Üniversitesi Eskişehir Meslek Yüksekokulu Turizm Otelcilik ders programı. Turizm Eğitimi Konferansı-Workshop (s. 169-172). Ankara: Yorum Basım Yayın.
37. MEB (2005). İlköğretim Sosyal Bilgiler dersi (6-7. Sınıflar) öğretim programı ve kılavuzu. Ankara: Devlet Kitapları Müdürlüğü.
38. Olcay, A. (2008). Türk turizminde eğitimin önemi. Gaziantep Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi 7(2), 383-390.
39. Özdemir, M. A. ve Kervankıran, İ. (2011). Turizm ve turizmin etkileri konusunda yerel halkın yaklaşımlarının belirlenmesi: Afyonkarahisar örneği. Marmara Coğrafya Dergisi, 24, 1-25.
40. Özdemir, M. A. ve Kervankıran, İ. (2012). Afyonkarahisar ilinin turizm gelişimi ve çekicilikleri. Afyon Kocatepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 14(1), 123-142.
41. Özdemir, T. (2001). Afyon ili termal turizm potansiyeli. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Afyon Kocatepe Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Afyonkarahisar.
42. Özgüç, N. (2007). Turizm coğrafyası, özellikler ve bölgeler (5.Baskı). İstanbul: Çantay Kitabevi. Pawson, E. ve Teather, E. K. (2002). Geographical expeditions’: Assessing the benefits of a student-driven fieldwork method. Journal of Geography in Higher Education, 26(3), 275–289.
43. Sel, H. (2001). Afyonkarahisar’da sivil mimari. Afyonkarahisar Kütüğü (cilt I) içinde (427-439). Afyonkarahisar: Afyon Kocatepe Üniversitesi, Yayın No: 35.
44. Sibley, S. (2003). Professional devolopment for teachers: Teaching and assesing skills in geography. Cambridge: Cambridge Univesity Press.
45. Streiner, D. L. (1994). Figuring out factors: The use and misuse of factor analysis. Canadian Journal of Psychiatry, 39, 135-140.
46. Tabachnick, B. G. ve Fidell, L. S. (2007). Using multivariate statistics. London: Pearson Education Limited.
47. Taş, B. (2012). Afyonkarahisar ilinde termal turizmin gelişimi. SDÜ Fen Edebiyat Fakültesi Sosyal Bilimler Dergisi, 26, 139-152.
48. Tütüncü, Ö., Aydı, İ., Küçükusta, D., Avcı, N. ve Taş, İ. (2011). Üniversite öğrencilerinin rekreasyon faaliyetlerine katılımını etkileyen unsurların analizi. Spor Bilimleri Dergisi, 22(2), 69–83.
49. Uyan, M. (2001). Afyonkarahisar’da ulaşım, haberleşme ve turizm. Afyonkarahisar Kütüğü (cilt II) içinde (435-495). Afyonkarahisar: Afyon Kocatepe Üniversitesi, Yayın No: 35.
50. Varnacı Uzun, F. ve Somuncu, M. (2011). Kültürel peyzajın korunması ve turizm ilişkisi bağlamında yerel halkın görüşleri: Ihlara vadisi örneği. Ankara Üniversitesi Çevrebilimleri Dergisi, 3(2), 21-36.
51. Ünlüönen, K. (1993). Türkiye’de yükseköğretim düzeyinde turizm eğitim ve öğretimi. Dicle Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 6, 497–521.
52. Üyümez, M. ve Kaya, F. (2001). Afyonkarahisar’da su mimarisi. Afyonkarahisar Kütüğü (cilt I) içinde (s. 385-415). Afyonkarahisar: Afyon Kocatepe Üniversitesi, Yayın No: 35.