Investigation of the 2018 Class Teaching Undergraduate Curricula Revision From the Perspective of Implementors

Öz

In the context of abiding by the Bologna process the teacher training undergraduate curricula were revised in 2018 by the Council of Higher Education in Turkey (CoHE). Revised class teaching curricula investigation of the revision process for the program will reveal whether changes are appropriate or not. In this context, the aim of the research was to investigate the 2018 revision of the class teaching undergraduate curricula from the perspective of implementors. The research had a qualitative approach pattern. The study group comprised 14 academics who participated in studies for the 2018 class teaching undergraduate program revision, were assigned to the CoHE Curricula Update Commission and participated in workshops to promote the curricula. Data were collected with semi-structured interviews. Data analysis was completed with content analysis. As a result of the research, the curricula revision process was directed centrally, the development process for the revision program was not performed appropriately, pilot applications were not performed, there was no gradual relationships in the curricula, stakeholder opinions were not reflected in the curricula, some basic education and applied lessons for class teaching were removed from the curricula, lesson hours were reduced or these lessons were included as elective lessons, the content of mandatory and elective lessons about professional knowledge, general culture and content education overlapped, and the number of elective lessons increased while the lesson hours for applied lessons reduced. In the context of determinations revealed by the results of the research, the revised curricula can be said to be inadequate to train qualified teachers, and that problems will be experienced in terms of contributions to universities and to Turkey. For this reason, it is recommended that the curricula be revised and organized again to cope with the changing problems of the 21st century and to ensure training of versatile and multi-cultured teachers.

Anahtar Kelimeler

• class teaching
• curricula
• qualitative research
• revision
• undergraduate

2018 Sınıf Öğretmenliği Lisans Programı Revizyonunun Uygulayıcıların Gözünden İncelenmesi

Öz

Bologna sürecine uyum sağlama bağlamında Türkiye’de Yükseköğretim Kurulu tarafından 2018 öğretmen yetiştirme lisans programları revize edilmiştir. Revizyon sınıf öğretmenliği programında yapılan değişikliklerin yerinde bir uygulama olup olmadığı program revizyonunun incelenmesiyle ortaya konulabilir. Bu bağlamda araştırmanın amacı 2018 sınıf öğretmenliği lisans programı revizyonunun uygulayıcıların gözünden incelenmesidir. Araştırma, nitel yaklaşıma göre desenlenmiştir. Çalışma grubunu, 2018 sınıf öğretmenliği lisans programı revizyon çalışmalarında, YÖK Program Güncelleme Komisyonu’nda görevli ve program tanıtım çalıştaylarına katılan 14 akademisyen oluşturmaktadır. Veriler yarı yapılandırılmış görüşmelerle toplamıştır. Verilerin analizi, içerik analiziyle gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın sonuçları program revizyonunda sürecin merkezden yönetildiğini, revizyonun program geliştirme sürecine uygun yapılmadığını, pilot uygulamanın yapılmadığını, programda aşamalılık ilişkisine yer verilmediğini, paydaş görüşlerinin programa yansıtılmadığını, sınıf öğretmenliğinin temel eğitim ve uygulama derslerinden bazılarının programdan kaldırıldığını, ders saatlerinin azaltıldığını ya da söz konusu bu derslerin seçmeli ders grubuna alındığını, meslek bilgisi, genel kültür ve alan eğitimindeki zorunlu ve seçmeli derslerin içeriklerinin çakıştığını, seçmeli derslerin sayısı arttırılırken uygulamalı derslerin ders saatlerinin azaltıldığını ortaya koymaktadır. Araştırmanın sonuçlarında ortaya konulan tespitler bağlamında revizyon programın nitelikli öğretmen yetiştirmede yetersiz kalabileceği, üniversiteye ve Türkiye’ye katkılarında sorunlar yaşanabileceği söylenebilir. Bu nedenle programın, 21. yüzyılın değişen problemleriyle baş edebilecek, çok yönlü ve çok kültürlü öğretmenlerin yetişmesini sağlayacak şekilde revize edilerek yeniden düzenlenmesi önerilmektedir.

Anahtar Kelimeler

• lisans
• nitel araştırma
• program
• revize
• sınıf öğretmenliği

Kaynakça

1. Abalı-Öztürk, Y. ve Şahin, Ç. (2018). Hizmet öncesi dönemde öğretmen adaylarına mesleki değerlerin kazandırılması. M. Ergün, N. Karabacak, İ. Korkmaz ve M. Küçük (Ed.), Öğretmenliğin mesleki değerleri ve etik (ss. 293-346) içinde. Anı Yayıncılık.
2. Akar-Vural, R., Karabacak, N., Küçük, M., Sezer, Ş., & Çelik, Ç. (2018). Assessment of the 6-11 aged Syrian refugee children’s educational needs: A multidimensional analysis. In H. Arslan, R. Dorczak, & D. U. Alina-Andreea (Eds.), Educational Policy And Research (pp. 19-28). Jagiellonian University Institute of Public Affairs.
3. Akdoğdu, E. ve Uşun, S. (2017). Sınıf öğretmenliği lisans programının öğretmen adaylarının görüşleri doğrultusunda bağlam, girdi, süreç ve ürün (CIPP) modeli ile değerlendirilmesi. İlköğretim Online, 16(2), 826-847. https://doi.org/10.17051/ilkonline.2017.304738 adresinden 5.5.2020 tarihinde erişilmiştir.
4. Akpınar, M., Çolak, K. ve Yiğit, E. Ö. (2012). Öğretmenlik uygulaması dersi kapsamında sosyal bilgiler öğretmeni adaylarının yeterliklerine yönelik uygulama öğretmenlerinin görüşleri. M. Ü. Atatürk Eğitim Fakültesi Eğitim Bilimleri Dergisi, 36, 41-67.
5. Altunova, N. ve Aslan, M. (2019). Güncellenen sınıf öğretmenliği lisans programının öğretim elemanı görüşlerine göre değerlendirilmesi. H. İbrahim Özok ve C. Aladağ (Ed.), Eğitim Pratiğimiz Üzerine Araştırmalar (ss. 393-409) içinde. Pegem Yayıncılık.
6. Arsal, Z. (2019). Critical multicultural education and preservice teachers’ multicultural attitudes. Journal for Multicultural Education 13(1),106-118.
7. Arslan, A. (2005). İnkılâp tarihi derslerinde başarı nasıl sağlanabilir? M. Saray ve H. Tosun (Ed.), İlk ve Orta Öğretim Kurumlarında Türkiye Cumhuriyeti İnkılâp Tarihi ve Atatürkçülük Konularının Öğretimi: Mevcut Durum, Sorunlar ve Çözüm Önerileri (ss. 65-71) içinde. Atatürk Araştırma Merkezi Yayınları.
8. Aslan, M. ve Sağlam, M. (2018). Öğretmenlik uygulaması dersinin öğretmen adaylarının görüşlerine göre değerlendirilmesi. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 33(1), 144-162.

9. Aydın, R., Şahin, H. ve Topal, T. (2008). Türkiye’de ilköğretime sınıf öğretmeni yetiştirmede nitelik arayışları. Türkiye Sosyal Araştırmalar Dergisi, 12(2), 119-142.
10. Aykaç, N. (2018). Türkiye (Muğla Sıtkı Koçman Üniversitesi) ve Amerika’daki (Kent State Üniversitesi) okul öncesi öğretmen yetiştirme programlarının karşılaştırmalı olarak incelenmesi. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 48, 624-649.
11. Akyol, H. (2011). Sınıf öğretmenliği eğitimi: Sorunlar ve öneriler. Eğitimci Öğretmen Dergisi, 2, 11-14.
12. Akyüz, Y. (1984). Türkiye’de öğretmenlerin toplumsal değişmedeki etkileri. Doğan Yayınevi.
13. Barber, M., & Mourshed, M. (2007). How the world’s best-performing school systems com out on top. McKinsey and Company.
14. Bartan, M. (2019). Okul öncesi öğretmen ve öğretmen adaylarının okul öncesi öğretmen yetiştirme lisans programı hakkında görüş ve önerileri. Dumlupınar Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü Dergisi, 3(1), 24-26.
15. Bayındır, N. (2015). Sınıf öğretmeni adaylarının alan ile ilgili kurslara/eğitimlere ilişkin beklenti durumlarının belirlenmesi. INES Uluslararası Eğitim Bilimleri Dergisi, 2(5), 395-404.
16. Berg, B. L., & Lune, H. (2015). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri (Çev. Ed.). H. Aydın, Eğitim Yayınevi.
17. Corbin, J., & Strauss, A. (2015). Basics of qualitative research: techniques and procedures for developing grounded theory. Sage. Creswell, J. W. (2013). Research design: Qualitative, quantitative, and mixed methods approaches. Sage.
18. Creswell, J. W., & Poth, C. N. (2018). Qualitative inquiry and research design: Choosing among five approaches. (4th ed.). Sage Publications.
19. Çakmak, E. ve Civelek, F. (2013). Sınıf öğretmenliği lisans programının MEB özel alan öğretmen yeterlikleri açısından incelenmesi. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 12(47), 349-367.
20. Çelik, Ç. (2020). İlkokul kademesinde uygulanan değerler eğitimi programının sınıf öğretmenleri, okul psikolojik danışmanları ve okul yöneticilerinin görüşlerine göre değerlendirilmesi: Tek durumlu bir örnek olay çalışması. (Yayın No: 638912). [Yüksek lisans tezi, Adnan Menderes Üniversitesi.] YÖK Ulusal Tez Merkezi. https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi/ adresinden 12.03.2021 tarihinde erişilmiştir.
21. Çoban, A. (2011). Sınıf öğretmenliği lisans programının değerlendirilmesi. Dicle Üniversitesi Ziya Gökalp Eğitim Fakültesi Dergisi, 16, 28-45.
22. Demircan, C. (2007). Okul deneyimi II dersine yönelik öğrenci görüşlerinin incelenmesi (Mersin Üniversitesi örneği). Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 3(2), 119-132.
23. Demirel, Ö. (2020). Eğitimde program geliştirme. Pegem Akademi.
24. Dönmez-Yapucuoğlu, M. ve Gündoğdu, K. (2020). Öğretmenlik meslek bilgisi derslerine ilişkin program değişikliklerinin karşılaştırmalı olarak incelenmesi. Akdeniz Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 3(2), 33-52.
25. Duran, E., Sezgin, F. ve Çoban, O. (2011). Aday sınıf öğretmenlerinin uyum ve sosyalleşme sürecinin incelenmesi. Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 31, 465-478.
26. Erden, M. (1998). Eğitimde program değerlendirme. Pegem Yayıncılık.
27. Eret, E. (2013). An assessment of pre-service teacher education in terms of preparing teacher candidates for teaching (Unpublished master’s thesis). Orta Doğu Teknik Üniversitesi.
28. Ergün, M. (2010). Öğretmenliğin evrimi ve gelecekteki öğretmenlerin yetiştirilmesi. İnönü Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 11(3), 1-13.
29. Ergünay, O. ve Adıgüzel, O. C. (2019). Aday öğretmenlerin ilk yıl mesleki deneyimleri sürecinde karşılaştıkları sorun ve kaynakları. Eğitimde Nitel Araştırmalar Dergisi, 7(3), 1080-1099. https://doi.org/10.14689/issn.2148-624.1.7c.3s.8m adresinden 5.5.2020 tarihinde erişilmiştir.
30. Ersoy, A. (2013). Turkish teacher candidates’ challenges regardingcross-cultural experiences: The case of Erasmus exchange program. Education and Science, 38(168), 154-166
31. Gültekin, M., Çubukçu, Z. ve Dal, S. (2010). İlköğretim öğretmenlerinin eğitim öğretimle ilgili hizmet içi eğitim gereksinimleri. Selçuk Üniversitesi Ahmet Keleşoğlu Eğitim Fakültesi Dergisi, 29, 131-152.
32. Howard, J. (2007). Curriculum development, center for the advancement of teaching and learning. Department of Education, Elon University. Retrieved May 5, 2020, from, http://org.elon.edu/catl/documents/curriculum%20development.pdf
33. Johnson, B., & Christensen, L. (2014). Educational research: Quantitative, qualitative, and mixed approaches. Sage.
34. Kamışlı, H. ( (2019). Sınıf öğretmenliği lisans programının çok kültürlü eğitim kavramları açısından değerlendirilmesi. İlköğretim Online, 18(4), 1539-1549. http://dx.doi.org/10.17051/ilkonline.2019.632381 adresinden 5.5.2020 tarihinde erişilmiştir. Kamışlı, H., Karslı-Çalamak, E. ve Olkun, S. (2020). Okul öncesi ve sınıf öğretmenliği lisans programlarının çocuğun bütünsel gelişimi açısından değerlendirilmesi. Yaşadıkça Eğitim, 34(2), 451-467.
35. Kara, N., Demir, M. K., Arcagök, S. ve Şahin, Ç. (2018). Sınıf öğretmenlerinin mesleki gelişimleri açısından sınıf eğitimi lisans programının yeterliliği. Turkish Studies Education Sciences, 13(19), 1061-1082. http://dx.doi.org/10.7827/TurkishStudies.14043 adresinden 5.5.2020 tarihinde erişilmiştir.
36. Karadağ, R. (2015). Sınıf öğretmenlerinin Türkçe öğretimine yönelik hizmet içi eğitimlere ilişkin görüşleri ve hizmet içi eğitim gereksinimleri. İnönü Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 16(3), 33-50. https://doi.org/10.17679/iuefd.16380134 adresinden 5.5.2020 tarihinde erişilmiştir.
37. Karadağ, E., Baloğlu, N. ve Yalçınkayalar, P. (2006). İlköğretim okulu yöneticilerinin öğretmenler tarafından algılanan demokratik tutumları ile öğretmenlerin demokratik değerleri üzerine ilişkisel bir araştırma. Değerler Eğitimi Dergisi, 4(12), 65-82.
38. Karamustafaoğlu, S. ve Yalnız, S. (2016). 8. sınıf öğrencilerinin genel kültür seviyelerinin belirlenmesi. Adıyaman Üniversitesi Eğitim Bilimleri Dergisi, 6(2), 303-322.
39. Kılınç, A. ve Gödek-Altuk, Y. (2010). Sınıf öğretmeni adaylarının okul deneyimi derslerine yönelik tutumları. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 10(19), 41-70.
40. Kılıç-Özmen, Z. (2019). 2018 sınıf öğretmenliği lisans programının değerlendirilmesi. AJESI-Anadolu Journal of Educational Sciences International, 9(2), 521-548 https://dx.doi.org/10.18039/ajesi.577387 adresinden 12.03.2021 tarihinde erişilmiştir.
41. Marshall, C., & Rossman, G. B. (2016). Designing qualitative research. Sage.
42. Milli Eğitim Bakanlığı (MEB). (2018). 2023 eğitim vizyonu. http://2023vizyonu.meb.gov.tr/ adresinden 12.03.2021 tarihinde erişilmiştir.
43. Menon, M. (2007). An anthology of “best practices” in teacher education. In T. K. S. Lakshmi, K. Rama, Johan Hendrikz. National Assessment and Accreditation Council (NAAC).
44. Merriam, S. B. (2013). Qualitative research and case study applications in education: Revised and expanded from case study research in education (2nd Ed.). Jossey-Bass Publishers.
45. Miles, M. B., & Huberman, A. M. (1994). An expanded sourcebook: Qualitative data analysis (Second Edition). Sage Publications.
46. Miller, P. C., & Mikulec, E. A. (2014). Preservice teachers confonting issues of diversity through a radical field experience. Multicultural Education 21(2),18-24.
47. Morrow, S. L. (2005). Quality and trustworthiness in qualitative research in counseling psychology. Journal of counseling psychology, 52(2), 250-260.
48. Oğuz, A. (2011). Öğretmen adaylarının demokratik değerleri ile öğretme ve öğrenme anlayışları. Değerler Eğitimi Dergisi, 9(22), 139-160.
49. Ornstein, A. C., & Hunkins, F. P. (2013). Curriculum: foundations, principles, and issues (Seventh Ed.). Ally and Bacon
50. Öner, M., & Karadağ-Yılmaz (2019). Sınıf öğretmenliği eğitiminin niteliğinin artırılmasına yönelik öğretmen adayları ve öğretim elemanı görüşleri. Trakya Eğitim Dergisi, 9(4), 847-868, https://dx.doi.org/10.24315/tred.533604 adresinden 12.03.2021 tarihinde erişilmiştir.
51. Örnek-Büken, N. (2006). Türkiye örneğinde akademik dünya ve akademik etik. Hacettepe Tıp Dergisi, 37, 164-170. Özay-Köse, E. (2014). Okul deneyimi ve öğretmenlik uygulaması derslerine yönelik öğrenci ve öğretmen-öğretim elemanı tutumları (Erzurum örneği). Dicle Üniversitesi Ziya Gökalp Eğitim Fakültesi Dergisi, 22(2014), 1-17.
52. Özcan, M. (2011). Bilgi çağında öğretmen eğitimi, nitelikleri ve gücü bir reform önerisi. Türk Eğitim Derneği.
53. Sağdıç, M. (2018). Türkiye’de 2018 yılında uygulamaya konulan sosyal bilgiler öğretmen yetiştirme programının önceki program ile karşılaştırılması. Uluslararası Sosyal ve Eğitim Bilimleri Dergisi, 5(10), 308-321, doi:10.20860/ijoses.488657
54. Sağdıç, M. (2020). Türkiye’de öğretmen yetiştirmenin genel kültür meselesi. Selçuk Ün. Sos. Bil. Ens. Der, 43, 1-15.
55. Sassi, K., Lajimodiere, D., Bertolini, K., & Ketterling, G. (2012). Reading the white space in a multicultural field experience. Multicultural Education, 19(4), 41-46.
56. Schejbal, D. (2017). General education reconsidered. The Journal of General Education, 66(3-4), 217-234.
57. Sever, R., Tarım, K., Uzun, İ., Öveç, G. B. ve Kozan, D. (2016). Sınıf öğretmenliği eğitimi programlarındaki seçmeli dersler. Turkish Studies-International Periodical for the Languages, Literature and History of Turkish or Turkic, 11(3), 1969-1990. https://dx.doi.org/10.7827/TurkishStudies.9462 adresinden 12.03.2021 tarihinde erişilmiştir.
58. Sevimli-Celik, S. (2020). Moving between theory and practice: Preparing early childhood pre-service teachers for teaching physical education. Journal of Early Childhood Teacher Education, 3(2), 1-18, Retrieved March 12, 2021, from, https://doi.org/10.1080/10901027.2020.1735588
59. Silverman, D. (2016). Qualitative research (4th ed.). Sage
60. Stepler, M. Z. ve Aykaç, N. (2019). 2018 Türkçe öğretmenliği lisans programının öğretim elemanlarının görüşleri doğrultusunda değerlendirilmesi. Dil Eğitimi ve Araştırmaları Dergisi, 5(2), 116-138, https://doi.org/10.31464/jlere.610269 adresinden 12.03.2021 tarihinde erişilmiştir.
61. Strauss, A., & Corbin, J. (2014). Basics of qualitative research techniques. Sage Publications.
62. Susar-Kırmızı, F. ve Yurdakal, İ. H. (2020). Yenilenen (2018) sınıf öğretmenliği öğretmen yetiştirme lisans programına ilişkin öğretim elemanlarının görüşleri. Turkish Studies Education Sciences, 15(5), 3715- 3745. http://dx.doi.org/10.47423/TurkishStudies.45127 adresinden 12.03.2021 tarihinde erişilmiştir.
63. Şahin, Ç. ve Kartal, O. Y. (2013). Sınıf öğretmeni adaylarının sınıf öğretmeni yetiştirme programı hakkındaki görüşleri. Uşak Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 12, 164-190.
64. Şahinkesen, A. (1989). Ortaöğretim kurumlarında görevli öğretmenlerin süreçler yönünden değerlendirilmesi. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 22(1), 101-133.
65. Tanner, D., & Tanner, L. (2007). Curriculum development: Theory into practice (4th ed.). Pearson Education, Inc.
66. Thompson, C. A., Eodice, M., & Tran, P. (2015). Student Perceptions of General Education Requirements at a Large Public University: No Surprises?, Journal of General Education, 64(4), 278-93.
67. Turan, R. (2018). Eğitim fakültelerinin sosyal bilgiler öğretmenliği lisans programlarında 2018 yılında gerçekleştirilen güncelleme üzerine genel bir değerlendirme. Akşemseddin Uluslararası İnsan, Toplum ve Spor Bilimleri Sempozyumu tam metin kitabı içinde (ss. 602-619). Ulubey, Ö. (2018). Aday öğretmen yetiştirme programının değerlendirilmesi. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi (H. U. Journal of Education) 33(2), 480-502, https://doi.org/10.16986/HUJE.2017031014 adresinden 5.5.2020 tarihinde erişilmiştir.
68. Ulubey, Ö. ve Başaran, S. (2019). 2018 öğretmen yetiştirme lisans programlarının değerlendirilmesi. Uluslararası Eğitim Programları ve Öğretim Çalışmaları Dergisi, 9(2), 2019, 263-300.
69. Vazou, S., & Skrade, M. A. (2017). Intervention integrating physical activity with math: Math performance, perceived competence, and need satisfaction. International Journal of Sport and Exercise Psychology, 15(5), 508-522.
70. Whittemore, R., Chase, S. K., & Mandle, C. L. (2001). Validity in qualitative research. Qualitative health research, 11(4), 522-537.
71. Yaman, B. ve Demir, F. (2019). Türkiye’de sınıf öğretmenliği program içeriğinin teknopedagojik yeterlikler bakımından incelenmesi. Jass Studies-The Journal of Academic Social Science Studies, 75, 287-293, https://doi.org/10.9761/JASSS7985 adresinden 5.5.2020 tarihinde erişilmiştir.
72. Yılmaz, A. ve diğerleri. (2017). Türkiye’de Öğretmen Eğitimi ve İstihdamı: Mevcut Durum ve Öneriler. http://www.egitim.hacettepe.edu.tr/belge/OgretmenEgitimiistihdam_Raporu.pdf adresinden 5.5.2020 tarihinde erişilmiştir.
73. Yılmaz, K. (2011). İlköğretim okulu öğretmenlerinin sınıf yönetimi tarzları ile demokratik değerlere ilişkin görüşleri arasındaki ilişki. Değerler Eğitimi Dergisi, 9(21), 147-170.
74. Yurdakal, İ. H. (2018). Değişen sınıf öğretmenliği lisans program içeriğinin incelenmesi. Ulakbilge, 6(29), 1483-1499, https://doi.org/10.7816/ulakbilge-06-29-10 adresinden 5.5.2020 tarihinde erişilmiştir.
75. Yüksek Öğretim Kurulu (YÖK) (2018). Öğretmen yetiştirme lisans programları, programların güncelleme gerekçeleri, getirdiği yenilikler ve uygulama esasları, http://www.yok.gov.tr/web/guest/icerik//journal_content/56_INSTANCE_rEHF8BIsfYRx/10279/41807946 adresinden 5.5.2020 tarihinde erişilmiştir.