Devlet Ormanlarına İzinsiz Atık-Çöp Bırakmak: Bir Çevre Kirliliği Fiili

Öz

Devlet ormanlarına atık bırakılması ve çevre kirliliğine neden olunması konusunda, 6831 sayılı Orman Kanunu açık bir düzenleme içermemektedir. Konuyla ilgili olarak genel kanunlarda düzenlemeler olduğu görülmüştür. Başta Çevre Kanunu olmak üzere, Türk Ceza Kanunu ve Kabahatler Kanunu gibi genel kanunlarda hükümler bulunmaktadır. Özel kanunlarda hüküm olmaması halinde genel kanun hükümlerinin uygulanabileceği prensibi hem doktrinde hem de yargı kararlarında ortaya konmuştur. Ancak, orman idaresi ormanlarda kirletme fiiline karşı, genel kanun hükümlerini aktif bir şekilde uygulamaya koymamaktadır. Çalışmada devlet ormanlarına bırakılan atıklara dair hangi kanun hükümlerinin uygulanabileceği ve yüksek yargı organlarının da konuyla ilgili yaklaşımı ortaya konmaya çalışılmıştır. Cezayı uygulayacak mercilerin belirtildiği çalışmada fiil, suç ya da kabahat olarak ayrımı gözetilerek değerlendirilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Orman
• Kirlilik
• Mevzuat
• Yaptırım
• Türkiye

Illegally Leaving Waste and Garbage in State Forests: An Act of Environmental Pollution

Öz

There is no clear regulation in the forest law No.6831 regarding to leave of the waste and environmental pollution in state forests. On the other hand, there are legal regulations in general laws on this subject. There are provisions in general laws such as the Environmental Law, the Turkish Penal Code and the Misdemeanor Law. The principle that the provisions of the general law can be applied in the absence of provisions in special laws has been revealed both in the doctrine and in the judicial decisions. However, the forest administration does not actively implement the provisions of the general law against the act of polluting the forests. In the study, it has been tried to reveal which law provisions can be applied regarding the wastes left in the state forests and the approach of the high judicial bodies on the subject. In which the authorities that will apply the punishment are also specified in the study, the act is evaluated by considering the distinction as a crime or misdemeanor.

Anahtar Kelimeler

• Forest
• pollution
• legislation
• sanction
• Turkey

Kaynakça

1. Artuk, M. E., 2012. Çevrenin kasten kirletilmesi suçu. İstanbul Medipol Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 1(1), 37-48.
2. Ayanoğlu, S., Çoşkun, A.A., Güneş, Y., Elvan, D., Velioğlu, N., 2008. Orman mühendislerinin çalışma alanları hakkında tartışılan konulara ilişkin değerlendirmeler. Journal of the Faculty of Forestry Istanbul University, 58(1), 91-110.
3. Ayaz, H., İnanç, S., 2009. Türkiye’de özel ormanlar. Ormancılıkta Sosyo-Ekonomik Sorunlar Kongresi. Isparta, Bildiriler Kitabı, 55-64.
4. Başkan, Ş. E., 2013. 6098 Sayılı Türk Borçlar Kanunu hükümleri çerçevesinde ölümün hizmet sözleşmesine etkisi ve yeni bir tazminat: Ölüm tazminatı. TBB Dergisi, 104.
5. Bilgili, M. Y., 2015. Anayasal bir hak olarak çevre hakkı. Çankırı Karatekin Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 6(2), 563-584.
6. Bilgili, M. Y., 2020. Katı atık yönetiminde kullanılan bazı kavramlar ve açıklamaları. Avrasya Terim Dergisi, 8(2), 88-97.
7. Birben, Ü., Güneş, Y., 2015. Karşılaştırmalı hukukta orman mülkiyeti. Journal of the Faculty of Forestry Istanbul University, 65(2), 46-58.
8. Çoşkun, A.A., 1999. Türkiye’de ormanlardan yararlanmanın yasal esasları. Journal of the Faculty of Forestry Istanbul University, 49(1), 83-110.

9. Gemalmaz, M., 1986. Bir insan hakkı olarak çevre hakkı ve türk düzenlemesi. Journal of Istanbul University Law Faculty, 52(1-4), 233-278.
10. Gençay, G., Birben, Ü., 2016. Çevre korumada hukukun rolü. 3rd International Symposium on Environment and Morality (ISEM2016) 4-6. Antalya-Turkey.
11. Gözler, K., 2013. Yorum ilkeleri, anayasa hukukunda yorum ve norm somutlaşması, Ankara: Türkiye Barolar Birliği Yayınları, s. 15-119.
12. Gözübüyük, A.S., 2005. Hukuka Giriş ve Hukukun Temel Kavramları, Ankara, Turhan Kitabevi, 24.Baskı.
13. Gündüzalp, A. A., Güven, S., 2016. Atık, çeşitleri, atık yönetimi, geri dönüşüm ve tüketici: Çankaya Belediyesi ve semt tüketicileri örneği. Hacettepe Üniversitesi Sosyolojik Araştırmalar e-Dergisi, 9, 1-19.
14. Güneş, Y., Coşkun, A. A., 2004. Çevre Hukuku. Kazancı Hukuk Yayınları.
15. Gürün, F., 2018. Belediyelerde sağlık hizmetlerinin Türk mevzuatındaki yeri. Üsküdar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, (6), 125-150.
16. Kar, B., 2014. 6098 Sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 854 Sayılı Deniz İş Kanunu’na Etkisi. Journal of Istanbul University Law Faculty, 72(2), 167-176.
17. Karayalçın, Y., Yongalık, A., 2008. Hukukda Öğretim-Kaynaklar-Metod: Problem Çözme. Banka ve Ticaret Hukuku Araştırma Enstitüsü.
18. Kayaer, N., 2019. Atık ve artıklarla çevrenin kasten kirletilmesi suçu (TCK M. 181/1). Dokuz Eylül Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 21(1), 139-203.
19. Kazancı hukuk otomasyonu. https://www.kazanci.com. (Last accessed 11.11.2021) Orman Genel Müdürlüğü, 2020. Orman varlığı. https://www.ogm.gov.tr/tr/ormanlarimiz-sitesi/TurkiyeOrmanVarligi/Yayinlar/2020%20T%C3%BCrkiye%20Orman%20Varl%C4%B1%C4%9F%C4%B1.pdf. (accessed 01.11.2021).
20. Otacı C., 2015. Çevrenin kasten ve taksirle kirletilmesi suçuna (TCK 181, 182) ilişkin Yargıtay 4. Ceza Dairesi Kararlarında Belirlenen İlkeler. Ankara Barosu Dergisi, (1).
21. Özel, K. C., 2020. Çevreyi kirletme kabahati. Ankara Hacı Bayram Veli Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 24(2), 453-489.
22. Sezer, Ö., Dökmen, G., 2018. Kirleten öder ilkesi çerçevesinde Türkiye’de çevre vergileri ve negatif dışsallıklar sorunu. Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, (57), 163-181.
23. Solak, S. G., Pekküçükşen, S., 2018. Türkiye'de kentsel katı atık yönetimi: Karşılaştırmalı bir analiz. MANAS Sosyal Araştırmalar Dergisi, 7(3).
24. Talas, S., 2013. Türk Ceza Kanunu'nda çevrenin kasten ve taksirle kirletilmesi suçları. Journal of Istanbul University Law Faculty, 71(1), 1147-1157.
25. Taşer, A., Erdoğan, B., 2009. Türkiye'de tehlikeli atıklara ilişkin mevcut durumun analizi. Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, (25).
26. Turgut, N., 1995. Kirleten öder ilkesi ve çevre hukuku. Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 44(1).
27. Velioğlu, N., Yıldırım, H. T., 2007. Türk Orman Mevzuatı ve Avrupa Birliği (AB) mevzuatına göre ormanların yönetiminde katılım. Journal of the Faculty of Forestry Istanbul University, 57(1), 21-31.
28. Zevkliler, A., 1986. Medeni Hukuk, Dicle Üniversitesi Hukuk Fakültesi Yayınları 5, Diyarbakır.