Giriş ve Hedefler Cornus mas L. türünün ait olduğu kızılcıkgiller familyasının en eski yayılış alanlarından biri ve anavatanı olarak kabul edilen bölgelerin başında Türkiye gelmektedir. Türkiye’de çok büyük bir kısmı doğal olarak yetişen kızılcık meyvesinin gerek besin içeriği gerekse insan sağlığına katkısı ile son zamanlarda değeri giderek daha da bilinir hale gelmiştir. Son yıllarda yapılan araştırmaların büyük bir bölümü meyvenin besin içeriğine odaklanmış olsa da özellikle aşılama yoluyla üretim gibi yetiştiricilikle ilgili konularda oldukça az sayıda çalışma bulunmaktadır. Bu makalede farklı aşı metodu ve aşılama zamanlarının aşı başarısına etkisini ortaya koymak amaçlanmıştır.
Yöntem Çalışmada; iki farklı kızılcık çeşidinde (sarı ve kırmızı kızılcık) üç ayrı dönemde (mart, nisan ve mayıs ayları) dört farklı aşı yöntemi (Yarma, Yandan yanaştırma, Yongalı Göz ve İngiliz dilcikli aşı) kullanılmıştır. Sarı kızılcık için Düzce ili Gümüşova ilçesinin Elmacık köyünden, kırmızı kızılcık için ise Düzce ili Merkez ilçeye bağlı Muncurlu köyünden seçilen anaç bireylerden aşı kalemleri alınmış ve bu kalemlerle Eskişehir Orman Fidanlığından temin edilen altlıklara aşılama yapılmıştır.
Bulgular Bu çalışmada, her iki kızılcık çeşidi için en uygun aşılama zamanının nisan ayı olduğu tespit edilmiştir. Nisan ayında, her iki çeşitte de en yüksek tutma oranı İngiliz dilcikli aşı yöntemiyle sağlanmış olup, bu oran %95-98 arasında gerçekleşmiştir. Aynı ayda elde edilen diğer tutma oranları ise yarma aşı yöntemiyle sarı kızılcıkta %86, kırmızı kızılcıkta %76,6, yandan yanaştırma aşı yöntemiyle sarı kızılcıkta %46, kırmızı kızılcıkta %81,6, yongalı göz aşısı yöntemiyle ise her iki çeşitte de yaklaşık %18 civarında olmuştur.
Sonuçlar Doğru aşılama tekniğinin ve uygun zamanlamanın kullanılması, türün etkin şekilde çoğaltılmasını ve sürdürülebilir yönetimini sağlayan etkili bir heterovejetatif üretim stratejisi sunmaktadır.
Background and aims Türkiye is considered one of the primary centers of origin and the oldest natural distribution areas of Cornus mas L., a member of the Cornaceae family. The fruit, commonly known as dogwood, grows extensively in the wild across the country and has recently gained increasing recognition due to its rich nutritional content and health benefits. Although recent studies have primarily focused on its biochemical composition, research related to propagation—particularly through grafting techniques—remains limited. This study aimed to evaluate the effects of different grafting methods and grafting times on grafting success.
Method In this study, four grafting methods (cleft grafting, English tongue grafting, side grafting, and chip budding) were applied at three different periods (march, april, and may) on two dogwood (Cornus mas L.) cultivars, namely the yellow-fruited and red-fruited types.
Scion materials were obtained from selected ortets in Elmacık village of Gümüşova (for yellow dogwood) and Muncurlu village of the central district of Düzce (for red dogwood), and grafting was carried out on rootstocks provided by the Eskişehir Forest Nursery.
Results April was determined to be the most suitable period for grafting in both varieties. The highest grafting success in April was observed with the English tongue grafting method, achieving 95–98% success. Other methods applied in April yielded the following results: cleft grafting (yellow: 86%, red: 76.6%), side grafting (yellow: 46%, red: 81.6%), and chip budding (yellow: 18%, red: 18.3%).
Conclusions The use of an appropriate grafting technique and proper timing provides an effective heterovegetative propagation strategy for the successful multiplication and sustainable management of the species.
| Birincil Dil | Türkçe |
|---|---|
| Konular | Orman Yetiştirme |
| Bölüm | Araştırma Makalesi |
| Yazarlar | |
| Gönderilme Tarihi | 20 Haziran 2025 |
| Kabul Tarihi | 18 Eylül 2025 |
| Erken Görünüm Tarihi | 9 Aralık 2025 |
| Yayımlanma Tarihi | 31 Aralık 2025 |
| Yayımlandığı Sayı | Yıl 2025 Cilt: 11 Sayı: 2 |