Ihlamur Çiçeğinin Türkiye’deki Hasat Miktarları ve Etnobotanik Kullanımı
Öz
Ihlamur çiçekleri,
içerdikleri etken maddelerinden dolayı tıbbi amaçlı olarak ve kozmetik
sanayinde önemli ölçüde kullanılmaktadır. Tıbbi değeri olanlar (Tilia cordata Mill. ve T. platyphyllos
Scop.), çiçeklerinde tanen, müsilaj, şeker, sabit yağ, zamk
bulundurmaktadır. Ayrıca çiçeklerinde %0,5 oranında bulunan uçucu yağın
bileşiminde parnesol adı verilen seskiterperik bir madde bulunmaktadır. Külünde
oldukça zengin manganez vardır. Yaprakları Tiliacin adı verilen yararlı bir
glikozit içermektedir. Hoş kokusuyla arıları cezbeden ıhlamur çiçekleri,
içerdikleri polen ve diğer maddeleriyle sofralarımızda şifa kaynağı bal olarak
yerini almaktadır.
Ihlamur çiçekleri
demlenerek içildiğinde; sinir sistemi üzerinde olumlu etkiler yaptığı,
uykusuzluğu giderdiği, grip ve soğuk algınlığına iyi geldiği, göğüs ve
bronşları yumuşattığı, yüksek tansiyon, kolesterol ve damar tıkanıklığını
önlediği, böbrek taş ve kumlarını düşürücü etkisi bulunduğu, ülser, kabızlık ve
bağırsak hastalıklarına iyi geldiği belirtilmektedir.
Orman Genel Müdürlüğü,
Odun Dışı Ürün ve Hizmetler Daire Başkanlığının 1989-2015 yılları arasındaki
verileri incelendiğinde ilk ıhlamur çiçeği hasadı 1989 yılında İstanbul Orman
Bölge Müdürlüğünden 800 kg ve Bursa Orman Bölge müdürlüğünden 18.933 kg yapılmış
ve 4 TL gelir elde edilmiştir. Şimdiye kadar; Adapazarı, Amasya, Balıkesir,
Bolu, Bursa, Çanakkale, Isparta, İstanbul, Kastamonu ve Zonguldak Orman Bölge
müdürlüklerinden ıhlamur çiçeği hasadı yapılmıştır. 27 yıllık veriler
incelendiğinde; toplamda 720.828 kg hasat yapılmış ve 54.186 TL gelir elde
edilmiştir. En fazla ıhlamur çiçeği üretimi 378.714 kg ile Bursa Orman Bölge
Müdürlüğünden gerçekleştirilirken, en az Ihlamur çiçeği üretimi 1.000 kg ile Isparta
Orman Bölge Müdürlüğünden gerçekleştirilmiştir.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Akın A. 2006. Türkiye’de Doku Kültürüne Alınacak Odun Dışı Orman Ürünleri Elde Edilen Bitkilerin Seçilim Kriterleri ve Onların Ticarileştirilebilme Olanakları. I. Uluslararası Odun Dışı Orman Ürünleri Sempozyumu, 403-412,Trabzon.
- Anşin R. Özkan Z.C. 2006. Tohumlu Bitkiler (Spermatophytha) Odunsu Taksonlar. KTÜ Genel Yayın No:167, Fakülte Yayın No:19, Trabzon.
- Bayram E. Kırıcı S. Tansı S. Yılmaz G. Arabacı O. Kızıl S. Telci İ. 2010. Tıbbi ve Aromatik Bitkiler Üretiminin Arttırılması Olanakları. Türkiye Ziraat Mühendisliği VII. Teknik Kongresi Bildiriler Kitabı-I, 437–456, Ankara.
- Baytop T. 1984. Türkiye’de Bitkiler ile Tedavi (Geçmişte ve Bugün). İstanbul Üniversitesi Yayınları No:3255, Eczacılık Fakültesi No:40, İstanbul.
- Bozkurt Y. Yaltırık F. Özdönmez M. 1982. Türkiye’de Orman Yan Ürünleri. İstanbul Üniversitesi Yayını, No: 2845, Orman Fakültesi Yayınları No:302, İstanbul.
- Çiftci M. Fırat Y. 2006. Türkiye’de Ihlamur Türleri ve Faydalanma Olanaklarının Değerlendirilmesi. I. Uluslararası Odun Dışı Orman Ürünleri Sempozyumu, 122-131,Trabzon.
- Ebcin Korkusuz E. Dirik H. 2011. Gümüşi Ihlamur’un (Tilia tomentosa Moench) Fenolojisi, Çiçek Özellikleri ve Yararlanma Esasları. 2nd International Non-Wood Forest Products Symposium, 201-208, Isparta.
- Girgin A. Demir İ. 2009. Odun Dışı Orman Ürünleri. Orman Genel Müdürlüğü İkinci Odun Dışı Orman Ürünleri Paneli, 101-104, İzmir.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
-
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yayımlanma Tarihi
15 Temmuz 2017
Gönderilme Tarihi
31 Mart 2017
Kabul Tarihi
-
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2017 Cilt: 3 Sayı: 1