KLASİK ŞİİRİMİZİN MAHALLÎ BİR TEMSİLCİSİ OLARAK EDİNCİKLİ RAVZÎ

Ravzî, bugün Bandırma’nın yakın bir beldesi, ancak tarihte önemli yerleşim yerlerinden birisi olan Edincik’te yaşamış, zamanında şöhret bulup tezkirelere girememiştir. Onun hakkında bilgi edinebileceğimiz tek kaynak bir yazma nüshası bulunan hacimli müretteb Divanı’dır. Ravzî Divanı benzerlerine göre oldukça farklılıklar göstermekte, bilhassa mahallî unsurlar yönünden çok zengin veriler içermektedir. Kaynaklarda hakkında bilgi olmamasına rağmen, Ravzî’nin hayat hikâyesi Divanı’ndaki söylemlerinden çıkarılabilir; onun için kökeni, fizikî ve karakter yapısı, mezhebi, tarikatı, eğitim düzeyi, gezip gördüğü yerler dâhil olmak üzere bir biyografi yazılabilir. Divanı’ndan anlaşılıyor ki Ravzî, 16. yüzyılda, Edincik merkez olmak üzere Mihaliç (Karacabey), Gelibolu çevresinde yaşamış, bir ara İstanbul’da bulunmuş, Dukakin, İştip, Üsküp gibi Balkan şehirlerini dolaşmıştır. Şiirlerinden anlaşıldığına göre, klasik şiirin ortak mazmunlarını, hayallerini, kaynaklarını iyi bilmesinin yanısıra; Ravzî’nin en önemli yönü yaşadığı yöreyi, coğrafî özellikleri, gelenekleri, önemli şahsiyetleri, atasözü ve deyimleriyle şiirine yansıtmış olmasıdır. O iyi bir gözlemcidir. Gezip gördüğü yerlerin geleneklerini şiirine taşımış, Edincik başta olmak üzere nerdeyse gördüğü her yerle ilgili birer şehrengiz yazmış, hayatında önemli yeri olan her şahsiyeti şiirine taşımıştır. Bu özellikleriyle Ravzî klasik şiirdeki mahalliliğin önemli bir temsilcisi olmayı hak etmiş şairdir.