Overvıew Of Enis Akın's Dağdaki Emirler In The Context Of Intertextuality

Öz

The concept of intertextuality, which is based on the different relations such as similarity, closeness, contrast, and quotation, which a text establishes directly or indirectly with other texts, is one of the most important elements of postmodernist literature. Although it was first used by Julia Kristeva as a literary critical term in the 1960s, the awareness of intertextual relationships is quite old. Because it is known that basically every text is part of the construction of a great text as La Bruyere's pointed out in the words "Everything has been said before" and "For seven thousand years people have existed and they have been thinking." However, resolving and analyzing the relationships between these parts varies in parallel with the cultural background of the reader. Therefore, reader as the analyzer of the intertextual relationships is the most active part of the theory of intertextuality among the trio of writer, text, and reader. Enis Akın has established a wide network of intertextuality in the poems in his work Dağdaki Emirler with holy books, religious stories, poets, news texts and ideological discourses. There are different methods of intertextuality depending on the form of its construction. Among these methods, reference, allusion (closed intertextual relationship), parody and pastiche (opened intertextual relationship) are the main techniques used in this work.

Anahtar Kelimeler

• Enis Akın
• intertextuality
• parody
• pastiche
• allusion.

Metinlerarasılık Bağlamında Enis Akın’ın Dağdaki Emirler’ine Bakış

Öz

Bir metnin doğrudan ya da dolaylı olarak başka metinlerle kurduğu benzerlik, yakınlık, zıtlık, alıntı gibi farklı ilişkiler esasına dayanan metinlerarasılık kavramı postmodernist edebiyatın önemli unsurlarından biridir. Terimsel anlamda ilk olarak 1960’lı yıllarda Julia Kristeva tarafından kullanılsa da metinlerarasılığın kullanım geçmişi oldukça eskidir. Çünkü La Bruyere’nin “Her şey daha önce söylenmiştir.” ve “Yedi bin yıldır insanlar vardırlar ve düşünmektedirler.” sözlerinin işaret ettiği gibi temelde her metnin daha önce inşa edilmiş büyük metinlerin bir parçası olduğu bilinmektedir. Ancak bu parçaların arasındaki ilişkileri çözmek ve analiz etmek okurun kültürel birikimi ile paralel olarak değişkenlik göstermektedir. Dolayısıyla metinlerarası ilişkinin çözümleyicisi olarak okur; yazar, metin, okur üçlüsünden metinlerarasılık kuramının en aktif tarafıdır. Enis Akın, Dağdaki Emirler adlı eserindeki şiirlerde kutsal kitaplarla, dinî kıssalarla, şairlerle, haber metinleriyle ve ideolojik söylemlerle geniş bir metinlerarasılık ağı kurmuştur. Metinlerarasılığın kuruluş biçimine bağlı olarak farklı yöntemleri vardır. Bu yöntemlerden gönderge, anıştırma (kapalı metinlerarası ilişki), parodi, pastiş (açık metinlerarası ilişki) eserde kullanılan başlıca tekniklerdir.

Anahtar Kelimeler

• Enis Akın
• metinlerarasılık
• parodi
• pastiş
• anıştırma.

Kaynakça

1. Akın, Enis (2011). Dağdaki emirler. Pan Yayıncılık.
2. Akın, Enis (2019). Bir erdem olarak kekeme Türk şiiri. 2. bs. Ebabil Yayınları.
3. Aktulum, Kubilay (2000). Metinlerarası ilişkiler. 2. bs. Öteki Yayınevi.
4. Alpaslan Gökalp, G. Gonca (2006). Metinlerarası ilişkiler bağlamında cumhuriyet dönemi Türk şiirine genel bir bakış. Koç Yunus, Sağlam Serdar, Kelekçi Cahit (Ed.) Hacettepe Üniversitesi 1. Türkiyat Araştırmaları Sempozyumu Bildirileri: 25-26 Mayıs 2006 (s.127-152).
5. Cebeci, Oğuz (2017). Komik edebi türler parodi, satir, ironi. 2. bs. İthaki Yayınları.
6. Durmaz, Kemal (1989). Enis Akın’ın şiirinde devrimci biçimin kırılgan uçları”. Edebiyat Dostları. 29. 5-7.
7. İncil, https://incil.info/arama/vahiy+8, Erişim tarihi: Nisan 5, 2021.
8. Kara, Aydoğan (2019). 1990 sonrası Türk şiirinde gerçeklik algıları. [Yayımlanmamış doktora tezi]. Ankara Yıldırım Beyazıt Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.

9. Kıran, Zeynel & Kıran, Ayşe (2007). Yazınsal okuma süreçleri. 3. bs. Seçkin Yayıncılık.
10. Konuk, Osman (2012). Tehlikeli belki. 2. bs. Profil Yayıncılık.
11. Koyuncu, İsa (2019). Enis Akın. Türk Edebiyatı İsimler Sözlüğü. http://teis.yesevi.edu.tr/madde-detay/enis-akin.
12. Kur’an-ı Kerim (2011). Doç. Dr. Halil Altuntaş- Dr. Muzaffer Şahin (Haz.) 12. bs. Diyanet İşleri Başkanlığı Yayınları.
13. Özel, İsmet (2013). Erbain. 2. bs. TİYO Yayıncılık.
14. Sazyek, Hakan (2015). Roman terimleri sözlüğü. 2. bs. Hece Yayınları.
15. Uyar, Turgut (2011). Büyük saat. 11. bs. Yapı Kredi Yayınları.
16. Ünal, Hayriye (2008). Enis Akın’la güzel boşluk üzerine. Hece. 142. 138-145.
17. Yalçın, Murat (Ed.) (2010). Akın, Enis. Tanzimat’tan bugüne edebiyatçılar ansiklopedisi. 3. bs. Yapı Kredi Yayınları.