Yenidoğan Ünitesinde İndirekt Hiperbilirubinemi Nedeniyle Yatan Hastalarda Olası Risk Faktörlerinin Araştırılması

Cilt: 3 Sayı: 3 1 Ocak 2017
  • Selma Aktaş
  • Serpil Ece Aras Öztürk
  • Seda Geylani Güleç
PDF İndir
TR EN

Yenidoğan Ünitesinde İndirekt Hiperbilirubinemi Nedeniyle Yatan Hastalarda Olası Risk Faktörlerinin Araştırılması

Öz

Amaç: Çalışmanın amacı, indirekt hiperbilirubinemi nedeniyle yenidoğan yoğun bakım ünitesine yatan hastalarda indirekt hiperbilirubinemi gelişimi için risk faktörü olabilecek durumları belirlemektir.Gereç ve Yöntemler: Çalışmada yenidoğan yoğun bakım ünitesine yatırılarak tedavi edilen indirekt hiperbilirubinemili 250 term ve geç-preterm bebek retrospektif olarak değerlendirildi. Hastalara ait veriler hasta dosyaları taranarak elde edildi ve hazırlanan olgu rapor formlarına kaydedildi.Bulgular: Çalışma grubundaki olguların % 42’i kız, % 58’i erkekti. Gebelik haftaları ortalama 38,6 ±1,3 ve doğum tartısı 3158±463 gr olarak saptandı. % 36,8’i sezaryen ile % 63,2’i normal spontan vajinal yolla doğmuştu. Hastaların %58,4’ü sadece anne sütü ile, % 41,6’ı anne sütü ve formül mama ile beslenmekteydi. Yatış sırasındaki tartı kaybı ortancası % 4 min 0, max 20 idi, tartı kaybı yüzdesi ≥%10 olan olguların oranı ise % 6.4 idi ve bu olguların yarısından fazlası ilk bebekti. Hastaneye yatış yaşı ortalama 4,2±2,3 gündü, ortalama yatış total bilirubin düzeyi 17±3,78 mg/dl ve bu hastalara uygulanan fototerapi süresi ortalama 28,7±10,8 saat idi. Hastaların % 5,2’de Rh uygunsuzluğu, % 29,6’da ABO uygunsuzluğu tespit edildi. Yatırılıp tedavi edilen hastaların % 43,2’nin yatış sırasındaki TSB düzeylerinin Amerikan Pediatri Akademisi kılavuzlarında önerilen fototerapi sınırının altında olduğu saptandı.Sonuç: Çalışma grubumuzda indirekt hiperbilirubinemi erkeklerde daha sıktı. Beklenenin aksine gestasyon yaşı ve doğum şeklinden etkilenmediği görüldü. Hekim kaynaklı kaygılar nedeni ile bebeklerin neredeyse yarısının daha düşük bilirubin düzeyi ile tedavi edildiği tespit edildi

Anahtar Kelimeler

Kaynakça

  1. American Academy of Pediatrics Subcommittee on Hyperbilirubinemia. Management of hyperbilirubinemia in the newborn infant 35 or more weeks of gestation. Pediatrics 2004; 114: 297-316.
  2. Maisels MJ, Baltz RD, Bhutani VK, Newman TB, Rosenfeld W, Stevenson DK, Weinblatt HB. Neonatal jaundice and kernicterus. Pediatrics 2001; 108: 763-5.
  3. Watchko JF, Neonatal indirect hyperbilirubinemia and kernicterus, in Avery’s Diseases of the Newborn, Gleason CA, Devaskar SU (eds) Philadelphia: Elsevier Saunders 2012: 1123-42.
  4. Kaplan M, Wong RJ, Sibley E, Stevenson DK. Neonatal jaundice and liver disease, in neonatal-perinatal medicine diseases of the fetus and infant, Martin RJ, Fanoroff AA, Walsh MC, eds. St Lousis: Mosby Elsevier 2011:1443-91.
  5. Harris MC, Bernbaum JC, Polin JR, Zimmerman R, Polin RA. Developmental follow-up of breastfed term and near-term infants with marked hyperbilirubinemia. Pediatrics 2001;107: 1075-80.
  6. Newman TB, Maisels MJ. Less aggressive treatment of neonatal jaundice and reports of kernicterus: Lessons about practice guidelines. Pediatrics 2000;105:242-5.
  7. Dennery PA, Seidman DS, Stevenson DK. Neonatal hyperbilirubinemia. N Engl J Med 2001;344:581-90.
  8. Sgro M, Campbell D, Shah V. Incidence and causes of severe neonatal hyperbilirubinemia in Canada. CMAJ 2006;175:587-90.

Ayrıntılar

Birincil Dil

Türkçe

Konular

-

Bölüm

-

Yazarlar

Selma Aktaş Bu kişi benim

Serpil Ece Aras Öztürk Bu kişi benim

Seda Geylani Güleç Bu kişi benim

Yayımlanma Tarihi

1 Ocak 2017

Gönderilme Tarihi

-

Kabul Tarihi

-

Yayımlandığı Sayı

Yıl 2017 Cilt: 3 Sayı: 3

Kaynak Göster

Vancouver
1.Selma Aktaş, Serpil Ece Aras Öztürk, Seda Geylani Güleç. Yenidoğan Ünitesinde İndirekt Hiperbilirubinemi Nedeniyle Yatan Hastalarda Olası Risk Faktörlerinin Araştırılması. Akd Tıp D [Internet]. 01 Ocak 2017;3(3):171-6. Erişim adresi: https://izlik.org/JA37HK25HK