YARGITAY 6. CEZA DAİRESİNİN YAĞMA SUÇUNUN KONUSUNU OLUŞTURAN MALIN DEĞERİNİN AZ OLMASI HÂLİNDE CEZA İNDİRİMİ ÖNGÖREN HÜKMÜN (TCK m.150/2) UYGULANMASI İLE İLGİLİ İÇTİHAT DEĞİŞİKLİĞİNİN DEĞERLENDİRİLMESİ ve HÜKME YÖNELİK BAZI DÜŞÜNCELER

765 sayılı TCK’dan farklı olarak, 5237 sayılı TCK’nın 150/2. maddesinde yağma suçunda suçun konusunu oluşturan malın değerinin az olması hâlinde faile verilecek cezada indirim yapılabileceği öngörülmüştür. Maddeye göre ceza indiriminin yapılabilmesi için aranan tek ölçüt ise değer azlığıdır. Bu durum ise yağma suçu ile yalnızca malvarlığı değerleri korunuyormuş gibi bir algıya yol açtığı için öğreti tarafından eleştirilmiş ve söz konusu maddenin yerinde bir düzenleme olup olmadığı tartışmalarının yaşanmasına yol açmıştır. Yargıtay 6. CD ise söz konusu maddenin uygulanmasına yönelik olarak çeşitli kıstaslar geliştirmiştir. Bu çerçevede TCK m.150/2’nin uygulanabilmesi için ilk olarak, suçun konusunu oluşturan malın değeri az olmalıdır. İkinci olarak, somut olayın özellikleri değerlendirilmelidir. Böylece malın değerinin az olduğu her durumda ceza indirimi yapılmamalıdır. Üçüncü olarak, fail daha çoğunu alabilme imkânına sahip iken daha azını ve ihtiyacı kadarını almalıdır. Diğer bir anlatımla failin kastı incelenmeli ve failde daha çoğunu alma veya ne bulursa alma şeklinde bir kastın olduğu tespit edilirse ceza indirimi yapılmamalıdır. Ancak Yargıtay 6. CD yakın dönemde konu ile ilgili içtihadını değiştirmiş ve TCK m.150/2’nin uygulanabilmesi için failde daha çoğunu almaya yönelik bir kastın olup olmadığı hususunun dikkate alınamayacağına karar vermiştir. Bu çalışmanın konusu, Yargıtay 6. CD’nin TCK m.150/2 hükmünün uygulanmasına yönelik içtihat değişikliğinin değerlendirilmesi ve söz konusu hükmün yerindeliğinin incelenmesidir. Bu kapsamda ilk olarak, 765 sayılı TCK ile 5237 sayılı TCK’da ki düzenlemeler karşılaştırılacaktır. Daha sonra Yargıtay 6. CD’nin konu ile ilgili içtihadında yaptığı değişiklikten bahsedilecek ve TCK m.150/2’nin uygulanma koşullarına ilişkin görüşümüz ortaya konularak söz konusu içtihat değişikliği değerlendirilecektir. Ardından TCK m.150/2’nin yerindeliği sorunu öğreti görüşleri ışığında incelenecek ve konu ile ilgili görüş ve önerilerimize yer verilecektir.