Dil, işlevsel açıdan bildirimde bulunmanın yanı sıra sözcelemler aracılığıyla edimde bulunmamıza da imkân tanır. İletişimde bağlama merkezi bir rol atfederek bildirimlerle sınırlı kalmayan kullanımları inceleyen edimbilim, gündelik dil üzerine odaklanan düşünürlerin çalışmalarıyla gelişen bir dilbilim dalıdır. Dilin edimde bulunmaya imkân tanıyan işlevi, edimbilimin erken dönem temsilcilerinden John L. Austin tarafından söz edimleri kuramında açıklanmıştır. Edimbilimin bir diğer önemli ismi John R. Searle ise dolaylı söz edimleri olarak isimlendirdiği ima, ironi ve metafor gibi kullanımlarda söz edimlerinin söylenenden fazlasını içerdiği durumlara işaret etmektedir. Bu tip kullanımlarda, söylenen ile kastedilen arasında biçimsel açıdan uyumsuzluk bulunur. Makalemizde de idare hukuku kapsamındaki iletişim süreçlerinde, hukuk profesyonellerine iletilen ve “kastedilen anlam” ile “anlatım biçimi” arasında bir tür uyumsuzluk bulunan hukuki görüş taleplerinin edimbilimsel kullanımları incelenmektedir. İletişim sürecinin bir ucunda idare içerisinde danışılan hukukçu; diğer ucunda ise yine aynı idare içerisinde çalışan ve görüş talebini ileten personel yer almaktadır. Hukuk edimbilimi bağlamında söz konusu talepler, biçimsel açıdan görüş talebi görünümünde olmasına karşın mevzuatın semantik anlamını aşan nitelikteki kullanımlar olarak farklı amaçlarla muhataba iletilmektedir. Mali, hukuki ya da cezai açıdan yüksek sorumluluk gerektiren durumlarda, danışan pozisyonundaki görevlinin takdir yetkisini kullanmama yönündeki isteksizliği bu amaçlar arasında sayılabilir. Tesis edilmesi gereken işlem öncesinde inceleme ve araştırma yapmak yerine konunun görüş talebi olarak doğrudan hukuk profesyoneline iletilmesi de diğer bir sebep olarak gösterilebilir. Anılan hukuki olgu John L. Austin ve John R. Searle’ün yanı sıra H. Paul Grice’ın sezdirim kuramı çerçevesinde de çalışmamızda ele alınmaktadır. Grice, literal anlamla kastedilen anlam arasındaki uyumsuzluğa rağmen iletişimin hangi ilkeler ışığında gerçekleştiğini kuramında açıklamaktadır. Grice tarafından tespit edilen ilkelerin ihlali dolayısıyla ortaya çıkan manipülatif konuşmanın doğasını tartışan Justin D'Ambrosio’nun görüşleri de incelediğimiz edimbilimsel kullanım bakımından önem arz etmektedir.
Hukuki Görüş Hukuk Edimbilim Dolaylı Sözedimi Hukuki Edimsel Manipülatif Hukuki Konuşma
Köln Üniversitesi kaynaklarından istifade etmeme imkân tanıyan Prof. Dr. Klaus von Heusinger’e teşekkür ederim.
Pragmatics is a branch of linguistics that studies usages not limited to statements by assigning a central role to context in communication. The function of language that enables acts was outlined in the theory of speech acts by John L. Austin, one of the early representatives of pragmatics. Another notable philosopher in pragmatics, John R. Searle, points to situations where speech acts contain more than what is said, such as in the usages of implication, irony, and metaphor, which he refers to as indirect speech acts. In such cases, a formal discrepancy arises between what is said and what is meant. In this article, we examine the pragmatic usages of legal opinion requests sent to legal professionals within the scope of administrative law, where there is a kind of discrepancy between the “intended meaning” and the “form of expression.” In the context of legal pragmatics, such requests are conveyed to the addressee for a variety of purposes as uses that extend beyond the semantic meaning of the regulation, despite appearing to be requests for opinions from a formal point of view. In circumstances where the exercise of discretion by the officer could result in significant financial, legal, or criminal liability, the officer's reluctance to exercise such discretion should be analyzed in this context. Our study discusses the aforementioned legal phenomenon in the context of the ideas of John L. Austin and John R. Searle, as well as H. Paul Grice's theory of implicature. In his theory, Grice explains how communication can take place despite discrepancies between literal and intended meanings. Justin D'Ambrosio's views on manipulative speech as a consequence of violations of Gricean maxims are also significant in the context of the pragmatic usages under examination.
Legal Opinion Legal Pragmatics Indirect Speech Act Legal Performative Manipulative Legal Speech
| Birincil Dil | Türkçe |
|---|---|
| Konular | Hukuk Teorisi, İçtihat ve Hukuki Yorum |
| Bölüm | Araştırma Makalesi |
| Yazarlar | |
| Gönderilme Tarihi | 19 Temmuz 2025 |
| Kabul Tarihi | 5 Aralık 2025 |
| Yayımlanma Tarihi | 26 Aralık 2025 |
| Yayımlandığı Sayı | Yıl 2025 Cilt: 15 Sayı: 2 |
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License.