Türk hukukunda milletlerarası yetki anlaşmasına dair tek düzenleme Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul
Hukuku Hakkında Kanun’un (MÖHUK) 47. maddesinde bulunmaktadır. Söz konusu madde
milletlerarası yetki anlaşması ile yabancı devlet mahkemelerinin yetkilendirilmesini düzenlerken Türk
mahkemelerinin yetkilendirilmesine ilişkin bir düzenleme içermemektedir. Bu sebeple Türk
mahkemelerini yetkilendiren milletlerarası yetki anlaşmaları kanuni dayanağını, MÖHUK m.40’ın atfı
ile Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (HMK) 17 ve 18. maddelerinde bulmaktadır. Böylelikle yerel
yetki anlaşmaları ve Türk mahkemelerini yetkilendiren milletlerarası yetki anlaşmaları aynı kanun
hükümlerine tabi olmaktadır. Bu sonuç aynı zamanda bir milletlerarası yetki anlaşması ile yabancı devlet
mahkemelerini yetkilendiren taraflarda tacir yahut kamu tüzel kişisi olma şartı aranmazken; Türk
mahkemelerini yetkilendiren taraflarda tacir yahut kamu tüzel kişisi olma şartının aranacağı anlamına
gelmektedir. Bu durum birçok problemi beraberinde getirmekte ve adil olmayan birtakım sonuçlara yol
açmaktadır. Çalışmamızda yerel yetki anlaşmalarının tarafları bakımından aranan tacir olma şartının
milletlerarası yetki anlaşmaları bakımından uygulanması ile oluşan problemler ortaya çıkış sebepleri ile
gözler önüne serilmeye çalışılacak ve ardından da bu problemlere yönelik çözüm önerileri sunulmaya
gayret edilecektir.
Tacir Olma Şartı Milletlerarası Yetki Anlaşması Yetki Sözleşmesi Tacir Sıfatına Uygulanacak Hukuk Tacir
The only regulation in Turkish law regarding international jurisdiction agreements is found in Article 47
of the Law on Private International Law and Procedural Law (MÖHUK). While the said article regulates
the authorization of foreign state courts through international jurisdiction agreements, it does not contain
a regulation regarding the authorization of Turkish courts. For this reason, international jurisdiction
agreements authorising Turkish courts find their legal basis in Articles 17 and 18 of the Code of Civil
Procedure (HMK) by reference to Article 40 of the MÖHUK. Thus, local jurisdiction agreements and
international jurisdiction agreements authorising Turkish courts are subject to the same legal provisions.
This result also means that while the parties authorizing foreign state courts with an international jurisdiction agreement are not required to be merchants or public legal entities, the parties authorizing
Turkish courts will be required to be merchants or public legal entities. This situation brings with it
many problems and leads to some unfair results. In our study, we will try to reveal the problems that
arise with the application of the condition of being a merchant, which is sought for the parties of the
local jurisdiction agreements, in terms of international jurisdiction agreements, and then we will try to
present solution suggestions for these problems.
The Condition of Being a Merchant International Jurisdiction Agreement Jurisdiction Agreement The Law Applicable to the Title of Merchant The Merchant
| Birincil Dil | Türkçe |
|---|---|
| Konular | Hukuk (Diğer) |
| Bölüm | Araştırma Makalesi |
| Yazarlar | |
| Gönderilme Tarihi | 15 Ağustos 2025 |
| Kabul Tarihi | 22 Ekim 2025 |
| Yayımlanma Tarihi | 23 Ocak 2026 |
| Yayımlandığı Sayı | Yıl 2025 Cilt: 15 Sayı: Prof. Dr. Peter HAY 90. Doğum Günü Özel Sayısı |
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License.