İhtisas Üniversitelerindeki Senato Üyelerinin İhtiyaç Belirleme Yaklaşımlarının Sıralama Yargıları Kanunuyla Ölçeklenmesi

Öz

Bu çalışmada ihtisas üniversitelerindeki senato üyelerinin ihtiyaç belirleme yaklaşımlarının farklı değişkenlere göre ölçeklenmesi amaçlanmıştır. Bu bağlamda Yükseköğretim Kurulu Başkanlığı tarafından "Üniversitelerimizin Bölgesel Kalkınma Odaklı Misyon Farklılaşması ve İhtisaslaşması" projesi kapsamında ihtisas üniversitesi olarak belirlenen 22 üniversitenin senato üyeleri çalışmaya dahil edilmiştir. Çalışma grubu kolay ulaşılabilir örnekleme yöntemiyle belirlenen 208 senato üyesinden oluşmaktadır. Nicel araştırma yöntemlerinden betimsel araştırmanın benimsendiği çalışmada senato üyelerinden dört farklı ihtiyaç belirleme yaklaşımını (analitik yaklaşım, farklar yaklaşımı, betimsel yaklaşım ve demokratik yaklaşım) öncelik sırasına göre sıralamaları istenmiştir. Elde edilen veriler Excel ortamına aktarılarak yargı yaklaşımlarından sıralama yargı yöntemiyle ölçeklenmiştir. Çalışmanın sonucunda senato üyelerinin ihtiyaç belirleme yaklaşımlarında ilk sırada analitik yaklaşım yer almıştır. Bunu takiben ikinci sırada farklar yaklaşımı, üçüncü sırada betimsel yaklaşım ve son sırada ise demokratik yaklaşım bulunmaktadır. Senato üyelerinin ihtiyaç belirleme yaklaşımlarının önem sırası cinsiyete ve akademik ünvana göre farklılık göstermiştir.

Anahtar Kelimeler

• İhtisas
• Senato
• Sıralama Yargı
• İhtiyaç Belirleme Yaklaşımları
• Bölgesel Kalkınma

Scaling the Needs Assessment Approach of Senate Members at Specialized Universities with Rank-Order Judgments

Abstract

In this study, it is aimed to scale the needs assessment approaches of senate members in specialized universities according to different variables. In this context, senate members of 22 universities, which were determined as specialization universities within the scope of the "Mission Differentiation and Specialization of Our Universities Focused on Regional Development" project by the Council of Higher Education, were included in the study. The working group consists of 208 senate members determined by easily accessible sampling method. In the study, in which descriptive research was adopted, one of the quantitative research methods, members of the Senate were asked to rank four different needs assessment approaches (analytical approach, differences approach, descriptive approach and democratic approach) in order of priority. The data obtained were transferred to the Excel environment and scaled by the ordering judgment method, one of the judgment approaches. As a result of the study, the analytical approach took the first place in the needs determination approaches of the members of the Senate. Following this, there is the difference approach in the second place, the descriptive approach in the third place and the democratic approach in the last place. The order of importance of the needs identification approaches of the Senate members differed according to gender and academic title.

Keywords

• Specialization
• Senate
• Rank Judgment
• Needs Assessment Approaches
• Regional Development

Kaynakça

1. Akdemir, E. (2015). Okul yöneticilerinin teknolojiye yönelik hizmet içi eğitim ihtiyaçlarının belirlenmesi ve bir hizmet içi eğitim programı önerisi [Yayımlanmamış doktora tezi]. Necmettin Erbakan Üniversitesi.
2. Albayrak, S., & Gelbal, S. (2015). İkili karşılaştırmalar yargılarına ve sıralama yargılarına dayalı ölçekleme yaklaşımlarının karşılaştırılması. Eğitimde ve Psikolojide Ölçme ve Değerlendirme Dergisi, 6(1), 126-141.
3. Charles, D. (2003). Universities and territorial development: reshaping the regional role of UK universities. Local Economy, 18(1), 7-20.
4. Demirel, Ö. (2015). Eğitimde program geliştirme: Kuramdan uygulamaya, 24.Baskı. Pegem Akademi. Glatfhorn, A.A., Boschee, F., & Whitehead, B.M. (2009). Curriculum Leadership: Strategies for Development and Impelementation. Sage.
5. Görgülü, Z., & Bozgeyikli, H. (2022). Chance in career choice: A rank-ordering study. OPUS– Journal of Society Research, 19(48), 573-587.
6. Gül, K., Gül, M., & Saatci G. (2016). Akademik yöneticilerin yönetsel yetkinlik düzeylerinin araştırılması: Balıkesir ve Bursa’da ampirik bir çalışma. Balıkesir Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 19(35), 283-302.
7. Hazelkorn, E., & Huisman, J. (2008). Higher education in the 21st century—diversity of missions. Higher Education Policy, 21(2), 147-150.
8. Kalkan, A., & Tepeli, M. (2020). Kamu üniversitelerinde iç kontrol ve kalite uygulamaları: Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi örneği. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Uygulamalı Bilimler Dergisi, 2(2), 13-27.

9. Karasar, N. (2013). Bilimsel araştırma yöntemi, 25. Baskı. Nobel Akademi Yayıncılık.
10. Kaufman, R.A. (1972). Educational System Planning. Englewood Cliffs, PrenticeHall.
11. Lunenberg, F.C. (2011). Curriculum Development: Deductive Models. Schooling, 2(1). 1-7.
12. Oğuz, O., Oktay, A., & Ayhan, H. (2004). 21. Yüzyılda Eğitim ve Türk Eğitim Sistemi, 2. Baskı. Dem Yayınları.
13. Örs-Özdil, S. & Kınay, E. (2015). 5. sınıf seçmeli ders tercihlerinin sıralama yargıları kanunuyla ölçeklenmesi. Journal of Measurement and Evaluation in Education and Psychology, 6(2), 268-278.
14. Özdemir, Y., Buyruk, H., & Güngör, S. (2018). Öğretmen adaylarının eleştirel düşünme eğilimi ile liderlik yönelimleri arasındaki ilişki. Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 14(2), 548-571.
15. Sıvacı, S. Y. (2017). Study of need determination tendency of associates on program development. Journal of Current Researches on Educational Studies, 7(1), 87-96.
16. Torgerson, W. S. (1958). Theory and Methods of Scaling. Wiley.
17. Turgut, M. F., & Baykul, Y. (1992). Ölçekleme teknikleri. ÖSYM yayınları.
18. Yalçın, S., & Avşar, A. Ş. (2014). Eğitim fakültesi meslek bilgisi derslerinin sıralama yargıları kanunuyla ölçeklenmesi. Journal of Measurement and Evaluation in Education and Psychology, 5(2), 79-90.
19. Yargı, E., & Sıvacı, S. Y. (2021). Öğretim elemanlarının ihtiyaç belirleme eğilimleri ile eğitim felsefesi inançları arasındaki ilişkinin incelenmesi. Ahi Evran Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 7(1), 65-84.
20. Yiğiter, M. S., & Gelbal, S. (2022). Öğretmenlerin uzaktan eğitimde yaşadığı sorunların sıralama yargıları kanunuyla ölçeklenmesi. Boğaziçi Üniversitesi Eğitim Dergisi, 39, 307-334.
21. YÖK (Yükseköğretim Kurumu), (2018). “Yök, 5 üniversiteye daha "ihtisaslaşma" görevi verdi”. https://bolgeselkalkinma.yok.gov.tr/Sayfalar/Haberler/ihtisaslasma-kapsaminda-5-universite-belirlendi.aspx, Erişim Tarihi: 04.03.2022.
22. YÖK (Yükseköğretim Kurumu), (2020). “Proje kapsamına alınan 5 yeni üniversite ve ihtisaslaşma alanları açıklandı.”. https://bolgeselkalkinma.yok.gov.tr/Sayfalar/Haberler/yok-baskani-ihtisaslacak-5-yeni-universiteyi-acikladi.aspx, Erişim Tarihi: 04.03.2022.
23. YÖK (Yükseköğretim Kurumu), (2021). “Burdur Mehmet Akif Ersoy Üniversitesinde düzenlenen toplantıda programa dahil edilen 7 üniversite açıklandı”. https://bolgeselkalkinma.yok.gov.tr/Sayfalar/bolgesel-kalkinma-odakli-universite-ziyaretleri-burdur.aspx, Erişim Tarihi: 04.03.2022.
24. Yu, L., Yun, C., Xia, G., Westland, S., Li, Z., & Cheung, V., (2023). Analysis of research strategies to determine individual color preference: N‐alternative forced choice, rank‐order, rating and paired comparison. Color Research & Application, 48(2), 222-229.
25. Yüksek Öğretim Kanunu (2001). Seçkin Yayıncılık.