Kur’an Bağlamında Milli Kimlik ve Dil

Bu çalışmada milli kimlik ve dil konusu ayetler bağlamında ele alınmıştır. Kur’an’a göre, farklı milliyetler ve diller Hz. Âdem kaynaklı olarak Allah Teâlâ tarafından var edilmiştir ve Allah Teâlâ’nın kudretinin delillerindendir. Dolayısıyla Kur’an’da milli kimliği oluşturan farklı unsurlar birer üstünlük ve savaş vesilesi değil tanışma ve kaynaşma nedeni olarak zikredilmiştir. Konuyla ilgili olarak üç ayet bulunmaktadır. Bu ayetler Bakara suresinin 31., Rûm suresinin 22. ve Hucurât suresinin 13. ayetleridir. İlgili ayetlerin ilkinde isimleri Hz. Âdem’e Allah Teâlâ’nın öğrettiği, ikincisinde dillerin ve renklerin Allah’ın birer ayeti olduğu, üçüncüsünde ise insanların bir erkek ve dişiden yaratıldığı ve bir biriyle tanışmaları için çeşitli kavim ve kabilelere ayrıldığından bahsedilmektedir. Ayetlerin yorumları verilirken daha çok Türk dünyasının yetiştirmiş olduğu bazı müfessirlerin görüşlerinden yararlanılmıştır. Bunlardan biri erken dönem müfessirlerinden Maturidî, diğeri sonraki dönem müfessirlerinden Zemahşerî ve üçüncüsü de çağdaş dönem müfessirlerinden Elmalılı Hamdi Yazır’dır. Türk kimliğini taşıyan bu önemli müfessirlerin ilgili ayetler hakkındaki bakış açıları yansıtılmaya çalışıldı.