Twitter Paylaşımlarında Çevrimiçi Disinhibisyon’un Etkisi ve Yakın Kamu’nun Gelişmesi
Öz
2020’den itibaren Türkiye’de yaşanan cinsel taciz ve istismar vakaları #SendeAnlat ve #UykularınKaçsın etiketleriyle Twitter başta olmak üzere birçok sosyal medya mecrasında gerek mağdurlar gerekse konuya ilişkin hassasiyet hisseden birçok kişi tarafından paylaşılmıştır. Bu çalışmanın amacı, Twitter’da söz konusu etiketlerle yaşadıkları cinsel saldırı ve istismar konusunda ifşada bulunan kişilerin paylaşım içeriklerinin ne olduğu, hangi detayları içerdiğini anlamaktır. Bununla birlikte, Twitter’ın kullanıcılarına sağladığı anonimliğin yapılan paylaşımlarda çevrimiçi disinhibisyon etkisi yaratıp yaratmadığı anlaşılmaya çalışılırken, paylaşılan tweetlerin okunması, retweetlenmesi şeklinde yaşanan ifşalara yapılan tanıklığın yakın kamu üzerindeki etkisi anlaşılmaya çalışılmıştır. Çalışma kapsamında Aralık 2020 – Şubat 2021 tarihleri arasında trend topic olan #SendeAnlat ve #UykularınKaçsın etiketleriyle yapılan paylaşımlar Python programı aracılığıyla Twitter’dan elde edilerek bir veri seti oluşturulmuştur. Nvivo ve Excel kullanılarak yapılan içerik analizi sonucunda, dünyadaki #MeToo hareketinden farklı olarak, Türkiye’de mağdurların çok azının kendi yaşadıkları deneyimleri ifşa ettiği belirlenmiştir. Bu da çevrimiçi disinhibisyonun Türkiye’de yaşanan mağduriyetin ifşası için yeterli olmadığını ortaya koymuştur. Bununla birlikte, yapılan paylaşımlar çevresinde güçlü bir yakın kamu kavramının geliştiği gözlemlenmiştir.
Anahtar Kelimeler
Hashtag Aktivizmi, Çevrimiçi Disinhibisyon, Yakın Kamu, Twitter, #SusmaBitsin, #UykularınKaçsın
Kaynakça
- Ahrens, C. E., Campbell, R., Ternier-Thames N.K., Wasco, S.M. & Sefl T. (2007). Deciding Whom to Tell: Expectations And Outcomes Of Rape Survivors’ First Disclosures. Psychology of Women Quarterly, 31, 38-49.
- Bakan, R. (2019). #METOO’dan #WHYDIDNTREPORT’a: Dijital Eylemlerin İmkânları ve Sınırları Üzerine. Kültür ve Siyasette Feminist Yaklaşımlar 37-38,17-34.
- Bargh, J. A., McKenna, K. Y. A.., & Fitzsimons, G. M. (2002). Can You See the Real Me? Activation And Expression of the ‘‘True Self’’ On the Internet. Journal of Social Issues, 58, 33–48.Bennett, W. L. & Segerberg, A. (2012). The Logic of Connective Action: Digital Media And The Personalization Of Contentious Politics. Information, Communication & Society, 15, 739–768.
- Berlant, L. (1998). Intimacy: A Special Issue. Critical Inquiry, 24 (2), 281-288.
- Berlant, L. (2008). The Female Complaint: The Unfinished Business of Sentimentality in American Culture. Durham, NC: Duke University Press.
- Berlant, L. (2011). Cruel Optimism. Durham, NC: Duke University Press. Berlant, L. & Warner, M. (1998). Sex in Public. Critical Inquiry, 24 (2), 547–566.
- Bollmer, G. (2018). Software Intimacies (Social Media and the Unbearability of Death). A. S. Dobson, N. Carah & B. Robard. (Der.). Digital Intimate Publics and Social Media: Towards Theorising Public Lives on Private Platforms (45 - 58) içinde. London: Palgrave Macmillan.
- Bogen, K.W., Bleiweiss, K. & Orchowski, L. (2018). Sexual violence is #NotOkay: Social Reactions To Disclosures Of Sexual Victimization On Twitter” Psychology of Violence, 9 ,127-137.
- Bucher, T. (2017). The algorithmic Imaginary: Exploring the Ordinary affects of Facebook Algorithms. Information, Com- munication & Society, 20 (1), 30–44.
- Bogen, K. W., Bleiweiss, K., & Orchowski, L. M. (2018). Sexual violence is #NotOkay: Social reactions to disclosures of sexual victimization on Twitter. Psychology of Violence, 9, 127-137.