Social Control Mechanisms As An Attempt To Reverse: “Bio-News Request”

Öz

Media is one the most important tools in controlling and directing the society. The usage of media in marketing has gained great importance especially due to the progress in the capitalist production system which resulted in the increase in the amount and variety of the products. All the contents of the media coverage is prepared with the intention of increasing the consumption. The society is being directed to the consumption by utilisation of variety of methods such as entertainment, information, fascination, encouragement, etc…The media contents which are prepared by the image creators who are professional message designers are today being used in directing the society to overconsumption, and not to be satisfied with what they got so that a bigger consumer society can be created and the individuals will be rendered as slaves of the capitalist system. The most effective media content are the news because the news has inherent pretence of conveying the facts to the people this way the news programmers could be used in concealing the intentions of the message designers thus reducing the defence systems of the consumers. This article’s aim is by using literature review to explain the concept of bio-news which has been created by Ignacio Ramonet and recently included in the communication studies. In this article Ramonet describes the bio-news as a concept which is suitable to the nature and purpose of press and which contains informative and enlightning news which has not been diverted from its course or which has not been diminished in its content and he also tells us why and how the above described bio-news have been eradicated and also talks about what should be done in order to reach the bio-news again. This article also attempts to explain the effects of globalization and its related subjects, such as change in ownership structure of the media, and its technology and ideology, on the bio-news

Anahtar Kelimeler

• Bio-news,Ignacio Ramonet,Social Control,Information Society

Toplumsal Kontrol Mekanizmasını Tersine Çevirme Girişimi Olarak “Bio-Haber Talebi”

Öz

Medya, toplumu yönlendirmede ve denetlemede en önemli araçlardan biridir. Özellikle kapitalist üretim sisteminin gelişmesiyle artan ve çeşitlenen ürünlerin pazarlanması amacıyla medyanın kullanımı son derece önem kazanmıştır. Medya içeriklerinin tümü tüketimin arttırılması amacıyla hazırlanmaktadır. Eğlendirme, bilgilendirme, uyuşturma, büyüleme, özendirme ve daha birçok yöntemle toplum tüketime güdülenmektedir maj yaratıcıları olan ileti tasarımcıları tarafından oluşturulan medya içerikleri, günümüz toplumunu yönlendiren, elindekiyle yetinmesini değil de her zaman daha fazlasını arzulamasını sağlayan yanlış bilinç yaratıcılarıdır. Kişiyi arzu nesnesine dönüştüren medya içerikleri, yarattığı arzuyla, bireyi, kapitalist sistemin bir kölesi haline getirmektedir. Medya içeriklerinin neredeyse tümü tüketim amaçlıdır, ancak en etkilisi, niyetini ustaca gizlemesi ve gerçeği verdiği iddiasıyla bireyi savunmasız yakalaması bakımından diğerlerine oranla daha tehlikeli olan haberdir. Bu makale, Ignacio Ramonet’nin ürettiği ve iletişim çalışmalarına yeni eklemlenen bir kavram olan bio-haber kavramını literatür taraması yoluyla açıklamayı amaçlamaktadır. Makalede, Ramonet’nin ‘gazeteciliğin doğasına, amacına uygun, çarpıtılmamış, eksiltilmemiş bilgiler içeren, bilgilendirici, bilinçlendirici haber’ olarak tanımladığı bio-haber’in neden ve nasıl ortadan kalktığı üzerinde durulmakta ve tekrar bio-habere ulaşmak için neler yapılması gerektiği ele alınmaktadır. Makale, kapitalist sistemin küreselleşmesine bağlı olarak medyanın sahiplik yapısının, teknolojisinin ve ideolojisinin değişmesinin bio-habere etkilerini açıklamaya çalışmaktadır.

Anahtar Kelimeler

• Bio-haber,Ignacio Ramonet,Toplumsal Kontrol,Enformasyon Toplumu

Kaynakça

1. Aydoğan, F. (2000). Medya ve Serbest Zaman. İstanbul: Om.
2. Boetıe, E. (1995). Gönüllü Kulluk Üzerine Söylev, Mehmet Ali Ağaoğulları (çev)., Ankara: İmge.
3. Çam, A. (2013). “İktidar ve Özne Bağlamında Michel Foucault ve Judith Butler” http://www.Academia. Edu/2532869/Iktidarveoznebaglamindamichelfoucaultvejudithbutler Erişim Tarihi: 20.05.2013.
4. Damlapınar, Z. (2002). “İktidar ve Kitle İletişim Araçları Üzerinden Rıza Üretimi: Teorik ve Ampirik Açıdan Kamusal Senaryo Süreci”, Gazi Üniversitesi İletişim Dergisi, Sayı: 15, Issn: 1302-146x, Ankara.
5. Duran, R. (1999). Burası Dünya Polis Radyosu! Global Medya Eleştirileri. İstanbul:Yapı Kredi. Erdoğan, İ.- Alemdar, K. (2002). Öteki Kuram, Ankara: Erk.
6. Ergül, H. (2000). Televizyonda Haberin Magazinleşmesi. İstanbul: İletişim.
7. Fisk, R. (2003). “The War Of Misinformation Has Begun” Lndependent, 16.03.2003, Http://www.Commondreams. Org/Views03/0316-04.Htm, Erişim Tarihi: 20. 06. 2011.
8. Foucault, M. (1993). Cinselliğin Tarihi I. Cilt. H. Tufan (çev.), 2. Basım, İstanbul: Afa.

9. Geray, H. (2003). İletişim Ve Teknoloji: Uluslararası Birikim Düzeninde Yeni Medya Politikaları. Ankara: Ütopya.
10. Göker, A. (2001). “Bilim Ve Teknoloji Politikalarına Giriş İçin ‘Enformasyon Toplumu’ Üzerine Kavramsal Bir Yaklaşım Denemesi” Http://Www.İnovasyon.Org/Pdf/Ayk.Mulkiye.Der.Ag.01.Pdf. Erişim Tarihi: 23.05.2013.
11. İnal, A. (1995). Bir İzleyici Gözüyle Siyaset Meydanı, Birikim Dergisi, Sayı:68-69.
12. Kaya, M. (2005). Psikolojik Harekat Ve Algı Yönetimi, Akademi İletişim Dergisi, Yıl: 1, Sayı: 1.
13. Köse, H. (2004). Bourdieu Medyaya Karşı, İstanbul: Papirüs.
14. Mcchesney, R. W., Meiksins Wood, E. ve Foster, J.B. (2003). Kapitalizm ve Enformasyon Çağı, Ankara: Epos.
15. Özek, Ç. (1999). Basın Özgürlüğünden Bilgilenme Hakkına, İstanbul: Alfa.
16. Özgen, E. (2011). “Halkla İlişkiler Ve Yeni Medyanın İşaret Ettiği Sorunlar Üzerine Bir Tartışma” Global Media Journal, Bahar 2011, Cilt: 1, Sayı: 84-105.
17. Ramonet, I. (2000). Medyanın Zorbalığı, İstanbul: Om.
18. Ramonet, I. (2004). Beşinci Kuvvet, Varlık Dergisi, Yasemin İnceoğlu (çev.). Nurdan Akıner, Utku Uraz Aydın.
19. Schiller, H. (1993). Zihin Yönlendirenler, Cevdet Cerit (çev.). İstanbul: Pınar.
20. Şen, F. - Avşar, Z. (2012). Türkiye’de Neoliberal Politikaların Haber Medyasına Yansımaları: Anaakım Medyanın Ekonomi Haberleri Üzerine Bir İnceleme, Gazi Üniversitesi İletişim Dergisi, Sayı: 35: 2147-4524.
21. Tılıç, L. D. (2001). 2000’ler Türkiye’sinde Gazetecilik Ve Medyayı Anlamak. İstanbul: Su.
22. Van Dijk, T. A. (1999). Söylemin Yapıları Ve İktidarın Yapıları, Medya, İktidar, İdeoloji, Mehmet Küçük (der.), Ankara: Ark.
23. Misinformation, http://en.wikipedia.org/wiki/Misinformation. Erişim Tarihi: 20.06.2011.
24. Disinformation, http://en.wikipedia.org/wiki/Disinformation. Erişim Tarihi: 20.06.2011.