GLOBALIZATION, CULTURAL DIVERSITY AND INTERCULTURAL MEDIA PEDAGOGY

Öz

In conjunction with the globalization process, increasing convergence of various geographical and cultural space, human mobility and capital and information flow require being aware towards the divergences while removing borders. This is because, at the information and communication age and increasing reticulation of the world, like media competency today’s people need to improve intercultural communication. Therefore, media literacy works should not be conceived apart from the intercultural media pedagogy. Becoming acquainted with the new cultures and being open to learn, through media, enable reducing hostile and prejudicial thoughts and acts. In this paper, depending on the media literacy works in Turkey, it is discussed why media pedagogy should be integrated into education process

Anahtar Kelimeler

• Interculturalism,transnational communication,intercultural media pedagogy

KÜRESELLEŞME, KÜLTÜREL ÇEŞİTLİLİK VE KÜLTÜRLERARASI MEDYA PEDAGOJİSİ

Öz

Küreselleşme süreci ile birlikte, giderek farklı coğrafi ve kültürel uzamların yakınlaşması, insan hareketliliği, sermaye ve bilgi akışlarının hızlanması günümüzde sınırları ortadan kaldırırken, farklılıklara karşı duyarlı olmayı da gerekli kılmaktadır. Bilgi ve iletişim çağında ve giderek ağlaşan dünyamızda günümüz insanları medya yeterliliği gibi kültürlerarası iletişimi de geliştirmek durumundadırlar. Bu nedenle, medya okuryazarlığı çalışmaları kültürlerarası medya pedagojisinden ayrı düşünülmemelidir. Medya aracılığıyla farklı kültürleri tanımak, öğrenmeye açık olmak, düşmanca ve önyargılı düşünce ve davranışların azalmasına olanak sağlar. Bu çalışmada, Türkiye’de medya okuryazarlığı çalışmalarına bağlı olarak, kültürlerarası medya pedagojisinin neden eğitim sürecine dahil edilmesi gerektiği anlayışı tartışılmaktadır

Anahtar Kelimeler

• Kültürlerarasılık,ulus-ötesi iletişim,kültürlerarası medya pedagojisi

Kaynakça

1. Akarcalı, Sezer (1997). Türkiye’de Kamusal Radyodan Özel Radyo ve Televizyon’a Geçiş Süreci. Punto: Ankara.
2. Alankuş, Sevda (2005). “Demokratik Bir Medya Ortamı İçin Yerel/Sivil Medya ve Yeni İmkanlar”. Habercinin El Kitabı-Medya ve Toplum. İstanbul: IPS İletişim Vakfı. 99-132.
3. Altun, Arif (2005). Gelişen Teknolojiler ve Yeni Okuryazarlıklar. İstanbul: Anı.
4. Alver, Füsun. (2001). “İnterkültürel İletişimde Bariyer Problemi ve Bariyerin Aşılması İçin Çözüm Önerileri.” İstanbul Üniversitesi İletişim Fakültesi Dergisi. 11: 55-70.
5. Aufenanger, Stefan (2000). “Medien-Visionen und die Zukunft der Medienpädagogik: Plädoyer für Medienbildung in der Wissensgesellschaft. Medien Praktisch”. Zeitschrift für Medienpädagogik. Heft 93. 4-8.
6. Aufenanger, Stefan (2002). “Interkulturelle Bildung im Medienzeitalter”. Computer und Unterricht. 45: 44-45.
7. Aziz, Aysel (2002). Radyo Yayıncılığı. Ankara: Nobel.
8. Bachmair, Ben (2005). “Themenfelder der Medienpädagogik”. Jahrbuch Medienpädagogik 5. Ben Bachmair ve Peter Diepold (ed.) içinde. Wiesbaden: Verlag für Wissenschaften: 255-269.

9. Binark, Mutlu (2007). “Yeni Medya Çalışmalarında Yeni Sorunlar ve Yöntem Sorunu”. Yeni Medya Çalışmaları. Mutlu Binark (ed.) içinde. Ankara: Dipnot. 21-44.
10. Binark, Mutlu ve Bayraktutan Sütçü, Günseli (2007). ”Teknogünlüklerdeki Çok(lu) Sessiz Yaşamlar: Yeni Medyanın Sessiz Enstrümanları-Yeni Orta Sınıf Gençlik”. Yeni Medya Çalışmaları. Mutlu Binark (ed.) içinde. Ankara: Dipnot. 147-203.
11. Binark, Mutlu ve Mine Gencel Bek (2007). Eleştirel Medya Okuryazarlığı. İstanbul: Kalkedon.
12. Binark, Mutlu (2010). “Yeni Medya Dolayımlı İletişim Ortamında Olanakların ve Ol(a)mayanların Farkında Olmalı”. http://yenimedya.wordpress.com /2010/01/03/yeni-medya-dolayimli-iletisim-ortaminda-olanaklarin-veolamayanlarin-farkinda-olmali. Erişim tarihi: 24.05.2010.
13. Bonfadelli, Heinz (2008). “Mit Medien unterwegs: Globale Medien und kulturspezifische Nutzung”. Interkulturell mit Medien. Helga Theunert (ed.). içinde. Muenchen: Kopaed. 77-95.
14. Castells, Manuel (2005). Ağ Toplumunun Yükselişi. Ebru Kılıç (çev.). İstanbul: İstanbul Bilgi Üniversitesi.
15. Castells, Manuel ve Martin Ince (2006). Manuel Castells’le Söyleşiler. Ebru Kılıç (çev.). İstanbul: İstanbul Bilgi Üniversitesi.
16. Çankaya, Özden (2003). Bir Kitle İletişim Kurumunun Tarihi:1927-2000. İstanbul: Yapı Kredi.
17. Dağtaş, Erdal (2001). “Küreselleşme ve Yeni Kimlik Politikaları Çerçevesinde MikroMilliyetçiliğin Yükselişi”. Gazi Üniversitesi İletişim Fakültesi Dergisi. 12 (Kış): 106-125.
18. Durugönül, Esma (2002). “Göç Yolları”. Görüş. Haziran: 38-47.
19. Eggert, Susanne (2008). “Mit Medien Interkulturalität gestalten: Medien als Mittel interkultureller Verständigung”. Interkulturell mit Medien. H. Theunert (ed.) içinde. München: Kopaed. 97-111.
20. Földes, Csaba (2007). Interkulturelle Kommunikation: Positionen zu Forschungsfragen, Methoden und Perspektiven. Wien: Universitaet Verlag Veszprém.
21. Gencel Bek, Mine (2008). “Kamu Hizmeti, Kültürlerarası Diyalog ve Çoğulculuk”.
22. Radikal Gazetesi.http://www.radikal.com.tr/yazici.php?ek=r2&haberno= 6889&tarih=06/05/2008&ek_t. Erişim tarihi: 06.05.2008.
23. Gümüş, Agâh (2004). Bilgisayarlı İletişim. İstanbul: Değişim.
24. Hepp, Andreas (2008). “Globalisierung der Medien und Transkulturelle Kommunikation”. Neue Medien İnternet Kommunikation. Aus Politik und Zeitgeschichte. 39/2008. Beilage zur Wochenzeitung das Parlament. 9-17.
25. Hogg, A. Michael ve Graham M. Vaughan (2007). Sosyal Psikoloji (Birinci Baskı). İbrahim Yıldız ve Aydın Gelmez (çev.). Ütopya: Ankara.
26. Holzwarht, Peter (2008). Migration, Medien und Schule. München: Kopaed.
27. Holzwarht, Peter ve Bijörn Mauer (2008). Interkulturelle Medienarbeit mit Fotografie, Video und Audio. Interkulturell mit Medien. H. Theunert (ed.) içinde. München: Kopaed. 191-203.
28. Hugger, Kai- Uwe (2005). “Transnationale Soziale Räume von deutsch-türkischen Jugendlichen im Internet”. Medienpädagogik. http://www.medienpaed.com /zs/. Erişim tarihi: 12.02.2007.
29. Hugger, Kai- Uwe (2008). Migration und Medien. 7-12. www.gmk.medienpaed. de/medienbil/pdf/einleitung.pdf. Erişim tarihi: 12.02.2008.
30. İnal, Kemal (2009). Medya Okuryazarlığı El Kitabı. Ankara:Ütopya.
31. Kartarı, Asker (2001). Farklılıklarla Yaşamak. Kültürlerarası İletişim. Ankara: Ürün.
32. Kejanlıoğlu, D. Beybin (2007). “Türk Medyasında Haberin Manipülasyonu ve Dezenformasyon”.
33. Medya Okuryazarlığı. Nurçay Türkoğlu ve Melda. C. Şimşek (ed.). içinde. İstanbul: Kalemus. 284-291.
34. Kim, Svetlana (2007). “Deutsch im interkulturellen InterviewgesprächKommunikationsstrategie, Sprechweise und Prosodie”. Zeitschrieft für interkulturellen Fremdsprachenunterricht. Erişim tarihi: 12.02.2007: 1-17.
35. Avrupa Kitle İletişimi Politikaları 7. Bakanlar Konferansı (2005). Bütünleşme ve Çeşitlilik: Avrupa Medya ve İletişim Politikalarının Yeni Ufukları. Kiev (Ukrayna), 10-11 Mart 2005.
36. http://www.rtuk.org.tr/sayfalar/Dosya/indir.aspx?icerikid=a586249c-9bab-4fae-9803- 6f8385a40787. Erişim tarihi: 05.05.2008.
37. Körber, Christian ve Andrea Schaffar (2002). “Idenditätskonstruktionen in der Mediengesellschaft”. Medien Impulse. September: 80-86.
38. Laubber, Achim (2003). “Die Rezeptionsanalyse”. Was guckst du, was denkst du? Der Einfluss des Fernsehens auf das Ausländerbild von Kindern im Alter von 9 bis 14 Jahren”. İçinde: Bernd Schorb vd. (Ed.), Kiel:ULR. 34-42.
39. Lauffer, Jürgen (2005). Medyanın Globalleşmesi ve Kültürel Sonuçları. http://www.konrad.org.tr/index.php?id=133. Erişim tarihi: 04.05.2009.
40. Löffelholz, Martin ve Andreas Hepp (2002). “Transkulturelle Kommunikation Einführung in die Grundlagentexte”. Grundlagentexte zur transkulturellen Kommunikation. Andreas Hepp ve Martin Löffelholz (ed.). içinde. Kostanz: UVK. 11-33.
41. Milli Eğitim Bakanlığı Talim Terbiye Kurulu (2008). Medya Okuryazarlığı Dersi Öğ- retmen Kılavuz Kitabı. Ankara: İlköğretim Genel Müdürlüğü Ders Kitapları Dizisi.
42. Moosmüller, Alois (2006). Interkulturelle Kommunikation. Münster/NewYork/ München/ Berlin:Waxmann Verlag.
43. Niesyto, Horst (19.11.2005). Chancen und Perspektiven interkultureller Medienpädagogik. Vortrag auf dem 22.GMK-Forum in Bielefeld.
44. Radyo ve Televizyon Üst Kurulu (2007). İlköğretim Medya Okuryazarlığı Dersi Öğretim Programı ve Kılavuzu. Ankara.
45. Römhild, Regina (1990). Histourismus, Fremdenverkehr und lokale Selbstbehauptung. Schriftenreihe des Institutes für Kulturantropologie und Europäische Ethnologie der Universität Frankfurt am Main. Band 32.
46. Schorb, Bernd (1998). “Stichwort Medienpädagogik”. Zeitschrift für Erziehungswissenschaft. 1: 7-22.
47. Schröder, Joachim und Louis H. Seukwa (2007). Flucht Bildung Arbeit, Fallstudien zur beruflichen Qualiifiizierung von Flüchtlingen. Karlsruhe:Loeper Verlag. Siegel, Ralf (2001). “Interkulturelle Kompetenz Durch Globales Lernen”. Forum 4. Jahrestagung-Ags. 43-44.
48. Spanhel, Dieter (1999). Integrative Medienerziehung in der Hauptschule. Ein Entwicklungsprojekt auf der Grundlage responsiver Evaluation. München: Kopaed.
49. Taşkıran, Ö. Nurdan (2007). Medya Okuryazarlığına Giriş. İstanbul: Beta.
50. Timisi, Nilüfer (2003). Yeni İletişim Teknolojileri ve Demokrasi. Ankara: Dost.
51. Törenli, Nurcan (2005). Yeni Medya, Yeni İletişim Ortamı. Ankara: Bilim ve Sanat.
52. Türkoğlu, Nurçay (2009). “Küresel Medya Akışında Görünmeyenler ve Kırılmalar”. Medya ve Kültür. Nurçay Türkoğlu ve Sevilen Toprak Alayoğlu (der.). içinde. Karaelmas 2009. İstanbul: Urban.
53. Tutal, Nilgün (2006). Küreselleşme, İletişim, Kültürlerarasılık. İstanbul: Kırmızı.
54. Uluç, Güliz (2003). Küreselleşen Medya: İktidar ve Mücadele Alanı. İstanbul: Anahtar Kitaplar.
55. Woyke, Wichard (2000). Handwörterbuch Internationale Politik. Bundeszentrale für politische Bildung. Bonn:Leske+Budrich, Opladen.