Analysis of Chronique des Annes de Braise” and “Samt El-Qusur” films within the Postcolonial Theoritical Framework

Öz

In this study, a general analysisof of current discussions in postcolonial theory is given. Subaltern Studies, in which current discussions take place densely, provides an effective base to interpret the general structure of the postcolonial theory. The main purpose of the study is to examine the cinematic represention of authors’ analysis (as Ranajit Guha, Dipesh Chakrabarty, Gayatri Spivak, Partha Chatterjee). In the study, as the field of discussion, two films have been chosen from Tunis and Algeria, countries exposed to French colanialism for long years: “Chronique des Annes de Braise (Director: Mohammed Lakhdar-Hamina/Algeria)” and “Samt El-Qusur (Director: Moufida Tlatli/Tunis)”. The selected films were evaluated as documents within the framework of the descriptive analysis method and subjected to thematic analysis and they are associated with the basic concepts in the postcolonial literature. Some of postcolonial themes such as the relationship between “local bourgeois and the West”, “hybrid structure”, “memory”, “official history” and “the subaltern” has been detected as they can be discussed in the film analysis. In this context, relationship between the general themes discussed in theory and the cinema that emerged in the postcolonial period was determined through the selected films.

Anahtar Kelimeler

• Postcolonialism,Subaltern Studies,Postcolonial Cinema

“Chronique des Annes de Braise” ve “Samt El-Qusur” Filmlerinin Postkolonyal Teori Çerçevesinden İncelenmesi

Öz

Bu çalışmada postkolonyal teori içerisinde yer alan tartışmaların genel bir analizi çıkarılmıştır. Bu tartışmaların yoğun bir şekilde sürdürüldüğü “Maduniyet Çalışmaları”, postkolonyalizmin genel yapısını anlamlandırmak açısından verimli bir zemin sağlamıştır. Ranajit Guha, Dipesh Chakrabarty, Gayatri Spivak, Partha Chatterjee gibi Maduniyet Çalışmaları’nın önemli yazarlarının siyasi tabanda ortaya koyduğu analizlerin, sinemasal temsil noktasında incelenmesi bu çalışmanın temel amacını oluşturmaktadır. Çalışmada bu tartışma zemininin sürdürüldüğü alan olarak, uzun yıllar Fransız kolonyalizmin uygulamalarına maruz kalmış Tunus ve Cezayir ülkesinden iki film seçilmiştir: “Chronique des Annes de Braise (Yönetmen: Mohammed Lakhdar-Hamina/Cezayir)” ve “Samt El-Qusur (Yönetmen: Moufida Tlatli/Tunus)”. Seçilen filmler tematik analiz yöntemine tabi tutularak, filmlerin postkolonyal literatürde ortaya çıkan kavramlarla ilişkisi değerlendirilmiştir. Postkolonyal literaütürde ortaya çıkan yerli burjuvazi-batı ilişkisi, hibrit yapı, hafıza, resmi tarih, madun kadın gibi temaların film analizi esnasında da tartışılabildiği görülmüştür. Bu bağlamda seçilen filmler üzerinden, postkolonyal dönemde ortaya çıkan sinemanın, teoride tartışılan genel temalarla arasında bağlantı tespit edilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Postkolonyalizm,, Maduniyet Çalışmaları,Postkolonyal Sinema

Kaynakça

1. Armes, R. (2008).Dictionary of African Filmmakers. Bloomington: Indiana University Press.
2. Armes, R. (2011). Üçüncü Dünya Sineması ve Batı. Z. Atam (Çev.),İstanbul: Doruk Yayınları.
3. Baştürk, E. (2012). Michel Foucault’da Liberalizm Eleştirisi: İktidar, Yönetimsellik ve Güvenlik.Felsefe ve Sosyal Bilimler Degisi, 14:s. 65-78.
4. Baumama, S.(2016).Afrika Devriminin Figürleri: Kenyatta’dan Sankara’ya. Ş. Ünsaldı (Çev.),İstanbul: Nota Bene Yayınları.
5. Bhabha, H. (2017). Kültürel Konumlanış.T. Uluç(Çev.),İstanbul: İnsan Yayınları.
6. Chakrabarty, D. (2010). Madun Çalışmalarının Küçük Bir Tarihi. E. Deveci (Çev.), Toplumbilim, 25: s. 29-39.
7. Chatterjee, P. (2016).Mağdurların Siyaseti.V. F. Bozçalı (Çev.),İstanbul: İletişim Yayınları.
8. Chibber, V. (2016).Post–Kolonyal Teori ve Kapitalizmin Hayaleti. A. Y. Yılmaz(Çev.), İstanbul: İletişim Yayınları.

9. Chronique des Annes de Braise, Yönetmen: Mohammed Lakhdar Hamina (1975)
10. Dirlik, A. (2010). Postkolonyal Aura. İstanbul: Boğaziçi Üniversitesi Yayınevi.
11. Erdoğan, İ. ve Alemdar, K. (2010).Öteki Kuram: Kitle İletişim Kuram ve Araştırmalarının Tarihsel ve Eleştirel bir Değerlendirmesi. İstanbul:Erk Yayınları.
12. Fanon, F. (2014). Yeryüzünün Lanetlileri. Ş. Süer(Çev.),İstanbul: Versus Yayınları.
13. Gabriel, T. (2007). Üçüncü Dünya Filmlerine İlişkin Eleştirel Bir Kurama Doğru. Z. Ç. Erus ve E. Biryıldız (ed.).Üçüncü Sinema ve Üçüncü Dünya Sineması. İstanbul: Es Yayınları, s. 106-137.
14. Gökçek, Z. Y. (2015). Kolonyal Hafıza’dan Dekolonizasyon Öforisi’ne: Afrika Sinemasını Hikayeleştirmek. Doğu Batı. 74: s. 217-240.
15. Guha, R. (2010). Sömürge Hindistan’ın Tarihyazımı Üzerine. (Çev. E. Yetişkin, A. Köksal). Toplumbilim. 25: s. 23-29
16. Hepkon, Z.(2007). Afrika Birliği Mücadelesinden Postkolonyalizme Afrika’da Sinema. Z. Erus ve E. Biryıldız (ed.). Üçüncü Sinema ve Üçüncü Dünya Sineması. İstanbul: Es Yayınları, s. 171-200.
17. Hitchcock, A. L. (2015).Kuramlar ve Kuramcılar: Çağdaş Düşünceler Antik Edebiyat.S. Pekşen(Çev.),İstanbul: İletişim Yayınları.
18. Landy, M. (2012). Gramsci, Sembene ve Kültür Politikası. (Çev. E. Yılmaz), M. Wayne (ed.). Sinemayı Anlamak: Marksist Perspektifler. Ankara: De Ki Basım Yayın, s. 59-84
19. Loomba, A. (2000). Kolonyalizm Postkolonyalizm. M Küçük(Çev.),İstanbul: Ayrıntı Yayınları.
20. Martin, F. (2004). Silence and scream: Moufida Tlatli’s cinematic süite.Studies in French Cinema. 4 (3): s. 175-185.
21. Memmi, A. (2014).Sömürgecinin Portresi, Sömürgeleştirilenin Portresi.Ş. Süer(Çev.),İstanbul: Versus Yayınları.
22. Murphy, D. (2010). Africans filming Africa: questioning theories of an authentic African cinema. Journal of African Cultural Studies, 13 (2):s. 239-249.
23. Said, E. (1993). Yeats ve Sömürgesizleşme. (Çev. Ş. Kaya).Milliyetçilik, Sömürgecilik ve Yazın. İstanbul: Kabalcı Yayınları, s.65-92.
24. Salhi, K. (2007). Imaging Silence—Representing Women: Moufida Tlatli’s Silences of the Palace and North African Feminist Cinema.Quarterly Review of Film and Video. 24 (4): s. 353-377.
25. Samt El-Qusur, Yönetmen: Moufida Tlatli (1994)
26. Sennet, R. (2014). Yabancı: Sürgün Üzerine İki Deneme.T. Birkan(Çev.),İstanbul: Metis Yayınları.
27. Shohat, E. (2004). Post Third-Worldist culture: gender, nation, and the cinema. A. R. Guneratne, W. Dissanayake (ed.).Rethinking Third Cinema. New York: Routledge, s.51-79.
28. Shohat, E. (2009). Yurdundan Edilmenin Sineması: Cinsiyet, Ulus ve Diaspora. (Çev. O. Akınhay), H. Dabaşi (ed.).Filistin Sineması: Bir Ulusun Hayalleri. İstanbul: Agora Kitaplığı, s. 65-92.
29. Sığrı, Ü. (2018). Nitel Araştırma Yöntemleri. Beta Yayınları: İstanbul
30. Spivak, G. (2016). Madun Konuşabilir mi? (Çev.) D. Hattatoğlu, E. Koyuncu, G. Ertuğrul. Ankara: Dipnot Yayınevi.
31. Sustam, E. (2010). Postkolonyalizmden Biyopolitiğe: “Temsilin Krizinden Güvensizlik Toplumuna Mı?”. Toplumbilim. 25: s. 129-141.
32. Wayne, M. (2009). Politik Film: Üçüncü Sinema’nın Diyalektiği. E. Yılmaz(Çev.), İstanbul: Yordam Kitap.
33. Young, R. (2000). Beyaz Mitolojiler. C. Yıldız (Çev.), İstanbul: Bağlam Yayıncılık.
34. Young, R. (2016). Postkolonyalizm: Tarihsel Bir Giriş. B. T. Köprülü ve S.Şen (Çev),İstanbul: Matbu Yayınları.
35. Zaim, D. (2008). Odaklandığın Şey Gerçeğindir: Türkiye Sineması, Alüvyonik Türk Sineması ve Uluslararası Kabul - 1. Bölüm. Altyazı, 78: s. 48-55.
36. Zayzafoon, L. B. Y. (2007). Memory as allegory: the spectre of incest and the (re)naming of father in Moufida Tlatli’s The Silence of the Palace (1994).Critical Arts South-North Cultural and Media Studies. 21: 47-67.