Video Akış Platformları, Şiddet Ve Covid-19 Döneminde Sosyo-Kültürel Yozlaşma: Saygı Dizisi Örneği
Öz
Kültür toplumların nüvesini oluşturan değerler, normlar, tutumlar ve davranışlar dizgesi olması bakımından en önemli servet olarak korunmaya muhtaçtır. Kültürü aktarmak ve korumak için gösterilen hassasiyet, Türk toplumunun binlerce yıl benzer kültürel kodları muhafaza etmesini bu bağlamda bir kimlik edinmesini sağlamıştır. Kültür doğası gereği aile, çevre ve eğitim kurumları tarafından aktarılıp, öğretilmekte ve yaşamın doğal akışı içerisinde kişilerin zihninde pekişmektedir. Ancak içinde bulunulan Covid-19 pandemi döneminde kültür aktarımını sağlıklı gerçekleştirmek ve kültürel kimlik inşa edebilmek neredeyse imkânsız hale gelmiştir. İnsanların salgın hastalık sürecinde evde çokça zaman geçirmek zorunda kalmasıyla dijital video akış platformlarını kullanımın artması, beraberinde sosyal iletişim boşluğu meydana getirmiş, bu yeni yaşam tarzı ise kültür aktarımını belirsizleştirmiştir. Ortaya çıkan boşluk bir nevi video akış platformlarında binge-watching adı verilen seri video izleme davranışı ile doldurulmaktadır.
Bu çalışmanın amacı medya tüketiminin güncel dinamiklerini ele almak, tüketicilerin karşı karşıya kalabileceği algı değişikliklerini incelemektir. Çalışmanın konusu ve örneklemi olarak video akış platformu içeriklerinden biri olan Saygı isimli Türk yapımı dizisi seçilmiş, dizide sunulan sosyo-kültürel kodlar ve şiddet olgusunun bir çeşit yozlaşma yaratma durumu metin inceleme yöntemi ile yapı sökümü uygulanarak tartışılmıştır. Araştırmanın sonucuna göre söz konusu dizinin sosyo-kültürel yozlaşmaya yol açabilecek, geleneksel Türk sosyo-kültürel yapısı ile çelişen durum ve ifadeleri kapsadığı tespit edilmiştir. Bu tür yeni medya içeriklerinin yeni nesillerin zihinlerinde zaman içerisinde farklı deneyimlerle oluşan kültür ve anlam inşası sürecinde olumsuz tutum ve algılar yaratabileceği, içerik sağlayıcılarının gayri ihtiyari neden olabileceği bu gibi tehditler konusunda sosyal sorumluluk bilincine sahip olmaları gerektiği sonucuna ulaşılmıştır.
Anahtar Kelimeler
yeni medya, şiddet, sosyo-kültürel yozlaşma, video akış platformları, covid-19
Kaynakça
- BluTV. BluTV nedir? (2021). https://destek.bluTV.com/hc/tr/articles/360019658379-BluTV-nedir- , (Erişim tarihi: 21.02.2021).
- Doob, A. N., ve Macdonald, G. E. (1979). Television viewing and fear of victimization: Is the relationship causal? Journal of Personality and Social Psychology, 37 (2), 170.
- Drucker, P. F. (2000). Yeni Gerçekler. Çeviren: Birtane Karanakçı. Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları. 7. Baskı Ankara: Minpa Matbaası.
- Dönmez, E. ve Kırık, A. M. (2019). Yeni Medya ile Değişen Televizyon Yayıncılığında İçerik Üretimi: Küresel ve Yerel Ölçekli Platformlar, 6. Uluslararası İletişim Günleri Digital Dönüşüm Sempozyumu Bildiri Kitabı, 2019, ss.182-206, İstanbul: Üsküdar Üniversitesi.
- Ess, C. (2020). Digital Media Ethics, Third Edition, Polity Press, Cambridge, ISBN-13: 978-1-5095-3343-5 (pb).
- Gerbner, G. ve Gross, L. (1976). Living with television: The violence profile. Journal of Communication, 26(2).
- Gerbner, G. (1980). The mainstreaming of America: Violence profile no. 11. Journal of Communication, 30 (3).
- Gerbner, G. (2014). Medyaya Karşı, Çeviri: Güneş Ayas, Veysel Batmaz ve İsmail Kovacı, Ayrıntı Yayınları; 1. Basım, ISBN-10: 975539799X, ISBN-13: 978-9755397993.
- Hofstede, G. (1984). Culture’s Consequences: International Differences in Work Related Values, Newbury Park, Sage Publications, ISBN 0-8039-1306-0.
- Justwatch. (2021). Türkiye’de faaliyet gösteren en iyi 5 sağlayıcı, https://www.justwatch.com/tr, (Erişim tarihi: 21.02.2021).