Mimarlıkta Hurda Malzeme Kullanımı: Junkitechture Pratiklerinin Kavramsal ve Uygulamalı Analizi
Öz
Artan kentleşme, çevresel bozulma ve yapı sektörünün yüksek karbon emisyonları, mimarlıkta sürdürülebilir ve çevre dostu yaklaşımların önemini artırmaktadır. Bu bağlamda, atık ve artık malzemelerin mimari yapılarda estetik, işlevsel ve yapısal olarak yeniden değerlendirilmesine dayanan Junkitechture (hurda mimarlığı), alternatif ve yenilikçi bir pratik olarak öne çıkmaktadır. Bu çalışmanın amacı, Junkitechture’ın kavramsal temellerini ve uygulama boyutunu ortaya koymak; çevresel katkıları, biçimsel özellikleri ve üretim süreçleri açısından kapsamlı bir değerlendirme sunmaktır. Yöntem olarak doküman analizi, görsel içerik incelemesi ve karşılaştırmalı vaka analizi kullanılmış; Avrupa’dan seçilen dört öncü proje-Jellyfish Theatre (İngiltere), Recycloop (Hollanda), Cité A Docks (Fransa) ve PH-Z2 (Almanya)-malzeme kullanımı, işlevsellik, katılımcılık, geçicilik ve mekânsal kurgu ölçütlerine göre incelenmiştir. Bulgular, projelerin ortak paydasında atık temelli malzeme tedariki, düşük enerji kullanımı, modüler/geçici kurgu, kolektif/katılımcı üretim ve malzeme-biçim ilişkisine dayalı estetik stratejilerin yer aldığını göstermektedir. Her proje, kendi bağlamında Junkitechture ilkelerini farklı ağırlıklarla somutlaştırmakta; yaklaşımın yalnızca biçimsel bir arayış değil, aynı zamanda çevresel duyarlılık ve toplumsal etkileşimi içeren bütüncül bir mimari paradigma sunduğunu ortaya koymaktadır. Sonuç olarak çalışma, Junkitechture’ın döngüsel ekonomi ilkeleriyle uyumlu, sosyal katılımı önceleyen ve yaratıcı yeniden kullanım pratiğini mimarlıkta uygulanabilir bir strateji olarak temellendirmektedir. Türkiye bağlamı bu çalışma kapsamında doğrudan analiz edilmemiş olmakla birlikte, gelecekte yapılacak araştırmalar için uygulama potansiyeli ve politika/öğretim entegrasyonu yönleriyle ayrı bir inceleme alanı olarak önerilmektedir.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- AKT II. (2010). Jellyfish Theatre. https://www.akt-uk.com/projects/jellyfish-theatre/ Erişim: 02.05.2025
- Architerrax. (t.y.). Junk Architecture. ArchiterraX Learning-Networking-Innovation. https://www.architerrax.com/post/junk-architecture?utm_source=chatgpt.com Erişim: 01.05.2025
- Arkitera. (2018). The Beehive: Atık Malzeme ile Mimarlık. https://www.arkitera.com/haber/the-beehive-atik-malzeme-ile-mimarlik/ Erişim: 20.05. 2025
- Aydın İpekçi, C. ve Karakoç A. F. (2021). Sürdürülebilir mimarlık bağlamında metal malzemenin yeniden kullanımı ve geri dönüşümünde mimarın/tasarımcının rolü. Mimarlık ve Yaşam Dergisi, 6(2), 695-715. https://doi.org/10.26835/my.941099
- Erten, D. (2018).Beşikten beşiğe atık. İstanbul Medipol Üniversitesi Dergisi. Kış 2018, 78-81 https://www.medipol.edu.tr/sites/default/files/document/SD_45_7881.sayfalar_Duygu_Erten_0.pdf
- Bäcker, A. (2011). Dratz&Dratz Archıtekten PHZ2. https://divisare.com/projects/168264-dratz-dratz-architekten-anja-backer-phz2 Erişim: 06.06.2025
- Baglou, M., Ghoddousi, P. & Saeedi, M. (2017). Evaluation of building materials based on sustainable development indicators. Journal of Sustainable Development, 10(4), 143-154. https://doi.org/10.5539/jsd.v10n4p143
- Baldwin, E. (2021). Adaptive Reuse: Rethinking Carbon, Sustainability and So-cial Justice. https://www.archdaily.com/971194/adaptive-reuse-rethinking-carbon-sustainability-and-social-justice?utm_source=chatgpt.com Erişim: 06.06.2025.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
Mimarlıkta Estetik
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yazarlar
Yayımlanma Tarihi
24 Mart 2026
Gönderilme Tarihi
7 Haziran 2025
Kabul Tarihi
8 Kasım 2025
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2026 Cilt: 14 Sayı: 38