HALK ANLATILARINDA –CİNSİYET AYRIMI ÖTESİNDE- İNSAN ANLAYIŞI VE KADININ YERİ

Öz

Türk kültüründe kadın; cefakâr bir ana, sadık bir eş, vefalı bir kız kardeş ve sevgilerin en güzeline lâyık bir evlattır. Hangi vasıfla olursa olsun, Türk kültüründe kadınının her zaman özel ve önemli bir yeri olmuştur. Ahlâkı, fazileti, onuru ve namusuyla saygınlığını her zaman koruyan, toplumun mimarı ve kültür taşıyıcısı olan Türk kadını, aynı zamanda gelecek nesilleri yetiştiren bir eğitmendir. Toplumun temeli aile, ailenin temeli de annedir/ kadındır. Sağlam aile, sağlam toplumu oluşturur. O halde millet olarak sağlam bir toplum yaratmak istiyorsak, öncelikle toplumu meydana getiren aileye, aile içerisinde de kadının ve kadının yanında yer alan erkeğin durumuna bakmalıyız.

HALK ANLATILARINDA –CİNSİYET AYRIMI ÖTESİNDE- İNSAN ANLAYIŞI VE KADININ YERİ

Öz

Kaynakça

1. Abdulla, Behlul (Hzl.) (1993), Dava Yorğan Davasıymış (Molla Nesreddin Letife- leri), Bakı.
2. Alptekin, Ali Berat – Saim Sakaoğlu (2006), Türk Saz Şiiri Antolojisi (14-21. Yüz- yıllar), Ankara.
3. Banarlı, Nihat Sami (1971), Resimli Türk Edebiyatı Tarihi, C.1, İstanbul.
4. Dökmen, Üstün (2002), İletişim Çatışmaları ve Empati, İstanbul.
5. Emiroğlu, Seyit (1996); Meram İlçesi (Konya) Masalları, Konya, (Yayımlanmamış Doktora tezi).
6. Ercilasun, Ahmet Bican -Turan, Şekür (1989), Uygur Halk Masalları, Ankara.
7. Ergin, Muharrem (1983), Orhun Abideleri, İstanbul.
8. Gökyay, Orhan Şaik (1973), Dedem Korkudun Kitabı, İstanbul.

9. Guenon, Rene (2001), Yatay ve Dikey Boyutların Sembolizmi, (Çev.: Fevzi Topa- çoğlu), İstanbul.
10. Günay, Umay (1975), Elazığ Masalları (İnceleme), Erzurum.
11. …………….. (2000), “İslâmî Dönemde Türk Toplumunda Kadının Yeri ve Önemi”, Millî Folklor, 6(46), Yaz , 4-9.
12. Hafız, Nimetullah (1990), Bulgaristan Türk Halk Edebiyatı Metinleri-II, Ankara.
13. İnan, Abdülkadir (1987), “Türk Mitolojisinde ve Halk Edebiyatında Kadın”, Makale- ler ve İncelemeler, Ankara, 274-280.
14. Köksel, Behiye (1995), Gaziantep Masalları Üzerine Bir İnceleme, Konya (Yayım- lanmamış Doktora Tezi)
15. Köse, Nerin (1994); “Sevdiğini Yenerek Alan Genç Kız Motifi ve Türk Halk Hikâye- leri”, Millî Folklor, 3 (23), Güz, 24-30.
16. Özçelik, Mehmet (2004); Afyonkarahisar Masalları Araştırma – İnceleme – Me- tin, Isparta.
17. Sakaoğlu, Saim (1973); Gümüşhane Masalları Metin Toplama ve Tahlil, Ankara.
18. Seyidoğlu, Bilge (1975); Erzurum Halk Masalları Üzerinde Araştırmalar (Metin- ler ve Açıklamalar), Ankara.
19. Şenocak, Ebru (2007), İronik Yaşamda Sonsuza Yürüyen Kahraman / Nasreddin Hoca, Konya.
20. Şimşek, Esma (2001); Yukarıçukurova Masallarında Motif ve Tip Araştırması, 2. C., Ankara.
21. Tokmakçıoğlu, Erdoğan (1981), Bütün Yönleriyle Nasrettin Hoca, Ankara.
22. Türköne, Mualla (1995); Eski Türk Toplumunun Cinsiyet Kültürü, Ankara.
23. Uğuzman, Tülay Er (2000); “Kadın ve Erkeğe İlişkin Algılamaların Sözlü Türk Halk Kültürüne Yansıması”, Folklor / Edebiyat, (21), 2000 / 1, 37-46.
24. Ziya Gökalp (2004), Türkçülüğün Esasları, İstanbul.